Hadith Representative
Rasulullah saw melaksanakan puasa pada tanggal sembilan dzul hijah, hari asyura, tiga hari pada tiap bulan dan hari senin dan kamis tiap awal bulan
Imam Muslim : 1976و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ غَيْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدٍ الزِّمَّانِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ رَجُلٌ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَيْفَ تَصُومُ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ غَضَبَهُ قَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِ اللَّهِ وَغَضَبِ رَسُولِهِ فَجَعَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُرَدِّدُ هَذَا الْكَلَامَ حَتَّى سَكَنَ غَضَبُهُ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِمَنْ يَصُومُ الدَّهْرَ كُلَّهُ قَالَ لَا صَامَ وَلَا أَفْطَرَ أَوْ قَالَ لَمْ يَصُمْ وَلَمْ يُفْطِرْ قَالَ كَيْفَ مَنْ يَصُومُ يَوْمَيْنِ وَيُفْطِرُ يَوْمًا قَالَ وَيُطِيقُ ذَلِكَ أَحَدٌ قَالَ كَيْفَ مَنْ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا قَالَ ذَاكَ صَوْمُ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ كَيْفَ مَنْ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمَيْنِ قَالَ وَدِدْتُ أَنِّي طُوِّقْتُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَرَمَضَانُ إِلَى رَمَضَانَ فَهَذَا صِيَامُ الدَّهْرِ كُلِّهِ صِيَامُ يَوْمِ عَرَفَةَ أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ وَالسَّنَةَ الَّتِي بَعْدَهُ وَصِيَامُ يَوْمِ عَاشُورَاءَ أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ
Ва ба мо [Яҳё бин Яҳё Тамимӣ] ва [Қутайба бин Саъд] ҳамаашро аз [Ҳаммад] - [Яҳё] гуфт - ба мо [Ҳаммад бин Зайд] аз [Ғайлон] аз [Абдуллоҳ бин Маъбад аз Зимонӣ] аз [Абу Қатода] нақл кардааст, ки марде назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омада пурсид: «Чӣ тавр рӯза мегиред?» Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ин саволро шунида, хашмгин шуд. Ва ҳангоме ки Умар дид, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хашмгин аст, гуфт: «Мо Аллоҳро ҳамчун Худо, Исломро ҳамчун дин ва Муҳаммадро ҳамчун паёмбар қабул мекунем. Мо ба Аллоҳ аз хашми Аллоҳ ва паёмбараш паноҳ мебарем». Умар ин суханонро то он даме, ки хашми Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фурӯ рафт, такрор кард. Сипас пурсид: «Эй Паёмбари Аллоҳ, дар бораи касоне, ки тамоми сол рӯза медоранд, чӣ гуфтан мумкин аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Ӯ на рӯза мегирад ва на рӯза мешиканад». — ё ӯ бо мақолаи таҳрирӣ гуфт: «Ӯ то абад рӯзадор ҳисоб намешавад ва рӯзадорӣ низ ҳисоб намешавад...» Умар боз пурсид: «Дар бораи одамоне, ки як рӯз рӯза мегиранд ва як рӯз рӯза мешикананд, чӣ гуфтан мумкин аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Ин рӯзаи Довуд аст, «алайҳиссалом». Умар боз пурсид: «Дар бораи одамоне, ки як рӯз рӯза мегиранд ва ду рӯз рӯза мешикананд, чӣ гуфтан мумкин аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Агар ба ман қувват дода шавад, ман хурсанд мешавам». Сипас Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Рӯза гирифтани се рӯз дар ҳар моҳ, рӯза гирифтани аз Рамазон то Рамазон ба рӯза гирифтани як соли пурра баробар аст. Ҳангоми рӯза гирифтани рӯзи Арафа, ман аз Аллоҳ хоҳиш мекунам, ки рӯза гирифтани гуноҳони тамоми соли пеш ва соли баъдро пок кунад. Дар мавриди рӯза гирифтани рӯзи Ошуро, ман аз Аллоҳ хоҳиш мекунам, ки ин рӯза гуноҳони соли гузаштаро пок кунад».