Hadith Representative
Terangkatnya amanah di akhir zaman
Imam Tirmidzi : 2105حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَيْنِ قَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الْآخَرَ حَدَّثَنَا أَنَّ الْأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ نَزَلَ الْقُرْآنُ فَعَلِمُوا مِنْ الْقُرْآنِ وَعَلِمُوا مِنْ السُّنَّةِ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ نَوْمَةً فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفَطَتْ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ أَخَذَ حَصَاةً فَدَحْرَجَهَا عَلَى رِجْلِهِ قَالَ فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ لَا يَكَادُ أَحَدُهُمْ يُؤَدِّي الْأَمَانَةَ حَتَّى يُقَالَ إِنَّ فِي بَنِي فُلَانٍ رَجُلًا أَمِينًا وَحَتَّى يُقَالَ لِلرَّجُلِ مَا أَجْلَدَهُ وَأَظْرَفَهُ وَأَعْقَلَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ قَالَ وَلَقَدْ أَتَى عَلَيَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيُّكُمْ بَايَعْتُ فِيهِ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ دِينُهُ وَلَئِنْ كَانَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ سَاعِيهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ لِأُبَايِعَ مِنْكُمْ إِلَّا فُلَانًا وَفُلَانًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
האָט אונדז געזאָגט [האנאד] האָט אונדז געזאָגט [אבו מועוויה] פֿון [על אַמאַסי] פֿון [זאיד בין וואַהאַב] פֿון [הודזאַיפֿה בין על-יאַמאַן] האָט אונדז געזאָגט ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַ סאַלאַם צוויי האַדיטהס; איינער פון וואס איך ווייס שוין און דער צווייטער ווארט איך אויף, ער האט אונז געזאגט אז דער מנדאט איז אראפגעפאלן אין די הארצען פון מענטשן דאן איז דער קוראן אראפגעפאלן און מען האט עס אויסגעפונען פון דער סונה דערנאך האט ער אונז געזאגט פון די ביטול המנדט, ער האט געזאגט: 'א מענטש שלאפט און דער מנדט ווערט אראפגענומען פון הארץ אז עס לאזט א חורבן ווי א שפּור און ער שלאפט ווידער פון זיין הארץ אז ער שלאפט ווידער פון זיין הארץ קוילן וואס איר זעצט זיך אויף די פיס דאן זעט מען עס שוועלן כאטש עס איז גארנישט דארט אין'. נאכדעם האט רסוללללה סללללהו עליהי וסלאם גענומען א קיזלשטיין און עס אראפגערינגלט אויף די פיס, די מענטשן האבן אים אמונים געווען ביז כמעט איינער פון זיי האט נישט מקיים געווען דעם מנדט ביז מען האט געזאגט: אין בני פולן איז דא א מענטש וואס מען האט געטרויען, ביז איינער האט געזאגט: ווי שטארק ער איז, ווי אינטעליגענט ער איז, ווי חכם ער איז אפילו אין הארצן איז נישטא. רסולוללה סאלללאהו 'עליהי ווא סאלאם האט געזאגט: 'א צייט איז געקומען צו מיר, און איך בין נישט מקפיד צו וועמען פון אייך איך זאג צו א מוסולמענער, אויב ער איז א מוסולמענער, וועט זיין רעליגיע עס אוודאי צוריקגעבן צו מיר, און אויב עס איז א איד אדער א קריסט, וועלן זיינע שטייער קאלעקטארן עס צוריקגעבן צו מיר. אבו ישע האָט געזאָגט: חסן סאַהעע חדית.