Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Бизге [Зухайр бин Харб] айтты [Якуб бин Ибрахим] бизге [атам] [Ибн Шихабдан] [Ата бин Язид аль-Лайсиден] [Абу Хурайра] ага кабар бергенин, адамдар: “Оо, Аллахтын Элчиси! Кыямат күнү Раббибизди көрө алабызбы?» Анан: «Булут жок, толгон түндө айды көргөндө коркунучта болосуңбу?» — деп сурады. Алар: «Жок, оо, Аллахтын Элчиси», - деп жооп беришти. Ал дагы бир жолу: «Күндү жарыкта, астында булуттар жок күндү көргөндө коркунучта болосуңбу?» — деп сурады. Алар: «Жок, оо, Аллахтын Элчиси», - деп жооп беришти. Анан айтты: «Чындыгында, силер да Аны ошондой көрөсүңөр. Аллах Кыямат күнү адамдарды чогултуп айтат: «Ким бир нерсеге сыйынса, ошол нерсени ээрчисин, ким күнгө сыйынса, ал күндү ээрчисин, ким айга сыйынса, айды ээрчисин, ким тагутка ибадат кылса, тагутту ээрчисин жана бул үммөт ичинде дагы эле эки жүздүүлөр бар. Ошондо Аллах Табарака ва Таала аларды алар тааныбаган абалда жолуктурду, анан айтты; «Мен сенин Раббиңмин». Бирок алар жооп беришти; «Сенден Аллахка баш калкалайм, Раббибиз бизге жолукмайынча бул биздин жерибиз, эгер Раббибиз бизге жолукса, анда аны тааныйбыз». Ошондон кийин Аллах Таала аларды алар тааныган бир сүрөттөлүш менен тосуп алды. «Мен сенин Раббиңмин». Алар жооп беришти; «Ооба, сен биздин Раббибизсиң». Ошентип, алар анын артынан жөнөштү. Жана шират – көпүрөлөр – Жаханнамдын эки тарабына сунулган, мен жана менин үммөтүм андан биринчи өткөнбүз, элчилерден бөлөк эч ким сүйлөчү эмес, ал эми ал кездеги элчилердин дубасы «Оо, Аллахым, сакта, сакта» деген. Ал эми тозокто Саадан дарагынын тикенегиндей темир илгичтер бар. Сиз Садан дарагын билесизби? Достор жооп беришти; «Ооба, эй Алланын Элчиси». Ал айтты: «Чындыгында бул илгичтер Саадан дарагына окшош, бирок анын өлчөмүн Аллахтан башка эч ким билбейт. Ал кимди болсо да амалдарына жараша кармайт, алардын арасында ыйман келтиргендери жана амалдары менен куткарылары бар, жана алардын арасында амалдарынын чегинен чыккандары бар, алар өздөрүн куткарат, Аллах пенделеринин тагдырын чечип бүткөндөн кийин жана тозок ээлерин Өз ырайымы менен тозоктон чыгарууну кааласа, кимдир бирөөлөрдү тозоктон кууп чыгарбайт. Ар бир нерсеге, тактап айтканда, Аллах Таала ырайым кылууну кааласа, Аллага шерик кошкула. «Аллахтан башка татыктуу кудай жок». Периштелер тозоктогуларды сажда белгилеринен тааныйт, анткени тозок сажда белгилеринен башка Адам атанын балдарын жейт. Алла Таала тозокко сажданын изин жеп, тозоктон күйгөн денелери менен чыгышын, андан соң нахрул хайя – өмүр суусу менен сугарылып, дарыяда өскөн эгиндей өскүчө тозокко арам кылды. Аллах пенделеринин ортосундагы иштерди чечип бүткөндөн кийин жана алардын арасында тозокко жүзүн бурган бирөө калгандан кийин, ал бейишке кирген эң акыркы бейиш жашоочусу болду, дуба кылды; «Оо, Раббим, менин жүзүмдү тозоктон кайтар, анткени