Hadith Representative
Melarang dari sepuluh perkara
Imam Abu Dawud : 3528حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ أَخْبَرَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ يَعْنِي الْهَيْثَمَ بْنَ شَفِيٍّ قَالَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي يُكْنَى أَبَا عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ الْمَعَافِرِ لِنُصَلِّيَ بِإِيلْيَاءَ وَكَانَ قَاصُّهُمْ رَجُلٌ مِنْ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنْ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَدِفْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلَنِي هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ قُلْتُ لَا قَالَ سَمِعْتُهُيَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَشْرٍ عَنْ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ فِي أَسْفَلِ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ أَوْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ وَعَنْ النُّهْبَى وَرُكُوبِ النُّمُورِ وَلُبُوسِ الْخَاتَمِ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ ذِكْرُ الْخَاتَمِ
بىزگە [يەزىد بىن خالىد بىن ئابدۇللاھ بىن مەۋھەب ئەل ھەمدانى] مۇنداق دېدى: ماڭا [ئەل مۇفزەل] - يەنى ئىبنى فەزالە - [ئەيياسى بىن ئابباس ئەل قىتبانى] دىن [ئەبۇ ئەل ھۇشەين] دىن - يەنى ئەل ھەيسام بىن سىيافى مۇنداق دېدى: «مەن ۋە [ئەبۇ ئامىر] ئىسىملىك بىر دوستۇم، ئەل مەئافىردىن كەلگەن بىر كىشى ئىللىيادا ناماز ئوقۇشقا چىقتۇق. ئۇلار - يەرلىك ئاھالىلەر - ئەزدىدىن كەلگەن بىر كىشىنى مەسلىھەتچى قىلىپ قويدى، ئۇ ئادەتتە ئەبۇ رەيھانە دەپ ئاتىلىدۇ، ئۇ پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ دوستى ئىدى». ئەبۇ ئەل ھۇشەين مۇنداق دېدى: «دوستۇم مەندىن بۇرۇن مەسچىتكە كەلدى، ئاندىن مەن ئارقىسىدىن ئەگىشىپ ئۇنىڭ يېنىغا ئولتۇردۇم. ئاندىن ئۇ مەندىن: «[ئەبۇ رەيھانەنىڭ] ھېكايىسىنى ئاڭلىدىڭىزمۇ؟» دەپ سورىدى. مەن: «ياق» دەپ جاۋاب بەردىم. ئۇ: «مەن ئۇنىڭ: «رەسۇلۇللاھ (ئۇنىڭغا ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە سالامى بولسۇن) ئون نەرسىنى چەكلىگەن» دېگەنلىكىنى ئاڭلىدىم» دېدى. چىشىنى تازىلاش، تاتو قىلىش، قاش تېرىش، ئەرنىڭ باشقا بىر ئەر بىلەن بىللە يوتقاننىڭ ئاستىدا ياتقانلىقى، ئايالنىڭ باشقا بىر ئايال بىلەن بىللە يوتقاننىڭ ئاستىدا ياتقانلىقى، ئەرنىڭ ئەرەب ئەمەس، بەلكى ئەجەم خەلقىدەك كىيىمىنىڭ ئاستىغا يىپەك قوشۇشى، ياكى مۈرىسىدىكى كىيىمنى ئەجەم خەلقىدەك يىپەك قىلىشى. ئۇ يەنە باشقىلارنىڭ مۈلكىنى ئىگىلىۋېلىشنى، يولۋاس تېرىسىدىن كىيىم كىيىشنى ۋە ھۆكۈمداردىن باشقا ئۈزۈك تاقىشنى چەكلىگەن. ئەبۇ داۋۇد مۇنداق دېگەن: «بۇ ھەدىسنى ئۆزگىچە ۋە باشقا ھەدىسلەردىن پەرقلىق قىلىدىغان نەرسە «ۋە ئۈزۈك تاقىش» دېگەن سۆزنىڭ تىلغا ئېلىنىشىدۇر».