Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
האָט אונדז געזאָגט [זוהיר בין חרב] האָט אונדז געזאָגט [יעקב בן איברהים] האָט אונדז געזאָגט [מיין פאטער] פון [אבן שיהאב] פון [אתא' בין יזיד על-לאיצי] אַז [אבו הוריראַה] האָט אים געמאלדן, אַז מען האָט געזאָגט: אָ שליח פון אללה! וועלן מיר -קענען- זען אונדזער רבין אום טאג תחית המתים?' האָט ער דעמאלט געפרעגט: 'וועט איר זיין אין געפאַר ווען איר זען די לבנה אין אַ פול נאַכט ווו עס זענען קיין וואלקנס?' זיי געענטפערט, 'ניין, אָ שליח פון אַלאַ'. האָט ער ווידער געפרעגט: 'וועט איר זיין אין געפאַר ווען איר זעט די זון אין ליכטיק טאָגליכט אָן וואלקנס אונטער איר?' זיי געענטפערט, 'ניין, אָ שליח פון אַלאַ'. דערנאָך האָט ער געזאָגט: טאַקע איר קענט אים אויך זען. אַלאַ וועט קלייַבן מענטשן אויף דעם טאָג פון המתים און זאָגן; 'ווער עס דאנקט עפעס, זאל ער נאכגיין די זאך, ווער עס בוקט די זון, זאל נאכגיין די זון, ווער עס בוקט די לבנה, זאל ער נאכגיין די לבנה און ווער עס בוקט תגהות, זאל ער נאכגיין די תגהות, און די אוממע בלייבט אין וועלכע עס זענען נאך דא חונפים. דעמאָלט אַלאַ טאַבאַראַקאַ וואַ טאַ'אַלאַ באגעגנט זיי אין אַ פאָרעם זיי האבן נישט דערקענען, דעמאָלט ער האט געזאגט; 'איך בין דיין רבי'. אָבער זיי האָבן געענטפערט; 'איך זוך מקלט אין אללה ביי דיר, דאס איז אונזער ארט ביז אונזער רבי'ן טרעפט אונז טאקע, אויב אונזער רבי וועט אונז טרעפן, דאן וועלן מיר אים דערקענען'. נאָך דעם, אַלאַ טאַאַלאַ האט זיי באגעגנט מיט אַ פאָרעם זיי דערקענט, אַלאַ געזאגט; 'איך בין דיין רבי'. זיי האָבן געענטפערט; 'יא, דו ביסט אונזער רבי'. אַזוי זיי זענען נאכגעגאנגען אים. און שירת - בריקן - זענען אויסגעשטרעקט אויף ביידע זייטן פון דזשאַהאַננאַם, בשעת איך און מיין אומה זענען געווען די ערשטע צו פאָרן עס, קיין איינער גערעדט באַזונדער פון די שליחים, כוועראַז די תפילה פון די שליחים אין אַז צייַט איז געווען 'אָ אַלאַ, ראַטעווען, ראַטעווען'. און אין גיהנום זענען פאראן אײַזערנע העקלעך, ווי די דערנער פונעם סדן בוים. האָט איר געקענט דעם סעדן בוים? האבן די פרײנד געענטפערט; 'יא, אָ שליח פון אַלאַ'. ער האט געזאגט: 'טאַקע די כוקס זענען ווי די סאַדאַן בוים, אָבער קיין איינער ווייסט זייַן גרייס אַחוץ אַלאַ. ער וועט אָנכאַפּן ווער עס יז לויט זייער מעשים, צווישן זיי עס זענען די וואס זענען געגלויבט און געראטעוועט ווייַל פון זייער מעשים, און צווישן זיי עס זענען די וואס גיין ווייַטער פון די לימאַץ פון זייער מעשים וואָס וועט ראַטעווען זיך, אַזוי אַז ווען אַלאַ האט פאַרטיק באַשליסן דעם גורל פון זיין קנעכט און וויל צו באַזייַטיקן די באוווינער פון גיהנום פון גיהנום מיט זיין רחמנות, ער וועט אַרויסטרייבן די פּאַרטנערס פון גיהנום מיט זיין פּאַרטנערס. אַלאַ מיט עפּעס, ניימלי די וואס אַלאַ טאַאַלאַ וויל צו האָבן רחמנות אויף אים, פון די וואס זאָגן; 'עס איז קיין ווערט דיאַטי אַחוץ אַלאַ'. די מלאכים וועלן דערקענען יענע אין גיהנום פון די סימן פון פאַרניכטונג, ווייַל די גיהנום וועט פרעסן די קינדער פון אדם אַחוץ פֿאַר די סימנים פון פאַרניכטונג. אללה האט פארבאטן דעם גיהנום צו פארצערן צײכן פון פארװערטערונג, אז זײ קומען ארויס פון גיהנום מיט פארברענטע קערפער, דערנאך װערן זײ געטרונקען מיט נהרול חייא — װאםער פון לעבן — ביז זײ װאקסן װי תבואה װאקסט אין א טײך. נאכדעם וואס אללא האט געענדיגט באשליסן די ענינים צווישן זיינע קנעכט, און עס איז געבליבן איינער צווישן זיי וואס האט זיך אויסגעדרייט צום גיהנום, איז ער געווען דער לעצטער איינוואוינער פון הימל צו קומען אין הימל, האט