Hadith Representative
Malaikat jibril memberitahu tentang saat malam lailatul qadar
Imam Ahmad : 11279حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قُلْتُ أَلَا تَخْرُجُ بِنَا إِلَى النَّخْلِ نَتَحَدَّثُ قَالَ فَخَرَجَ قَالَ قُلْتُ حَدِّثْنِي مَا سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ قَالَ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَشْرَ الْأُوَلَ مِنْ رَمَضَانَ فَاعْتَكَفْنَا مَعَهُ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي تَطْلُبُ أَمَامَكَ فَلَمَّا كَانَ صَبِيحَةُ عِشْرِينَ مِنْ رَمَضَانَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا فَقَالَ مَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْيَرْجِعْ فَإِنِّي أُرِيتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَإِنَّهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ فِي وَتْرٍ وَإِنِّي أُنْسِيتُهَا وَإِنِّي رَأَيْتُ كَأَنِّي أَسْجُدُ فِي طِينٍ وَمَاءٍ قَالَ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسَبُهُ قَالَ قَزَعَةً سَمَّى الْغَيْمَ بِاسْمٍ فَجَاءَتْ سَحَابَةٌ وَكَانَ سَقْفُ الْمَسْجِدِ جَرِيدَ النَّخْلِ فَأُمْطِرْنَا فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ وَالْمَاءِ عَلَى جَبْهَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَرْنَبَتِهِ تَصْدِيقًا لِرُؤْيَاهُ
Беҙгә [Аффан] әйтте; беҙгә һөйләне [Хаммам] әйтте; беҙгә [Яхъя бин Әбү Касир] әйтте; миңә әйткән [Әбү Сәләмә бин Әбдүррәхмән бин Әүф] тигән; «Мин [Әбү Сәғит Әл-Худриҙы] күрергә барҙым», — тигән Әбү Сәләмә; — Мин әйттем; — Беҙҙең менән һөйләшергә сығырға теләйһеңме? Әбү Сәләмә әйтте; — Шунан сыҡты, — тине Әбү Сәләмә; — Мин уға әйттем; — Рәсүлуллаһтан Ҡәҙер кисе тураһында нимә ишеткәнегеҙҙе һөйләгеҙ әле, — тине ул; Рамаҙлан айының һуңғы ун көнөндә Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсалләм тикәф ҡылды, беҙ ҙә уның менән бергә тикәф ҡылдыҡ. Шул саҡ уның янына Йәбрил килеп әйтте; — Ысынлап та, һин һораған нәмә һинең алдыңда инде, — шуға күрә Рамаҙлан айының егерменсе көнөндә иртәнсәк Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм тороп вәғәз һөйләне: «Кем Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм менән тикәф ҡылһа, рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм менән тикәф ҡылған кеше, моғайын күрһәтергә тейеш, тип әйтте. Ҡоҙар төнө Рамаҙлан айының һуңғы ун көнөндә таҡ төндә була. Әммә мин оноттом, ысынлап та, батҡаҡлы һыуҙа сәждә ҡылған кеүек төш күрҙем». Әбү Сәғит әйтте; — Беҙ күккә ҡарап торғанда, Хаммам әйтте; — Мин Әбү Сәғит болотло тип әйткәндер тип уйланым; — Әммә ҡапыл болоттар килеп, беҙҙе мәсеттең ҡыйығын һыу баҫҡан ямғырға эләктерҙек, шул ваҡытта мәсеттең түшәме хөрмә япраҡтарынан эшләнгән ине. Шунан һуң Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм беҙҙең менән бергә намаҙ уҡыны, төшөнөң дөрөҫлөгөнә дәлил итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең маңлайына һәм танауына һаман да тупраҡ һәм һыу эҙҙәре йәбешкәнен күрҙем.