Hadits Perwakilan
Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih
Имам Бұхари : 3577حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ مَا سَمِعْتُ عُمَرَلِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كَذَا إِلَّا كَانَ كَمَا يَظُنُّ بَيْنَمَا عُمَرُ جَالِسٌ إِذْ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ جَمِيلٌ فَقَالَ لَقَدْ أَخْطَأَ ظَنِّي أَوْ إِنَّ هَذَا عَلَى دِينِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَوْ لَقَدْ كَانَ كَاهِنَهُمْ عَلَيَّ الرَّجُلَ فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ اسْتُقْبِلَ بِهِ رَجُلٌ مُسْلِمٌ قَالَ فَإِنِّي أَعْزِمُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا أَخْبَرْتَنِي قَالَ كُنْتُ كَاهِنَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَمَا أَعْجَبُ مَا جَاءَتْكَ بِهِ جِنِّيَّتُكَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا فِي السُّوقِ جَاءَتْنِي أَعْرِفُ فِيهَا الْفَزَعَ فَقَالَتْ أَلَمْ تَرَ الْجِنَّ وَإِبْلَاسَهَا وَيَأْسَهَا مِنْ بَعْدِ إِنْكَاسِهَا وَلُحُوقَهَا بِالْقِلَاصِ وَأَحْلَاسِهَا قَالَ عُمَرُ صَدَقَ بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ عِنْدَ آلِهَتِهِمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِعِجْلٍ فَذَبَحَهُ فَصَرَخَ بِهِ صَارِخٌ لَمْ أَسْمَعْ صَارِخًا قَطُّ أَشَدَّ صَوْتًا مِنْهُ يَقُولُ يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَوَثَبَ الْقَوْمُ قُلْتُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا وَرَاءَ هَذَا ثُمَّ نَادَى يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُمْتُ فَمَا نَشِبْنَا أَنْ قِيلَ هَذَا نَبِيٌّ
[Яхья бин Сүлеймен] бізге [Ибн Уахб] айтты, [Омар] маған [Салимнің] оған [Абдулла бин Омардан] (Алла оған разы болсын) былай дегенін айтты: Мен [Омардың] ешқандай себеппен: «Мен солай деп ойлаймын» дегенін естімедім, бірақ шын мәнінде ол күдіктенгендей болады. Бірде Омар отырғанда, кенеттен бір келбетті адам өтіп кетті. Омар: «Менің күдігім қате» немесе «Бұл адам әлі де надандық дәуірінен бері дінін ұстанады» немесе «Ол олардың балгері. Оны осында әкеліңдер», - деді. Сонымен, ол адамды Омарға шақырып, ол оған өзінің күдігін айтып: «Мен бүгінде мұсылманның әңгімеге тап болуын көрген емеспін», - деді. Омар тағы да: «Мен сен туралы (күдігімді растаймын), егер сен маған басқа нәрсе айтпасаң», - деді. Әлгі адам: «Мен надандық дәуірінде олардың балгері болдым», - деді. Омар: «Сенің жының саған әкелген ең таңғажайып нәрсе не?» - деп сұрады. Әлгі адам жауап берді; «Бір күні базарда жүргенімде, жын маған келді. Мен оның қорқып тұрғанын білдім. Жын: «Жынның ер-тоқым киген жас түйелерді көрмей, бұрылып кеткеннен кейін шатасып, үмітсіздікке түскенін білмейсің бе?» – деді. Омар: «Жын дұрыс айтқан екен. Мен олардың пұттарының жанында ұйықтап жатқанда, (түсімімде) кенеттен бір адам бұзау әкеліп келіп, оны сойып алды. Содан кейін біреу мен бұрын-соңды естімеген дауыспен айқайлады. Ол: «Ей, жауға қарсы шайқаста байыпты адам, нажих (табыс) шешен, «Ләә иләһә иллаллаһ» деп айтатын адамға байланысты», – деді. Сонда адамдар таң қалып секіріп кетті. Мен: «Мұның бәрінің артында не болып жатқанын білмейінше, оны тастап кетпеймін», – дедім. Сонда әлгі адам тағы да айқайлады: «Ей, данышпан, нажих ісі шешен, «Ләә иләһә иллаллаһ» деп айтатын адамға байланысты». Мен орнымнан тұрдым, көп ұзамай былай делінген еді: «Бұл адам – Пайғамбар».