Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
[Zuhair bin Harb] nam je [Ja'kub bin Ibrahim] povedal [mojemu očetu] od [Ibn Šihaba] od [Ata' bin Jazida al-Lajtsija], da mu je [Abu Hurejra] poročal, da so ljudje rekli: 'O Allahov poslanec! Ali bomo lahko videli našega Gospodarja na dan vstajenja?' Nato je vprašal: 'Ali vam bo škodovalo, če boste gledali luno v polni noči brez oblaka?' Rekli so: 'Ne, Allahov poslanec.' Ponovno je vprašal: 'Ali vam bo škodovalo, če boste gledali sonce podnevi, ko je jasno in brez oblaka?' Rekli so: 'Ne, Allahov poslanec.' Nato je rekel: 'Resnično ga boste lahko videli tudi na ta način. Allah bo na dan vstajenja zbral ljudi in rekel;' 'Kdor nekaj časti, naj sledi tej stvari, kdor časti sonce, naj sledi soncu, kdor časti luno, naj sledi luni, in kdor časti taguta, naj sledi tagutu, in ta umma ostane, v kateri so še vedno hinavci. Nato jih je Allah Tabaraka wa Ta'ala srečal v podobi, ki je niso prepoznali, nato pa je rekel: 'Jaz sem vaš Rabb.' Vendar so odgovorili: 'Zatekam se k Allahu pred vami, to je naš kraj, dokler nas naš Rabb dejansko ne sreča, če nas naš Rabb sreča, ga bomo prepoznali.' Potem jih je Allah Ta'ala srečal v podobi, ki so jo prepoznali, Allah je rekel: 'Jaz sem vaš Rabb.' Odgovorili so: 'Da, ti si naš Rabb.' In sledili so mu. In širate - mostovi - so bili raztegnjeni na obeh straneh Džahennema, medtem ko sva ga jaz in moja umma prvi prečkala, nihče ni govoril razen apostolov, medtem ko je bila molitev apostolov takrat 'O Allah, reši, reši'. In v peklu so železni kavlji, podobni trnom drevesa Sa'dan. Ali ste poznali drevo Sa'dan? Prijatelji so odgovorili: 'Da, o Allahov Poslanec.' Rekel je: 'Resnično so ti kavlji podobni drevesu Sa'dan, vendar nihče ne pozna njegove velikosti razen Allaha. On bo vsakogar zgrabil glede na njegova dejanja, med njimi so tisti, ki verujejo in so bili rešeni zaradi svojih dejanj, in med njimi so tisti, ki presegajo meje svojih dejanj in se bodo rešili, tako da ko bo Allah končal z odločanjem o usodi svojih služabnikov in bo želel s svojim usmiljenjem odstraniti prebivalce pekla iz pekla, bo ukazal angelom, naj izženejo prebivalce pekla, ki Allahu ne pridružujejo ničesar partnerjev, namreč tiste, ki jih Allah Ta'ala hoče usmiliti, od tistih, ki pravijo: 'Ni vrednega božanstva razen Allaha.' Angeli bodo tiste v peklu prepoznali po znamenjih padca na tla, ker bo pekel požrl Adamove otroke, razen po znamenjih padca na tla. Allah je peklu prepovedal požirati sledi padcev na tla, tako da iz pekla pridejo z ožganimi telesi, nato pa jih zalijejo z nahrul hayyah - vodo življenja -, dokler ne zrastejo kot žito, ki raste v reki. Ko je Allah končal z odločanjem med svojimi služabniki in je med njimi ostal eden, ki je obrnil svoj obraz proti peklu, je bil zadnji prebivalec nebes, ki je vstopil v nebesa, in je molil: "O Gospod, obrni moj obraz stran od pekla, ker me je njegov vonj zmotil in njegovi plameni so me ožgali." Nato je prosil Allaha za to, kar si želi, in Allah je rekel: "Ali boste prosili še kaj, če izpolnim vašo prošnjo?" Odgovoril je: "Ne, pri Tvoji slavi, ne bom prosil ničesar drugega." In njegov Gospodar je sprejel obljube in zaobljube, kot je želel, nato pa je obrnil svoj obraz stran od pekla. Ko se je obrnil proti nebu in videl njegovo lepoto, je nekaj časa molčal in prosil: "O Allah, postavi me pred vrata nebes." Allah prosi; »Mar nisi prelomil svoje obljube in zaobljube, da me ne boš več prosil za nič drugega kot za to, kar sem ti dal? O, sin Adamov, kako srečen bi bil, če bi me izdal.« Služabnik je rekel: »O, moj Gospod !« In še vedno je prosil, dokler ga Allah ni vprašal: »Ali boš prosil za kaj drugega, če ti ugodim?« Odgovoril je: »Ne, zaradi Tvoje slave te ne bom več prosil za drugo prošnjo.« Nato se je oseba odpovedala svojim obljubam in zaobljubam, tako da jih je Allah postavil pred vrata nebes. Ko je služabnik stal pred vrati nebes, so se mu odprla nebesa, tako da je videl užitke življenja in veselje v njem, nato pa je za trenutek utihnil in prosil: »O, moj Gospod, vpelji me v nebesa.« Allah pravi: »Mar nisi prelomil svoje obljube, da me ne boš prosil za nič drugega kot za to, kar sem ti dal? O, sin Adamov, kako hitro si izdal.« Služabnik je rekel: »O moj Rabb, ne naredi me enega svojih najbolj nesrečnih služabnikov.« In ni nehal prositi Allaha, dokler se mu ni Allah Tabaraka wa Ta'ala zasmejal. In če bi se Allah smejal služabniku, bi mu Allah rekel: »Vstopi v nebesa.« Če je služabnik vstopil vanje, mu Allah reče: »Namišljeno.« Služabnik torej prosi svojega Gospodarja in sanja, dokler ga Allah ne opomni z besedami, dokler služabnikove sanje ne dosežejo vrhunca, Allah mu reče: »To je zate in zate in zate podobno.« [Ata` bin Yazid] je rekel: [Abu Sa'id Al Khudri] in Abu Hurairah ni niti najmanj zavrnil njegovega hadisa, dokler ni Abu Hurairah posredoval hadisa, ki ga je Allah rekel služabniku: »In zate podobno,« je Abu Sa'id rekel: »In desetkrat tako, o Abu Hurairah.« Abu Huraira je rekel: »Nisem si zapomnil ničesar drugega kot besede, kot je ta, in sicer: 'Za vas podobno,' je rekel Abu Sa'id. »Pričujem, da sem si zapomnil ta stavek Allahovega Poslanca, sallallaahu 'alejhi ve sellem, in sicer njegov rek: 'In desetkrat tako, o Abu Huraira.' Abu Huraira je rekel: 'In ta služabnik je zadnji izmed prebivalcev Raja, ki je vstopil v Raj.' Povedal nam je [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] nam je povedal [Abu Al Yaman] nam je povedal [Syu'aib] od [Az Zuhrija] je rekel; obvestil nas je [Sa'ida bin Al Musayyba] in ['Atha' bin Yazida Al Laitsi], da je [Abu Huraira] obema sporočil, da so spremljevalci vprašali Poslanca, sallallaahu 'alejhi ve sellem: 'O Allahov Poslanec, ali bomo videli našega Rabba na dan vstajenja?'. Nato pripovedovalec nadaljuje hadis kot v hadisu Ibrahima bin Sa'da.