ሐዲስ
Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka
Imam Abu Dawud : 4449حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ قَالَسَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌقَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَاصِمٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عُثْمَانَ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلَانِ أَيُّمَا رَجُلَيْنِ فَقَالَ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ فِي الْإِسْلَامِ يَعْنِي سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ وَالْآخَرُ قَدِمَ مِنْ الطَّائِفِ فِي بِضْعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ فَذَكَرَ فَضْلًا قَالَ النُّفَيْلِيُّ حَيْثُ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَاللَّهِ إِنَّهُ عِنْدِي أَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ يَعْنِي قَوْلَهُ حَدَّثَنَا وَحَدَّثَنِي قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَسَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ يَقُولُ لَيْسَ لِحَدِيثِ أَهْلِ الْكُوفَةِ نُورٌ قَالَ وَمَا رَأَيْتُ مِثْلَ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانُوا تَعَلَّمُوهُ مِنْ شُعْبَةَ
ዙሃይሊ እንደነገረን፣ “አሹም አል አህዋልን” እንደነገረን፣ “አቡ ኡስማንን” እንደነገረኝ፣ “ሰዕድ ቢን ማሊክን” እንደነገረኝ፣ “ሁለቱ ጆሮዎቼ ሰምተው ልቤ ከሙሐመድ ሰለላሁ አለይሂ ወሰለም ተቀብቶታል” አለኝ። “አባቱ እንዳልሆነ ቢያውቅም ራሱን ከአባቱ ውጭ ለሌላ ሰው የሚያቀርብ ሰው ጀነት መግባት የተከለከለ ነው” አለ። “ከዚያም አቡ በክራህ ጋር ተገናኘሁ፣ ስለዚህ ሀዲሱን ነገርኩት።” “ሁለቱ ጆሮዎቼ ሰምተው ልቤ ከሙሐመድ ሰለላሁ አለይሂ ወሰለም ተቀብቶታል” አለ። አሺም “አቡ ኡስማን ሆይ፣ ከጎንህ ሁለት ሰዎች ያዩት ነበሩ፣ ታዲያ ከእነሱ አንዱ ማን ነው?” አልኩት። አቡ ዑስማን እንዲህ ሲሉ መለሱ፡- “ከመካከላቸው አንዱ በአላህ መንገድ ላይ - ወይም በእስልምና - ቀስት የወረወረ የመጀመሪያው ሰው ነበር፣ እሱም ሰዕድ ቢን ማሊክ ነው። ሌላኛው ከጣኢፍ በእግር የመጣ ቡድንን የተቀላቀለ ሰው ሲሆን ከሃያ በላይ ነበሩ።” ከዚያም የቀረውን የሐዲሱን ክፍል ጠቅሷል። አንድ ኑፋይሊ ይህንን ሐዲት ሲተርክ “በአላህ እምላለሁ፣ በእኔ አስተያየት 'ነግሮናል እና ነገረኝ' የሚሉት ቃላት ከማር የበለጠ ጣፋጭ ናቸው” አለ። አቡ አሊ “አቡ ዳውድ ‘አህመድ በኩፋ ሰዎች ሐዲት ላይ ብርሃን የለም’ ሲል ሰማሁ” ሲል ሰማሁ። አህመድ ቢን ሃንባል “እንደ ባስራህ ሰዎች - ሐዲት ሲፈልጉ - ከሹባህ ይማራሉ” አለ።”
ሐዲስ :
Imam Ahmad : 313, 368, 813, 816, 908, 1238, 1375, 1415, 1417, 1422, 1471, 2677, 2763, 2765, 2772, 2880, 5726, 6304, 6540, 10393, 16366, 17004, 19501, 19566, 20492
Imam Bukhari : 3246, 3247, 3982, 6269, 6270, 6328
Imam Muslim : 93, 94, 95, 96
Imam Abu Dawud : 4449, 4451
Imam Ibnu Majah : 2543, 2599, 2600, 2601
Imam Darimi : 2417, 2418, 2736, 2739