Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Lavaret en deus deomp [Ali bin Muhammad] en deus lavaret deomp [Abdurrahman Al Muharibi] eus [Isma'il bin Rafi' Abu Rafi'] eus [Abu Zur'ah As Saibani] - da lâret eo Yahya bin Abu Amru - eus [Amru bin Abdullah] eus [Abu Umamah Al Bahili] eñ a lavaras, 'Rasulullah Sallah d'an Alahulam prezeget en deus dirazomp, hag an darn vrasañ eus danvez e brezegennoù a oa atav o kontañ deomp diwar-benn an Dajjal evit ma c'hellfemp bezañ war evezh. hag e-touez endalc'hadoù e brezegenn e oa : 'E gwirionez, abaoe m'en deus krouet Allah bugale ha mibien-vihan Adam, n'eus bet kastiz ebet brasoc'h eget an Dajjal, ha n'eus bet profed ebet kaset gant Allah nemet evit diwall e bobl diwar-benn kastiz an Dajjal. E-keit-se, me eo ar Profed diwezhañ ha c'hwi ivez an hini diwezhañ eus an ummah, setu ne c'heller ket nac'h e teuio an Dajjal er-maez en ho touez. Ma teu er-maez, e-keit ma'z on c'hoazh en ho touez, neuze ez on difennour pep muzulman. Met ma teu er-maez goude ma marv, neuze eo pep hini ac'hanoc'h e salver e-unan, hag Allah eo ma erlec'hier evit saveteiñ pep muzulman. E gwirionez e teuio er-maez eus un troc'h etre Siria hag Irak. Neuze e raio distruj d'e gleiz ha d'e zehou. O servijerien Allah, o tud, kreñvait hoc'h-unan, rak displegañ a rin e berzhioù n'int ket bet displeget gant profed ebet a-raok din. Ar wech kentañ en em damall en ur lavarout: Ur profed on. Daoust ma n'eus profed ebet war va lerc'h, e tamallo ivez en ur lavarout : « Me eo ho Rabb ». E-keit-se, ne c'hellit ket gwelet Allah nemet goude ho marv. Ha n'en deus nemet ul lagad, daoust ma n'eo ket unlagad Allah. Hag etre e zaoulagad eo skrivet ar ger 'infidel' ha ne c'hell bezañ lennet nemet gant pep muzulman, koulz ar re a oar skrivañ hag ar re ne c'hellont ket. E-touez e c'hastizoù emañ gantañ ez eus an neñv hag an ifern, met en diabarzh eo an ifern an neñv hag an neñv a zo an ifern. An hini a c'houzañv amprouennoù gant an ifern, ra glasko repu en Allah ha ra lenn ar gwerzenn e penn-kentañ Soura Al Kahf. Hag e-touez e c'hlemmoù e lavaro d'un Arab : « Soñjit, ma c'hellfen adsevel ho tad hag ho mamm marv, ha testeniañ a rafec'h ez on ho Rabb ? ' An den arab a respontas, 'Ya'. Neuze e tiskouezas an diaoul dirazañ e stumm e dad hag e vamm, setu ma lavarjont o-daou : « O va mab, heuli anezhañ, e gwirionez eo da Rabb ». Hag e-touez e zroug-lavaroù emañ e redio an dud da lazhañ anezho ha da droc'hañ anezho gant ur sae. Neuze e voe rannet an den e div lodenn. Neuze e lavaro an Dajjal : « Sellit ouzh ma Hamab, e gwirionez e adsavo anezhañ, neuze e lavaro ez eo e Rabb all eget me ». Evel-se e savas Doue an den a oa bet torret. Neuze an Dajjal a lavaras dezhañ, 'Piou eo ho Rabb? ' a respontas, 'Ma Rabb eo Allah, ha c'hwi a zo enebourien da Allah. C'hwi eo an Dajjal. Dre Allah, adalek hiziv, n'eus netra a gredan muioc'h eget ho -gaou-''. [Abu Hasan Ath Thanafisi] a lavaras; en deus lavaret deomp [Al Muharibi] en deus lavaret deomp ['Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi] eus ['Athiyah] eus [Abu Said] en deus lâret, 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam en deus lâret: 'An den-se a zo