Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Беҙгә [Зөһәйр бин Хәрб] һөйләне [Йәҡүб бин Ибраһим] беҙгә [атайым] [Ибн Шиһабтан] [Әсә бин Йәзид әл-Ләйциҙән] [Әбү Һөрәйрә] уға хәбәр иткән, кешеләр: «Эй, Аллаһ илсеһе! Ҡиәмәт көнөндә беҙ -Раббыбыҙҙы күрә алырбыҙмы?» Шунан һуң ул: «Болоттар булмаған тулы төндә айҙы күрһәгеҙ, һеҙгә хәүеф тыуырмы?» Улар: «Юҡ, эй, Аллаһ илсеһе», — тип яуап бирҙе. Ул тағы ла: «Көндөҙгө яҡтылыҡта, аҫтында болот булмаған ҡояшты күрһәгеҙ, һеҙгә хәүеф тыуырмы?» Улар: «Юҡ, эй, Аллаһ илсеһе», — тип яуап бирҙе. Шунан: «Ысынлап та, һин дә Уны шулай күрә алаһың», — тигән. Аллаһы Тәғәлә ҡиәмәт көнөндә кешеләрҙе йыясаҡ һәм әйтәсәк; — Кем нимәгәлер табынһа, шул нәмәгә эйәрһен, кем ҡояшҡа табынһа, ҡояшҡа эйәрһен, кем айға табынһа, айға эйәрһен һәм кем тағутҡа табынһа, тағутҡа эйәрһен, һәм был өммәт ҡала, унда әле лә монафиҡтар бар. Шунан һуң Аллаһ Тәбәрәкә вә Тәғәлә уларҙы танымаған ҡиәфәттә ҡаршы алды, шунан һуң Ул әйтте; — Мин һинең раббиң. Әммә улар яуап бирҙе; «Мин һеҙҙән Аллаһҡа һыйынам, был беҙҙең урын, ысынлап та, беҙҙең Рабб беҙҙе осратҡансы, әгәр беҙҙең Рабб беҙҙе осратһа, тимәк, беҙ уны танырбыҙ». Шунан һуң Аллаһ Тәғәлә уларҙы таныған ҡиәфәт менән ҡаршы алды, Аллаһ Тәғәлә әйтте; — Мин һинең раббиң. Улар яуап бирҙе; — Эйе, һин беҙҙең Рабб. Шулай итеп, улар уның артынан эйәрҙеләр. Ә шират - күперҙәр - Джәһәннәмдең ике яғынан да һуҙылған, ә мин һәм өммәтем уны беренсе булып үттек, илселәрҙән башҡа бер кем дә һөйләмәне, шул уҡ ваҡытта илселәрҙең ул ваҡыттағы доғаһы «Йә Аллаһ, ҡотҡар, ҡотҡар» ине. Ә йәһәннәмдә Сәғдән ағасының сәнскеһе кеүек тимер иләктәр бар. Ә һеҙ Сағдан ағасын беләһегеҙме? Дуҫтар яуап бирҙе; «Эйе, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: «Ысынлап та, был ҡармаҡтар Сәғдән ағасы кеүек, әммә уның ҙурлығын Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәй», — тине. Ул һәр кемде үҙ ғәмәлдәренә ҡарап тотасаҡ, улар араһында иманлылар һәм ҡотҡарылғандар бар, сөнки улар үҙҙәрен ҡотҡарасаҡ, һәм улар араһында үҙҙәрен ҡотҡарырлыҡ ғәмәлдәре сиктәренән сығып киткәндәр бар, шуға күрә, ҡасан Аллаһы Тәғәлә үҙенең ҡолдарының яҙмышын хәл итеп бөткәс, фәрештәләрҙе йәһәннәмдән йәшәүселәрҙән алып ташларға теләй. йәһәннәм халҡын Аллаһҡа бер нәмәгә лә тиңдәш итмәгәндәрҙе, йәғни Аллаһ Тәғәлә үҙенә рәхмәт күрһәтергә теләгәндәрҙе, йәһәннәм әһелдәрен ҡыуып сығар; «Аллаһтан башҡа лайыҡлы илаһ юҡ». Фәрештәләр йәһәннәмдәгеләрҙе сәждә билдәләренән таныр, сөнки сәждә билдәләренән башҡа Әҙәм балаларын йәһәннәм йотасаҡ. Аллаһ тамуҡҡа сәждә эҙҙәрен йотоуҙы тыйған, улар йәһәннәмдән янған кәүҙәләр менән сыҡһын өсөн, һуңынан уларҙы нәхрүл хайә – йәшәү һыуы менән һуғарғандар, улар йылғала иген үҫкән кеүек үҫкәнсе. Аллаһ Тәғәлә ҡолдары араһындағы мәсьәләләрҙе хәл итеп бөткәс, улар араһында йөҙөн тамуҡҡа йүнәлткән берәү ҡалғас, ул ожмахҡа ингән һуңғы күк кешеһе булған, ул доға ҡылған; «Йә