Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Dúirt sé linn [Ali bin Muhammad] gur inis sé dúinn [Abdurrahman Al Muharibi] ó [Isma'il bin Rafi' Abu Rafi'] ó [Abu Zur'ah As Saibani] - eadhon Yahya bin Abu 'Amru - ó ['Amru bin Abdullah] ó [Abu Umamah Al Bahili] dúirt sé, 'Seanmóir a thug Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam dúinn uair amháin, agus d'inis sé dúinn formhór ábhar an tsearmóin i gcónaí faoin Dajjal ionas go mbeimis cúramach. agus i measc ábhar a shearmóine bhí: 'Go deimhin, ó chruthaigh Allah clann agus garpháistí Ádhaimh, níl aon chlúmhilleadh níos mó ná an Dajjal, agus níor sheol Allah aon Fáidh amháin ach amháin go dtabharfadh sé rabhadh dá mhuintir faoi chlúmhilleadh an Dajjal. Idir an dá linn, is mise an Fáidh deireanach agus is sibhse an ceann deireanach den ummah freisin, mar sin ní féidir a shéanadh go dtiocfaidh an Dajjal amach i measc agaibh.' Má thagann sé amach, agus mé fós i measc sibh, ansin is mise cosantóir gach Moslamach. Ach má thagann sé amach tar éis mo bháis, ansin is slánaitheoir féin gach duine agaibh, agus is é Allah mo ionadaí chun gach Moslamach a shábháil. Go deimhin, tiocfaidh sé amach as bearna idir an tSiria agus an Iaráic. Ansin déanfaidh sé damáiste dá chlé agus dá dheis. A sheirbhísigh Allah, a dhaoine, neartaígí sibh féin, mar míneoidh mé a cháilíochtaí nár mhínigh aon fáidh romham riamh. An chéad uair cúiseoidh sé é féin trí rá, 'Is fáidh mé'. Cé nach bhfuil aon Fháidh i mo dhiaidh, ansin cúiseoidh sé é féin freisin trí rá, 'Is mise bhur Rabb'. Idir an dá linn, ní bheidh sibh in ann Allah a fheiceáil ach amháin tar éis bhur mbáis. Agus níl ach súil amháin aige, cé nach bhfuil Allah aon-shúileach. Agus idir a shúile tá an focal 'inchreidmheach' scríofa nach féidir ach le gach Moslamach a léamh, iad siúd a fhéadann scríobh agus iad siúd nach féidir. I measc a cháineadh tá go bhfuil neamh agus ifreann leis, ach go bunúsach is neamh í ifreann agus is ifreann í neamh. Cibé duine a bhíonn ag fulaingt trialacha le hifreann, lig dó tearmann a lorg in Allah agus lig dó an véarsa ag tús Surah Al Kahf a léamh. Agus i measc a cháineadh tá go ndéarfaidh sé le hArabach, 'Smaoinigh air, dá bhféadfainn d'athair agus do mháthair marbh a aiséirí, an ndéanfá fianaise gurb mise do Rabb?' D'fhreagair an fear Arabach, 'Sea'. Ansin tháinig an diabhal os a chomhair i bhfoirm a athar agus a mháthar, agus mar sin dúirt siad beirt, 'A mhic, lean é, go deimhin is é do Rabb é'. Agus i measc a cháineadh tá go gcuirfidh sé iallach ar dhaoine iad a mharú agus iad a ghearradh suas le sábh. Ansin scoilteadh an duine ina dhá chuid. Ansin déarfaidh an Dajjal, 'Féach ar mo Hamab, go deimhin aiséirífidh mé é, ansin maíonn sé nach mise a Rabb'. Mar sin thóg Dia an fear a stróiceadh óna chéile. Ansin dúirt an Dajjal leis, 'Cé hé do Rabb?' fhreagair sé, 'Is é Allah mo Rabb, agus is naimhde Allah sibh. Is tusa an Dajjal.' Dar Allah, ag tosú inniu, níl aon rud níos mó a chreidim ná do -bhréaga-''. Dúirt [Abu Hasan Ath Thanafisi]; dúirt sé linn [Al Muharibi] gur dúirt sé linn ['Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi] ó ['Athiyah] ó [Abu Sa'id] dúirt sé, 'Dúirt Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Is as mo ummah an fear sin a bhfuil an céim is airde aige ar neamh'. Dúirt an scéalaí; Dúirt Abu