eus ma ummah hag en deus ar renk uhelañ en neñvoù'. An daneveller a lavaras; Abu Said a lavaras, 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a lavaras: 'Dre Allah, n'hon eus gwelet an den-se nemet Umar bin Khattab betek ma voe echu gant e holl aferioù'. Al Muharibi a lavaras, 'Neuze o tistreiñ d'an hadith kontet gant Abu Rafi', e lavaras, 'Hag e-barzh e c'hastiz - an Dajjal - eo ren Ma kas an oabl glav, e kouezho glav, hag e c'hourc'hemenn d'an douar kreskiñ e blantennoù, evel-se e kresko an douar e blantennoù. En e c'hastiz emañ e tremenas dre ur vro, met ar bobl a lavare gaou diwar e benn, setu ne chome ket ur chatal hepken met e varvfe. Hag e-touez e c'hastizoù e oa e tremene dre ur vro, neuze e kadarnae an dud, setu e roas urzh d'an oabl da gouezhañ, neuze e kouezhas ar glav hag e roas urzh d'an douar da greskiñ e blantennoù, evel-se e kreskas ar plant. Neuze e oa brasoc'h ha lardoc'h al loened d'ar mare-se eget gwechall, ar brasañ stomog o doa hag ar muiañ a laezh. E gwirionez, n'eus bro ebet war c'horre an douar-mañ ma ne vo ket an Dajjal e-barzh ha kontrolliñ nemet Mekka ha Medina, ha ne c'hello ket mont e-barzh diwar pep toull met degemeret e vo dre ziwall al lec'h-se gant ur c'hleze tennet, evit ma paouezo en ul lec'h goullo ha n'eo ket bet gounezet biskoazh. Setu kêr Medina a grenas gant teir skoilh, evit ma ne chomfe ket e kêr un hipokrit, na gwaz pe maouez, nemet ma teufent er-maez da gavout an Dajjal, kêr Medina a oa dizalc'h diouzh an dud vil, evel ma tenn ur pomp houarn ar roued diouzh an houarn, hag an deiz-se a vez graet deiz ar glanaat.' Umm Syuraik bint Abu Al 'Akr a lavaras, 'O kannad Allah, pelec'h e oa an Arabed d'ar mare-se?' Respont a reas : 'D'ar mare-se e oa bihan-tre o niver hag e oant e Baitul Maqdis tra ma oa o imam un den doujus. Pa oa o rener o vont da zont war-raok evit kas ar bedenn vintin, e tiskennas a-daol-trumm Isa bin Maryam, setu ma tistroas o beleg d'an a-dreñv evit ma teufe Jezuz war-raok evit kas ar bedenn. Neuze Jezuz a lakaas e zorn etre daou skoaz o penn, o lavarout : « Kit war-raok ha renit ar bedenn, rak kadarnaet eo bet evidoc'h ». A-benn ar fin e voe renet gant o rener er bedenn, ha pa voe echu ar bedenn, Jezuz a lavaras : « Digorit an nor ». Digeriñ a rejont an nor, ha dont a reas war wel e oa an Dajjal o c'hortoz a-dreñv dezhañ asambles gant tri-ugent mil Yuzev, pep hini anezho gant ur c'hleze tennet en aour hag a oa gwisket gantañ ur vantell vras glas. Pa selle -Isa- ouzh an Dajjal e teufe an Dajjal -distrujañ- evel an holen o teuziñ en dour. Neuze e redas hag e voe keñveriet gant Isa e dor reter kêr Lud, neuze e lazhas Isa anezhañ. Setu ma voe trec'h ar Yuzevien gant Allah, ma ne voe ket implijet ur c'hrouadur krouet gant Allah evel gwarez ganto met lakaat a raio Allah anezho da gomz, o kregiñ gant mein, gwez, mogerioù ha loened nemet ar wezenn Gharqadah. Rak unan eus gwez ar re n'o deus ket c'hoant da gaozeal eo. Neuze e komzas ur c'hrouadur all eus Allah, 'O servijer muzulman Allah, ez eus ur Yuzev amañ, deuit amañ ha lazhit anezhañ'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a lavaras : 'E gwirionez, deizioù an Dajjal a vo pevar-ugent vloaz, ur bloaz a zo evel un hanter bloaz, hag ar bloaz war-lerc'h a zo evel ur miz, hag ur miz a zo evel ur sizhun hag an deizioù a chom a zo evel fulennoù tan - a nij buan -, un den a zo e dor Madinah diouzh ar mintin, neuze emañ dija erruet en nor egile goude merenn'. Neuze e voe lavaret dezhañ : « O kannad Allah, penaos e pedomp en deizioù berr-tre-mañ ? Respont a reas : « Priziit ho deizioù evit pediñ evel ma priziit an deizioù hir-se, ha grit ar bedenn neuze ». Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a lavaras adarre : 'Neuze e teuio Isa bin Maryam da vezañ ur barner reizh e-touez ma ummah hag ur penn fur, distrujañ a raio ar groaz, lazhañ ar moc'h, distrujañ Ma paeomp an tailhoù ha ma aotreomp an aluzenn, ne glasko ket zoken ur c'havr pe ur c'hañval, tennet e vez ar zakat, ar gwarizi hag an enebiezh, tennet e vez poezon pep krouadur venezus evit ma lakafe ur plac'h bihan he dorn e genoù un naer, ne raio ket an naer droug dezhi, hag ar plac'h bihan a c'hell ivez ober droug d'ul leon, tra ma ne rafe ket al leon droug d'al leon bihan. Hag ar bleiz a vo e-kreiz ar vandenn givri evel pa vije ar c’hi. Leuniet e vo ar bed gant ar peoc'h evel ul lestr gant dour war e gostezioù - rak plaen-tre eo -, ar relijionoù a zeuio da vezañ unan, setu ne vo azeulet den ebet nemet Allah, an holl draoù a laka ar brezel da vezañ distrujet, ar meuriad Quraiys a adkavo e c'halloud, hag an douar a vo evel ur steredenn arc'hant, hag e blantenn a gresko evel en amzer ar profed, evit ma vo bodet ur strollad tud rezin eeun, e raio d’ezho eürusted, ha ma en em zastum eur vandennad tud da zibri eur greunenn, neuze e raio ivez d’ezho eürusted. laouen. Ur vuoc'h d'ar mare-se a oa marc'had-mat-tre hag ur marc'h un nebeud dirhamoù hepken. Ar gompagnuned a lavaras : « O kannad Allah, perak eo deuet ar c'hezeg da vezañ marc'had-mat ? emezañ : 'Ne vo ket implijet evit ar brezel da viken'. Lavaret e voe dezhañ: Perak eo ken ker an tourzed? Lavarout a reas : « Rak implijet e vez evit arat an douar a-bezh. E gwirionez, an tri bloaz a-raok donedigezh an Dajjal a vo ur mare diaes-tre, ma vo tapet an dud gant an naon bras. Allah a c'hourc'hemenno d'an neñvoù er bloaz kentañ mirout un drederenn eus e glav, ha gourc'hemenn d'an douar mirout un drederenn eus e eostoù. Hag en eil bloaz e c'hourc'hemenno Allah d'an oabl mirout daou drederenn eus e glav ha gourc'hemenn d'an douar mirout daou drederenn eus e blantenn. Neuze, en trede bloavezh, Allah a c'hourc'hemennas d'an oabl mirout e holl dour-glav, evit ma ne skuilhfe ket ur banne dour hepken hag Allah a c'hourc'hemennas d'an douar mirout ouzh e holl blantennoù, evit ma ne greskfe ket ur plant glas ebet goude-se ha ma varvfe an holl loened gant o c'hof, nemet ar re na oant ket bet c'hoant gant Allah'. neuze e c'houlennas ar vignoned, 'Gant petra e vo bevet an dud d'ar mare-se?' Respont a reas : 'Tahlil, takbir ha tahmid a vo ar memes ster evito hag ar boued'. Abu Abdullah a lavaras; Klevet em eus Abu Al Hasan Ath Thanafisi o lavarout; Klevet em eus Abdurrahman Al Muharibi o lavarout, 'An hadith-mañ a ranker deskiñ d'ar gelennerien evit ma c'hellfent kelenn o skolidi e meur a levr'.