Hadith solontena
Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga
Imam Ahmad : 11937حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ فَرُبَّمَا قَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَإِذَا رَأَى الرَّجُلُ رُؤْيَا سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ كَانَ أَعْجَبَ لِرُؤْيَاهُ إِلَيْهِ قَالَ فَجَاءَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ بِهَا وَجْبَةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْجَنَّةُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا قَدْ جِيءَ بِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ حَتَّى عَدَّتْ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا وَقَدْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً قَبْلَ ذَلِكَ قَالَتْ فَجِيءَ بِهِمْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ طُلْسٌ تَشْخُبُ أَوْدَاجُهُمْ قَالَ فَقِيلَ اذْهَبُوا بِهِمْ إِلَى نَهْرِ الْبَيْدَخِ أَوْ قَالَ إِلَى نَهَرِ الْبَيْدَجِ قَالَ فَغُمِسُوا فِيهِ فَخَرَجُوا مِنْهُ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ ثُمَّ أَتَوْا بِكَرَاسِيَّ مِنْ ذَهَبٍ فَقَعَدُوا عَلَيْهَا وَأُتِيَ بِصَحْفَةٍ أَوْ كَلِمَةٍ نَحْوِهَا فِيهَا بُسْرَةٌ فَأَكَلُوا مِنْهَا فَمَا يُقَلِّبُونَهَا لِشِقٍّ إِلَّا أَكَلُوا مِنْ فَاكِهَةٍ مَا أَرَادُوا وَأَكَلْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَجَاءَ الْبَشِيرُ مِنْ تِلْكَ السَّرِيَّةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا كَذَا وَكَذَا وَأُصِيبَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ حَتَّى عَدَّ الِاثْنَيْ عَشَرَ الَّذِينَ عَدَّتْهُمْ الْمَرْأَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالْمَرْأَةِ فَجَاءَتْ قَالَ قُصِّي عَلَى هَذَا رُؤْيَاكِ فَقَصَّتْ قَالَ هُوَ كَمَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْمَعْنَى
Efa nilaza taminay [Bahz] niteny, nilaza taminay [Sulaiman Ibnul Mughirah] avy amin'i [Tsabit] avy amin'i [Anas] izy dia nilaza hoe: 'Ny irak'i Allah sallallaahu 'alaihi wasallam dia tena faly -taajub- tamin'ny nofy tsara, ary matetika izy no niteny hoe: 'Misy aminareo ve manonofy?' ka raha manonofy ny lehilahy dia manontany momba izany izy, raha tsy negatif ilay nofy dia mahatsiaro ho faly amin'ny nofinofiny izy. Hoy Anas: 'Dia tonga ny vehivavy iray nanao hoe: 'Ry irak'Andriamanitra ô, nanonofy toy ny hoe niditra ny lanitra aho. Ary reko teo ny feon’ny zavatra mianjera izay mampihorohoro ny lanitra. Dia nojereko ilay izy, hita fa naseho iry sy iroa, iry, iry, iry, iny, iny, iny, iny, iny, iny, iny, iny, iny, iny, iny, indro, indro, indro, indro, indro, itỳ, itỳ, itỳ, itỳ, itỳ, itỳ, itỳ, itỳ. Ary talohan'izany ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam dia nandefa iraka miaramila. Nampidirina tao ireo roa ambin’ny folo lahy nitafy lamba maloto ary nikoriana ny lalan-dra tamin’ny tendany. Hoy Anas: 'Dia nisy feo nanakoako; 'ento any amin'ny renirano baidakh izy ireo -na hoy izy hoe ny renirano baidaj-'. Teo izy ireo no maty an-drano -natsoboka, nandro-. Rehefa afaka izany, dia nivoaka izy ireo fa niova toy ny volana feno volana ny tarehiny'. Hoy i Anas: 'Tonga izy ireo avy eo nitondra seza volamena ary nataony seza. Avy eo dia naroso tamin'ny lovia izy ireo - na teny tsara kokoa - misy daty, ary nohaniny. Tsy nahodiny ny vilia raha tsy afaka nihinana ny voankazo tiany. Dia niara-nihinana taminy aho. Hoy i Anas: 'Dia tonga ny mpitory ny diaben'ny irak'i Allah ary niteny hoe: 'Ry irak'Andriamanitra ô, ny olanay dia izao sy izao, avy eo dia maty sy maty'. Mandra-pahatongan'ny niantsoany olona roa ambin'ny folo araka izay nanisa an-dravehivavy. Avy eo i Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam dia niteny hoe: 'Antsoy eto ilay vehivavy!' nifanehatra tamin’ilay vehivavy. Hoy izy: 'Lazao amin'ity olona ity ny nofinao'. dia nilaza ny nofiny ilay vehivavy. Hoy i Anas: 'Ny zava-nitranga dia araka ny nolazain'ilay vehivavy tamin'ny Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'. Nolazainy taminay [Abu An Nadlr] fa nilaza taminay [Solaiman] tamin'ny fomba manan-danja.