इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
इस्लाम अल-हक: कुरआन आ हदीस
(सच्चा इस्लाम)



- Allah Sifat zat Allah Sifat terjaga bagi Allah (tidak tidur) dan tidak terlihat bagi Allah di dunia Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat

हदीस :
हदीस : 1
हदीस
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ

हमनी के बतवले बाड़े [अली बिन मुहम्मद] हमनी के [अब्दुररहमान अल मुहरीबी] से [इस्माइल बिन रफी’ अबू रफी’] से [अबू ज़ुराह अस सैबानी] से बतवले बाड़े - यानी याह्या बिन अबू अमरू - [अमरू बिन अब्दुल्लाह] से [अबू उमामा अल बाहिली] से उ कहले बाड़े कि, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि अल्लाम रहे एक बेर हमनी के सामने प्रचार कइले रहले, आ प्रवचन के अधिकतर सामग्री उ हमेशा दज्जाल के बारे में बतावत रहले ताकि हमनी के सावधान रहीं जा। आ उनकर प्रवचन के सामग्री में इहो रहे कि: 'वास्तव में जबसे अल्लाह आदम के संतान आ पोता-पोती के रचना कइले बाड़न तबसे दज्जाल से बड़हन निंदा नइखे भइल आ अल्लाह के भेजल एको नबी ना भइल बा सिवाय एह बात के कि ऊ अपना लोग के दज्जाल के निंदा के बारे में चेता दीहें।' एही बीच हम आखिरी नबी हईं आ रउरा उम्मा के आखिरी भी हईं एहसे एह बात से इनकार ना कइल जा सके कि रउरा बीच दज्जल निकली. अगर ऊ बाहर आ जाव, जबले हम रउरा बीच में बानी त हम हर मुसलमान के रक्षक हईं. लेकिन अगर उ हमरा मरला के बाद निकल गईल त रउआ में से हर एक आपन उद्धारकर्ता हवे, अवुरी हर मुसलमान के बचावे में अल्लाह हमार विकल्प हवे। दरअसल ई सीरिया आ इराक का बीच के खाई से बाहर निकली. तब उ अपना बायां-दाएं के नुकसान पहुंचाई। हे अल्लाह के सेवक, हे लोग, अपना के मजबूत करीं, काहे कि हम उनुकर अयीसन गुण बताइब जवन कि हमरा से पहिले के कवनो नबी ना बतवले। पहिला बेर ऊ अपना पर आरोप लगाई कि हम नबी हईं. भले ही हमरा बाद कवनो नबी ना होखे, तब उहो अपना पर आरोप लगाई कि हम राउर रब्ब हईं’। एही बीच मरला के बाद सिवाय अल्लाह से ना देख पाईब। आ ओकरा लगे खाली एगो आँख बा, भले अल्लाह एक आँख वाला ना होखसु. आ उनकर आँख के बीच में ‘काफिर’ शब्द लिखल बा जवना के खाली हर मुसलमान पढ़ सकेला, जे लिख सकेला आ ना लिख सकेला. उनकर निंदा में ईहो बा कि ओकरा साथे स्वर्ग आ नरक बा बाकिर सार में नरक स्वर्ग ह आ स्वर्ग नरक ह. जेकरा नरक के साथ परीक्षा के अनुभव होखे, उ अल्लाह के शरण लेवे अवुरी सूरह अल कहफ के शुरुआत में आयत पढ़े। आ उनकर निंदा में ईहो बा कि ऊ एगो अरब से कह दीहें कि सोचीं, अगर हम राउर मरल बाप-माई के जिंदा कर सकीले त का रउरा गवाही देब कि हम राउर रब्ब हईं? ' अरब आदमी जवाब दिहलस, 'हँ'। तब शैतान ओकरा सोझा अपना बाप-माई के रूप में प्रकट भईल, त दुनो लोग कहल कि, 'हे बेटा, ओकरा पीछे चली, सचमुच उ आपके रब्ब हवे'। आ ओकरा निंदा में ईहो बा कि ऊ लोग के जबरन मार दीहें आ आरा से काट दीहें. तब ओह आदमी के दू भाग में बाँटल गइल. तब दज्जाल कह दीहें कि हमार हमब के देखऽ, साँचहू हम ओकरा के जिंदा कर देब, तब ऊ दावा करी कि ओकर रब्ब हमरा से अलग बा’. त भगवान ओह आदमी के जिंदा कर दिहलन जे फाटल रहे। तब दज्जल उनका से कहलस कि तोहार रब्ब के ह? ' उ जवाब दिहले, 'हमार रब्ब अल्लाह हवे, अवुरी आप अल्लाह के दुश्मन हई।' तूँ दज्जल हउअऽ। अल्लाह के कसम आज से शुरू होके तोहरा -झूठ-'' से जादा हमरा कवनो बात नईखे। [अबू हसन अथ थानाफिसी] कहले बाड़न; हमनी के बतवले बाड़े [अल मुहरीबी] हमनी के बतवले बाड़े [‘उबैदुल्लाह बिन अल वलीद अल वशाफी] से [अथियाह] से [अबू सईद] से उ कहले बाड़े कि, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कहले: 'उ आदमी हमरा उम्मा से बा, जेकर स्वर्ग में सबसे जादा पद बा'। कथाकार कहले कि; अबू सईद कहले कि रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कहले कि अल्लाह के कसम, हमनी के उ आदमी के ना देखनी लेकिन उमर बिन खत्ताब के तब तक ना देखनी, जब तक कि उ आपन सभ काम पूरा ना कईले। अल मुहरीबी कहले कि, 'फिर अबू रफी के रिवायत हदीस प वापस आके उ कहले कि, 'आ उनुका निंदा के एगो हिस्सा - दज्जाल - आसमान के बरखा करे के आदेश दे रहल बा, फिर बरखा हो रहल बा, अवुरी धरती के आपन पौधा उगावे के आदेश दे रहल बा, एहसे धरती आपन पौधा उगावेले।' उनकर निंदा में इहो शामिल बा कि ऊ कवनो देश से गुजरल रहले बाकिर जनता उनका बारे में झूठ बोलत रहे एहसे एको पशुधन ना बचल बाकिर नाश हो जाई. आ उनकर निंदा में इहो रहे कि ऊ कवनो देश से गुजरीहें, तब जनता एकर पुष्टि कर दिहलसि, त ऊ आसमान के बरखा करे के आदेश दिहलन, फेर बरखा हो गइल आ धरती के आपन पौधा उगावे के आदेश दिहलन, एहसे पौधा बढ़ल. त ओह घरी के जानवर पहिले के मुक़ाबले बड़ अवुरी मोट रहे, सबसे बड़ पेट अवुरी सबसे जादे दूध रहे। साँचहू एह धरती के चेहरा पर कवनो अइसन देश नइखे जवना में दज्जाल मक्का आ मदीना के छोड़ के ना घुस पाई आ ओकरा पर नियंत्रण ना कर पाई आ ऊ हर फाँक से ओकरा में ना घुस पाई बाकिर ओकरा से ओह जगह के पहरा खींच के तलवार से भेंट कइल जाई, जेहसे कि ऊ ओह जगहा पर रुक जाई जवन खाली होखे आ कबो खेती ना भइल होखे. त मदीना शहर तीन झटका से हिल गइल, ताकि शहर में कवनो पाखंडी ना रह जाव, चाहे ऊ नर होखे भा मादा, जबले ऊ लोग दज्जाल से मिले खातिर ना निकली, मदीना शहर नीच लोग से मुक्त रहे, जइसे लोहा के पंप लोहा से जंग हटावेला आ ओह दिन के सफाई के दिन कहल जाला.' उम्म स्यूरैक बिंत अबू अल अकर कहले कि हे अल्लाह के रसूलुल्लाह, ओह घरी अरब कहाँ रहले? उ जवाब देले कि ओ समय इनकर संख्या बहुत कम रहे अवुरी उ लोग बैतुल मकदीस में रहले जबकि इमाम एगो धर्मात्मा रहले। जब उनकर नेता सबेरे के नमाज के नेतृत्व करे खातिर आगे आवे वाला रहले त अचानक ईसा बिन मरियम नीचे आ गईले, एह से उनकर पुजारी पीछे हट गईले ताकि ईसा नमाज के नेतृत्व करे खातिर आगे आ जास। तब यीशु ओह लोग के नेता के दुनो कंधा के बीच में आपन हाथ रख के कहले कि, 'आगे बढ़ के प्रार्थना के अगुवाई करीं, काहेकि इ सचमुच तोहरा खातिर स्थापित भईल बा'। अंत में उनकर नेता उनकरा के प्रार्थना में ले गईले, अउर जब प्रार्थना खतम हो गईल त यीशु कहले, ‘दरवाजा खोलऽ’। ऊ लोग दरवाजा खोलल त पता चलल कि ओकरा पीछे सत्तर हजार यहूदी लोग के साथे दज्जाल इंतजार करत रहे, जेकरा में से हर केहू के लगे सोना से बनल एगो खींचाइल तलवार रहे आ ऊ एगो बड़हन हरियर वस्त्र पहिनले रहे। जब ऊ -ईसा- दज्जाल के ओर देखत रहले त दज्जल पानी में पिघलत नमक नियर पिघल -बिघटत- हो जाता। तब ऊ दौड़ल आ लुद शहर के पूरबी फाटक पर ईसा से सामना भइल, तब ईसा ओकरा के मार दिहलसि. त अल्लाह यहूदियन के हार ले अइले, जहाँ अल्लाह के बनावल एको प्राणी के ओह लोग के रक्षा के रूप में इस्तेमाल ना कइल गइल बाकिर अल्लाह ओह लोग के बोलवा दीहें, घरकादा के पेड़ के छोड़ के पत्थर, पेड़, देवाल आ पशुधन से शुरू होके. काहे कि ऊ ओह लोग के पेड़न में से एगो हउवें जे बात ना करे के चाहत बा. तब अल्लाह के एगो अउरी प्राणी बोललस, 'हे अल्लाह के मुसलमान सेवक, इहाँ एगो यहूदी बा, इहाँ आके ओकरा के मार दीं'। रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कहले कि, 'वास्तव में दज्जाल के दिन चालीस साल होई, एक साल आधा साल निहन होई, अवुरी अगिला साल महीना निहन होई, अवुरी महीना एक सप्ताह निहन होई अवुरी बाकी दिन आग के चिंगारी निहन होई - जवन कि जल्दी उड़त बा -, एक आदमी सबेरे मदीना के दुआर प होखेला, फेर दूसरा दुआर प पहुंचे से पहिले उ पहिलही से... दुपहरिया बाद'। तब उनुका से कहल गईल कि हे अल्लाह के रसूलुल्लाह, हमनी के ए बहुत छोट दिन में कईसे नमाज पढ़ेनी। उ जवाब देले कि, 'नमाज खातिर आपन दिन के अनुमान ओसही लगाई जईसे कि आप ए लंबा दिन के अनुमान लगावेनी, फिर नमाज के पालन करीं'। रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम फेरु कहले कि तब ईसा बिन मरियम हमरा उम्मा के बीच एगो न्यायी न्यायाधीश अवुरी एगो बुद्धिमान नेता बन जईहे, उ क्रॉस के नष्ट करीहे, सुअर के मार दिहे, टैक्स खतम करीहे अवुरी दक्षिणा के अनुमति दिहे, तब उ जकात के बकरी चाहे ऊंट तक ना खोजिहे, ईर्ष्या अवुरी दुश्मनी दूर हो जाई, हर जहरीला जीव से जहर - जहर - दूर हो जाई ताकि अगर... एगो बच्ची साँप के मुँह में हाथ डाल देले, साँप ओकरा के कवनो नुकसान ना पहुंचाई अवुरी लईकी शेर के भी नुकसान पहुंचा सकता, जबकि शेर बच्चा के कवनो नुकसान ना पहुंचाई। आ भेड़िया बकरी के झुंड के बीच में अइसे होई जइसे ऊ कुकुर होखे. दुनिया एगो बर्तन निहन शांति से भरल होई जवना के बगल में पानी होखे - काहेंकी उ बहुत समतल बा -, धर्म एक हो जाई, एहसे अल्लाह के अलावे केहु के पूजा ना होई, युद्ध पैदा करेवाला सभ चीज़ के सफाया हो जाई, कुरैय कबीला के आपन सत्ता वापस मिल जाई, अवुरी धरती चांदी के तारा निहन हो जाई, अवुरी ओकर वनस्पति पैगम्बर आदम के समय निहन बढ़ी, ताकि जदी लोग के एगो समूह एक खाए खाती एक... एकल अंगूर, एहसे ओह लोग के खुश हो जाई आ अगर लोग के कवनो समूह अनार खाए खातिर जुट जाव त ओकरा से ओह लोग के भी खुशी होई. पसन। ओह घरी एगो गाय बहुत सस्ता रहे आ घोड़ा मात्र कुछ दिरहम'। सहाबा लोग कहल कि हे अल्लाह के रसूलुल्लाह, घोड़ा सस्ता काहे हो गईल? उ कहले कि, 'एकर इस्तेमाल हमेशा खाती युद्ध खाती ना होई'। ओकरा से कहल गइल कि बैल एतना महंगा काहे बा? उ कहले कि, 'काहे कि एकर इस्तेमाल पूरा धरती के जोते में होखेला। दरअसल, दज्जाल के प्रकट होखे से तीन साल पहिले, बहुत कठिन समय होई, जहवां इंसान के बेहद भूख से मारल जाई। अल्लाह पहिला साल में आसमान के आदेश दिहे कि उ अपना बारिश के एक तिहाई हिस्सा रोके, अवुरी धरती के आदेश दिहे कि उ आपन फसल के एक तिहाई हिस्सा रोके। आ दुसरका साल में अल्लाह आसमान के आदेश दिहें कि ऊ आपन दू तिहाई बरखा रोके आ धरती के दू तिहाई वनस्पति रोके के आदेश दीहें. फेर तीसरा साल में अल्लाह आसमान के आदेश देले कि उ आपन सभ बरखा के पानी रोके, एहसे उ एको बूंद पानी ना बहवलस अवुरी अल्लाह धरती के आदेश देले कि उ अपना सभ पौधा के रोके, एहसे एकरा बाद एको हरियर पौधा ना उगे अवुरी सभ खुर वाला जानवर मर जईहे, सिवाय उ लोग के जवन कि अल्लाह के इच्छा ना रहे'। तब दोस्त लोग पूछल कि ओह घरी इंसान कवना चीज से जियत होई? उ जवाब देले कि, 'तहलील, तकबीर अवुरी तहमद के मतलब खाना के समान होई'। अबू अब्दुल्ला कहले कि; अबू अल हसन अथ थानाफिसी कहत सुनले बानी; अब्दुररहमान अल मुहरीबी के कहत सुननी कि 'ई हदीस शिक्षक लोग के सिखावल जाव ताकि उ लोग अपना विद्यार्थियन के कई गो किताब में पढ़ा सके'।

हदीस :