Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Мыланна каласен [Зухайр бин Харб] каласен [Я'куб бин Ибрагим] мыланна [ачам] [Ибн Шихаб] деч [Атха' бин Язид аль-Лайци] деч [Абу Хурайра] тудлан увертарен, еҥ-влак ойленыт: «О, Аллахын колтымо еҥже! Ме шкенан Рабнам ылыжме кечын ужын кертына мо? Вара тудо йодын: «Пыл уке йӱдым, тылзым ужмеке, лӱдыкшӧ лиеш мо?» Нуно вашештеныт: «Уке, Аллахын колтымо еҥже». Тудо адак йодын: «Кунам волгыдо кечывал волгыдышто пыл деч посна кечым ужыда, тыланет лӱдыкшӧ лиеш мо?» Нуно вашештеныт: «Уке, Аллахын колтымо еҥже». Вара тудо каласен: «Чынжымак, те Тудым тыгак ужыда». Аллах ылыжме кечын еҥ-влакым пога да ойла; Кӧ иктаж-молан кумалеш, тудо тидын почеш кая, кӧ кечылан кумалеш, кече почеш кая, кӧ тылзелан кумалеш, тылзе почеш кая да кӧ тагхутлан кумалеш, тек тагхут почеш кая, да тиде умма кодеш, кушто эше лицемер-влак улыт. Вара Аллах Табарака ва Таала нуным тыгай формышто вашлийын, кудым нуно пален огытыл, вара Тудо каласен; «Мый тендан Рабб улам». Но нуно вашештеныт; «Мый тендан деч Аллах деч аралтышым кычалам, тиде мемнан верна, кунам мемнан Рабб чынжымак мемнам вашлиеш, мемнан Рабб мемнам вашлиеш гын, тунам ме тудым пален налына». Тидын деч вара Аллах Таала нуным палыме формо дене вашлийын, Аллах каласен; «Мый тендан Рабб улам». Нуно вашештеныт; — Да, тый мемнан раввинна улат. Сандене нуно Тудын почеш каеныт. А шират — кӱвар-влак — Джаханнам кок могырышто шуйненыт, а мый да мыйын умма эн ончыч тудым вонченна, апостол-влак деч посна иктат ойлен огыл, а тунам апостол-влакын кумалмышт «О, Аллах, утаре, утаре» лийын. А тамыкыште Садан пушеҥгын тернже гай кӱртньӧ крючок-влак улыт. Садан пушеҥгым паледа мо? Йолташ-влак вашештеныт; «Да, Аллахын колтымо еҥже». Тудо каласен: «Чынжымак, тиде крючок-влак Садан пушеҥге гай улыт, но тудын кугытшым Аллах деч посна нигӧ ок пале». Тудо кеч-кӧм шке пашашт почеш кучен налеш, нунын коклаште ӱшаныше да шке пашаштлан кӧра утаралтше-влак улыт, а нунын коклаште шке пашашт деч ӧрдыжкӧ лекше-влак улыт, нуно шкеныштым утарат, сандене кунам Аллах шке служитлышыже-влакын талешкышт нерген пунчалым пытара да шке порылыкшо дене тамыкыште илыше-влакым тамык гыч кораҥдаш шона, тунам Тудо илыше суксо-влакым поктен колташ кӱшта тамык, кӧ нимо дене Аллах дене партнер-влакым ок ушно, лӱмнерыштым, кӧм Аллах Таала Тудын ӱмбаке чаманаш шона, нунын деч, кӧ ойла; «Аллах деч моло суапле юмо уке». Суксо-влак тамыкыште улшо-влакым кумык возымо пале-влак гыч пален налыт, вет тамык кумык возымо пале деч посна Адамын икшывыже-влакым кочкын пытара. Аллах тамыклан кумык возымо пале-влакым кочкаш чарен, тыге нуно тамык гыч йӱлышӧ кап дене лектыт, вара нуным нахрул хайя дене — илыш вӱд дене — вӱдыжтат, эҥерыште пырче семын кушмо марте. Аллах шке тарзыже-влак коклаште йодышым решатлен пытарымеке, нунын кокла гыч иктыже кодын, тудо тамык велыш чурийжым савырен, тудо пылпомышто пытартыш илыше лийын, тудо пылпомышыш