анын жыты мени тынчытып, жалыны мени күйгүздү». Андан кийин Аллахтан каалаганын сурады, анан Аллах айтты; «Өтүнүчүңдү аткарсам, дагы бир нерсе сурайсыңбы?» – деп жооп берди. «Жок, Сенин даңкыңа ант болсун, мен башканы сурабайм». Раббиси каалашынча убадаларды жана анттарды алды, анан тозоктон жүзүн бурду. Ал асманга бет алып, анын кооздугун көргөндө, лан сумка бир азга унчукпай туруп жалбарды; "Оо, Аллахым, мени бейиштин эшигине кой". Аллах сурайт; «Мен бергенден башканы түбөлүккө сурабайм деген убадаңдан жана убадаңдан баш тарткан жоксуңбу? Оо, Адам уулу, чыккынчылык кылганың кандай бактылуу болот. Кызматчы айтты; Кызматчы айтты; «Оо, Раббим...!» Аллах андан сураганга чейин ал дагы эле жалбарып турду: «Эгер мен сенин өтүнүчүңдү аткарсам, дагы бир нерсе сурайсыңбы? Ал жооп берди; «Жок, Сенин даңкың үчүн мен Сенден башка өтүнүч менен суранбайм». Ошондо ал адам берген убадаларынан жана анттарынан баш тарткандыктан, Аллах аларды бейиштин эшигинин алдына койду. Пенде бейиштин эшигинин алдында турганда, ага асман ачылды, ал андагы жашоонун ырахатын жана кубанычын көрдү, анан бир саамга унчукпай туруп, жалбарды; "Оо, Раббим, мени бейишке киргиз". Аллах айтат; «Мен бергенден башка эч нерсе сурабайм деген убадаңдан тайбадыңбы? Оо, Адам уулу, канчалык тез чыккынчылык кылдың? Кызматчы айтты; "Оо, Раббим, мени эң бактысыз пенделериңден кылба". Жана Аллах Табарака ва Та’ала ал үчүн күлгөнгө чейин Аллага жалбарууну токтоткон эмес. Эгер Аллах бир пендеге күлсө, анда Аллах ага мындай дейт: "Бейишке кир". Эгер пенде ага кирген болсо, Аллах ага айтат; 'Кыялдуу'. Ошентип, пенде Раббисинен сурайт жана түш көрөт, Алла Таала ушундай сөздөрдү айтып эскертип, пенденин кыялдары туу чокусуна жеткенге чейин, Аллах ага айтат; "Бул сен үчүн жана сен үчүн, ал тургай, сен үчүн дагы". [Ата бин Язид] айтты; [Абу Саид аль-Худри] Абу Хурайра менен бирге хадисти кымындай да четке каккан жок, эгер Абу Хурайра Алла Таала бир пендеге: «Сага да ошондой» деген хадисти жеткирсе, Абу Саид айтты; «Ошондой эле он жолу, эй Абу Хурайра». Абу Хурайра айтты; Абу Саид: «Силер үчүн ушундай» деген сыяктуу сөздөрдү гана жаттай албайм. «Мен Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын бул сүйлөмүн, тактап айтканда, анын сөздөрүн жаттап алганыма күбөлүк берем; «Ошондой эле он жолу, эй Абу Хурайра». Абу Хурайра айтты; «Ал кул бейишке кире турган эң акыркы бейиш тургуну». Бизге айтты [Абдулла бин Абдуррахман Ад Дарими] бизге айтты [Абу Аль Йаман] бизге [Сюайбга] [Аз Зухриден] айтты: Бизге [Саид бин Аль Мусайяб] жана [Ата бин Язид Аль-Лайси] [Абу Хурайра] экөөнө тең кабар бергендигин кабарлады, сахабалар Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа салламдан сурашты; «Оо, Аллахтын Элчиси, Кыямат күнү Раббибизди көрөбүзбү?». Андан кийин риваятчы хадисти Ибрахим бин Сааддын хадисиндегидей улантат.