Раббым, йөҙөмдө тамуҡтан бор, сөнки уның еҫе мине борсой, ялҡыны яндырҙы». Ул һуңынан Аллаһтан үҙе теләгәнде һорай, һуңынан Аллаһ Тәғәлә әйтә; — Һинең үтенесеңде үтәһәм, башҡа нәмә һорарһыңмы?, — тип яуап бирҙе; — Юҡ, Һинең даның менән әйткәндә, башҡа һорамаҫмын. Һәм уның Раббы вәғәҙәләрҙе һәм нәҙерҙәрҙе Үҙе теләгәнсә ҡабул итте, һуңынан йөҙөн йәһәннәмдән борҙо. Ҡасан ул күккә ҡарап, уның матурлығын күреп, ул ла Шунан бер аҙ тынып торҙо ла ялбарҙы; «Йә Аллаһ, мине күк ишегенә урынлаштыр». Аллаһ һорай; — Мин биргәндән башҡаны мәңгелеккә Минән һорамаҫҡа биргән вәғәҙәңдән, нәҙереңдән баш тартманыңмы?, Әҙәм улы, хыянат итеү һиңә ни тиклем бәхетле булыр ине. Хеҙмәтсе әйтте; — Хеҙмәтсе әйтте; — Йә Раббым...! Һәм ул һаман да ялбарып йөрөгән, тик Аллаһ унан: «Әгәр мин һинең үтенесеңде ҡабул итһәм, башҡа нәмә һорарһыңмы?» Ул яуап бирҙе; — Юҡ, Һинең даның өсөн, мин Һинән башҡа үтенес менән һорамаясаҡмын. Шунан һуң кеше вәғәҙәләренән һәм нәҙерҙәренән баш тарта, Аллаһ уларҙы күк ишегенә урынлаштыра. Хеҙмәтсе күк ишегендә торғас, күк уға шул тиклем асылды, унда тормош рәхәтен, шатлыҡты күрҙе, шунан бер аҙ тын ҡалды ла ялбарҙы; «Эй, Раббым, мине күккә индер». Аллаһ Тәғәлә әйтә; — Мин биргәндән башҡа нәмә һорамаҫҡа вәғәҙәңдән баш тартманыңмы?, Әҙәм улы, нисек тиҙ хыянат иттең. Хеҙмәтсе әйтте; «Эй, Раббим, мине иң ҡайғылы ҡолдарыңдан итмә». Һәм ул бер ҡасан да Аллаһы Тәғәләнән ялбарыуҙан туҡтамаған, тик Аллаһ Тәбәрәкә вә Тәғәлә уның арҡаһында көлгәнсе. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә берәй ҡолдан көлһә, Аллаһ уға әйтер ине: 'Һин күккә ин'. Әгәр ҙә унда ҡол ингән икән, Аллаһы Тәғәлә уға; 'Хыялый'. Тимәк, ҡол Раббыһынан һораясаҡ һәм төш күрәсәк, тик Аллаһ уға шундай һүҙҙәр әйтеп иҫкә төшөргәнсе, ҡолдоң төштәре иң юғары нөктәһенә еткәнсе, Аллаһ уға әйтә; 'Был һеҙҙең өсөн һәм һеҙҙең өсөн хатта һеҙҙең өсөн, мәҫәлән, тағы'. [Ата` бин Йәзид] тигән; [Әбү Сәғит Әл Худри] Әбү Һүрәйрә менән бергә хәҙисте бөтөнләй кире ҡаҡмаған, шуға күрә әгәр Әбү Һүрәйрә Аллаһы Тәғәләнең бер ҡолона «Һәм һеҙҙең өсөн шулай» тигән хәҙисте еткерһә, тимәк, Әбү Сәғит әйткән; — Һәм ун тапҡыр шулай, эй Әбү Һүрәйрә. Әбү Һөрәйрә әйтте; — Мин бындай һүҙҙәрҙән башҡа ятламайым, йәғни «Һеҙҙең өсөн шулай», — тигән Әбү Сәғит; «Мин шаһитлыҡ итәм: мин Аллаһ Рәсүленән, йәғни уның һүҙҙәренән, шул һөйләмде ятланым; — Һәм ун тапҡыр шулай, эй Әбү Һүрәйрә. Әбү Һөрәйрә әйтте; — Ә ул хеҙмәтсе — күктәге һуңғы кеше, күккә ингән кеше». Беҙгә [Ғабдулла бин Абдуррахман Әд Дарими] әйтте [Әбү Әл Яман] беҙгә [Сөғәйеп] [Әз Зөһриҙән] әйтте, ул әйтте; беҙгә [Сәғит бин Әл-Мөсәййәб] һәм [Әсә бин Йәзид Әл-Ләйци] хәбәр итте: [Әбү Һүрәйрә] уларҙы икеһенә лә хәбәр итте, сәхәбәләр пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һораны; «Эй, Аллаһ Рәсүле, Ҡиәмәт көнөндә беҙ үҙебеҙҙең Раббыбыҙҙы күрербеҙме?». Артабан риүәйәтсе Ибраһим бин Сәғд хәҙисендәге кеүек хәҙисте дауам итә.