Sa'id, 'Dúirt Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Dar Allah, ní fhacamar an fear sin ach Umar bin Khattab go dtí gur chríochnaigh sé a chuid cúrsaí go léir'. Dúirt Al Muharibi, 'Ansin ag filleadh ar an hadith a d'inis Abu Rafi', dúirt sé, 'Agus cuid dá chlúmhilleadh - an Dajjal - is ea ordú a thabhairt don spéir báisteach a chur anuas, ansin bíonn báisteach ann, agus ordú a thabhairt don talamh a phlandaí a fhás, ionas go bhfásann an talamh a phlandaí.' Áirítear ina chlúmhilleadh gur chuaigh sé trí thír, ach gur inis na daoine bréag faoi, agus mar sin níor fhág beostoc amháin ach go bhfuair siad bás. Agus i measc a chlúmhillte bhí go rachadh sé trí thír, ansin dheimhnigh na daoine é, agus mar sin d'ordaigh sé don spéir báisteach a chur, ansin thit an bháisteach agus d'ordaigh sé don talamh a phlandaí a fhás, agus mar sin d'fhás na plandaí. Mar sin bhí na hainmhithe ag an am sin níos mó agus níos raimhre ná mar a bhí san am atá thart, bhí na boilg is mó agus an bainne is mó acu. Go deimhin, níl aon tír amháin ar dhromchla an domhain seo nach rachaidh an Dajjal isteach inti agus nach mbeidh smacht aige uirthi ach amháin Mecca agus Medina, agus ní bheidh sé in ann dul isteach inti ó gach bearna ach beidh sé á gharda ag an áit sin le claíomh tarraingthe, ionas go stopfaidh sé in áit atá folamh agus nár saothraíodh riamh. Mar sin chroith cathair Medina le trí thurraing, ionas nach mbeadh aon bhréagach fágtha sa chathair, fireann nó baineann, mura dtiocfaidís amach chun bualadh leis an Dajjal, bhí cathair Medina saor ó dhaoine gránna, mar a bhaineann caidéal iarainn meirg as iarann, agus tugtar lá an ghlantacháin ar an lá sin.’ Dúirt Umm Syuraik bint Abu Al 'Akr, ‘A Theachtaire Allah, cá raibh na hArabaigh ag an am sin?’ D’fhreagair sé: ‘Ag an am sin bhí a líon an-bheag agus bhí siad i Baitul Maqdis agus a n-imam ina fhear cráifeach. Nuair a bhí a gceannaire ar tí teacht chun cinn chun paidir na maidine a threorú, tháinig Isa bin Maryam anuas go tobann, agus mar sin tharraing a sagart siar go dtí an cúl ionas go dtiocfadh Íosa chun cinn chun an paidir a threorú. Chuir Íosa a lámh ansin idir dhá ghualainn a gceannaire, ag rá, ‘Téigh ar aghaidh agus treoraigh an paidir, mar go deimhin bunaíodh í duit’. Ar deireadh threoraigh a gceannaire iad i bpaidreacha, agus nuair a bhí an paidir thart, dúirt Íosa, ‘Oscail an doras’. D’oscail siad an doras, agus tharla sé go raibh an Dajjal ag fanacht taobh thiar de mar aon le seachtó míle Giúdach, agus claíomh tarraingthe óir ag gach duine acu agus róba mór glas á gcaitheamh acu. Nuair a d’fhéach sé -Isa - ar an Dajjal, leádh - dhíscaoilfeadh - an Dajjal cosúil le salann ag leá in uisce. Ansin rith sé agus thug Isa aghaidh air ag geata thoir chathair Lud, ansin mharaigh Isa é. Mar sin thug Allah bua do na Giúdaigh, áit nár úsáideadh aon chréatúr amháin a chruthaigh Allah mar chosaint acu ach cuirfidh Allah iad ag caint, ag tosú le clocha, crainn, ballaí agus beostoc ach amháin crann Gharqadah. Mar is ceann de chrainn na ndaoine nach mian leo labhairt é. Ansin labhair créatúr eile de chuid Allah, 'A sheirbhíseach Moslamach Allah, tá Giúdach anseo, tar anseo agus maraigh é'. Dúirt Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Go deimhin, beidh laethanta an Dajjal daichead bliain, tá bliain amháin cosúil