Hadith Representative
Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud
Imam Muslim : 269و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
Ул миңа [Сувайд бин Сәгыйд] әйтте, ул әйтте, ул миңа [Хафш бин Мәйсәрә] әйтте, ул [Зәйд бин Әсләм] әйтте, ул ['Әса' бин Ясар] әйтте, ул [Әбу Сәгыйд Әл-Худри] әйтте: Аллаһның Рәсүле, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, заманында бер төркем кеше: "Әй Аллаһның Илчесе! Кыямәт көнендә Раббыбызны күрербезме?" - дип сорады. Ул җавап бирде: "Сез болытсыз ачык көндә кояшны күрергә тырышасызмы?" Алар: "Юк, әй Аллаһның Илчесе", - дип җавап бирделәр. Ул шулай ук: "Сез тулы айлы төндә болытлар булмаганда айны күрергә ашыгасызмы?" - диде. Алар: "Юк", - дип җавап бирделәр. Аннары ул әйтте: "Сез Раббыгызны күрергә тырышмыйсыз, ләкин сез икесенең берсен күрергә тырышмаган кебек." Кыямәт көнендә бер чакыручы: "Һәр милләт үзе гыйбадәт кылган нәрсәгә иярсен", - дип кычкырыр, хәтта Аллаһтан башка беркем дә потлар һәм сыннар рәвешендә гыйбадәт кылмыйча, җәһәннәмгә ташланыр, Аллаһка гыйбадәт кылучылардан, яхшылардан да, начарлардан да, китап әһеленнән калганнардан башка беркем дә калмас. Аннары яһүдләр чакырылып: "Сез элек нәрсәгә гыйбадәт кылдыгыз?" - дип соралачак. Алар: "Без Аллаһ улы Үзәергә гыйбадәт кыла идек", - дип әйтерләр. "Син ялганладың, Аллаһ хатыннарны һәм улларны яратмады. Нәрсә телисең?" - дип соралачак. Алар: "Без сусадык, әй Раббыбыз, безгә эчерт", - дип әйтерләр. Аннары аларга сусауларын басачак нәрсә күрсәтеләчәк, аннары алар җәһәннәмгә алып барылачак, әйтерсең лә миражда, кайберләре икенчесен сугып, аннары җәһәннәмгә ташланачак. Аннары христианнар чакырылып: "Сез элек нәрсәгә гыйбадәт кылдыгыз?" - дип соралачак. Алар: "Без Аллаһ улы Мәсихкә гыйбадәт кыла идек", - дип әйтерләр. Аннары аларга: "Сез ялганладыгыз", - диләр. Аллаһ хатыннарны һәм балаларны алмый". Шуннан соң аларга: "Нәрсә телисез?" - дип әйтелде. Алар: "Без сусадык, Раббыбыз, безгә эчәрлек нәрсә бир", - диделәр. Аллаһ әйтте: "Шуннан соң аларга: "Эчмәгез", - дип күрсәтелде. Алар җәһәннәмгә җыелдылар, әйтерсең лә ул мираж кебек, кайберләре бер-берсенә суктылар, аннары җәһәннәмгә төштеләр, хәтта Аллаһка гыйбадәт кылучылардан башка бернәрсә дә калмады. Аллаһ аларга күрә алган иң җиңел сурәттә килде. Аллаһ әйтте: "Һәр җәмгыять үз гыйбадәтләренә ияргәндә, сез нәрсәне көтәсез?" Алар әйттеләр: "Әй Раббыбыз, без дөньяда кешеләрдән аерылабыз, безгә алардан кирәк булган нәрсә кирәк булганда, ләкин без аларны дуслаштырмыйбыз". Аллаһ әйтте: "Мин синең остазыңмын". Алар әйттеләр: "Мин Аллаһка сыенам, без Аллаһка бернәрсәне дә тиңдәш кылмыйбыз". Алар моны ике яки