Hadith Representative
Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud
Imam Muslim : 269و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
An de [Suwaid bin Sa'id] huet mir erzielt, hie sot, [Hafs bin Maisarah] huet mir erzielt vum [Zaid bin Aslam] vum ['Ata' bin Yasar] vum [Abu Sa'id Al Khudri], datt eng Grupp vu Leit zur Zäit vum Messenger vu Gott (Fridden a Segen vun Gott sief mat him) gefrot hunn: 'O Messenger vu Gott! Wäerte mir eisen Här um Dag vun der Operstéiung gesinn?' Hien huet geäntwert: 'Drécks du dech fir d'Sonn un engem kloren Dag ouni Wolleken ze gesinn?' Si hunn geäntwert: 'Nee, O Messenger vu Gott.' Hien huet dann gesot: 'Drécks du dech fir de Mound an enger Vollmoundnuecht ouni Wolleken ze gesinn?' Si hunn geäntwert: 'Nee.' Dann sot hien: 'Dir dréckt net fir Ären Här ze gesinn, awer sou wéi Dir net dréckt fir ee vun deenen zwee ze gesinn.' Um Dag vun der Operstéiung rifft een, deen rufft: "Loosst all Vollek deem verfollegen, wat se virdru veréiert hunn", bis keen anere wéi Allah a Form vun Idolen a Statuen veréiert, mä si an d'Häll falen, bis keen méi iwwreg bleift ausser deenen, déi Allah veréieren; souwuel gutt wéi och schlecht Leit, an de Rescht vum Vollek vum Buch. Dann goufen d'Juden geruff a gefrot: "Wat hutt Dir fréier veréiert?" Si hunn geäntwert: "Mir hunn fréier den Uzair, de Jong vun Allah, veréiert." Dann gouf gesot: "Dir hutt gelunn, Allah huet keng Fraen a Kanner geschaf. Wat wëllt Dir dann?" Si hunn geäntwert: "Mir hunn Duuscht, o eisen Här, also gëff eis eppes ze drénken." Dann gouf hinnen eppes ugewisen, wat si hiren Duuscht geläscht huet. Si goufen dann an d'Häll gefouert, wéi duerch eng Fatmirage, e puer hunn anerer getraff, dann sinn se an d'Häll gefall." Dann goufen d'Chrëschten geruff, a si goufen gefrot: "Wat hutt Dir fréier veréiert?" Si hunn geäntwert: "Mir hunn fréier de Messias, de Jong vun Allah, veréiert." Dann gëtt zu hinne gesot: 'Dir hutt gelunn. Allah hëlt keng Fraen a Kanner.' Et gëtt zu hinne gesot: 'Wat wëllt Dir?' Si wäerten soen: 'Mir hunn Duuscht, o eisen Här! Gëff eis eppes ze drénken.' Hie wäert soen: 'Dann gëtt hinnen ugedeit: 'Wëllt Dir net drénken?' An si wäerten an der Hell versammelt ginn, wéi wann et eng Fatalitéit wier, e puer vun hinnen schloen anerer, an dann falen se eran, bis et keen méi gëtt ausser déi, déi Allah ubidden, vun de Gerechten an den Aarme. Dann wäert Allah zu hinnen kommen an der liichtster Form, déi se gesinn. Allah wäert soen: 'Op wat waart Dir, wann all Natioun deem follegt, wat se ubidden?' Si wäerten soen: 'O eisen Här! Mir hunn eis vun de Leit vun dëser Welt getrennt, wéi mir dat gebraucht hunn, wat mir vun hinne gebraucht hunn, awer mir hunn eis net mat hinnen befrënnt.' Dann wäert Allah soen: 'Ech sinn Ären Här.' Also wäerten si soen: 'Ech sichen Zouflucht bei Allah virun Iech; mir wäerten näischt mat Allah associéieren.' Si hunn et zweemol oder dräimol gesot, sou datt e puer vun hinnen sech bal ëmgedréint hunn, dunn huet den Allah gefrot: "Gëtt et Zeeche tëscht iech an Him, duerch déi Dir se erkennt?" hunn si geäntwert; "Jo" dunn gouf Säi Kallef opgedeckt, sou datt keen iwwereg bliwwen ass, deen sech virdru vun bannen - oprecht - virum Allah gebueden huet, ausser den Allah huet him erlaabt ze bueden. A keen ass iwwereg bliwwen, deen sech virdru wéinst Ego a Riya` gebueden huet, ausser den Allah huet säi Réck zu enger Fal gemaach, all Kéier wann hie sech bueden wollt, ass hien op säin Hals gefall. Dann hunn si hir Käpp gehuewen an den Allah hat sech an eng Form verännert, déi si fir d'éischt Kéier gesinn hunn, den Allah sot: v "Ech sinn äre Rabb." Also hunn si gesot: "Du bass eise Rabb." Dann gouf eng Bréck iwwer Jahannam gespannt, an d'Fürbitte huet zu där Zäit stattfonnt, si hunn gemurmelt: "O Allah, rett, rett." Een huet gefrot: "O Messenger vu Gott, wat ass dat fir eng Bréck?" huet hien geäntwert; „Eng rutscheg Plaz, déi rutsche kann, et gëtt Eisenschraber, Eisenhaken an Eisendornen aus Dornenbeem. Dann ginn d'Gleeweger duerch si wéi e Blëtz, wéi de Blëtz, wéi de Wand, wéi Vigel, wéi galoppéierend Päerd a Reitdéieren. Dann gëtt et Muslimen, déi gerett ginn, e puer, déi auserneegerappt a verspéit ginn, an e puer, déi an d'Häll gehäit ginn. Sou datt, wann d'Gleeweger aus der Häll befreit sinn, also bei Dem, a deem seng Hänn meng Séil ass, keen vun iech sou persistent ass, Allah ze bieden, andeems hien um Dag vum Uerteel fir seng Bridder, déi an der Häll sinn, fuerdert, si ruffen: O eise Rabb, si fasten ëmmer mat eis, bieden mat eis a maachen den Hadsch mat eis.