Hadith Representative
Malaikat meniupkan ruh dan menulis takdir manusia di dalam rahim ibunya
Imam Tirmidzi : 2063حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ إِنَّ أَحَدَكُمْ يُجْمَعُ خَلْقُهُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ فِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِ الْمَلَكَ فَيَنْفُخُ فِيهِ الرُّوحَ وَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعٍ يَكْتُبُ رِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَعَمَلَهُ وَشَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ فَوَالَّذِي لَا إِلَهَ غَيْرُهُ إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلَّا ذِرَاعٌ ثُمَّ يَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُهَا وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلَّا ذِرَاعٌ ثُمَّ يَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَاقَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ قَال سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ مَا رَأَيْتُ بِعَيْنِي مِثْلَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدٍ نَحْوَهُ
Ба мо гуфт [Ҳаннад]; ба мо [Абу Муъовия] аз [Аъмосї] аз [Зайд ибни Вањб] аз [Абдуллоњ ибни Масъуд] гуфт: Расули Худо (с) боре ба мо фармуд: «Дарҳақиқат, яке аз шумо махлуқоти худро дар шиками модараш чиҳил рӯз ҷамъ карда буд. Пас аз чиҳил рӯз хун мешавад. Баъд аз чиҳил рӯз лахтаи хун. Ва танҳо он вақт фариштае фиристода шуд, то ҷони ӯро ба сараш дамад. Сипас ба ӯ чаҳор чиз дастур дода шуд. Бахти ӯ, маргаш, корҳояшро бинавис, ки хушбахт аст ё бадбахт. Пас савганд ба зоте, ки ҷонам дар дасти Ӯст. Дарҳақиқат, аз миёни шумо касе ҳаст, ки бо аъмоли аҳли биҳишт корҳои шоиста кунад, то миёни ӯ ва биҳишт масофае ҷуз як ваҷаб боқӣ намонад, вале китоб пеш аз ӯ бошад, пас аз аъмоли аҳли ҷаҳаннам пӯшида мешавад ва ба он дохил мешавад. Ва ба дурустї ки яке аз шумо бо аъмоли ањли дўзах кори шоистае мекунад, то миёни ў ва дўзах љуз як зироъ масофа набошад, пас пеш аз он китобе бошад, сипас бо аъмоли ањли бињишт баста шавад, сипас ба он дохил мешавад». Абу Исо гуфт; Ин ҳадиси саҳеҳи Ҳасан аст. Ба мо [Муҳаммад ибни Басиёр] гуфт; ба мо [Яҳё ибни Саъид] гуфт; ба мо [Ал-Аъмосӣ] гуфт; ба мо [Зайд ибни Ваҳб] аз [Абдуллоҳ ибни Масъуд] нақл кард, гуфт: Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бизга шундай ҳадис билан айтганлар. Абу Исо гуфт; Ҳадис низ аз Абуҳурайра ва Анас ривоят шудааст. Шунидам, ки Аҳмад ибни Ҳасан мегуфт: Ман шунидам, ки Аҳмад ибни Ҳанбал гуфт: «Ман ҳеҷ гоҳ бо чашми худ касеро мисли Яҳё ибни Саид Ал Қассонӣ надидаам. Ва ин ҳадиси Ҳасани Саҳеҳ аст. Масалан, [Сюъба] ва [Атс Саврӣ] аз [Аъмосӣ] ривоят кардаанд. Ба мо [Му[аммад ибни Алъо] [Вакиъ] аз [Ал Аъмаси] аз [Зайд] [амин гуна [одис] ривоят кардааст.