Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Безгә [Зүһәйр бин Хәрб] безгә [Ягъкуб бин Ибраһим] безгә [әтием] [Ибн Шиһабтан] [Әсә бин Язид әл-Ләйсидән] [Әбү Һөрәйрә] аңа кешеләр: "Әй Аллаһның Илчесе! Кыямәт көнендә Раббыбызны күрә алабызмы?" - дип әйтүләрен хәбәр итте. Ул кире кайтты һәм сорады: "Болытлар булмаган тулы айлы төндә айны күргәч, сезгә куркыныч булачакмы?" Алар: "Юк, әй Аллаһның Илчесе", - дип җавап бирделәр. Ул тагын сорады: "Кояшны көндез, астында болыт булмаганда күргәч, сезгә зыян киләчәкме?" Алар: "Юк, әй Аллаһның Илчесе", - дип җавап бирделәр. Аннары ул әйтте: "Чыннан да, сез Аны шулай күрә аласыз. Аллаһ Кыямәт көнендә кешеләрне җыячак һәм әйтер: «Кем нәрсәгәдер табынса, шул юлга иярсен, кем кояшка табынса, шул юлга иярсен, кем айга табынса, шул юлга иярсен, кем ялган илаһларга табынса, шул юлга иярсен, һәм бу милләт алар арасында калачак, һәм икейөзлеләр булачак. Шуннан соң Аллаһы Тәгалә аларны танымаган сурәттә очратачак, аннары: «Мин сезнең Раббыгыз», – дияр. Әмма алар: «Мин сездән Аллаһка сыенам, бу безнең Раббыбыз белән очрашканчы, Раббыбыз безнең белән очрашканда, без Аны танырбыз», – диярләр. Шуннан соң Аллаһы Тәгалә аларны таныган сурәттә очратачак, Аллаһ: «Мин сезнең Раббыгыз», – дияр. Алар: «Әйе, Син безнең Раббыбыз», – диярләр. Шулай итеп, алар Аның артыннан барачаклар. Сират күпере җәһәннәмнең ике ягына да җәелгән иде, мин һәм минем милләтем аны беренче булып кичкәннәр иде, беркем дә сөйләшмәде, бары тик рәсүлләр генә, ә рәсүлләрнең ул вакыттагы догасы: «Әй Аллаһ, коткар, коткар» иде. Җәһәннәмдә Садан агачының чәнечкеләре кебек тимер элгечләр бар. Син Садан агачын беләсеңме? Сәхәбәләр: "Әйе, әй Аллаһның Илчесе", - дип җавап бирделәр. Ул әйтте: "Чынлыкта, бу элгечләр Садан агачы кебек, аның зурлыгын Аллаһтан башка беркем дә белми. Ул һәркемне гамәлләренә карап тотачак, араларында мөэминнәр дә бар, гамәлләре аркасында имин калачаклар, араларында гамәлләре аларны коткарганчы бозыклык кылганнар да бар, Аллаһ бәндәләренең язмышын хәл итеп бетергәч һәм җәһәннәм әһелен Үзенең рәхмәте белән җәһәннәмнән чыгарырга теләсә, фәрештәләргә Аллаһка бернәрсәне дә тиңдәш кылмаган кешеләрне, ягъни Аллаһ Тәгаләнең рәхмәтен теләгән кешеләрне, "Аллаһтан башка илаһ юк" дип әйтүчеләрне җәһәннәмнән чыгарырга боерачак. Фәрештәләр җәһәннәмдәгеләрне сәҗдә эзләреннән таныячаклар, чөнки җәһәннәм Адәм балаларын сәҗдә эзләреннән кала ашаячак. Аллаһ Тәгалә җәһәннәмгә сәҗдә эзләрен ашаудан тыйды, шуңа күрә алар җәһәннәмнән гәүдәләре янып, көйгән килеш чыгачаклар, аннары аларга Нәхрүл-Хәйя - тереклек суы сиптереләчәк, елга агымында үскән бөртекләр кебек үскәнче. Аллаһ бәндәләре арасында хөкем чыгарып бетергәч, һәм алар арасында йөзен җәһәннәмгә борган бер кеше калганнан соң, ул җәннәткә кергән соңгы кеше булып, дога кылды: "Әй Раббым, йөземне