өч тапкыр әйттеләр, кайберләре борылып китәр алдыннан, Аллаһ сорады: "Сезнең белән Аның арасында аларны таный алырлык билгеләрегез бармы?" Алар җавап бирделәр: "Әйе", аннары Аның балтырлары ачылды, хәтта Аллаһка үзеннән чын күңелдән сәҗдә кылган беркем дә калмады, Аллаһ аңа сәҗдә кылырга рөхсәт итте. Һәм тәкәбберлек һәм мактану белән сәҗдә кылган беркем дә калмады, Аллаһ аның аркасын бөкләде, һәр сәҗдә кылырга теләгән саен муенына егылды. Аннары алар башларын күтәрделәр, һәм Аллаһ алар беренче тапкыр күрә алган сурәткә үзгәрде, Аллаһ әйтте: "Мин сезнең Раббыгыз", - диде. Шулай итеп, алар әйттеләр: "Син безнең Раббыбыз". Аннары җәһәннәм өстенә күпер җәелде, һәм шул вакытта шәфәгать булды, дип пышылдадылар: "Әй Аллаһ, коткар, коткар". Берсе сорады: "Әй Аллаһның Илчесе, ул күпер нәрсә?" Ул җавап бирде: "Тайгак урын, анда тайгак була торган тимер тырнаклар, тимер элгечләр һәм чәнечкеле агачлардан ясалган тимер чәнечкеләр бар. Аннары мөэминнәр аның аша күз ачып йомганчы, яшен кебек, җил кебек, кошлар кебек, тиз йөгергән атлар кебек һәм атланган хайваннар кебек үтәчәкләр. Шуннан соң мөселманнар котылачак, кайберләре кисәкләргә ертылачак, кайберләре җәһәннәм җәһәннәменә ташланачак. Шулай итеп, мөэминнәр җәһәннәмнән азат ителгәч, җаным кулында булган Зат белән ант итәм, сезнең берегез дә җәһәннәмдәге кардәшләре өчен Кыямәт көнендә Аллаһтан хак сорауда нык тормаячак, алар: "Әй Раббыбыз, алар һәрвакыт безнең белән ураза тоталар, безнең белән намаз укыйлар һәм хаҗ кылалар", - дип кычкырачаклар. Шуңа күрә аларга: "Белгәннәрегезне чыгарыгыз", - диеләчәк. Аннары җәһәннәм утында кыздырылганлыктан, аларның йөзләре кара төскә керде, аннары җәһәннәм ашаган күп кешеләрне, ботакларына кадәр һәм тезләренә кадәр, чыгардылар. Аннары алар: "Әй Раббыбыз, Син безгә боерган беркем дә калмады", - диделәр. Аннары Аллаһ әйтте: "Барыгыз, йөрәгендә бер динар авырлыгында изгелек тапсаң, аны чыгарыгыз". Алар шулкадәр күп кешеләрне чыгардылар, аннары алар: "Әй Раббыбыз, без Син безгә боерган беркемне дә анда калдырмадык", - диделәр. Шуннан соң Аллаһ әйтте: "Кайтыгыз, күңелендә бер бөртек авырлыгында яхшы ризык тапсаң, аны чыгарыгыз". Шулай итеп, алар күп санлы ризык алып чыктылар. Аннары алар тагын әйттеләр: "Әй Раббыбыз, без Син безгә кушкан кешеләрне калдырмадык". Шуннан соң Аллаһ әйтте: "Кайтыгыз, күңелендә бер бөртек авырлыгында яхшы ризык тапсаң, аны чыгарыгыз". Шулай итеп, алар тагын шундый зур күләмдә акча бирделәр. Аннары алар әйттеләр: "Әй Раббыбыз, без анда бернинди яхшылык та калдырмадык". Әбү Сәгыйд әл-Худри әйтте: "Әгәр сез бу хәдискә ышанмасагыз, зинһар, аятьне укыгыз: -Чынлыкта, Аллаһ беркемгә