пурен, тудо кумалеш; «О, Господь, тамык деч чурийым кораҥде, вет тудын ӱпшӧ мыйым тургыжландарен, тулжо мыйым йӱлалтен». Тудо вара Аллах деч йодын, мом тудо йодын, вара Аллах каласен; — Тендан йодмашдам шуктем гын, эше иктаж-мом йодыда? — вашештыш тудо; «Уке, Тыйын чапет дене, мый весым ом йод». А тудын раввинже сӧрымаш ден сӧрымашым шке кумылжо семын налын, вара тамык деч чурийжым савырен. Кунам тудо пылпомыш ӱмбаке ончале да тудын моторлыкшым ужын, тудо Вара ик жап шып лийын да йодын; «О, Аллах, мыйым пылпомыш омса деке шынде». Аллах йодеш; — Мыйын пуымо деч моло курымешлан Мый дечем йодаш огыл манын, сӧрымашетым да сӧрымашетым пуэн отыл мо?, Адам Эргыже, тыйын ужалымашет могай пиалан лиеш ыле. Тарзе каласен; — Слуга каласен; — Ой, Господь...! А тудо эшеат йодын, кунам Аллах тудын деч йодын: «Тый йодметым шуктем гын, эше иктаж-мом йодат мо? Тудо вашештен; «Уке, Тыйын чапет верч мый Тыйым вес йодмаш дене ом йод». Вара айдеме шке сӧрымашыжым да сугыньжым пуэн, тыге Аллах нуным пылпомыш омса деке вераҥден. Кунам тарзе пылпомыш омса воктене шоген, тудлан пылпомыш почылтын, тудо илышын куанжым да тушто куаным ужын, вара ик жаплан шып лийын да йодын; «О, Господьем, мыйым пылпомышко пурто». Аллах каласен; — Мыйын пуымо деч молым йодаш огыл манын, сӧрымашет деч кораҥын отыл мо?.. О, Адам Эрге, кузе вашке тый ужаленат. Тарзе каласен; «О, мыйын Рабб, мыйым шке эн ойган тарзе-влак кокла гыч иктыже ит ыште». Да тудо нигунамат Аллах деч йодмашым чарнен огыл, кунам Аллах Табарака ва Та'ала тудын верч шыргыжале. А Аллах тарзе ӱмбаке шыргыжале гын, тунам Аллах тудлан каласен ыле; «Пылпомышыш пуро». Тушко тарзе пурен гын, Аллах тудлан каласен; 'Мнимый'. Тыге тарзе шке Господь деч йодеш да шонымашым онча, тыгай мут-влакым ойлен, Аллах тудым ушештарымешке, служитлыше еҥын шонымашыже эн кӱкшытыш шумешке, Аллах тудлан каласен; 'Тиде тыланда да тыланда даже тыланда мутлан адак'. ['Ата` бин Язид] каласен; [Абу Саид Аль Худри] Абу Хурайра дене пырля хадис деч нигузеат отказым ыштен огыл, сандене Абу Хурайра хадисым кусарен гын, кудым Аллах служитлыше еҥлан каласен: «А тыйын верч тыгай», тунам Абу Саид каласен; — А лу гана тыге, о Абу Хурайра. Абу Хурайра каласен; — Мый тыгай мут деч посна наизусть ом шарне, лӱмжӧ: «Тый тыгайлан», — мане Абу Саид; — Мый таныклем, мый тиде предложенийым Аллахын Посланникше деч наизусть пален налынам, лӱмжӧ тудын мутшо; — А лу гана тыге, о Абу Хурайра. Абу Хурайра каласен; «А тиде тарзе — пылпомышышто пытартыш илыше, пылпомышыш пураш». Мыланна каласен [Абдулла бин Абдуррахман Ад Дарими] каласен [Абу Аль Яман] каласен [Сю'аиб] гыч [Аз Зухри] тудо каласен; мыланна [Саид бин Аль Мусайяб] да [Атха бин Язид Аль Лайци] увертарен, [Абу Хурайра] нунылан коктынат увертарен, йолташыже-влак пророк деч йодыныт; «О, Аллахын колтымо еҥже, ылыжме кечын мемнан Раббнам ужына мо?». Вара ойлышо еҥ хадисым умбакыже шуя, кузе Ибрагим бин Саадын хадисыштыже.