Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
[Ali bin Muhammad] rääkis meile [Abdurrahman Al Muharibile] [Isma'il bin Rafi' Abu Rafi'lt] [Abu Zur'ah As Saibanilt] - nimelt Yahya bin Abu 'Amrult - ['Amru bin Abdullah'ilt] [Abu Umamah Al Bahililt], et ta ütles: "Allahi Sõnumitooja (sallallaahu 'alaihi wasallam) pidas kord meie ees jutluse ja suurem osa tema jutluse sisust oli alati Dajjalist rääkimine, et me oleksime ettevaatlikud." Ja tema jutluse sisu hulgas oli: "Tõepoolest, sellest ajast peale, kui Allah lõi Aadama lapsed, pole olnud suuremat katsumust kui Dajjal ja pole olnud ühtegi prohvetit, keda Allah ei oleks saatnud, et ta ei hoiataks oma rahvast Dajjali katsumuse eest. Kuigi mina olen viimane prohvetitest ja teie olete ka viimane ummast, ei saa eitada, et Dajjal ilmub teie seas." Kui ta ilmub ajal, mil ma veel teie seas olen, siis olen ma iga moslemi kaitsja. Aga kui ta tuleb välja pärast mind, siis on igaüks teist iseenda päästja ja Allah on minu päästja iga moslemi päästmisel. Ta tuleb välja Süüria ja Iraagi vahelisest kuristikust. Siis tekitab ta pahandust vasakule ja paremale. Oo, Allahi teenrid, oo, inimesed, olge kindlameelsed, sest ma selgitan teile tema omadusi, mida ükski prohvet pole enne mind selgitanud. Esmalt väidab ta end olevat prohvet, samal ajal kui pärast mind ei tule ühtegi prohvetit, seejärel väidab ta end olevat teie Issand, samal ajal kui te ei näe Allahi enne surma. Ja tal on ainult üks silm, samas kui Allah ei ole ühesilmne. Ja tema kahe silma vahele on kirjutatud sõna "kafir", mida saab lugeda ainult iga moslem, olenemata sellest, kas ta oskab kirjutada või mitte. Tema katsumuste hulka kuulub see, et tema juures on paradiis ja põrgu, aga tegelikult on tema põrgu paradiis ja tema taevas on põrgu. Keda iganes põrguga proovile pannakse, see otsigu varjupaika Allahi juures ja lugegu Suura Al-Kahfi alguses olevat salmi. Ja üks tema katsumustest on see, et ta ütleb araablasele: „Mõtle sellele, kui ma saaksin su surnud isa ja ema ellu äratada, kas sa tunnistaksid, et mina olen sinu Issand?“ Araablane vastas: „Jah.“ Siis ilmus Saatan tema ette oma isa ja ema kujul ning nad mõlemad ütlesid: „Oo, mu poeg, järgi teda, tõepoolest, ta on sinu Issand.“ Ja üks tema katsumustest on see, et ta sunnib inimest ellu, tapab ta ja lõikab ta saega. Seejärel jaguneb inimene kaheks. Siis ütleb Dajjal: „Vaata seda mu sulast, tõepoolest, ma äratan ta ellu ja siis ta väidab, et tema Issand on keegi teine peale minu.“ Seega äratab Allah üles inimese, kes oli lõhenenud. Siis ütleb Dajjal temale: „Kes on su Issand?“ Ta vastas: „Minu Issand on Allah ja sina oled Allahi vaenlane. Sina oled Dajjal. Allahi nimel, tänasest peale pole milleski, milles ma kindlam oleksin, kui sinu valedes.“ [Abu Hasan Ath Thanafisi] ütles; [Al-Muharibi] rääkis meile [Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi], et [Abu Sa'idilt] [Athiyah] ütles: „Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütles: „See mees on minu ummast ja tal on paradiisis kõrgeim auaste.“ Jutustaja ütles: Abu Sa'id ütles: „Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütles: „Allahi nimel, me ei näinud seda meest peale Umar bin Khattabi enne, kui ta kõik oma asjad lõpetas.“ Al-Muharibi ütles: „Seejärel naastes Abu Rafi jutustatud hadithi juurde,“ ütles ta: „Ja tema Dajjal'i katsumuste hulgas on see, et ta käsib taevas vihma sadada, nii et see sajab, ja ta käsib maal taimi kasvatada, nii et see kasvataks taimi. Tema katsumuste hulgas on see, et ta läbib maad, aga selle inimesed salgavad teda, nii et ükski loom ei jää järele, vaid hukkub.“ Ja üks tema katsumustest on see, et ta läbib maa, siis selle rahvas usub teda, siis käsib ta taevas vihma sadada, nii et sajab vihma, ja ta käsib maal taimi kasvatada, nii et taimed kasvavad. Nii et loomad on sel ajal suuremad ja paksemad kui varem, suurimad kõhult ja kõige rohkem piima. Tõepoolest, pole ühtegi maad sellel maakeral, kuhu Dajjal ei siseneks ja mida ta ei kontrolliks, välja arvatud Meka ja Medina, ja ta ei saa sinna siseneda ühestki neist avaustest, ilma et ta kohtuks temaga, kes valvab kohta paljastatud mõõgaga, nii et ta peatub tühjas kohas, mida pole kunagi haritud. Siis väriseb Medina linn kolme värinaga, nii et linnas ei ole ühtegi