дә атом авырлыгында да золым кылмый, һәм әгәр атом авырлыгында изге гамәл булса, Аллаһ аны икеләтә арттырыр һәм Үзеннән зур бүләк бирер. -Ниса: 40-. Аннары Аллаһ әйтте: "Фәрештәләр, пәйгамбәрләр һәм мөэминнәр шәфәгать иттеләр, хәзер шәфәгать итмәгәннәр - Рәхмәтле". Аннары Аллаһ ут эченнән бер уч алды, аның эченнән Аллаһ бернинди яхшылык эшләмәгән бер халыкны чыгарды, һәм алар кара күмер кебек формада булдылар. Аннары Аллаһ аларны җәннәт алдындагы елгага ташлады, ул елга елгасында үскән орлыклар кебек иде, сез аның ташларда шуышып үсүен яки кояш нурларын куып агачларның үсүен күрмисезме? Аннары орлыклар кебек үскәннәр - кайбер... саргылт һәм яшел төстә иде, ә күләгәдәгеләр ак иде. Аннары сәхабәләре сорадылар: "Гүя ул бәдәвиләр җирендә көтү йөртә кебекме?" Ул дәвам итте: "Аннары алар энҗе кебек чыктылар, тезләрендә җәннәт кешеләре таный алырлык йөзекләр иде. Һәм алар - Аллаһ азат иткән һәм Аллаһ җәннәткә бернинди гамәлсез яки изге гамәлләрсез керткән кешеләр. Аннары Аллаһ әйтте: "Җәннәткә керегез. Нәрсә күрсәгез, шул сезгә биреләчәк". Алар әйттеләр: "Әй Раббыбыз, Син безгә җир йөзендә беркемгә дә бирмәгән нәрсәне бирдең". Аннары Аллаһ әйтте: "Чынлыкта, Без Синең өчен әзерләгән нәрсә боларның барысыннан да яхшырак". Алар әйттеләр: "Әй Раббыбыз, боларның барысыннан да яхшырак нәрсә бар!" Аллаһ җавап бирде: "Минем ризалыгым белән, мин сиңа беркайчан да ачуланмам". Мөслим әйтте: "Мин [Гайсә бин Хәммәд Зугба әл-Мишригә] шәфәгать турында бу хәдисне укыдым. Мин аңа: "Мин синнән бу хәдисне сөйлим, син [Ләйс бин Сәгъд]дән [Халид бин Язид]дән [Сәгъд бин Әбу Хилал]дән [Зәйд бин Әсләм]дән [Ата бин Ясар]дан [Әбу Сәгъд әл-Худри]дән аның: "Әй Аллаһның Илчесе, без Раббыбызны күрәчәкбезме?" - дип сораганын ишеттең. Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вә сәлләм җавап итеп сорады: "Якты көндә кояшка карауда берәр зыян күрәсеңме?" Без: "Юк", - дидек. Аннары мин хәдисне тәмамлаганчы дәвам иттем. Хәдис Хәфс бин Мәйсәрә хәдисе кебек. Ул үз сүзләреннән соң: "Бернинди гамәлсез һәм изге гамәлләрсез", - дип өстәде. Аннары аларга: "Сез күргән һәм аңа ошаган нәрсә - сез", - диделәр. Әбү Сәгыйд: "Миңа күпернең чәчтән кечерәк һәм кылычтан үткенрәк булуы килеп җитте", - диде. Ә Ләйс хәдисендә редакция юк: "Алар: "Әй Раббыбыз, син безгә дөньяда беркемгә дә бирелмәгән нәрсә бирдең", - диләр. Һәм аннан соңгы җөмлә. Һәм Гайсә бин Хәммәд моның белән килеште". Безгә [Әбү Бәкер бин Әбү Шәйбә] сөйләде, безгә [Җәгъфәр бин Әун] сөйләде, безгә [Хишам бин Сәгыйд] сөйләде, безгә [Зәйд бин Әсләм] соңгы җөмләгә кадәр Хәфс бин Мәйсәрә хәдисе белән бер үк иснад белән сөйләде, һәм кушу һәм алу бар. анда.