Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] hevur sagt okkum [faðir mínum] frá [Ibn Shihab] frá [Atha’ bin Yazid al-Laitsi] at [Abu Hurairah] greiddi honum frá, at fólk søgdu; 'Ó Allahs sendiboð! Vilja vit -kunnu- síggja okkara Rabb á uppreisnardegnum?“ Hann spurdi tá: »Verður tú í vanda, tá ið tú sært mánan eina fulla nátt, har eingi skýggj eru?« Teir svaraðu: 'Nei, o sendiboð Allahs'. Hann spurdi aftur: »Verður tú í vanda, tá ið tú sært sólina í bjartum dagsljósi uttan skýggj undir henni?« Teir svaraðu: 'Nei, o sendiboð Allahs'. Tá segði hann: »Sanniliga kanst tú eisini síggja Hann soleiðis. Allah fer at savna fólk á uppreisnardegnum og siga; »Hvør sum tilbiður okkurt, lat hann fylgja tí tinginum, tann, sum tilbiður sólina, lat hann fylgja sólini, tann, sum tilbiður mánan, lat hann fylgja mánanum og tann, sum tilbiður taghut, lat hann fylgja taghut, og henda ummah er eftir, sum enn eru hyklarar í. Tá møtti Allah Tabaraka wa Ta'ala teimum í einum formi, sum teir ikki kendu aftur, tá segði Hann; »Eg eri Rabb tín.« En peir svaraðu; 'Eg søki skjól hjá Allah frá tær, hetta er okkara stað til okkara Rabb faktiskt møtir okkum, um okkara Rabb møtir okkum, so kenna vit hann aftur'. Eftir tað møtti Allah Ta'ala teimum við einum formi, sum teir kendu, segði Allah; »Eg eri Rabb tín.« Teir svaraðu; »Ja, tú ert okkara Rabb«. So fylgdu teir honum. Og shirath - brýr - vóru strektar báðumegin Jahannam, meðan eg og mín ummah vóru tey fyrstu at fara yvir um tað, eingin tosaði burtursæð frá ápostlunum, meðan bønin hjá ápostlunum tá var 'O Allah, bjarga, bjarga'. Og í helviti eru jarnkrókar sum tornir á Sa'dan-trænum. Kendi tú Sa'dan træið? Vinirnir svaraðu; 'Ja, o sendiboð Allahs'. Hann segði: »Sanniliga eru hesir krókar sum Sa'dan-træið, men eingin veit støddina á tí uttan Allah. Hann vil taka hvønn sum helst eftir teirra gerðum, teirra millum eru tey, sum eru trúgvandi og frelst vegna teirra gerningar, og teirra millum eru tey, sum fara út um mørkini fyri teirra gerðum, sum vilja frelsa seg sjálvan, soleiðis at tá Allah er liðugur at avgera ørindini hjá tænarum sínum og vil taka einglarnar burtur frá íbúgvunum hell the hell of reka helvitisbúgvar tann, sum ikki setur samstarvsfelagar við Allah í samband við nakað, nevniliga tey, sum Allah Ta'ala vil miskunna sær, frá teimum, sum siga; 'Tað er eingin verdur guddómur uttan Allah'. Einglarnir fara at kenna tey í helviti av bønumerkjunum, tí helviti fer at eta børn Ádams uttan bønumerkini. Allah forbjóðaði helviti at eta møðimerki, soleiðis at tey koma úr helviti við brendum kroppum, síðani verða tey vatnað við nahrul hayyah - lívsins vatni -, til tey vaksa sum korn veksur í á. Eftir at Allah var liðugur at avgera mál millum tænarar sínar, og ein var eftir teirra millum, sum vendi andlitinum móti helviti, var hann tann seinasti himmalbúgvin, sum kom inn í himmalin, bað hann; 'O Harri, vend andlitinum burtur frá helviti, tí at lukturin hevur órógvað meg og eldurin hevur