Hadith Representative
Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud
Imam Muslim : 269و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
आरू [सुवैद बिन सईद] न॑ हमरा स॑ बतैलकै, हुनी कहलकै, [हफस बिन मैसाराह] न॑ हमरा [जैद बिन असलम] स॑ [‘अता’ बिन यासर] स॑ [अबू सईद अल खुदरी] स॑ बतैलकै कि रसूलुल्लाह (स.अ.व.) के समय म॑ लोगऽ के एक समूह न॑ पूछलकै, ‘हे अल्लाह के रसूलुल्लाह! की हम सब कयामत के दिन अपन प्रभु के देखब?' ओ उत्तर देलनि, 'की अहाँ बिना मेघक साफ दिन मे रौद देखबाक लेल धक्का-मुक्की करैत छी?' ओ सभ उत्तर देलक, 'नहि, हे अल्लाह केर रसूलुल्लाह।' तखन ओ कहलनि, 'की अहाँ बिना मेघक पूर्णिमाक राति मे चान देखबाक लेल धक्का-मुक्की करैत छी?' ओ सभ उत्तर देलक, 'नहि।' तखन ओ कहलनि: 'अहाँ अपन प्रभु केँ देखबाक लेल झटका नहि करैत छी, मुदा जेना दुनू मे सँ एकटा केँ देखबाक लेल झटका नहि करैत छी।' कयामत के दिन एकटा फोन करय वाला चिचियाओत 'हर लोक पहिने जे पूजा करैत छल ओकर पालन करय', जाबत तक अल्लाह के अलावा कियो मूर्ति आ मूर्ति के रूप में पूजा नै करत मुदा ओ नरक में खसि पड़त, जाबत अल्लाह के पूजा करय वाला के अलावा कियो नै रहत; नीक-बेजाय दुनू लोक, आ किताबक बाकी लोक सभ, तखन यहूदी सभ केँ बजा क' पूछल गेल जे, 'अहाँ सभ की पूजा करैत छलहुँ? ' ओ सभ उत्तर देलक, 'हम सभ अल्लाहक बेटा उजैरक पूजा करैत छलहुँ' । तखन कहल गेल जे अहाँ झूठ बाजलहुँ, अल्लाह पत्नी आ बच्चा नहि बनौलनि। तखन की चाही? ' ओ सभ उत्तर देलक, 'हमरा सभकेँ प्यासल अछि, हे हमर प्रभु, तेँ हमरा सभकेँ किछु पीबाक दिअ' । तखन ओकरा सभकेँ कोनो एहन बातक संकेत देल गेलै जे ओकरा सभकेँ प्यास बुझा देलकैक, तखन ओकरा सभकेँ नरक दिस लऽ गेलै, जेना कोनो मिराजसँ, कियो दोसरकेँ मारि देलकैक, तखन ओ सभ नरकमे खसि पड़लै' । तखन मसीही सभ केँ बजाओल गेल, आ हुनका सभ सँ पूछल गेल जे, ‘अहाँ सभ की आराधना करैत छलहुँ? ' ओ सभ उत्तर देलक, 'हम सभ अल्लाहक बेटा मसीहक पूजा करैत छलहुँ' । तखन हुनका लोकनि केँ कहल जायत जे अहाँ झूठ बाजलहुँ। अल्लाह पत्नी आ बच्चा नहि लैत छथि।' हुनका सभ सँ कहल जायत जे अहाँ सभ केँ की चाही? कहताह जे हम सभ प्यासल छी, हे हमर प्रभु! हमरा सभकेँ पीबि दिअ।' ओ कहताह, 'तखन हुनका सभ केँ ई संकेत देल जायत जे अहाँ सभ नहि पीब?' आ ओ सभ नरक मे एना जमा रहत जेना कोनो मिराज हो, किछु गोटे दोसर पर प्रहार करत, आ फेर ओहि मे खसि पड़त, जाबत धरि अल्लाह के इबादत करय वाला के छोड़ि क' कियो नहि रहत, धर्मी आ गरीब मे सं। तखन अल्लाह हुनका सभ लग ओहि हल्लुक रूप मे आबि जेताह जे ओ सभ देखि सकैत छथि । अल्लाह कहताह जे अहाँ की प्रतीक्षा क रहल छी, जखन कि हर राष्ट्र जेकर पूजा करैत अछि ओकर पालन करैत अछि? कहताह जे हे हमर प्रभु! हम सभ एहि संसारक लोक सभसँ अलग भ' गेलहुँ जखन ओकरा सभसँ जे चाही छल, मुदा ओकरा सभसँ दोस्ती नहि केलहुँ।' तखन अल्लाह कहताह जे हम अहाँक प्रभु छी। तेँ ओ सभ कहताह जे हम अहाँसँ अल्लाहक शरण लैत छी; हम अल्लाह के संग कोनो बात नहि करब।' दू-तीन बेर कहलक, जे किछु गोटे लगभग घुमि गेलाह, तखन अल्लाह पुछलखिन; "की अहाँ आ हुनका बीच कोनो