Hadith Representative
Panas yang sangat menyengat di dunia, itu berasal dari hembusan dari neraka jahannam
Imam Tirmidzi : 145حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ
ни кажа [Кутаиба] рече; ни кажа [Ал Лаитс] од [Ибн Шихаб] од [Саид бин Ал Мусајиб] и [Абу Салама] од [Абу Хурејра] тој рече: „Преседникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „Ако денот е многу жежок, почекајте додека не се олади за да се молите, бидејќи жешката топлина е од ударите на џехеннемот“. Тој рече: „Во ова поглавје има и историја од Абу Саид, Абу Џар, Ибну Умар, Ал Мугира, Ал Касим бин Шофван од неговиот татко, Абу Муса, Ибну Абас и Анас. Тој рече: „Исто така, од Омар беше пренесено од Пророкот, саллаллаху алејхи ве селлем, за ова, но ова раскажување исто така не е автентично“. Абу Иса рече: „Хадисот на Абу Хурејра е хасен автентично. И една група научници избраа да ги завршуваат пладневните молитви кога сонцето беше многу жешко.“ Ова мислење го имаат бин Ал Мубарак, Ахмад и Исхак. Шафии рекол: „Дозволено е чекањето на пладневната молитва додека атмосферата не се олади ако џамијата ги загрева луѓето - кога одат во џамија - поради растојанието. Што се однесува до некој што се моли сам или некој што се моли во џамијата на својот народ, тогаш би претпочитал ако продолжи да се моли иако сонцето е многу жешко“. Абу Иса рекол: „Оние кои ја завршуваат пладневната молитва кога сонцето е жешко, тогаш тоа е поважно и во согласност со сунетот“. Што се однесува до мислењето на Сијафи дека олеснувањето е наменето за луѓе чие живеалиште е далеку и тешко, тогаш во хадисот на Абу Џар има аргумент што покажува спротивно од она што го рекол Сијафи. Абу Зар рекол: „Бевме со Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, на патување, потоа Билал го повика повикот за зухр намаз, а потоа Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, рече: „О, Билал, почекај додека не се олади.“ Ако го следиме мислењето на Шафија, тогаш нема смисла прво да се чека бидејќи тие се собрале на патувањето и не мора да се мачат бидејќи дошле од далечно место.“
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 6833, 6948, 6949, 7161, 7295, 7397, 7495, 7874, 8229, 8545, 8742, 8763, 8825, 8967, 9576, 9577, 10102, 10134, 10187, 10640, 11066, 11072, 11073, 11145, 17479, 17587, 17588, 20412, 20468, 20553, 20881, 22039, 23095, 23096, 23457, 25689
Imam Bukhari : 502, 503, 504, 505, 506, 593, 3019, 3020
Imam Muslim : 972, 973, 974, 975, 976, 977, 978, 979, 4094
Imam Abu Dawud : 340, 341
Imam Tirmidzi : 145, 146, 2517
Imam Nasa'i : 496, 497
Imam Ibnu Majah : 669, 670, 671, 672, 673, 3410, 3463
Imam Malik : 24, 25, 26, 1486, 1487
Imam Darimi : 1181, 2650, 2722