Hadith Representative
Mimpi Rasulullah tentang malaikat jibril dan mikail membawa beliau melihat siksaan di akhirat
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
Hevur sagt okkum [Musa bin Ismail] hevur sagt okkum [Jarir bin Hazim] hevur sagt okkum [Abu Raja'] frá [Samrah bin Jundab] sagt; Tað var vani hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam, at tá hann var liðugur at biðja eina bøn, vendi hann andlitinum móti okkum og segði: 'Hvør av tykkum hevði ein dreym í gjárkvøldið'. Hann -Samrah bin Jundab- segði,: 'Um onkur hevur ein dreym, so fer tann persónurin at siga hann, tað er tá hann segði,: 'Maa sya-allah' -við vilja Allahs-'. Ein annan dagin spurdi Hann okkum: 'Droymir nakar av tykkum?'. Vit svaraðu: 'Einki'. Hann segði: 'Men í gjárkvøldið hevði eg ein dreym, at tað vóru tveir menn, sum komu til mín og teir báðir hildu í hondini á mær og førdu meg til eitt heilagt land - Al Muqaddasah -, tað vísti seg, at tað var ein maður, sum stóð og hin sat og í hondini helt ein jarnstav við einum boygdum enda - vanliga fyri at hanga okkurt -. Summir av okkara vinum søgdu, frá Mósesi at: jarnstavurin varð settur inn í eina síðu av munninum - frá molarunum - á viðkomandi til hann gekk gjøgnum nakkan á hálsinum. Ger so tað sama hinumegin munnin, tak tað síðani úr munninum og legg tað inn aftur o.s.fr. Eg spurdi: 'Hvat merkir hetta?'. Tey bæði fólkini, sum tóku meg, søgdu: 'Far'. So fóru vit til eitt annað stað og komu til ein mann, sum lá niðri við rygginum á hálsinum, meðan har stóð ein annar maður á høvdinum og helt í einum kletti ella einum stórum kletti fyri at knúsa høvdið. Tá steinurin varð raktur, knústi hann høvdið á viðkomandi, so viðkomandi nærkaðist honum fyri at taka hann upp og hetta steðgaði hann ikki á, fyrr enn høvdið á viðkomandi kom aftur í upprunaliga standin, síðani sló hann hann aftur við steininum, til hann brotnaði. Eg spurdi: 'Hvør er hesin persónurin?'. Báðir svaraðu: »Far«. So fóru vit avstað til vit komu til eitt hol sum ein eldgrøv, har toppurin var smalur og botnurin var breiður og niðast varð ein eldur tendraður, sum, um eldurin varð førdur nærri, fóru teir - tey, sum búðu har - at rísa, og tá ið hann varð sløktur, fóru tey, sum búðu har, aftur til tað, menn og kvinnur. Eg spurdi: 'Hvørji eru tey?'. Báðir svaraðu: »Far«. So fóru vit avstað til vit komu til eina á, hvørs vatn var blóð, har stóð ein maður mitt á ánni'. Sagdi, [Yazid] og [Wahb bin Jarir] fra [Jarir bin Hazim]: 'Og a áarbakkanum var ein maður, sum helt í einum steini. Tá ið tann, sum var mitt í ánni, stóð frammi fyri honum og ætlaði at koma úr ánni, kastaði maðurin, sum helt steinin, steinar á hann móti munninum, til hann kom aftur til sítt upprunaliga stað mitt í ánni, og so framvegis, hvørja ferð hann vildi koma úr ánni, varð hann kastaður við einum upprunaligum stað, soleiðis at hann til. Eg spurdi: »Hvat merkir hetta?« Báðir svaraðu: »Far«. Svo vid komum af stad til vid komum i grænan gard, hann var fullur af storum treum medan nidri voru gamal madur og barn og thad var madur sem var naestum trenu sem var ad halda i eldi, tegar hann kveikti eldinn tok thau tveir menn sem toku mig upp mig ad klifra i treinn svo settu thau baedi mig i hus never sed tharna og eg hafdi - a voru menn, gomul, ung, konur og born svo toku teir tveir mig ut tharna og toku mig svo upp aftur. upp á eitt træ, setti meg síðani inn í eitt betri og vakrari hús, har tað vóru gomul og ung fólk í. Eg segði: 'Tak meg runt í kvøld og greið frá tí, sum eg sá fyrr'. So søgdu teir báðir: 'Okey h. Tann persónurin, sum tú sást gjøgnumholaðan við einum jarni, er ein persónur, sum dámar væl at lúgva og um hann altíð sigur lygn, so verður hann førdur til ufuq og so verður hann viðgjørdur soleiðis til qiyamat dagin. Tann persónurin, sum tú sást verða smurt, var ein, sum hevði fingið undirvísing í Koranini av Allah og so svav hann eina nátt men praktiseraði ikki Koranina um dagin, so varð hann viðgjørdur soleiðis til qiyamat dagin. Og fólkini, sum tú sært í eldovninum, eru horkallar, meðan fólkini, sum tú sært mitt í ánni, eru tey, sum eta rentu’, meðan gamli maðurin undir trænum er Ibrahim profetur ‘alaihissalam, meðan børnini rundan um hann eru smá menniskjabørn. Tann, sum tendrar eldin, er verjaeingilin í helvitis, meðan fyrsta húsið tú kemur inn í er húsið fyri øll tey trúgvandi, meðan hetta húsið er bygdin hjá pínslarváttarunum og eg eri Jibril og hetta er Mika'il, so lyft høvdið upp. So eg lyfti høvdið og fann útav, at omanfyri høvdið var okkurt sum eitt skýggj. Báðir søgdu: 'Tað er títt stað'. Eg segði: 'Lat meg koma inn í mítt hús'. Teir báðir søgdu: 'Lív títt er enn eftir og er ikki liðugt enn og tá tíðin er liðug kemur tú heilt sikkurt inn í hús títt'.