Hadith Representative
Melarang dari sepuluh perkara
Imam Abu Dawud : 3528حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ أَخْبَرَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ يَعْنِي الْهَيْثَمَ بْنَ شَفِيٍّ قَالَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي يُكْنَى أَبَا عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ الْمَعَافِرِ لِنُصَلِّيَ بِإِيلْيَاءَ وَكَانَ قَاصُّهُمْ رَجُلٌ مِنْ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنْ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَدِفْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلَنِي هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ قُلْتُ لَا قَالَ سَمِعْتُهُيَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَشْرٍ عَنْ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ فِي أَسْفَلِ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ أَوْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ وَعَنْ النُّهْبَى وَرُكُوبِ النُّمُورِ وَلُبُوسِ الْخَاتَمِ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ ذِكْرُ الْخَاتَمِ
El ne ga dito [Yazid bin Khalid bin Abdullah bin Mauhab Al Hamdani] el ga dito, el me ga dito [Al Mufadhdhal] - o sia Ibn Fadhalah - da [Ayyasy bin Abbas Al Qitbani] da [Abu Al Hushain] - o sia Al Haitsam bin Syafi el ga dito, ‘Mi e un me amigo ciamà Ami, un omo de Albu. Ma'afir, el xe vegnù fora pa far łe preghiere a Illiya. Lori - i abitanti locałi - i gaveva come consegièr un omo de Al Azdi, de sołito el jera ciamà Abu Raihanah, un amigo del Profeta. Abu Al Hushain el ga dito, “El me amigo el xe rivà prima de mi nel rivar ała moschea, dopo mi go seguìo e me go sentà visin de lu. El me ga domandà, “Te ga sentìo ła storia de [Abu Raihanah]?” Go risposto, “No”. El ga dito, “Lo go sentìo dir: “El messagio de Allah (ła pace e łe benedission de Allah łe sia su de lu) el ga proibìo diese robe; far i denti, far i tatuaji, s-ciopar łe soraocià, un omo che dorme co n’altro omo soto na coperta sensa nissun coperto, na dona che dorme co n’altra dona soto na coperta sensa nissun coperto, un omo che zonta ła séda al fondo del so pan come un ’ajam - no un arabo -, o far el pan sułe so spałe come na ’sajam. El ne ga anca proibìo de ciapàr i beni dei altri, de métarse łe pèłe de tigre e de métarse i anełi fora che el sovrano. Abu Dawud el ga dito 'queło che rende sto hadith unico e difarente da chealtri hadith xe ła mension del lafadh; 'e meti su un aneło'.