Hadith Representative
Dosa besar ditolong, diobati susu dan kencing unta sembuh kemudian penjaganya dibunuh untanya dirampok
Imam Abu Dawud : 3798حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ قَوْمًا مِنْ عُكْلٍ أَوْ قَالَ مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَانْطَلَقُوا فَلَمَّا صَحُّوا قَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَاقُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرُهُمْ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آثَارِهِمْ فَمَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ حَتَّى جِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِرَ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلَا يُسْقَوْنَقَالَ أَبُو قِلَابَةَ فَهَؤُلَاءِ قَوْمٌ سَرَقُوا وَقَتَلُوا وَكَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ عَنْ أَيُّوبَ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَأَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ وَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَمَا حَسَمَهُمْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ قَالَ أَخْبَرَنَا ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَلَبِهِمْ قَافَةً فَأُتِيَ بِهِمْ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي ذَلِكَ{ إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا }الْآيَةَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ وَقَتَادَةُ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمْ يَكْدِمُ الْأَرْضَ بِفِيهِ عَطَشًا حَتَّى مَاتُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ هِشَامٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَهُ زَادَ ثُمَّ نَهَى عَنْ الْمُثْلَةِ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ خِلَافٍ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ وَسَلَّامُ بْنُ مِسْكِينٍ عَنْ ثَابِتٍ جَمِيعًا عَنْ أَنَسٍ لَمْ يَذْكُرَا مِنْ خِلَافٍ وَلَمْ أَجِدْ فِي حَدِيثِ أَحَدٍ قَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ مِنْ خِلَافٍ إِلَّا فِي حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ
بىزگە [سۇلايمان بىن ھەرب] مۇنداق دېگەن: بىزگە [ھەمماد] مۇنداق دېگەن: [ئەييۇب]، [ئەبۇ كىلەبە]، [ئەنەس بىن مالىك] مۇنداق دېگەن: «ئۇكلدىن ياكى ئۇ: «ئۇرەينەدىن بىر قىسىم كىشىلەر رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنى كۆرۈشكە كەلدى. قانداقلا بولمىسۇن، ئۇلار مەدىنىنىڭ ھاۋاسىغا ماس كەلمىدى - كېسەل بولغۇچە -». ئاندىن رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم ئۇلارغا بىر لىكا - ھامىلىدار تۆگە بېرىشنى بۇيرۇدى. ئۇلارغا تۆگىنىڭ سۈيدۈكى ۋە سۈتىنى ئىچىشنى بۇيرۇدى. ئۇلار تۆگە قوتىنىغا باردى، ئەمما ساقايغاندىن كېيىن، پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ پادىسىنى ئۆلتۈرۈپ، تۆگىلەرنى ئېلىپ كەتتى. چۈشتە، ئۇلارغا نېمە ئىش بولغانلىقى توغرىسىدىكى خەۋەر پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمگە يەتتى. ئاندىن پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم بىر قانچە ئادەمنى ئۇلارنىڭ ئىزىدىن ماڭدۇرۇشقا ئەۋەتتى. قۇياش