җәһәннәмнән бор, чөнки аның исе мине борчыды, ялавы мине яндырды". Аннары ул Аллаһтан теләгәнчә сорады, аннары Аллаһ әйтте: "Әгәр мин синең үтенечеңне үтәсәм, башка нәрсә сорыйсыңмы?" Ул җавап бирде: "Юк, Синең бөеклегең белән ант итәм, мин башка бернәрсә дә сорамаячакмын". Һәм Раббысы теләгәнчә вәгъдә һәм ант алды, аннары җәһәннәмнән йөзен борды. Ул күккә карап, аның матурлыгын күргәч, бераз тын калды һәм дога кылды: "Әй Аллаһ, мине җәннәт капкасы янына куй". Аллаһ сорады: "Син МИҢА башка бернәрсә дә сорамаска вәгъдәңнән һәм антыңнан ваз кичмәдеңме?" Әй, Адәм улы, хыянәт итү сиңа ничек җиңел. Хезмәтче әйтте: «Хезмәтче: «Әй, Раббым...!» – диде. Ул дога кылуын дәвам итте, Аллаһ аңардан: «Әгәр мин синең үтенечеңне бирсәм, башка нәрсә сорыйсыңмы?» – дип сораганчы. Ул: «Юк, Синең бөеклегең белән ант итәм, мин Синнән башка бернәрсә дә сорамаячакмын», – дип җавап бирде. Шуннан соң кеше вәгъдәсеннән һәм антыннан баш тартты, Аллаһ аны күк капкасына куйганчы. Хезмәтче күк капкасы янында торгач, күк аның өчен ачылды, ул анда тормышның ләззәтен һәм шатлыкны күрде, аннары бер мизгелгә тынып калды һәм дога кылды: «Әй, Раббым, мине җәннәткә керт». Аллаһ әйтте: «Мин сиңа биргәннән башка бернәрсә дә сорамаска вәгъдә бирмәдеңме? Әй, Адәм улы, син хыянәт итәргә ничек тиз барасың». Хезмәтче әйтте: «Әй, Раббым, мине иң бәхетсез колларыңның рәтенә кертмә», – диде. Ул Аллаһ Тәбарәкә вә Тәгалә аңардан көлгәнче Аллаһтан ялварудан туктамады. Әгәр Аллаһ бер хезмәтчедән көлсә, Аллаһ аңа әйтер иде: «Җәннәткә кер!» Әгәр бер кол анда керсә, Аллаһ аңа: «Күз алдына китер», – дип әйтер иде. Шулай итеп, бер кол Раббысыннан сорый һәм күз алдына китерә иде, Аллаһ аңа шулай дип искәрткәнче, колның күз алдына китерүе иң югары ноктасына җиткәнче, Аллаһ аңа: «Бу синең өчен, синең өчен һәм синең өчен шундый нәрсә», – дип әйтер иде. [«Әсә бин Язид»] болай диде: «[Әбү Сәгыйд әл-Худри] Әбү Һөрәйрә белән бергә аның хәдисен бераз да кире какмадылар, Әбү Һөрәйрә Аллаһының шул колына: «Һәм сиңа шундый кеше», – дигән хәдисен сөйләгәнче, Әбү Сәгыйд: «Һәм ун тапкыр шулай, әй Әбү Һөрәйрә», – диде. Әбү Һөрәйрә болай диде: «Мин шундый сүзләрне генә ятладым, ягъни «Сиңа шундый нәрсә», – диде Әбү Сәгыйд; «Мин Аллаһның Рәсүленнән, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, бу аның сүзләре», – дип шаһитлек бирәм. Әбү Һөрәйрә болай диде: «Һәм ул кол җәннәткә кергән соңгы кеше». Безгә [Абдуллаһ бин Абдуррахман әд-Дарими] безгә [Әбу Әл Яман] безгә [Шуайб] [Әз-Зүһридән] сөйләгән ул болай диде: [Сәгыйд бин Әл Мусайяб] һәм ['Әса бин Язид Әл-Ләйси] безгә [Әбу Һөрәйрә] аларга сәхабәләрнең Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнән: «Әй Аллаһның Илчесе, без Раббыбызны Кыямәт көнендә күрәчәкбезме?» – дип сораганнарын хәбәр итте. Аннары риваятьче Ибраһим бин Саад хәдисендәге кебек хәдисне дәвам итте.