- Dosa Besar (Al-Kabair selain Syirik) Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka

Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ قَالَسَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌقَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَاصِمٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عُثْمَانَ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلَانِ أَيُّمَا رَجُلَيْنِ فَقَالَ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ فِي الْإِسْلَامِ يَعْنِي سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ وَالْآخَرُ قَدِمَ مِنْ الطَّائِفِ فِي بِضْعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ فَذَكَرَ فَضْلًا قَالَ النُّفَيْلِيُّ حَيْثُ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَاللَّهِ إِنَّهُ عِنْدِي أَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ يَعْنِي قَوْلَهُ حَدَّثَنَا وَحَدَّثَنِي قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَسَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ يَقُولُ لَيْسَ لِحَدِيثِ أَهْلِ الْكُوفَةِ نُورٌ قَالَ وَمَا رَأَيْتُ مِثْلَ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانُوا تَعَلَّمُوهُ مِنْ شُعْبَةَ

Al à dit [Un Nufaili] al à dit, al à dit [Zuhair] al à dit, al à dit [Ashim Al Ahwal] al à dit; mi à dit [Abu Usman] che al à dit; al à dit [Sa’d bin Malik] che al à dit; ‘I miei doi orêi a lu àn sintût e il mê cûr al à cjapât sù di Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam, al à dit: ‘Cui che si atribuìs a cualchidun altri che so pari, ancje se al sa che nol è so pari, alore il cîl al è vietât par lui jentrâ’. Sa’d al disè; ‘Dopo o ai cjatât [Abu Bakrah], cussì o ai contât il hadith. Al disè; ‘I miei doi orêi a lu àn sintût e il mê cûr al à assorbît, di Mohammed. Ashim al dîs; — O ai dit; “O Abu Uthman, a jerin dôs personis dongje di te che a lu viodevin, duncje cui e jere une di lôr?” Abu Uthman al rispuindè: ‘Un di lôr al fo la prime persone a butâ une frece inte strade di Allah - o tal Islam -, ven a stâi Sa’d bin Malik. Intant, l’altre persone e jere une persone che e faseve part di un grup che al vignive di Taif a pît, a jerin plui di vincj. Po dopo al menzonà il rest dal hadith’. Un Nufaili cuant che al contà chest hadith al disè; “Par Allah, invezit lis peraulis ‘a nus àn dit e a mi àn dit’ a son plui dolcis dal mîl secont me’. Abu Ali al disè; ‘O ai sintût dî Abu Dawud; — O ai sintût dî di Ahmad; ‘Tal hadith dal popul di Kufa no je lûs’. Ahmed bin Anbal al à dit; “No o ai mai viodût la int di Basra - domandant il hadith - che a lu imparin di Shu’bah’.