Hadith Representative
Terangkatnya amanah di akhir zaman
Imam Tirmidzi : 2105حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَيْنِ قَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الْآخَرَ حَدَّثَنَا أَنَّ الْأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ نَزَلَ الْقُرْآنُ فَعَلِمُوا مِنْ الْقُرْآنِ وَعَلِمُوا مِنْ السُّنَّةِ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ نَوْمَةً فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفَطَتْ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ أَخَذَ حَصَاةً فَدَحْرَجَهَا عَلَى رِجْلِهِ قَالَ فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ لَا يَكَادُ أَحَدُهُمْ يُؤَدِّي الْأَمَانَةَ حَتَّى يُقَالَ إِنَّ فِي بَنِي فُلَانٍ رَجُلًا أَمِينًا وَحَتَّى يُقَالَ لِلرَّجُلِ مَا أَجْلَدَهُ وَأَظْرَفَهُ وَأَعْقَلَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ قَالَ وَلَقَدْ أَتَى عَلَيَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيُّكُمْ بَايَعْتُ فِيهِ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ دِينُهُ وَلَئِنْ كَانَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ سَاعِيهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ لِأُبَايِعَ مِنْكُمْ إِلَّا فُلَانًا وَفُلَانًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
[हन्नाद] आमकां [अबू मुअविया] कडल्यान [अल अ'माश] कडल्यान [जैद बिन वहाब] कडल्यान [हुदैफा बिन अल यमान] कडल्यान आमकां अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) दोन हदीस सांगली; तातूंतली एक म्हाका पयलींच खबर आसा आनी दुसरी हांव वाट पळयता, ताणें आमकां सांगलें की विस्वास लोकांच्या काळजांत देंवता मागीर कुराण देंवता आनी तांकां सुन्नतांतल्यान कळटा मागीर ताणें आमकां विस्वास काडून उडोवपा विशीं सांगलें, ताणें म्हणलें: ‘मनीस न्हिदिल्लो आसता आनी विस्वास ताच्या काळजांतल्यान काडून उडयता आनी पांयाच्या छाप्या सारको चिन्न सोडटा मागीर तो परतून न्हिदिल्लो आसता मेरेन मागीर विस्वास ताच्या काळजांतल्यान काडून उडयता ताचें चिन्न कोळशा भशेन उरता पांयाचेर लोळटा आनी तातूंत कांयच नासतना तो सुजता अशें दिसता'. ते उपरांत रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें एक कोंडो घेवन पांयांचेर गुठलायलो, तातूंतल्या जवळजवळ एका मनशान आज्ञापत्र पुराय जायना मेरेन लोकांनी ताका निश्ठा दिली, जो मेरेन अशें म्हणूंक ना: बनी फुलानांत एक विस्वासपात्र मनीस आसता, जो मेरेन कोणाक तरी म्हणूंक ना: तो कितलो घटमूट, तो कितलो बुदवंत, तो कितलो बुदवंत आसा जरी ताचो मात्सोय विस्वास नासलो तरी ताच्या काळजांत. रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘म्हाका एक वेळ आयला आनी त्या वेळार तुमच्यांतल्या खंयच्या मनशाक निश्ठा दितां हाची म्हाका कांयच पर्वा ना, तो मुसलमान आसल्यार ताचो धर्म ताका म्हाका नक्कीच परत दितलो आनी तो ज्यू वा क्रिस्तांव आसल्यार कर वसुली करपी ताका म्हाका परतून दितले, जाल्यार ह्या खिणाक हांव फकत तुमच्या फळांक निश्ठा दितां’. अबू ईसा म्हणालो: हसन प्रामाणीक हदीस.