Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Huet eis gesot [Ali bin Muhammad] huet eis gesot [Abdurrahman Al Muharibi] vum [Isma'il bin Rafi' Abu Rafi'] vum [Abu Zur'ah As Saibani] - nämlech de Yahya bin Abu 'Amru - vum ['Amru bin Abdullah] vum [Abu Umamah Al Bahili] sot hien: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam huet eemol virun eis gepriedegt, an de gréissten Deel vum Inhalt vun der Priedegt huet Hien eis ëmmer iwwer den Dajjal erzielt, fir datt mir virsiichteg wieren. An ënnert dem Inhalt vu senger Priedegt war: 'Tatsächlech, zënter datt Allah d'Kanner an Enkelkanner vum Adam erschaf huet, gouf et keng méi grouss Verleumdung wéi den Dajjal, an et gouf keen eenzege Prophet vun Allah geschéckt, ausser datt hie säi Vollek virun der Verleumdung vum Dajjal warnt. Mëttlerweil sinn ech de leschte Prophet an Dir sidd och dee Leschten vun der Ummah, also kann et net ofgestridden ginn, datt den Dajjal ënnert Iech erauskënnt.' Wann hie kënnt eraus, wärend ech nach ëmmer ënnert iech sinn, dann sinn ech de Verdeedeger vun all Moslem. Mee wann hie no mengem Doud erauskënnt, dann ass jidderee vun iech säin eegene Retter, an Allah ass mäi Stellvertrieder fir all Moslem ze retten. Tatsächlech wäert et aus enger Lück tëscht Syrien an Irak kommen. Dann wäert hie Schued u senger lénkser a rietser Säit maachen. O Dénger vun Allah, O Leit, stäerkt iech, well ech seng Qualitéiten erklären, déi nach ni vun engem Prophet virun mir erkläert goufen. Déi éischt Kéier wäert hie sech selwer virwerfen andeems hie seet: 'Ech sinn e Prophet'. Och wann et kee Prophet no mir gëtt, dann wäert hie sech och selwer virwerfen andeems hie seet: 'Ech sinn äre Rabb'. Mëttlerweil wäert Dir Allah net gesinn, ausser nodeems Dir gestuerwen sidd. An hien huet nëmmen een A, och wann Allah net een Aen huet. An tëscht senge Aen steet d'Wuert 'Ongleeweg' geschriwwen, dat nëmme vun all Moslem gelies ka ginn, souwuel vun deenen, déi schreiwe kënnen, wéi och vun deenen, déi net. Zu senge Verleumdungen gehéiert, datt et bei him Himmel an Häll gëtt, awer am Fong ass d'Häll Himmel an den Himmel ass Häll. Wien, deen Prüfungen an der Hell erlieft, soll Zuflucht bei Allah sichen a soll de Vers um Ufank vu Surah Al Kahf liesen. An zu senge Verleumdungen gehéiert, datt hie zu engem Araber seet: "Denk drun, wann ech Äre verstuerwene Papp a Mamm erëmbeliewen kéint, géift Dir bezeien, datt ech Äre Rabb sinn?" Den Araber huet geäntwert: "Jo". Dunn ass den Däiwel virun him a Form vu sengem Papp a senger Mamm opgetrueden, an si soten allebéid: "O mäi Jong, folgt him, wierklech ass hien Äre Rabb." An zu senge Verleumdungen gehéiert, datt hie Leit forcéiere wäert, se ëmzebréngen an se mat enger See ze schneiden. Dunn ass d'Persoun an zwee Deeler gespléckt ginn. Dunn seet den Dajjal: "Kuckt mäin Hamab, wierklech wäert ech hien erëmbeliewen, dann behaapt hien, datt säi Rabb en aneren ass wéi ech." Also huet Gott de Mann erweckt, deen auserneegerappt gi war. Dunn sot den Dajjal zu him: "Wien ass Äre Rabb?" Hien huet geäntwert: "Mäi Rabb ass Allah, an Dir sidd Feinde vun Allah. Dir sidd den Dajjal." Bei Allah, ab haut gëtt et näischt, wat ech méi gleewen wéi Är -Ligen-''. [Abu Hasan Ath Thanafisi] sot; huet eis gesot [Al Muharibi] huet eis gesot ['Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi] vun ['Athiyah] vun [Abu Sa'id] sot hien, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Dee