Hadith Representative
Malaikat pencabut nyawa akan bertanya: apakah kamu pernah beramal kebaikan?
Imam Bukhari : 3194حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ قَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَمْرٍو لِحُذَيْفَةَأَلَا تُحَدِّثُنَا مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ مَعَ الدَّجَّالِ إِذَا خَرَجَ مَاءً وَنَارًا فَأَمَّا الَّذِي يَرَى النَّاسُ أَنَّهَا النَّارُ فَمَاءٌ بَارِدٌ وَأَمَّا الَّذِي يَرَى النَّاسُ أَنَّهُ مَاءٌ بَارِدٌ فَنَارٌ تُحْرِقُ فَمَنْ أَدْرَكَ مِنْكُمْ فَلْيَقَعْ فِي الَّذِي يَرَى أَنَّهَا نَارٌ فَإِنَّهُ عَذْبٌ بَارِدٌ قَالَ حُذَيْفَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ أَتَاهُ الْمَلَكُ لِيَقْبِضَ رُوحَهُ فَقِيلَ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ مِنْ خَيْرٍ قَالَ مَا أَعْلَمُ قِيلَ لَهُ انْظُرْ قَالَ مَا أَعْلَمُ شَيْئًا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ فِي الدُّنْيَا وَأُجَازِيهِمْ فَأُنْظِرُ الْمُوسِرَ وَأَتَجَاوَزُ عَنْ الْمُعْسِرِ فَأَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ فَقَالَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا حَضَرَهُ الْمَوْتُ فَلَمَّا يَئِسَ مِنْ الْحَيَاةِ أَوْصَى أَهْلَهُ إِذَا أَنَا مُتُّ فَاجْمَعُوا لِي حَطَبًا كَثِيرًا وَأَوْقِدُوا فِيهِ نَارًا حَتَّى إِذَا أَكَلَتْ لَحْمِي وَخَلَصَتْ إِلَى عَظْمِي فَامْتُحِشَتْ فَخُذُوهَا فَاطْحَنُوهَا ثُمَّ انْظُرُوا يَوْمًا رَاحًا فَاذْرُوهُ فِي الْيَمِّ فَفَعَلُوا فَجَمَعَهُ اللَّهُ فَقَالَ لَهُ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُقَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَنَا سَمِعْتُهُ يَقُولُ ذَاكَ وَكَانَ نَبَّاشًا
[Муса бин Исмәгыйль] безгә [Әбу Әванә] безгә [Габдел Малик] [Рабий бин Хирасидан] сөйләде, ул болай диде: [Укба бин Әмр] [Хөзәйфәгә]: «Аллаһның Илчесеннән (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) ишеткәннәреңне сөйләргә әзер түгелме?» – диде. Хөзәйфә әйтте: «Чыннан да, мин аның: «Дәҗҗал су һәм ут белән чыгачак. Кешеләр ут дип күргән нәрсә чынлыкта салкын су, ә кешеләр су дип күргән нәрсә чынлыкта янып торган ут. Шуңа күрә сезнең арагыздан кем дә булса аның белән очрашса, кулындагы ут кебек күренгәнне алсын, чөнки ул чиста һәм салкын су», – диде. Хөзәйфә шулай ук әйтте: «Мин аның (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын): «Сездән алдагы кешеләр арасында бер кеше бар иде, аның янына фәрештәләр аның җанын алырга килделәр, аннары аннан: «Сез кайчан да булса яхшылык эшләдегезме?» – дип сорадылар. Ул: «Белмим», – диде. Аңа: "Исеңдә тот", - диделәр. Ир кеше җавап бирде: "Мин бернәрсә дә белмим, ләкин мин башка кешеләр белән сәүдә иттем, байлыгы бирелгән кешеләргә бурычларын түләргә вакыт бирдем һәм авыр хәлдә калганнарны гафу иттем. Аллаһ аларны җәннәткә кертте". Аннары Хөзәйфә тагын әйтте: "Мин шулай ук Аллаһ илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Бер кеше үлеме якынлашканда һәм исән калудан өмете калмагач, гаиләсенә васыять кылды: "Мин үлгәч, күп утын җый һәм анда ут ягып, мине яндыр - ут минем итемне эзеп, сөякләремне юк иткәнче, көлгә әйләнгәнче, аны ал, көлемне җый һәм бер көнне җил көчле исә башлагач, көлемне елгага алып китәчәгеңне күр". Аның гаиләсе аның васыятен үтәде. Кыямәт көнендә Аллаһ аның көлен җыя һәм терелтәчәк, аннары аңардан: "Ни өчен син моны эшләдең?" - дип соралачак. Ир кеше: "Чөнки мин Синнән куркам", - дип җавап бирде. Шуңа күрә Аллаһ ул кешене гафу итте. 'Укба бин Әмр: 'Мин аның, Аллаһ аннан риза булсын, шулай дигәнен ишеттем, һәм сүз барган кешенең кабер казучы булуы турында да әйтелде.'