Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
O n’à dito [Zuhair bin Harb] o n’à dito [Ya’qub bin Ibrahim] o n’à dito [o mæ poæ] da [Ibn Shihab] da [Atha’ bin Yazid al-Laitsi] che [Abu Hurairah] o gh’à reportou, che e gente divan: ‘O Messaggê de Allah! Saiemmo -boin- à vedde o nòstro Rabb into Giorno da Resurreçion?» O l’à domandou dapeu: «Ti saiæ in reisego quande ti veddi a luña inte unna neutte piña donde no gh’é de nuvie?» An respòsto: «No, o Messaggê de Allah». O l’à domandou torna: «Ti saiæ in reisego quande ti veddi o sô a-a luxe do giorno sensa nuvie sotta de lê?» An respòsto: «No, o Messaggê de Allah». Dapeu o l’à dito: «De fæto ti peu veddelo coscì ascì. Allah o l'arrecheuggià e gente into Giorno da Resurreçion e o dià; — Chi l’adora quarcösa, o l’anesse apreuvo à quella cösa, chi l’adora o sô, o l’anesse apreuvo a-o sô, chi l’adora a luña, o l’anesse apreuvo a-a luña e chi l’adora o taghut, o l’anesse apreuvo a-o taghut, e sta ummah a l’arresta donde gh’é ancon di ipòcriti. Allora Allah Tabaraka wa Ta’ala o î à incontræ inte unna forma che no reconosceivan, alloa o l’à dito; «Son o to Rabb». Ma lô an respòsto; «Cerco refugio inte Allah da ti, sto chì o l'é o nòstro pòsto fin à quande o nòstro Rabb o n'incontra effettivamente, se o nòstro Rabb o n'incontra, aloa o reconoscemmo». Dòppo quello Allah Ta’ala o î à incontræ con unna forma ch’an reconosciuo, Allah o l’à dito; «Son o to Rabb». An respòsto; «Sì, ti l'é o nòstro Rabb». Coscì gh’an anæto apreuvo. E shirath – ponti – ean allonghi in scê doe bande do Jahannam, tanto che mi e a mæ ummah ean i primmi à traversâlo, nisciun o parlava feua che i apòstoli, tanto che a preghea di apòstoli à quelli tempi a l'ea 'O Allah, sarva, sarva'. E inte l'inferno gh'é di ganci de færo comme e spine de l'erbo Sa'dan. Conosceiva l'erbo Sa'dan? I amixi an responduo; «Sì, o Messaggê de Allah». O l’à dito: «De fæto sti ganci son comme l’erbo Sa’dan, ma nisciun o conosce a seu dimenscion feua che Allah. O l’arrecheugge chi se segge segondo e seu açioin, tra de loiatri gh’é quelli che son credenti e sarvæ pe caxon de seu açioin, e tra de loiatri gh’é quelli che van a-o de là di limiti de seu açioin che se sarvian, coscì che quande Allah o l’à finio de deçidde o destin di seu servitoî e o veu levâ i angeli da-o Seu ordine o hell cacciâ feua i abitanti de l’inferno chi no l’assoçia di compagni con Allah con ninte, saieiva à dî quelli che Allah Ta’ala o veu avei misericordia de Lê, da quelli che dixan; «No gh’é unna divinitæ degna feua che Allah». I angeli reconoscian quelli inte l’inferno da-i segni da prostraçion, perché l’inferno o devorià i figgi d’Adam feua che pe-i segni da prostraçion. Allah o l'à proibio à l'inferno de devorâ di segni de prostraçion, coscì che ne vëgnan da l'inferno con di còrpi bruxæ, dapeu vëgnan sciortii co-o nahrul hayyah – l'ægua da vitta –, fin à quande crescian comme o gran o cresce inte un sciumme. Dòppo che Allah o l’aiva finio de deçidde e costioin tra i seu servitoî, e gh’ea arrestou un tra de loiatri ch’o l’aiva vortou a faccia verso l’inferno, o l’ea l’urtimo rescidente do çê à intrâ into çê, o l’aiva pregou; «O Segnô, sciortî a mæ faccia da