silmakirjatsejat, olgu mees või naine, välja arvatud need, kes lähevad Dajjalile vastu. Medina linn vabaneb jäledatest inimestest, just nagu rauapump eemaldab rauast rooste, ja seda päeva nimetatakse Puhastuspäevaks. Umm Shurayk bint Abu Al 'Akr küsis: "Oo, Allahi Sõnumitooja, kus olid sel ajal araablased?" Ta vastas: "Sel ajal oli nende arv väga väike ja nad olid Baitul Maqdis'is, samal ajal kui nende imaam oli õigemeelne mees. Kui nende juht kavatses hommikupalvust juhtima astuda, tuli äkki Isa bin Maryam alla, nii et imaam astus tagasi, et Isa saaks palvet juhtima astuda. Seejärel pani Isa oma käe oma kahe õla vahele – nende juht – ja ütles: "Minge edasi ja juhtige palvet, sest see on teile seatud." Lõpuks juhtis nende juht neid palves ja kui palve oli läbi, ütles Isa: "Avage uks." Nad avasid ukse ja selgus, et tema taga ootas Dajjal koos seitsmekümne tuhande juudiga, kellest igaühel oli käes kuldne mõõk ja suur roheline keep. Kui tema – Isa – Dajjal'i vaatas, sulas Dajjal – hävis – nagu vees sulav sool." Siis ta jooksis ja Jeesus pidas ta Luudi idaväravas kinni, seejärel tappis Jeesus ta. Nii põhjustas Allah juutide lüüasaamise, kus polnud ühtegi olendit, mida Allah oleks loonud kaitseks, mida nad ei oleks saanud kasutada, aga mida Allah oleks pannud rääkima, alustades kividest, puudest, müüridest ja kariloomadest, välja arvatud Gharqadah puu. Sest see on nende puude hulgas, kes ei taha rääkida. Siis rääkisid teised Allahi olendid: "Oo, Allahi moslemite sulane, siin on juut, tule ja tapa ta ära!" Allahi Sõnumitooja (sallallaahu 'alaihi wasallam) ütles: "Tõepoolest, tema päevad - Dajjal elab - on nelikümmend aastat, aasta on nagu pool aastat ja järgmine aasta on nagu kuu ja kuu on nagu nädal ja ülejäänud päevad on nagu tulesädemed - mis lendavad kiiresti - üks neist on hommikul Medina väravas, siis enne kui ta teise väravani jõuab, on ta õhtul." Siis öeldi talle: „Oo, Allahi Sõnumitooja, kuidas me peaksime nendel väga lühikestel päevadel palvetama?“ Ta vastas: „Arvuta oma palvepäevad nii, nagu sa arvutad neid pikki päevi, ja seejärel palveta.“ Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütles: „Siis saab Jeesus, Maarja poeg, minu rahva seas õiglaseks kohtunikuks ja targaks juhiks. Ta hävitab risti, tapab sea, kaotab maksud ja jätab heategevuse maha. Siis ei küsi ta enam zakati eest kitse ega kaamelit. Kadedus ja vaen kaovad, iga mürgise olendi mürk kaob, nii et kui beebitüdruk paneb oma käe mao suhu, ei tee madu talle haiget. Beebitüdruk võib ka lõvile haiget teha, samas kui lõvi ei tee lapsele haiget. Ja hunt on lambakarja keskel nagu koer.“ Maailm täitub rahuga nagu veega täidetud anum – sest see on väga lame –, religioon on üks, siis ei kummardata midagi peale Allahi, kõik, mis sõda põhjustab, kustutatakse, Quraiši hõim saab oma võimu tagasi ja maa on nagu hõbedased tähed ning selle taimestik kasvab nagu prohvet Aadama ajal, nii et kui grupp inimesi koguneb viinamarjakobara söömiseks, teeb see neid õnnelikuks ja kui grupp inimesi koguneb granaatõuna söömiseks, teeb see samuti neid õnnelikuks. Lehm oli sel ajal väga odav ja hobune maksis vaid paar dirhami. Kaaslased küsisid: "Oo Allahi Sõnumitooja, miks on hobune odav?" Ta vastas: "Seda ei kasutata igaveseks võitlemiseks." Talle öeldi: "Miks on pull kallis?" Ta ütles: "Sest seda kasutatakse kogu maa kündmiseks." Tõepoolest, kolm aastat enne Dajjali ilmumist on väga raske aeg, mil inimesi vaevab tugev nälg. Allah käsib taeval esimesel aastal kinni pidada kolmandiku vihmast ja maal kolmandiku saagist. Teisel aastal käsib Allah taeval kinni pidada kaks kolmandikku vihmast ja maal kaks kolmandikku saagist. Seejärel kolmandal aastal käsib Allah taeval kinni pidada kogu vihma, nii et see ei tilguks tilkagi vett, ja Allah käsib maal kinni pidada kogu saagi, nii et pärast seda ei leidu enam ühtegi rohelist taime kasvamas ja kõik kabjalised surevad, välja arvatud need, mida Allah ei taha. Seejärel küsisid kaaslased: "Millest inimesed sel ajal elavad?" Ta vastas: "Tahlil, takbir ja tahmid on neile samad toidud." Abu Abdullah ütles: "Ma kuulsin Abu Al Hasan Ath Thanafisi ütlemas; Kuulsin Abdurrahman Al-Muharibit ütlemas: „On kohane, et seda hadithit õpetatakse õpetajatele, et nad saaksid oma õpilasi mitme raamatu kaudu õpetada.“