Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Һөйләне беҙгә [Ғәли бин Мөхәммәт] беҙгә [Ғабдуррахман Әл Мөхәриби] [Исмәғил бин Рафи Әбү Рафи] [Әбү Зүрғә Әс Сайбани] - атап әйткәндә, Яхъя бин Әбү Әмру - [Әмру бин Әбү Әмру] [Әбүулла Ғабдуллаһ, Әбүуллаһ Үмәһиллә] wasallam ҡасандыр беҙҙең алдыбыҙҙа вәғәз һөйләне, һәм вәғәздең күпселек йөкмәткеһен Ул беҙгә һәр ваҡыт Дәджәл тураһында һөйләне, беҙ һаҡ булһын өсөн. һәм уның вәғәзенең йөкмәткеһе араһында: «Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә Әҙәмдең балаларын һәм ейәндәрен яралтҡандан бирле Дәджәлдең ғәйбәтен дә ҙурыраҡ ғәйбәт булманы, Дәджәлдең ғәйбәте тураһында үҙ халҡын киҫәтеүҙән башҡа Аллаһы Тәғәлә тарафынан ебәрелгән бер пәйғәмбәр ҙә булманы. Шул арала мин һуңғы пәйғәмбәр, һеҙ ҙә өммәттең һуңғыһы, шуға күрә һеҙҙең арағыҙҙан Дәджәлдең сығыуын инҡар итеп булмай. Әгәр ул сыҡһа, мин һеҙҙең арағыҙҙа булғанда, тимәк, мин һәр мосолмандың яҡлаусыһы. Әммә ул мин үлгәндән һуң сыҡһа, тимәк, һәр берегеҙ үҙ ҡотҡарыусыһы, ә Аллаһ һәр мосолманды ҡотҡарыуҙа минең алмашым. Ысынында иһә ул Сүриә менән Ираҡ араһындағы өҙөклөктән сығасаҡ. Шул саҡта һул һәм уң яғына зыян килтерәсәк. Эй, Аллаһ ҡолдары, эй халыҡ, үҙегеҙҙе нығытығыҙ, сөнки мин уның миңә тиклем бер пәйғәмбәр ҙә аңлатмаған сифаттарын аңлатырмын. Беренсе тапҡыр үҙен ғәйепләйәсәк: «Мин пәйғәмбәр». Минән һуң Пәйғәмбәр булмаһа ла, ул да үҙен ғәйепләп: «Мин һинең Раббиң», — тип әйтәсәк. Был арала үлгәндән һуң ғына Аллаһты күрә алмаясаҡһығыҙ. Ә уның бер күҙе генә бар, хатта Аллаһ бер күҙле булмаһа ла. Ә күҙҙәре араһында һәр мосолман ғына уҡый алырлыҡ «кафыр» һүҙе яҙылған, яҙа белгәндәр ҙә, белмәгәндәр ҙә. Уның ғәйбәттәре араһында уның менән ожмах һәм тамуҡ бар, әммә асылда тамуҡ ожмах, ожмах тамуҡ. Тамуҡ менән һынауҙар кисергән кеше Аллаһ Тәғәләгә һыйынһын һәм “Әл-Кәхф” сүрәһенең башындағы аятты уҡыһын. Ә уның яла яғыуҙары араһында бер ғәрәпкә: «Уйлап ҡара, әгәр мин һинең үлгән атайың менән әсәйеңде терелтә алһам, һин мин һинең раббиң булыуымды шаһитлыҡ итерһеңме?» — Ғәрәп кешеһе: «Эйе», — тип яуап бирҙе. Шунан шайтан уның алдында атаһы менән әсәһе ҡиәфәтендә күренде, шуға күрә улар икеһе лә: «Эй, улым, уға эйәр, ысынлап та, ул һинең раббиң», — тинеләр. Ә уның ғәйбәттәре араһында кешеләрҙе көсләп үлтерәсәк, ҡырҡып ташлаясаҡ тигән һүҙҙәр ҙә бар. Шунан кеше икегә бүленгән. Шул саҡта Дәжжәл: «Минең Хәмәбкә ҡарағыҙ, мин уны терелтермен, шунан һуң ул үҙенең Раббын минән башҡа тип дәғүә итер», — тип әйтер. Шулай итеп, Алла өҙөлгән кешене терелткән. Шунан һуң Дәжжәл уға: «Һинең раббың кем? — тип яуап бирҙе ул: «Минең Раббим — Аллаһ, ә һеҙ Аллаһҡа дошмандар». Һин – Дәджәл. Аллаһ менән ант итәм, бөгөндән башлап һеҙҙең -ялғандан-'' ышанған нәмәм юҡ. [Әбү Хәсән Ат Тәнәфиси] тигән; тип һөйләне беҙгә [Әл Мөхәриби] беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ бин Әл Вәлид Әл Вашафи] [Әтхиә] [Әбү Сәғиттән] әйтте, ул