Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Вӑл пире [Зухайр бин Харб] каласа пачӗ [Якуб бин Ибрагим] пире [манӑн аттене] [Ибн Шихабран] [Атха бин Язид аль-Лайцирен] каласа пачӗ, [Абу Хурайра] ӑна пӗлтернӗ, ҫынсем ҫапла каланӑ: «Эй, Аллахӑн Элчи! Эпир хамӑрӑн Раббана чӗрӗлсе тӑнӑ кун курма пултарӑпӑр-и? Унтан вӑл ыйтрӗ: «Пӗлӗтсӗр тулли каҫ уйӑха курсан, сире хӑрушлӑх кӗтет-и?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Ҫук, Аллахӑн Элчи». Вӑл каллех ыйтрӗ: «Ҫутӑ кӑнтӑрла хӗвел айӗнче пӗлӗтсем ҫуккине курсан, сире хӑрушлӑх кӗтет-и?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Ҫук, Аллахӑн Элчи». Унтан вӑл каланӑ: «Эсир те Ӑна ҫавӑн пек курма пултаратӑр». Аллах чӗрӗлӳ кунӗнче ҫынсене пуҫтарӗ те калӗ; — Кам мӗне те пулин пуҫҫапать, ҫав япала хыҫҫӑн кайтӑр, хӗвеле пуҫҫапать, хӗвел хыҫҫӑн кайтӑр, уйӑха пуҫҫапать, уйӑх хыҫҫӑн кайтӑр, тагхута пуҫҫапать, тахут хыҫҫӑн кайтӑр, ҫак умма вара ҫаплах икӗпитлӗ ҫынсем пурӑнаҫҫӗ. Унтан Аллах Табарака ва Таала вӗсене вӗсем палламан сӑнпа тӗл пулнӑ, унтан Вӑл каланӑ; — Эпӗ санӑн раввин. Анчах вӗсем хуравларӗҫ; «Эпӗ сирӗнтен Аллахран хӳтлӗх шыратӑп, ку пирӗн вырӑн, пирӗн Рабб пире чӑннипех тӗл пуличчен, пирӗн Рабб пире тӗл пулсан, эпир ӑна палласа илӗпӗр». Ҫакӑн хыҫҫӑн Аллах Таала вӗсене хӑйсем палласа илнӗ сӑнпа кӗтсе илнӗ, Аллах каланӑ; — Эпӗ санӑн раввин. Вӗсем ҫапла хуравларӗҫ: — Ҫапла, эсӗ пирӗн раввин. Çавӑнпа вӗсем ун хыҫҫӑн кайнӑ. Джаханнамӑн икӗ енӗпе те шират — кӗперсем — тӑсӑлса выртнӑ, эпӗ тата манӑн умма ун урлӑ чи малтан каҫрӑмӑр, апостолсемсӗр пуҫне никам та калаҫман, ҫав вӑхӑтра апостолсен кӗлли вара «Эй, Аллах, ҫӑл, ҫӑл» пулнӑ. Тамӑкра Садан йывӑҫӗн йӗпписем пек тимӗр ҫекӗлсем пур. Эсир Садан йывӑҫҫине пӗлетӗр-и? Туссем ҫапла хуравларӗҫ: — Ҫапла, Аллахӑн Элчи. Вӑл каланӑ: «Чӑнах та, ҫак ҫекӗлсем Садан йывӑҫҫи пек, анчах унӑн пысӑкӑшне Аллахсӑр пуҫне никам та пӗлмест». Вӑл кирек кама та вӗсен ӗҫӗсем тӑрӑх ярса илӗ, вӗсен хушшинче ӗненекенсем те пур, вӗсем хӑйсен ӗҫӗсемшӗн ҫӑлӑннӑ, вӗсен хушшинче вара хӑйсен ӗҫӗсен чиккинчен тухнисем те пур, вӗсем хӑйсене ҫӑлӗҫ, ҫапла вара, Аллах Хӑйӗн тарҫисен шӑпине татса парсан тата Хӑйӗн ырӑ кӑмӑлӗпе тамӑкри ҫынсене тамӑкран кӑларса яма шутласан, вара Вӑл пурӑнакан ангелсене хӑваласа кӑларма хушӗ тамӑк кам та пулин Аллахпа нимӗнпе те ҫыхӑнмасть, урӑхла каласан, Аллах Таала Хӑйне хӗрхенме ыйтакансене, калакансенчен; «Аллахсӑр пуҫне тивӗҫлӗ турӑ ҫук». Ангелсем тамӑкра пурӑнакансене пуҫ тайнӑ паллӑсем тӑрӑх палласа илӗҫ, мӗншӗн тесен тамӑк Адам ачисене пуҫ тайнӑ паллӑсемсӗр пуҫне ҫисе ярӗ. Аллах тамӑка пуҫ тайнӑ йӗрсене ҫиме чарнӑ, ҫапла вара вӗсем тамӑкран ҫуннӑ ӳт-пӳпе тухаҫҫӗ, унтан вӗсене нахрул хайяпа — пурнӑҫ шывӗпе — шӑвараҫҫӗ, юханшывра тырӑ ӳснӗ пек ӳсиччен. Аллах Хӑйӗн тарҫисем хушшинчи ӗҫсене татса панӑ хыҫҫӑн, вӗсен хушшинче пӗри тамӑк еннелле