Mann ass aus menger Ummah, deen den héchste Rang am Himmel huet'. Den Erzieler sot; Abu Sa'id sot, 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Bei Allah, mir hunn dee Mann net gesinn ausser Umar bin Khattab, bis hien all seng Affären ofgeschloss huet'. Al Muharibi sot: 'Dann zréck op den Hadith, deen vum Abu Rafi erzielt gouf', sot hien: 'An en Deel vu senger Verleumdung - den Dajjal - ass dem Himmel ze befehlen, Reen erofzeschécken, dann reent et, an der Äerd ze befehlen, hir Planzen ze wuessen, sou datt d'Äerd hir Planzen wuessen léisst.' Zu senger Verleumdung gehéiert, datt hie duerch e Land gaangen ass, mä d'Leit hunn iwwer hie gelunn, sou datt kee Véi iwwereg bliwwen ass, dat net méi stierwe géif. An zu senge Verleumdungen gehéiert, datt hie duerch e Land géif goen, dann hunn d'Leit dat bestätegt, also huet hien dem Himmel bestallt ze reenen, dann ass de Reen gefall an huet der Äerd bestallt, hir Planzen ze wuessen, sou datt d'Planze gewuess sinn. Also waren d'Déieren zu där Zäit méi grouss a méi déck wéi fréier, si haten déi gréisst Mo an déi meescht Mëllech. Tatsächlech gëtt et kee Land op dëser Äerd, dat den Dajjal net erantrëtt a kontrolléiere wäert, ausser Mekka a Medina, an hie wäert et net aus all Lück erantrëtte kënnen, mä hie wäert vun engem gezunnene Schwäert begéint ginn, deen dës Plaz bewaacht, sou datt hien op enger Plaz hält, déi eidel ass a ni kultivéiert gouf. Also huet d'Stad Medina mat dräi Schock geziddert, sou datt keen Heuchler an der Stad iwwreg bliwwen ass, weder Mann nach Fra, ausser si koumen eraus fir den Dajjal ze begéinen, d'Stad Medina war fräi vu béise Leit, wéi eng Eisenpompel de Rost aus Eisen ewechhëlt, an deen Dag gëtt den Dag vun der Reinigung genannt.' Umm Syuraik bint Abu Al 'Akr sot: 'O Messenger vu Gott, wou waren d'Araber zu där Zäit?' Hien huet geäntwert: 'Zu där Zäit war hir Zuel ganz kleng an si waren am Baitul Maqdis, während hiren Imam e fromme Mann war. Wéi hire Leader wollt no vir kommen fir d'Mueresgebied ze féieren, ass op eemol den Isa bin Maryam erofkomm, also huet hire Paschtouer sech zréckgezunn, fir datt de Jesus no vir koum fir d'Gebied ze féieren. De Jesus huet dann seng Hand tëscht déi zwou Schëllere vun hirem Leader geluecht a gesot: 'Gitt weider a féiert d'Gebied, well et ass wierklech fir Iech bestëmmt ginn.' Schlussendlech huet hire Leader si am Gebied gefouert, an wéi d'Gebied eriwwer war, sot de Jesus: 'Maacht d'Dier op'. Si hunn d'Dier opgemaach, an et huet sech erausgestallt, datt hannert him den Dajjal gewaart huet, zesumme mat siwwenzegdausend Judden, jidderee vun hinnen hat e gezunnent Schwäert aus Gold an e grousst gréngt Kleed un. Wéi hien - Isa - den Dajjal gekuckt huet, ass den Dajjal geschmolz - zerfall - wéi Salz, dat am Waasser schmëlzt. Dann ass hien gerannt an ass vum Isa um ëstleche Paart vun der Stad Lud konfrontéiert ginn, dann huet den Isa hien ëmbruecht. Sou huet Allah d'Judden d'Néierlag bruecht, wou keng eenzeg Kreatur, déi vun Allah geschaf gouf, als Schutz vun hinne benotzt gouf, awer Allah wäert se schwätzen loossen, ugefaange vu Steng, Beem, Maueren a Véi ausser dem Gharqadah-Bam. Well hien ee vun de Beem vun deenen ass, déi net wëlle schwätzen. Dann huet eng aner Kreatur vun Allah gesot: "O muslimesche Knecht vun Allah, et ass e Jud hei, komm heiher a kill hien ëm." De Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sot: 