-

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا نَتَّقِي الْكَلَامَ وَالِانْبِسَاطَ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَيْبَةَ أَنْ يَنْزِلَ فِينَا شَيْءٌ فَلَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَكَلَّمْنَا وَانْبَسَطْنَا

Powiedział nam [Abu Nu’aim], powiedział nam [Sufyan] od [Abdullaha bin Dinara] od [Ibn Umara] radiallahu 'anhuma, powiedział: W czasach Proroka (sallallaahu 'alaihi wasallam), w przeszłości martwiliśmy się o udzielanie rad i wskazówek naszym żonom, a także martwiliśmy się, czy nie ześle nam się jakieś objawienie. Dlatego gdy Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) zmarł, odważyliśmy się zabrać głos i udzielić im wskazówek.