Hadith Representative
Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)
Imam Bukhari : 1372حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَسَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنِّي مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ فَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَمَسَحَ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضْرَاءِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ وَرَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ مَا أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ شَهِيدًا عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Al à dit [Mu’adz bin Fadhalah] al à contât [Hsyam] di [Yahya] di [Hilal bin Abu Maimunah] al à dit [Atha bin Yasar] che al à sintût [Abu Said Al Khudriy Radliallahu Anhu] dî che il Profete al à dit che un dì — Invezit, ce che o vevi pôre al è sucedût a te. Dopo la mê muart, o ai viert a te - la bielece - dal mont e des sôs zoiis’. All’incuntrari un om al disè: ‘O Messazîr di Allah, il ben al pues puartâ il mâl?’. Cussì il Profete Sallam al tacà a zirâ. Si diseve ae persone che e veve domandât prime; ‘Cje che tu âs fat, tu âs invitât il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam a fevelâ che al à fat no fevelâ cun te’. Duncje o vin viodût che la rivelazion e jere daûr a vignî jù a Lui. Abu Said al disè: ‘Al si è asciugât une vore di sudôr e daspò al à dit: ‘Dulà che e je la persone che e veve domandât prime?’. Po dopo al fo viodût laudâ Allah intant che al diseve: ‘Il ben nol puartarà il mâl. Di fat, ce che al ven cressût te primevere al pues distruzi o puartâ la muart plui dongje, cun la ecezion dal besteam che al mangje fueis verdis, che cuant che al è plens al cjalarà il soreli, daspò al à diarree, daspò al urinarà, daspò al tornarà a pasculâ - mangjâ di gnûf. E pardabon il tesor al è come lis fueis verdis dolcis. Cussì fortunât al è un musulman che cun la sô ricjece al dâ ai puars, ai orfans e a Ibn Sabil - viazadôrs che a àn finît di provisions-'. O come che al à dit il Profete sallallaahu alaihi wasallam: ‘E invezit, cui che al cjape i tesors dal mont cence dirit al è come cualchidun che al mangje ma nol è mai sodisfât e chel tesor al sarà un testemoni che lu rivendiche il dì dal qiyamat’.