एहन संकेत अछि, जाहि सँ अहाँ ओकरा चिन्ह सकैत छी?" ओ सभ उत्तर देलक। "हँ" तखन हुनकर बछड़ा प्रकट भेलनि, जाहि सँ कियो नहि रहि गेल जे पहिने अपना भीतर सँ अल्लाह के सजदा केने छल -ईमानदारी सँ- जाबत अल्लाह हुनका सजदा करबाक अनुमति नहि दैत छल | आ कियो नहि रहि जाइत अछि जे पहिने अहंकार आ रिया` के कारण सजदा करैत छल जाबत अल्लाह हुनकर पीठ के एक गुना नहि बना दैत छल, हर बेर जखन सजदा करय चाहैत छल त ओ अपन गर्दन के पीठ पर खसि पड़ैत छल | तखन ओ सभ माथ उठौलक आ अल्लाह एकटा एहन रूप मे बदलि गेल छल जे ओ सभ पहिल बेर देखि सकैत छल, अल्लाह कहलनि: v "हम अहाँक रब्ब छी।" तेँ ओ सभ कहलथिन; “अहाँ हमर सभक रब्ब छी।” तखन जहन्नाम पर एकटा पुल पसरल गेल, आ ओहि समय मे बिनती भेल, ओ सब बड़बड़ाइत छल; "हे अल्लाह, बचाउ, बचाउ।" कियो पुछलकै; "हे अल्लाह के रसूलुल्लाह, ओ पुल की अछि?" ओ उत्तर देलनि; "एकटा फिसलन भरल जगह जे फिसल सकैत अछि, लोहाक खुरचनी, लोहाक हुक आ काँटदार गाछ सँ बनल लोहाक काँट अछि। तखन विश्वासी सभ ओहि मे सँ पलक झपकैत जकाँ, बिजली जकाँ, हवा जकाँ, चिड़ै जकाँ, सरपट दौड़ैत घोड़ा जकाँ, आ सवार जानवर जकाँ गुजरत। तखन मुसलमान सभ हेताह जे उद्धार भ' जेताह, किछु फाटि क' देरी भ' जाइत छथि आ किछु नरक मे फेकि देल जाइत छथि। तेँ।" कि जखन मुसलमान लोकनि नरक सँ मुक्त भ' जाइत छथि, तेँ जिनकर हाथ मे हमर आत्मा छनि, अहाँ मे सँ कियो अपन भाइ सभक लेल क़यामतक दिन अल-हक केर मांग करबा मे एतेक जिद्दी नहि होइत छथि, ओ सभ चिचियाइत छथि, हे हमर रब्ब, ओ सभ सदिखन हमरा सभक संग उपवास करैत छथि, हमरा सभक संग नमाज पढ़ैत छथि, आ हमरा सभक संग हज करैत छथि." तेना हुनका सभ केँ कहल गेलनि। "अहाँ जे लोक केँ चिन्हैत छी, ओकरा बाहर निकालू।" तेँ दुनूक रूप कारी छलैक कारण नरकक आगि मे भुजल छलैक, तखन ओ सभ एतेक लोक केँ बाहर निकालि देलक जे नरक द्वारा खा गेल छलैक, बछड़ाक बीच धरि आ ठेहुन धरि। तखन ओ सभ कहलथिन; "हे प्रभु, आब हम सभ ककरो संग नहि रहि गेल छी जकरा अहाँ हमरा सभ केँ आज्ञा देने छी।" तखन अल्लाह कहलनि; "घुरि क' जाउ, तखन जेकरा हृदय मे एक दिनार जकाँ वजन के नीक काज भेटत, तखन ओकरा बाहर निकालि दियौक." एतेक पैघ रकम निकालि लेलक, तखन कहलक; "हे हमर रब्ब, हम सभ एहि मे ककरो नहि छोड़ने छी जकरा अहाँ हमरा सभ केँ आज्ञा देने छी।" तखन अल्लाह कहलनि; "घुरि क' जाउ, तखन जेकरा हृदय मे आधा दिनार'क भलाई भेटत, तखन ओकरा बाहर निकालि दियौक." तेँ ओ सभ बहुत पाइ खर्च केलनि। तखन ओ सभ फेर कहलथिन; "हे हमर रब्ब, हम सभ एहि मे ककरो नहि छोड़लहुँ जकरा अहाँ हमरा सभ केँ आज्ञा देने छी।" तखन अल्लाह कहलनि; "घुरि क' जाउ, तखन जे हृदय मे भेटत से मकईक दाना जकाँ नीक अछि, ओकरा निकालि दियौक।" तेँ ओ सभ फेर बहुत पैघ रकम निकालि लेलक। तखन ओ सभ कहलथिन, "हे हमर प्रभु, हम सभ एहि मे कोनो भलाई नहि छोड़ने छी।" अबू सैद अल खुदरी कहलनि, 'जँ अहाँ एहि हदीस पर विश्वास नहि करैत छी त' कृपया ई आयत पढ़ू: -वास्तव मे अल्लाह ककरो पर जरा जकाँ सेहो अन्याय नहि करैत छथि, आ जँ जर्राह जकाँ पैघ गुण अछि त' निश्चित रूप सँ अल्लाह ओकरा गुणा क' हुनका सँ पैघ इनाम देथिन।