ҫаврӑннӑ хыҫҫӑн, вӑл пӗлӗте кӗрекен юлашки ҫын пулнӑ, вӑл кӗлтунӑ; «Эй, Ҫӳлхуҫа, ман пит-куҫа тамӑкран пӑрса яр, мӗншӗн тесен унӑн шӑрши мана пӑшӑрхантарчӗ, унӑн ҫулӑмӗ мана ҫунтарса ячӗ». Вӑл вара Аллахран мӗн ыйтнине ыйтнӑ, унтан Аллах каланӑ; — Эпӗ сан ыйтӑвна пурнӑҫласан, эсӗ тата мӗн те пулин ыйтӑн-и? — терӗ вӑл. — Ҫук, Санӑн мухтавупа эпӗ урӑх нимӗн те ыйтмастӑп. Унӑн равви вара сӑмах панисене тата сӑмах панисене Хӑй мӗнле кӑмӑлланӑ, ҫавӑн пек йышӑннӑ, унтан тамӑкран пӑрӑннӑ. Пӗлӗт ҫине пӑхса унӑн илемне курсан, вӑл Унтан вӑл пӗр хушӑ чӗнмесӗр тӑчӗ те йӑлӑнчӗ; «Эй, Аллах, пӗлӗт алӑкӗ умне ларт мана». Аллах ыйтать; «Эпӗ панисӗр пуҫне Манран ӗмӗрлӗхех ыйтмӑп тесе сӑмах панине, тупа тунине пӑрахман-и эсӗ? Тарҫи каланӑ; — терӗ тарҫӑ; — Эй, турӑҫӑм...! Вӑл ҫаплах йӑлӑнса тӑнӑ, анчах Аллах унран: «Эпӗ санӑн ыйтӑвна тивӗҫтерсен, эсӗ тата мӗн те пулин ыйтӑн-и? Вӑл ҫапла хуравларӗ: — Ҫук, Санӑн мухтавушӑн эпӗ Сана урӑх ыйтмастӑп. Вара ҫын хӑйӗн сӑмахӗсемпе тупа тунисене пӑрахнӑ, ҫапла вара Аллах вӗсене пӗлӗт алӑкӗ умне лартнӑ. Тарҫӑ пӗлӗт алӑкӗ умне тӑрсан, пӗлӗт ун умне уҫӑлчӗ те, вӑл унта пурнӑҫ киленӗҫӗпе савӑнӑҫне курчӗ, унтан вӑл пӗр самантлӑха шӑпланчӗ те йӑлӑнчӗ; «Эй, Ҫӳлхуҫам, кӗр мана пӗлӗте». Аллах калать; — Эпӗ панӑ япаласӑр пуҫне урӑх нимӗн те ыйтмастӑп тесе сӑмах панине пӑрахмарӑн-и эсӗ? Тарҫи каланӑ; «Эй, манӑн Рабб, мана Хӑвӑн чи мӗскӗн чурусенчен пӗри ан ту». Вӑл вара нихҫан та Аллаха тархаслама пӑрахман, ун пирки Аллах Табарака ва Таала кулса янӑ. Аллах тарҫӑран кулнӑ пулсан, Аллах ӑна ҫапла каланӑ пулӗччӗ: «Эсӗ пӗлӗте кӗр». Енчен те унта тарҫӑ кӗнӗ пулсан, ӑна Аллах калать; «Шухӑшласа кӑларнӑ». Ҫапла вара, тарҫӑ хӑйӗн хуҫинчен ыйтӗ те тӗлӗк курӗ, ҫавӑн пек сӑмахсем каласа ӑна Аллах аса илтериччен тарҫӑн тӗлӗкӗсем ҫӳле ҫитиччен, тет ӑна Аллах; — Ку саншӑн та, саншӑн та, сӑмахран, каллех. ['Ата` бин Язид] каланӑ; [Абу Саид Аль Худри] Абу Хурайрапа пӗрле хадиса пачах та сирсе яман, ҫавӑнпа та Абу Хурайра Аллах хӑйӗн тарҫине «Саншӑн та ҫавӑн пек» тенӗ хадиса пӗлтернӗ пулсан, Абу Саид каланӑ; — Ҫавӑн пек вунӑ хутчен те, Абу-Хурайра. Абу Хурайра каланӑ; — Эпӗ ҫавӑн пек сӑмахсемсӗр пуҫне ӑса хывмастӑп, урӑхла каласан, «Сирӗншӗн ҫавӑн пек», — тенӗ Абу Саид; Эпӗ ҫакна ҫирӗплетсе калатӑп: эпӗ Аллахӑн Элчинчен, унӑн сӑмахӗсене, ӑса хывнӑ; — Ҫавӑн пек вунӑ хутчен те, Абу-Хурайра. Абу Хурайра каланӑ; «Ҫав тарҫӑ вара — пӗлӗте кӗрекен юлашки ҫын». Пире [Абдулла бин Абдуррахман Ад Дарими] каласа пачӗ [Абу Аль Яман] пире [Сюаиб] [Аз Зухри] ҫинчен каласа пачӗ, вӑл ҫапла каларӗ; пире [Саид бин Аль Мусайяб] тата ['Атха бин Язид Аль Лайци] [Абу Хурайра] вӗсене иккӗшне те пӗлтернӗ, юлташӗсем пророкран саллаллаху алейхи васаллям ыйтнӑ; — Эй, Аллахӑн Элчи, эпир хамӑрӑн Раббана чӗрӗлӳ кунӗнче курӑпӑр-и? Унтан калавҫӑ хадиса Ибрагим бин Саад хадисӗнчи пекех малалла тӑсать.