brent meg'. Hann bað síðani Allah um tað, sum hann vildi, tá segði Allah; »Vilt tú biðja um okkurt annað, um eg uppfylli tína áheitan? ,' Hann svaraði; »Nei, við dýrd Tíni, vil eg ikki biðja um annan«. Og Rabb hansara tók lyftini og heitinum, sum honum vildi, tá vendi hann andlitinum burtur frá helviti. Tá ið hann hugdi at himlinum og sá vakurleika hansara, la Tá tagdi hann eina løtu og bønaði; 'O Allah, set meg við himmalshurðina'. Allah spyr; »Hevur tú ikki givið upp Títt lyfti og títt lyfti um ikki at biðja um Meg í allar ævir annað enn tað, sum Eg havi givið? , Ádamssonur, hvussu sælt er tær at svíkja. Tænarin mælti; » Tænarin segði; »Á, Harri mín...!« Og hann biddaði enn, til Allah spurdi hann: »Vil tú biðja um okkurt annað, um eg gevi tíni áheitan? Hann svarar; »Nei, fyri dýrd Tínar skuld, vil eg ikki biðja Teg aftur við aðrari áheitan«. Síðani gav viðkomandi upp síni lyfti og lyfti, soleiðis at Allah setti tey við himmalshurðina. Þa er þionostinn hafdi stadit vid himinrikis dyrr, þa opnadist himinn fyrir honum sva, at hann sa lifsins gaman ok fagnad i þvi, þa tagdi hann um stund ok bad; 'O Harri mín, far meg inn í himmalin'. Allah sigur; »Gavst tú ikki lyftið um ikki at biðja um annað enn tað, sum eg havi givið? , ó Ádams sonur, hvussu skjótt tú svikið’. Tænarin mælti; 'Ó Rabb mín, ger meg ikki til ein av tínum mest eymligu tænarum'. Og hann steðgaði ongantíð upp at biðja Allah, fyrr enn Allah Tabaraka wa Ta’ala flenti orsakað av honum. Og um Allah hevði flent at einum tænara, so hevði Allah sagt við hann; 'Far tú inn í himmalin'. Um ein tænari er komin inn í tað, sigur Allah við hann; 'Ímyndað'. So vil ein tænari spyrja Harra sín og droyma, til Allah minnir hann á við at siga slíkt, til dreymarnir hjá einum tænara eru komnir upp á toppin, sigur Allah við hann; 'Tað er fyri teg og fyri teg enntá fyri teg til dømis aftur'. [Áta bin Jazid] segði; [Abu Said Al Khudri] saman við Abu Hurairah vrakaði ikki hadisin í minsta lagi, soleiðis at um Abu Hurairah miðlaði hadisin, sum Allah segði við ein tænara 'Og fyri teg soleiðis,' so segði Abu Said; »Og tíggju ferðir soleiðis, o Abu Huraira«. Abu Húraira segði; »Eg læri ikki uttanat uttan slík orð sum »Fyri tær dámar so,« segði Abu Said; »Eg vitni um, at eg lærdi tann setningin frá Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam uttanat, nevniliga orð hansara; »Og tíggju ferðir soleiðis, o Abu Huraira«. Abu Húraira segði; 'Og tann tænarin er tann seinasti himmalbúgvin, sum kemur inn í himmalin'. Hevur sagt okkum [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] hevur sagt okkum [Abu Al Yaman] hevur sagt okkum [Syu'aib] frá [Az Zuhri] hann segði; hevur upplýst okkum [Said bin Al Musayyab] og [Atha bin Yazid Al Laitsi], at [Abu Hurairah] hevur upplýst teimum báðum, at fylgjararnir spurdu profetin sall; 'Ó sendiboð Allahs, síggja vit okkara Rabb á uppreisnardegnum?'. Síðani heldur frásøgumaðurin fram við hadisini eins og í hadisini hjá Ibrahim bin Sa'd.