- -Qs. एक निसा : 40-। तखन अल्लाह कहलनि: 'फरिश्ता, पैगम्बर आ मुसलमान शफारत केने छथि, आब जे शफारत नहि केने छथि ओ परम दयालु छथि।' तखन अल्लाह नरक के गहराई स एकटा हाथ पकड़ि लेलक, भीतर स जे अल्लाह एकटा एहन लोक के बाहर निकाललक जे कोनो भलाई नै केलक, आ ओ सब पहिने स कारी कोयला के आकार के छल। तखन अल्लाह हुनका सब के स्वर्ग के सामने नदी में फेंक देलखिन जेकरा जीवन के नदी कहल जाइत अछि | ओ सभ तखन नदीसँ ओहिना बाहर निकलैत अछि जेना नदीक बहावमे उगैत बीया होइत अछि , की अहाँ ओकरा सभकेँ पाथर पर उगैत -रेंगैत- नहि देखैत छी वा गाछ पर -सूरजक इजोतकेँ पीछा करैत। तखन जे - जे बीया जकाँ उगैत अछि - पीयर आ हरियर रंगक होइत अछि, जखन कि छाया मे जे अछि से उज्जर होयत' । तखन संगी सभ पुछलकै, 'जेना अहाँ कोनो बेदुइन इलाका मे चरबाह क' रहल होयब?' ओ आगू बजलाह: 'तखन ओ सभ मोती जकाँ बाहर निकलल, जखन कि ठेहुन पर एहन अंगूठी छल जेकरा स्वर्गक लोक चिन्ह सकैत छल।' आरू वू ऐन्हऽ लोग छै जेकरा अल्लाह न॑ मुक्त करी क॑ स्वर्ग म॑ डाललकै, जेकरा म॑ कोनो अच्छा काम या दया केरऽ बिल्कुल भी नै छेलै । तखन अल्लाह कहलनि जे, अहाँ केँ जन्नत मे प्रवेश करू। जे देखैत छी, जे अहाँ लग रहत'। ओ सभ उत्तर देलक, 'हे हमर रब्ब, सचमुच अहाँ हमरा सभ केँ एहन चीज देलहुँ जे अहाँ कहियो पृथ्वीक कोनो निवासी केँ नहि देलहुँ'। तखन अल्लाह कहलनि: '-वास्तव मे- जे हम अहाँ सभक लेल तैयार केने छी से एहि सब सँ नीक अछि'। ओ सभ फेर कहलक, ‘हे रब्ब, एहि सभसँ नीक की!’। अल्लाह जवाब देलखिन: 'हमर प्रसन्नता, हम अहाँ पर कहियो क्रोध नहि करब'। मुस्लिम कहलनि जे, हम [ईसा बिन हम्मद जुगबाह अल मिश्री] के उपस्थिति मे बिनती के संबंध मे ई हदीस पढ़लहुं। हम हुनका कहलियनि, 'हम अहाँ सँ ई हदीस पहुँचबैत छी, जे अहाँ [लैत्स बिन स'द] सँ [खालिद बिन यजीद] सँ [सैद बिन अबू हिलाल] सँ [जैद बिन असलम] सँ [अथा बिन यासर] सँ [अबू सईद अल खुदरी] सँ सुनने छी जे ओ कहलनि जे हे अल्लाह केर रसूलुल्लाह, की हम सब अपन रब्ब केँ देखब?' रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम बदला मे पुछलखिन्ह: 'की अहाँ के साफ दिन मे सूर्य के देखय मे कोनो खतरा के अनुभव होएत अछि?' हम जवाब दैत छी; 'नहि'। तखन हम हदीस के ताबत धरि जारी रखलहुं जा धरि ओ समाप्त नहि भ गेल। आ ई हदीस हफश बिन मैसाराह के हदीस जकाँ अछि'। आ अपन बातक बाद जोड़लनि, 'बिना कोनो कर्म वा भलाई के बिल्कुल'। तखन हुनका सभ केँ कहल गेलनि जे अहाँ सभक लेल जे देखलहुँ आ हुनका संग एहन छल। अबू सईद कहलनि जे, हमरा लग ई आबि गेल अछि जे पुल केश सं छोट आ तलवार सं तेज होइत अछि. आ लैथ हदीस मे कोनो संपादन नहि अछि : 'ओ सभ कहलक जे हे हमर रब्ब, अहाँ हमरा सभ केँ एहन चीज देलहुँ जे दुनिया मे ककरो नहि देल गेल अछि'। आ तकर बादक वाक्य। आ ईसा बिन हम्मद सहमत भ' गेलाह'। हमरा सब के कहल गेल अछि [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] हमरा सब के कहलक अछि [जअफर बिन आउन] हमरा सब के कहने छथि [हिसियाम बिन सअद] हमरा सब के कहने छथि [जैद बिन असलम] हफश बिन मैसाराह के हदीस के तरह दोसर इसनाद के समान अछि, अंतिम वाक्य तक, आ जोड़ घटाव सेहो अछि'।