әйтте: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам әйтте: «Ул кеше минең өммәттән, ул ожмахта иң юғары дәрәжәгә эйә». Һөйләүсе әйтте; Әбү Сәғит әйткән: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ ул кешене Ғүмәр бин Хаттабты ғына күрмәнек, ул бөтә эштәрен тамамлағансы». Әл-Мөхәриби әйтте: «Шунан Әбү Рәфи риүәйәт иткән хәҙискә ҡайтып», «Һәм уның ғәйбәтен – Дәджәлде лә индереп – күккә ямғыр яуҙырырға ҡушҡан, шунан ямғыр яуған, ергә үҫемлектәрен үҫтерергә ҡушҡан, шуға күрә ер үҫемлектәрен үҫтергән. Уның яла яғына бер ил аша үткән, әммә халыҡ уның тураһында ялған һөйләгән, шуға күрә бер генә мал да ҡалмаған, әммә юҡҡа сығасаҡ тигән һүҙҙәр ҙә инә. Һәм уның яла яғыры араһында берәй ил аша үтәсәк, шунан халыҡ уны раҫлаған, шуға күккә ямғыр яуырға ҡушҡан, шунан ямғыр яуған һәм ергә үҙ үҫентеләрен үҫтерергә ҡушҡан, шулай итеп үҫемлектәр үҫкән. Тимәк, ул ваҡыттағы малдар элеккегә ҡарағанда ҙурыраҡ һәм һимеҙерәк булған, уларҙа иң ҙур ҡорһаҡлы, иң күп һөтлө булған. Ысынлап та, был ер йөҙөндә Дәжжәл Мәккә һәм Мәҙинәнән башҡа инмәйәсәк һәм идара итмәйәсәк бер генә ил дә юҡ, һәм ул унда һәр тишектән инә алмаясаҡ, әммә уны шул урынды тартып сығарылған ҡылыс менән һаҡлап ҡаршы аласаҡтар, шуға күрә ул буш һәм бер ҡасан да эшкәртелмәгән урында туҡтаясаҡ. Шулай итеп, Мәҙинә ҡалаһы өс тетрәнеү менән тетрәнеп китте, ҡалала ир-ат та, ҡатын-ҡыҙ ҙа монафиҡ ҡалмаһын өсөн, улар Дәджәлде ҡаршы алырға сыҡмаһа, Мәҙинә ҡалаһы тимер насос тимерҙән тутты сығарған кеүек, йәмһеҙ кешеләрҙән азат булды, һәм ул көндө таҙалыҡ көнө тип атайҙар. Өммө Сүрәйек бинт Әбү Әл-Әкр: «Эй, Аллаһ Рәсүле, ул ваҡытта ғәрәптәр ҡайҙа булған?» Ул яуап бирҙе: «Ул ваҡытта улар бик аҙ ине һәм улар Бәйтүл Мәҡдистә ине, ә имамы тәҡүә кеше ине». Етәкселәре иртәнге намаҙ уҡырға алға сығырға йыйынғанда, ҡапыл Ғайса бин Мәрйәм төшә, шуға күрә руханийҙары Ғайса намаҙ уҡырға алға сығыр өсөн артҡа сигенә. Ғайса шунан һуң ҡулын уларҙы етәксеһенең ике елкәһе араһына ҡуйып: «Бар, намаҙ уҡы, сөнки ысынлап та, ул һинең өсөн ҡуйылған», — тине. Ниһайәт, уларҙы етәксеһе уларҙы доға ҡылырға етәкләне, һәм доға тамамланғас, Ғайса: «Ишекте асығыҙ», — тигән. Ишекте асып ҡараһалар, уның артында етмеш мең йәһүд менән бергә Дәджәл дә көтөп тора, уларҙың һәр береһенең ҡулында алтындан эшләнгән тартып алынған ҡылыс, өҫтөндә ҙур йәшел халат кейгән. Ул -Иса- Дәжәлгә ҡараһа, Дәжәл һыуҙа ирегән тоҙ кеүек ирей -тарҡала- ине. Шунан ул йүгереп китә һәм Луд ҡалаһының көнсығыш ҡапҡаһында Ғайса менән осраша, шунан Ғайса уны үлтерә. Шулай итеп, Аллаһы Тәғәлә йәһүдтәргә еңелеү килтерҙе, унда Аллаһ тарафынан барлыҡҡа килтерелгән бер генә йән эйәһе лә улар тарафынан һаҡлау итеп ҡулланылмаған, әммә Аллаһ уларҙы һөйләштерәсәк, таштарҙан, ағастарҙан, диуарҙарҙан һәм малдарҙан башлап, Ғәрҡәҙә ағасынан башҡа. Сөнки ул – һөйләшергә теләмәгәндәрҙең ағастарының береһе. Шул саҡта Аллаһтың икенсе йән эйәһе һүҙ ҡуҙғатты: «Эй, Аллаһтың мосолман ҡоло, бында бер йәһүд бар, бында килеп үлтер». Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: «Ысынлап та, Дәжжәлдең көндәре ҡырҡ йыл буласаҡ, бер йыл ярты йыл кеүек, ә киләһе йыл ай кеүек, ә бер ай аҙна кеүек һәм ҡалған көндәр ут осҡондары кеүек - улар тиҙ осоп китә -, бер кеше мәҙүрендә ҡалған дооорҙа. ул инде төштән һуң'. Шунан һуң уға: «Эй, Аллаһ Рәсүле, был бик ҡыҫҡа көндәрҙә беҙ нисек намаҙ уҡыйбыҙ?» Ул яуап бирҙе: «Намаҙ уҡыу өсөн көндәрегеҙҙе ошо оҙон көндәрҙе нисек иҫәпләһәгеҙ, шулай иҫәпләгеҙ, шунан намаҙ уҡығыҙ». Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм тағы ла әйтте: «Ул саҡта Ғайса бин Мәрйәм минең өммәтем араһында ғәҙел хөкөм һәм аҡыллы етәксе булыр, ул крестты юҡ итер, сусҡаны үлтерер... , һалымдарҙы бөтөрөү һәм саҙаҡа рөхсәт итеү, тимәк, ул хатта кәзә йәки дөйә зәкәт эҙләмәйәсәк, көнләшеү һәм дошманлыҡ бөтөрөлә, ағыу - ағыу - һәр ағыулы йән эйәһенең бөтөрөлә, шулай итеп, әгәр ҡыҙ бала йылан ауыҙына ҡулын һала, уның йылан шулай уҡ гарби ала алмай, ә гирл арыҫлан бәпескә зыян килтермәҫ. Ә бүре эт кеүек кәзә көтөүенең уртаһында булыр. Донъя тыныслыҡ менән тулы буласаҡ, һыу менән һауыт кеүек, уның яндарында - сөнки ул бик яҫы -, диндәр бергә әйләнәсәк, шуға күрә Аллаһтан башҡа бер кемгә лә табынмаясаҡ, һуғыш сәбәпсе булған бөтә нәмәләр юҡ ителәсәк, Ҡөрәйҙәр ҡәбиләһе үҙ көсөн яңынан аласаҡ, ә ер йөҙө көмөш йондоҙ кеүек буласаҡ, ә уның үҫемлектәре кеүек, Әҙәм ваҡытында шулай г бер генә йөҙөм ашарға йыйылығыҙ, был уларҙы ҡыуандырыр, әгәр бер төркөм кеше гранат ашарға йыйылһа, тимәк, был уларҙы ла ҡыуандырыр. бәхетле. Ул ваҡытта һыйыр бик арзан, ат бер нисә дирһәм генә ине. Сәхәбәләр: «Эй, Аллаһ Рәсүле, нишләп аттар осһоҙланды?» тип әйтте: «Ул һуғыш өсөн мәңге ҡулланылмаясаҡ». Уға: «Ниңә бейәләр шул тиклем ҡиммәт?» Ул: «Сөнки ул бөтә ерҙе һөрөү өсөн ҡулланыла», — тигән. Ысынында, Дәджәл барлыҡҡа килгәнгә тиклемге өс йыл, бик ауыр ваҡыт буласаҡ, унда кешеләрҙе үтә лә аслыҡ ҡағыласаҡ. Аллаһы Тәғәлә беренсе йылда күктәргә ямғырҙың өстән бер өлөшөн тотоп торорға, ергә игендең өстән бер өлөшөн тотоп торорға бойорор. Икенсе йылда Аллаһы Тәғәлә күккә ямғырҙың өстән ике өлөшөн тотоп торорға, ергә лә үҫемлектәрҙең өстән ике өлөшөн тотоп торорға ҡушасаҡ. Һуңынан өсөнсө йылда Аллаһы Тәғәлә күккә бөтә ямғыр һыуын тотоп торорға бойорҙо, шуға күрә ул бер тамсы ла һыу ҡойманы һәм Аллаһ ергә бөтә үҫемлектәрҙе тотоп торорға бойорҙо, шуға күрә был хәлдән һуң бер генә йәшел үҫемлек тә үҫмәҫ һәм бөтә тояҡлы хайуандар үлер ине, тик Аллаһ теләмәгәндәрҙән башҡа». һуңынан дуҫтар: «Ул ваҡытта кешеләр нимә менән йәшәйәсәк?» Ул яуап бирҙе: «Тәхлил, тәкбир һәм тәхмид улар өсөн ризыҡ кеүек үк мәғәнәгә эйә буласаҡ». Әбү Абдулла әйтте; Әбү Әл Хәсән Ат Танафиси әйткәнен ишеттем; Абдуррахман Әл Мөхәрибиҙең: «Был хәҙисте уҡытыусыларға уҡытырға кәрәк, улар үҙҙәренең уҡыусыларын бер нисә китапта уҡыта алһын өсөн», — тигәнен ишеттем.