l’inferno, perché o seu odô o m’à desturbou e e seu sciamme m’an bruxou». O l’à domandou dapeu à Allah quello ch’o voeiva, dapeu Allah o l’à dito; — Ti domandiæ quarcösa d’atro se compisco a to domanda?, o l’à respòsto; «No, pe-a vòstra glòria, no domandiò nisciun atro». E o seu Rabb o l’à piggiou e promesse e i voei comme o ghe piaxeiva, dapeu o l’à vortou a faccia da l’inferno. Quande o s’é affrontou a-o çê e o l’à visto a seu bellessa, o l’à la . Dapeu o s'é fermou pe un pö e o l'à pregou; «O Allah, mettime a-a pòrta do çê». Allah o domanda; — No t’æ renonçiou a-a to promissa e a-o to voto de no domandâme pe sempre atro che quello che ò dæto?, o Figgio d’Adam, quante feliçe o saieiva pe ti tradie. O servitô o l'à dito; ' O servitô o l'à dito; — Oh mæ Segnô...! E o l’ea ancon apreuvo à domandâ, fin à quande Allah o gh’à domandou: «Domandiæ quarcösa d’atro, se concedo a vòstra domanda? O l'à respòsto; «No, pe-o ben da vòstra glòria, no ve domandiò ciù con unn’atra domanda». Dapeu a persoña a l’à renonçiou a-e seu promesse e a-i seu voei coscì che Allah o î à missi a-a pòrta do çê. Quande o servitô o l’ea stæto a-a pòrta do çê, o çê o gh’à averto coscì ch’o veddeiva i piaxei da vitta e a gioia inte quello, dapeu o l’à fæto mutto pe un momento, e o l’à supplicou; «O mæ Segnô, intrâme into çê». Allah o dixe; «No t’æ renonçiou a-a tò promissa de no domandâ ninte d’atro che quello ch’ò dæto?, o Figgio d’Adam, comme t’æ tradio a-a spedia». O servitô o l'à dito; «O mæ Rabb, no m’accapisce un di tò servitoî ciù miserabili». E o no l’à mai smesso de domandâ Allah fin à quande Allah Tabaraka wa Ta’ala o l’à rio pe caxon de lê. E se Allah o l’avesse riiso de un servitô, aloa Allah o gh’avieiva dito; ‘Entra ti into çê’. Se un servitô o l’é introu, Allah o ghe dixe; «Imaginäio». Coscì un servitô o domandià a-o seu Segnô e o sonniâ, fin à quande Allah o gh’arregòrda co-o dî de cöse comme queste fin à quande i sonni de un servitô son arrivæ a-o mascimo, Allah o ghe dixe; «Quello o l'é pe ti e pe ti anche pe ti pe exempio torna». ['Ata` bin Yazid] o l'à dito; [O Abu Sa’id Al Khudri] insemme à Abu Hurairah o no l’à refuou pe ninte o hadith, coscì che se o Abu Hurairah o l’à trasmisso l’hadith che Allah o l’à dito à un servitô ‘E pe ti comme quello’, aloa o Abu Sa’id o l’à dito; «E dexe vòtte coscì, o Abu Hurairah». O Abu Huraira o l'à dito; «No memorzo feua che de paròlle comme queste, saieiva à dî «Pe ti comme quello», o l’à dito o Abu Sa’id; — Testimonio che ò memorizzou quella frase da-o Messaggê de Allah, saieiva à dî e seu paròlle; «E dexe vòtte coscì, ò Abu Hurairah». O Abu Huraira o l'à dito; «E quello servitô o l’é l’urtimo rescidente do çê à intrâ into çê». O n’à dito [o Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] o n’à dito [o Abu Al Yaman] o n’à dito [o Syu’aib] da [Az Zuhri] o l’à dito; o n’à informou [o Sa’id bin Al Musayyab] e [‘Atha’ bin Yazid Al Laitsi] che [o Abu Hurairah] o l’à informou tutti doî, che i compagni an domandou a-o Profeta sallallaahu ‘aleihi wasallam; «O Messaggê de Allah, veddemmo o nòstro Rabb into Giorno da Resurreçion?». Dapeu o narratô o contunnia o hadith comme inte l'hadith do Ibrahim bin Sa'd.