ហាទីសតំណាង
Panas yang sangat menyengat di dunia, itu berasal dari hembusan dari neraka jahannam
Imam Tirmidzi : 145حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ
បានប្រាប់យើង [Qutaibah] ថា; បានប្រាប់យើង [Al Laits] ពី [Ibn Shihab] ពី [Sa'id bin Al Musayyib] និង [Abu Salamah] ពី [Abu Hurairah] គាត់បាននិយាយថា; 'អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ sallaahu 'alaihi wasallam' បាននិយាយថា: 'ប្រសិនបើថ្ងៃក្តៅខ្លាំង សូមរង់ចាំរហូតដល់វាត្រជាក់ចុះដើម្បីអធិស្ឋាន ពីព្រោះកំដៅក្តៅគឺមកពីការបក់បោកនៃឋាននរក Jahannam'។ គាត់បាននិយាយថា; 'នៅក្នុងជំពូកនេះក៏មានប្រវត្តិពី Abu Sa'id, Abu Dzar, Ibnu Umar, Al Mughirah, Al Qasim bin Shofwan ពីឪពុករបស់គាត់ Abu Musa, Ibnu Abbas និង Anas។ គាត់បាននិយាយថា; 'វាក៏ត្រូវបាននិទានពី Umar ពីព្យាការី sallaahu 'alaihi wasallam អំពីរឿងនេះដែរ ប៉ុន្តែការនិទាននេះក៏មិនពិតប្រាកដដែរ'។ Abu Isa បាននិយាយថា; 'ហាឌីតរបស់ Abu Hurairah គឺជាហាសាន់ពិតប្រាកដ'។ ហើយក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមួយក្រុមបានជ្រើសរើសបញ្ចប់ការអធិស្ឋានពេលថ្ងៃត្រង់នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យក្តៅខ្លាំង។ មតិនេះត្រូវបានកាន់ដោយ bin Al Mubarak, Ahmad និង Ishaq។ Shafi'i បាននិយាយថា “ការអនុញ្ញាតឱ្យរង់ចាំការអធិស្ឋានពេលថ្ងៃត្រង់រហូតដល់បរិយាកាសត្រជាក់ចុះគឺប្រសិនបើវិហារអ៊ីស្លាមធ្វើឱ្យមនុស្សក្តៅ - នៅពេលទៅវិហារអ៊ីស្លាម - ដោយសារតែចម្ងាយ។ ចំពោះអ្នកដែលអធិស្ឋានតែម្នាក់ឯង ឬអ្នកដែលអធិស្ឋាននៅក្នុងវិហារអ៊ីស្លាមរបស់ប្រជាជនរបស់គាត់ នោះខ្ញុំចង់ឱ្យគាត់បន្តអធិស្ឋានទោះបីជាព្រះអាទិត្យក្តៅខ្លាំងក៏ដោយ”។ Abu Isa បាននិយាយថា “អ្នកដែលបញ្ចប់ការអធិស្ឋានពេលថ្ងៃត្រង់នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យក្តៅ នោះវាសំខាន់ជាង និងស្របតាមស៊ុនណា”។ ចំពោះមតិរបស់ Syafi'i ដែលថាការធូរស្បើយគឺសម្រាប់មនុស្សដែលលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេនៅឆ្ងាយ និងពិបាក បន្ទាប់មកនៅក្នុង hadith របស់ Abu Dzar មានអំណះអំណាងមួយដែលបង្ហាញពីភាពផ្ទុយពីអ្វីដែល Syafi'i បាននិយាយ។ Abu Dharr បាននិយាយថា “ «យើងបាននៅជាមួយព្យាការី sallalahu 'alaihi wasallam ក្នុងដំណើរមួយ បន្ទាប់មក Bilal បានហៅឲ្យអធិស្ឋានសម្រាប់ការអធិស្ឋាន Dhuhr បន្ទាប់មកព្យាការី sallalahu 'alaihi wasallam បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ Bilal សូមរង់ចាំរហូតដល់វាត្រជាក់ចុះ»។ ប្រសិនបើយើងធ្វើតាមគំនិតរបស់ Shafi' នោះវាគ្មានចំណុចណាក្នុងការរង់ចាំមុនទេ ព្រោះពួកគេបានជួបជុំគ្នាក្នុងដំណើរនោះ ហើយពួកគេមិនចាំបាច់ជួបបញ្ហាទេ ព្រោះពួកគេបានមកពីកន្លែងឆ្ងាយ»។
ហាទីសពង្រឹង :
Imam Ahmad : 6833, 6948, 6949, 7161, 7295, 7397, 7495, 7874, 8229, 8545, 8742, 8763, 8825, 8967, 9576, 9577, 10102, 10134, 10187, 10640, 11066, 11072, 11073, 11145, 17479, 17587, 17588, 20412, 20468, 20553, 20881, 22039, 23095, 23096, 23457, 25689
Imam Bukhari : 502, 503, 504, 505, 506, 593, 3019, 3020
Imam Muslim : 972, 973, 974, 975, 976, 977, 978, 979, 4094
Imam Abu Dawud : 340, 341
Imam Tirmidzi : 145, 146, 2517
Imam Nasa'i : 496, 497
Imam Ibnu Majah : 669, 670, 671, 672, 673, 3410, 3463
Imam Malik : 24, 25, 26, 1486, 1487
Imam Darimi : 1181, 2650, 2722