-

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُاشْتَكَى ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَمَاتَ وَأَبُو طَلْحَةَ خَارِجٌ فَلَمَّا رَأَتْ امْرَأَتُهُ أَنَّهُ قَدْ مَاتَ هَيَّأَتْ شَيْئًا وَنَحَّتْهُ فِي جَانِبِ الْبَيْتِ فَلَمَّا جَاءَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ كَيْفَ الْغُلَامُ قَالَتْ قَدْ هَدَأَتْ نَفْسُهُ وَأَرْجُو أَنْ يَكُونَ قَدْ اسْتَرَاحَ وَظَنَّ أَبُو طَلْحَةَ أَنَّهَا صَادِقَةٌ قَالَ فَبَاتَ فَلَمَّا أَصْبَحَ اغْتَسَلَ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَعْلَمَتْهُ أَنَّهُ قَدْ مَاتَ فَصَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَخْبَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا كَانَ مِنْهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُبَارِكَ لَكُمَا فِي لَيْلَتِكُمَاقَالَ سُفْيَانُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَرَأَيْتُ لَهُمَا تِسْعَةَ أَوْلَادٍ كُلُّهُمْ قَدْ قَرَأَ الْقُرْآنَ

Powiedział nam [Bisyir bin Al Hakam], powiedział nam [Sufyan bin 'Uyainah], powiedział nam [Ishaq bin 'Abdullah bin Abu Tholhah], że słyszał [Anas bin Malik radiallahu 'anhu] mówiącego: „Syn Abu Tholhaha jest poważnie chory”. Powiedział: „I w końcu umarł”. W tym czasie Abu Tholhah podróżował. Kiedy jego żona zobaczyła, że on (jej dziecko) nie żyje, zrobiła coś i położyła go obok domu. Kiedy Abu Tholhah przybył, zapytał: „Jak się czuje (nasze) dziecko?”. Jego żona odpowiedziała: „Jest spokojne i mam nadzieję, że odpoczywa”. Abu Tholhah uznał, że to, co powiedziała jego żona, jest prawdą. Anas bin Malik, niech Allah będzie z niego zadowolony, więc spał tej nocy. Następnego dnia wziął prysznic. Kiedy miał wychodzić, żona powiedziała mu, że jego dziecko nie żyje. Następnie pomodlił się z Prorokiem (sallallaahu'alaihiwasallam), a następnie opowiedział historię tego, co wydarzyło się między nimi (i jego żoną). Wtedy Prorok (sallallahu'alaihiwasallam) powiedział: „Niech Allah błogosławi was oboje tej nocy”. Sufjan powiedział: „Potem zobaczyłem, że oboje zapamiętali Koran”.