تېخى چىقمىغان ئىدى، كىشىلەر قولغا ئېلىنىپ، ئۇنىڭ ئالدىغا ئېلىپ كېلىندى. ئۇ يەنە ئۇلارنى جازالاشقا بۇيرۇدى، ئۇلارنىڭ قول-پۇتلىرى كېسىۋېتىلدى، كۆزلىرى ئويۇلۇپ چۆلگە تاشلىۋېتىلدى. ئۇلار سۇ تەلەپ قىلدى، ئەمما ئۇلارغا سۇ بېرىلمىدى. [ئەبۇ قىلابە] مۇنداق دېدى: «بۇ كىشىلەر ئوغرىلىق قىلىپ ئۆلتۈردى، ئىمان ئېيتقاندىن كېيىن مۇرتەد بولدى، ئاللاھ ۋە ئۇنىڭ ئەلچىسىگە قارشى ئۇرۇش قىلدى». بىزگە [مۇسا بىن ئىسمائىل] مۇنداق دېدى: بىزگە [ۋۇھەيب] نىڭ [ئەييۇب] دىن ئۆزىنىڭ سەنەدى بىلەن ھەدىستىكىدەك سۆزلىدى. قانداقلا بولمىسۇن، ئۇ ئۆزىنىڭ ھەدىسىدە: «ئۇ بىر قانچە قىزىتىلغان مىخ ئېلىشنى بۇيرۇدى، ئاندىن ئۇلار بۇ مىخلار بىلەن كېسىۋېتىلدى، ئۇلارنىڭ قول-پۇتلىرىمۇ كېسىۋېتىلدى، ئەمما ئۇ ئۇلارنىڭ قېنىنى قىزىتىلغان تۆمۈر بىلەن توختىتىشنى بۇيرۇمىدى» دېدى. بىزگە [مۇھەممەد بىن ئەش شەببە بىن سۇفيان] مۇنداق دېدى: بىزگە خەۋەر قىلدى. -يەنە بىر شەكىلدە ئېيتىلىدۇ- بىزگە [ئەمرۇ بىن ئوسمان] مۇنداق دېدى، بىزگە [ئەل ۋەلىد] مۇنداق دېدى: [ئەل ئەۋزەئى] مۇنداق دېدى: [يەھيا] مۇنداق دېدى: - يەنى يەھيا بىن ئەبۇ كاتسىر مۇنداق دېدى: - [ئەبۇ كىلەبە] مۇنداق دېدى: [ئەنەس بىن مالىك] ئوخشاش ھەدىس بىلەن. بۇ ھەدىستە ئۇ مۇنداق دېدى: «رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم ئۇلارنى ئىزدەشكە ئادەم ئەۋەتتى، ئاخىرى ئۇلار تۇتۇلدى». ئەنەس مۇنداق دېدى: «ئاللاھ تەبارەكە ۋە تەئالا ئاندىن بۇ ئايەتنى چۈشۈردى: '-ھەقىقەتەن، ئاللاھ ۋە ئۇنىڭ پەيغەمبىرىگە قارشى ئۇرۇش قىلىپ، زىيان سالغانلارغا جازا بېرىلىدۇ...-' - مائىدە: 33--. بىزگە [مۇسا بىن ئىسمائىل] مۇنداق دېدى، بىزگە [ھەمماد] مۇنداق دېدى، بىزگە [سابىت] مۇنداق دېدى، بىزگە [قەتادە] مۇنداق دېدى، [ھۇمەيد] مۇنداق دېدى: [ئەنەس بىن مالىك] ئۇ ئاندىن بۇ ھەدىسنى تىلغا ئالدى. ئەنەس مۇنداق دېدى: «مەن ئۇلارنىڭ بىرىنىڭ ئۇسسۇزلۇقتىن ئاغزى بىلەن يەرنى يالىغانلىقىنى كۆردۈم، ئۆلۈپ كەتكۈچە». بىزگە [مۇھەممەد بىن باسىشار] مۇنداق دېگەن، بىزگە [ئىبنى ئەبۇ ئەدى] دىن [ھىشام] دىن [قەتادە] دىن [ئەنەس بىن مالىك] غا ئوخشاش ھەدىسنى رىۋايەت قىلغان، ئەمما ئۇ يەنە: «ئاندىن ئۇ مۇتسلاھ قىلىشنى چەكلىگەن - جەسەتنى كېسىش ياكى كېسىش -» دېگەن سۆزنى تىلغا ئالمىغان، ھەمدە «مىن خىلاف» - كرېست شەكلىدە - دېگەن سۆزنى تىلغا ئالمىغان. [سىيۇبە] يەنە [قەتادە] دىن ۋە [سالام بىن مىسكىن] دىن [سابىت] دىن رىۋايەت قىلغان. ئۇلارنىڭ ھەممىسى [ئەنەس] دىن كەلگەن، ئەمما ئىككىسىمۇ «مىن خىلاف» - قول ۋە پۇتلارنى كرېست شەكلىدە كېسىش - دېگەن سۆزنى تىلغا ئالمىغان. مەن ھەمماد بىن سەلەمە رىۋايەت قىلغان ھەدىسلەردىن باشقا ھېچقانداق ھەدىستە «ئۇ ئۇلارنىڭ قول ۋە پۇتلىرىنى كرېست شەكلىدە كېسىۋەتكەن» دېگەن سۆزنى تاپالمىدىم».
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 11600, 12178, 12207, 12276, 12354, 12468, 12572, 12654, 12961, 13549, 13572
Imam Bukhari : 226, 1405, 2795, 3244, 3871, 3872, 5253, 5254, 5286, 6304, 6305, 6306, 6307, 6390
Imam Muslim : 3162, 3163, 3164
Imam Abu Dawud : 3798, 3799, 3801
Imam Tirmidzi : 68
Imam Nasa'i : 303, 304, 3958, 3959, 3960, 3961, 3962, 3963, 3964, 3965, 3966, 3967, 3968, 3969, 3970, 3971, 3972, 3974, 3975
Imam Ibnu Majah : 2568, 2569, 3494