le leathbhliain, agus tá an bhliain dár gcionn cosúil le mí, agus tá mí cosúil le seachtain agus tá na laethanta atá fágtha cosúil le spréacha tine - a eitilt go gasta -, bíonn duine amháin ag doras Madinah ar maidin, ansin sula sroicheann sé an doras eile bíonn sé san iarnóin cheana féin'. Ansin dúradh leis, 'A Theachtaire Allah, conas a dhéanaimid paidir sna laethanta an-ghearr seo?' D'fhreagair sé: 'Meastachán a dhéanamh ar do laethanta le haghaidh paidreoireachta de réir mar a mheasann tú na laethanta fada seo, ansin déan an paidir'. Dúirt an Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam arís: 'Ansin beidh Isa bin Maryam ina bhreitheamh cóir i measc mo ummah agus ina cheannaire críonna, scriosfaidh sé crosa, maróidh sé muca, cuirfidh sé deireadh le cánacha agus ceadóidh sé déirce, ansin ní bheidh sé ag lorg fiú gabhar ná camall zakat, bainfear éad agus naimhdeas, bainfear an nimh - an nimh - ó gach créatúr nimhiúil ionas má chuireann cailín óg a lámh i mbéal nathrach, ní dhéanfaidh an nathair dochar dó, agus d'fhéadfadh an cailín óg dochar a dhéanamh do leon freisin, ach ní dhéanfadh an leon dochar don leanbh. Agus beidh an mac tíre i lár an tréada gabhar amhail is dá mba mhadra é.' Beidh an domhan lán de síocháin cosúil le soitheach le huisce ar a thaobhanna - mar go bhfuil sé an-chothrom -, beidh reiligiúin ina n-aon, mar sin ní adhrófar aon duine ach Allah, cuirfear deireadh le gach rud a chruthaíonn cogadh, gheobhaidh treibh na Quraiys a chumhacht ar ais, agus beidh an domhan cosúil le réalta airgid, agus fásfaidh a fhásra cosúil le ré an Fháidh Ádhaimh, ionas má bhailíonn grúpa daoine le chéile chun fíonchaor amháin a ithe, cuirfidh sé áthas orthu, agus má bhailíonn grúpa daoine le chéile chun pomegranate a ithe, cuirfidh sé áthas orthu freisin. Bhí bó an-saor ag an am sin agus ní raibh capall ach cúpla dirham'. Dúirt na Compánaigh, 'A Theachtaire Allah, cén fáth a bhfuil capaill saor?' a dúirt sé: 'Ní úsáidfear iad le haghaidh cogaidh go deo'. Dúradh leis, 'Cén fáth a bhfuil tairbh chomh daor?' a dúirt sé: 'Mar go n-úsáidtear iad chun an domhan ar fad a threabhadh. Go deimhin, beidh na trí bliana roimh theacht an Dajjal ina dtréimhse an-deacair, áit a mbeidh ocras mór ar dhaoine.' Ordóidh Allah do na flaithis sa chéad bhliain trian dá mbáisteach a choinneáil siar, agus ordóidh sé don talamh trian dá bharra a choinneáil siar. Agus sa dara bliain ordóidh Allah don spéir dhá thrian dá bháisteach a choinneáil siar agus ordóidh sé don talamh dhá thrian dá fhásra a choinneáil siar. Ansin, sa tríú bliain, d'ordaigh Allah don spéir a cuid uisce báistí go léir a choinneáil siar, ionas nach ndoirtfeadh sé braon amháin uisce agus d'ordaigh Allah don talamh a chuid plandaí go léir a choinneáil siar, ionas ina dhiaidh sin nach bhfásfadh planda glas amháin agus go bhfaigheadh na hainmhithe crúbacha go léir bás, seachas iad siúd nach raibh toilteanach ag Allah'. ansin d'fhiafraigh na cairde, 'Cad a mhairfidh daoine ag an am sin?' D'fhreagair sé: 'Beidh an bhrí chéanna ag Tahlil, takbir agus tahmid dóibh agus atá ag bia'. Dúirt Abu Abdullah; Chuala mé Abu Al Hasan Ath Thanafisi ag rá; Chuala mé Abdurrahman Al Muharibi ag rá, 'Ba chóir an hadith seo a mhúineadh do mhúinteoirí ionas gur féidir leo a gcuid mac léinn a mhúineadh i roinnt leabhar'.