ער מתפלל געווען; 'אָ האר, קער מיין פּנים אַוועק פון גיהנום, ווייַל זייַן שמעקן האט אויפגערודערט מיר און זייַן פלאַמעס האָבן פארברענט מיר. ער דעמאָלט געבעטן אַלאַ פֿאַר וואָס ער געוואלט, דעמאָלט אַלאַ געזאגט; 'וועט איר פרעגן עפּעס אַנדערש אויב איך מקיים דיין בקשה?,' ער געענטפערט; 'ניין, דורך דיין כבוד, איך וועל פרעגן קיין אנדערע'. און זײַן רבי האָט גענומען די הבטחות און נדרים ווי ער האָט געוואָלט, דערנאָך האָט ער אָפּגעקערט זיין פּנים פון גיהנום. ווען ער פייסינג הימל און געזען זייַן שיינקייט, ער לאַ דערנאך האט ער א װײל געשװיגן און געבעטן; 'אָ אַלאַ, שטעלן מיר בייַ די טיר פון הימל'. אללא פרעגט; 'האָסט נישט אָפּגעגעבן דיין צוזאָג און דיין נדר נישט צו פרעגן פון מיר אויף אייביק אַנדערש ווי וואָס איך האָבן געגעבן?, אָ זון פון אדם, ווי גליקלעך עס וואָלט זיין פֿאַר דיר צו פאַרראַטן. האָט דער משרת געזאָגט; ' האָט דער קנעכט געזאָגט; 'אָה מיין האר ...!' און ער האָט נאָך געבעטן, ביז אַלאַ האָט אים געפרעגט: 'וועט איר פרעגן עפּעס אַנדערש, אויב איך געבן דיין בקשה? האָט ער געענטפערט; 'ניין, למען דיין כבוד, איך וועל נישט פרעגן דיך ווידער מיט אן אנדער בקשה'. דעמאָלט דער מענטש האט אַרויף זיין הבטחות און וואַוז אַזוי אַז אַלאַ געשטעלט זיי בייַ די טיר פון הימל. ווען דער משרת איז געשטאנען ביי דער טיר פונעם הימל, האט זיך אים דער הימל געעפענט, אז ער האט דערזען די תענוגים פון לעבן און פרייד דערויף, דעמאלט האט ער א מאמענט געשװיגן, און געבעטן; 'אָ מיין האר, אַרייַן מיר אין הימל'. אַלאַ זאגט; 'האָסט נישט אָפּגעגעבן דיין צוזאָג נישט צו בעטן עפּעס אַנדערש ווי וואָס איך האָב געגעבן?, בן אדם, ווי שנעל האסטו פארראטן.' האָט דער משרת געזאָגט; 'אוי מיין רבי, מאך מיך נישט צו איינעם פון דיינע אומגליקסטע קנעכט'. און ער האט קיינמאל נישט אויפגעהערט בעטן אללא, ביז אללא טבאראקא וואטאאלא האט געלאכט צוליב אים. און אויב אללה וואלט געלאכט פון א קנעכט, וואלט אללה צו אים געזאגט; 'גיי דיר אריין אין הימל'. אויב אַ קנעכט איז אריין אין עס, אַלאַ זאגט צו אים; 'ימאַדזשאַנערי'. אַזוי אַ קנעכט וועט פרעגן זיין האר און חלום, ביז אַלאַ דערמאנט אים דורך זאגן אַזאַ זאכן ביז אַ קנעכט ס חלומות האָבן ריטשט די שפּיץ, אַלאַ זאגט צו אים; 'דאָס איז פֿאַר דיר און פֿאַר דיר אפילו פֿאַר דיר, למשל ווידער'. ['אתה בן יזיד] האט געזאגט; [אבו סעיד על חודרי] אינאיינעם מיט אבו חורירה האבן בכלל נישט אפגעווארפן די חדת, אז אויב אבו חורירה האט איבערגעגעבן די חסידות וואס אללא האט געזאגט צו א קנעכט 'ועל דיר אזוי' האט אבו סעיד געזאגט; 'און צען מאל אַזוי, אָ אבו הוריראַה'. אבו הוריראַה האָט געזאָגט; 'איך געדענק נישט אויסער אזעלכע ווערטער, נעמליך 'פאר דיר אזוי', האט אבו סעיד געזאגט; 'איך עדות אַז איך מעמערייזד אַז זאַץ פון די מעסינדזשער פון אַלאַ סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, ניימלי זיין ווערטער; 'און צען מאל אַזוי, אָ אבו הוריראַה'. אבו הוריראַה האָט געזאָגט; 'און דער קנעכט איז דער לעצטער תושב השמים צו קומען אין הימל'. האט אונז דערציילט [עבדאללה בין אבדורהמאן עד דארימי] האט אונז געזאגט [אבו אל יאמאן] האט אונז דערציילט [סיואייב] פון [אז זוהרי] האט ער געזאגט; האט אונז אינפארמירט [סעיד בין על מוסאייב] און ['אטה' בין יאזיד על לאיצי] אז [אבו הוראירא] האט זיי ביידע אינפארמירט, אז די באגלייטער האבן געבעטן דעם נביא סאללאלאהו 'עלאיהי וואסלאם; 'אָ שליח פון אללה, וועט מיר זען אונדזער רבי אויף דעם טאָג פון המתים?'. דעמאלט האלט דער דערציילער ווייטער די חדית ווי אין די חסידות פון אברהים בן סעד.