'Tatsächlech, d'Deeg vum Dajjal wäerten véierzeg Joer sinn, ee Joer ass wéi en halleft Joer, an dat nächst Joer ass wéi e Mount, an e Mount ass wéi eng Woch an déi reschtlech Deeg sinn wéi Feierfunken - déi séier fléien -, eng Persoun ass moies un der Dier vu Medina, dann ier hien déi aner Dier erreecht, ass hien schonn nomëttes.' Dunn gouf zu him gesot: 'O Messenger vu Gott, wéi bieden mir an dësen ganz kuerzen Deeg?' Hien huet geäntwert: 'Schätzt Är Deeg fir ze bieden, sou wéi Dir dës laang Deeg schätzt, da maacht d'Gebied.' De Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam sot nach eng Kéier: 'Dann gëtt den Isa bin Maryam e gerechte Riichter a menger Ummah an e weise Leader, hie wäert Kräizer zerstéieren, Schwäin ëmbréngen, Steieren ofschafen an Almosen erlaben, dann sicht hien net emol no enger Geess oder engem Kamel vum Zakat, Näid a Feindschaft ginn ewechgeholl, d'Gëft - d'Gëft - vun all gëfteger Kreatur gëtt ewechgeholl, sou datt, wann e Meedchen hir Hand an de Mond vun enger Schlaang stécht, d'Schlaang him net schueden wäert, an d'Meedche kéint och engem Léiw schueden, während de Léiw dem Puppelchen net schueden géif. An de Wollef wäert an der Mëtt vun der Geesseschwëster sinn, wéi wann hie den Hond wier.' D'Welt wäert mat Fridden gefëllt sinn wéi e Gefäss mat Waasser op de Säiten - well se ganz flaach ass -, Relioune wäerten zu enger ginn, sou datt keen anescht ugebiet gëtt wéi Allah, all Saachen, déi Krich verursaachen, ginn ausgerott, de Quraiys-Stamm wäert seng Muecht zeréckkréien, an d'Äerd wäert wéi e sëlwerene Stär sinn, an hir Vegetatioun wäert wuessen wéi zu der Zäit vum Prophet Adam, sou datt wann eng Grupp vu Leit sech versammelt fir eng eenzeg Drauwe ze iessen, et se glécklech mécht, a wann eng Grupp vu Leit sech versammelt fir e Granatapel ze iessen, dann wäert et se och glécklech maachen. wéi. Eng Kou war deemools ganz bëlleg an e Päerd nëmmen e puer Dirham'. D'Begleeder soten: 'O Messenger vu Gott, firwat sinn Päerd bëlleg ginn?' Hie sot: 'Si wäerten net fir ëmmer fir Krich benotzt ginn'. Et gouf zu him gesot: 'Firwat si Bullen sou deier?' Hie sot: 'Well se benotzt gi fir déi ganz Äerd ze plügen. Tatsächlech wäerten déi dräi Joer virum Optriede vum Dajjal eng ganz schwéier Zäit sinn, wou d'Mënsche vun extremem Honger getraff ginn. Allah wäert den Himmel am éischte Joer uweisen, en Drëttel vu sengem Reen zréckzehalen, an der Äerd uweisen, en Drëttel vun hire Kulturen zréckzehalen. An am zweete Joer wäert Allah dem Himmel uweisen, zwee Drëttel vu sengem Reen zréckzehalen, an der Äerd uweisen, zwee Drëttel vun hirer Vegetatioun zréckzehalen. Dann, am drëtte Joer, huet Allah dem Himmel uweisen, all säi Reewaasser zréckzehalen, sou datt en net een eenzegen Drëps Waasser vergoss huet, an Allah huet der Äerd uweisen, all hir Planzen zréckzehalen, sou datt duerno keng eenzeg gréng Planz wiisst an all Hufdéieren stierwe géifen, ausser déi, déi net vum Allah gewollt waren. Dunn hunn d'Frënn gefrot: "Wat wäerten d'Mënschen zu där Zäit liewen?" Hien huet geäntwert: "Tahlil, Takbir an Tahmid wäerten déiselwecht Bedeitung fir si hunn wéi Iessen". Den Abu Abdullah sot: "Ech hunn den Abu Al Hasan Ath Thanafisi soen héieren; ech hunn den Abdurrahman Al Muharibi soen héieren: "Dësen Hadith soll den Enseignanten geléiert ginn, fir datt se hir Schüler a verschiddene Bicher ënnerriichte kënnen."