“ Sou gouf zu hinne gesot: „Huelt d'Leit eraus, déi Dir kennt.“ Also hir Gestalte ware schwaarz, well se vum Feier vun der Häll gebrannt goufen, dann hunn si sou vill Leit erausbruecht, déi vun der Häll bis an d'Mëtt vun hire Wade a bis un d'Knéie giess gi waren. Dann hunn si gesot: „O Här, mir sinn net méi mat iergendeen iwwereg, deen Dir eis gebueden hutt.“ Dann huet Allah gesot: „O Här, mir sinn net méi mat iergendeen iwwereg, deen Dir eis gebueden hutt.“ Dann huet Allah gesot: „ „Gitt zeréck, wien Dir a sengem Häerz vu gudde Wierker fannt, déi sou vill wéi en Dinar weien, da huelt hien eraus.“ Si hunn esou eng grouss Zomm erausgeholl, datt si gesot hunn: „O eise Rabb, mir hunn keen dran iwwreg gelooss, deen Dir eis gebueden hutt.“ Dunn sot Allah: „Gitt zeréck, wien Dir a sengem Häerz vu gudde Wierker fannt, deen en hallwen Dinar wäert ass, da huelt hien eraus.“ Also hunn si vill Sue ausginn. Dunn hunn si nach eng Kéier gesot: „O eise Rabb, mir hunn keen dran iwwreg gelooss, deen Dir eis gebueden hutt.“ Dunn sot Allah: „Gitt zeréck, wien Dir a sengem Häerz fannt, deen esou gutt ass wéi e Kärenkorn, huelt en eraus.“ Also hunn si nach eng ganz grouss Zomm erausgeholl. Dunn hunn si gesot: „O eise Här, mir hunn guer näischt Gutt dran iwwreg gelooss.“ Den Abu Sa'id al Khudri sot: "Wann Dir dësem Hadith net gleeft, liest w.e.g. de Vers: -Tatsächlech mécht Allah keen esou vill Onrecht wéi Zarrah, a wann et eng Tugend gëtt, déi sou grouss ass wéi Zarrah, da wäert Allah se sécherlech multiplizéieren a vun Him eng grouss Belounung ginn." -Qs. An Nisa: 40-. Allah sot dann: "D'Engelen, d'Prophéiten an d'Gleeweg hunn agebett, elo sinn déi, déi net agebett hunn, déi Barmhäerzegst." Dann huet Allah eng Hand aus den Déifte vun der Hell geholl, vun dobannen huet Allah e Vollek erausbruecht, dat guer näischt Gutt gemaach huet, an si ware scho wéi schwaarz Holzkuel geformt. Allah huet se dann an de Floss virum Himmel gehäit, deen de Floss vum Liewen genannt gëtt. Si kommen dann aus dem Floss eraus wéi Somen, déi am Floss wuessen, gesitt Dir se net wuessen - krabbelen - op Fielsen oder Beem, déi d'Sonneliicht verfollegen. Dann sinn déi - déi wéi Somen wuessen - gielzeg a grénglech a Faarf, während déi am Schiet wäiss sinn. D'Begleeder hunn dunn gefrot: 'Wéi wann Dir an engem Beduinegebitt Schäfert géift?' Hie sot weider: 'Si koumen dann eraus wéi Pärelen, während op hire Knéien Réng waren, déi vun de Leit vum Himmel erkannt konnte ginn. An dat sinn d'Leit, déi Allah befreit an an den Himmel gesat huet, ouni gutt Doten oder Frëndlechkeet iwwerhaapt. Allah sot dunn: 'Gitt an d'Paradies eran. Wat Dir gesitt, dat kritt Dir.' Si hunn geäntwert: 'O eise Rabb, tatsächlech hutt Dir eis eppes ginn, wat Dir ni engem vun den Awunner vun der Äerd ginn hutt.' Allah sot dunn: '-Tatsächlech- wat Mir fir Iech virbereet hunn, ass besser wéi all dat.' Si soten nach eng Kéier: 'O Rabb, wat ass besser wéi all dat!' Allah huet geäntwert: 'Mäi Wëllen, ech wäert ni rosen op Iech sinn.' De Muslim sot: 'Ech hunn dësen Hadith a Präsenz vum [Isa bin Hammad Zughbah al Mishri] iwwer d'Fürbitt rezitéiert.' Ech sot zu him: 'Ech vermëttelen dësen Hadith vun dir, datt du vum [Laits bin Sa'd] vum [Khalid bin Yazid] vum [Sa'id bin Abu Hilal] vum [Zaid bin Aslam] vum [Atha bin Yasar] vum [Abu Sa'id Al Khudri] héieren hues, datt hie gesot huet: 'O Messenger vu Gott, wäerte mir eise Rabb gesinn?' De Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Sallam huet als Géigeleeschtung gefrot: 'Erlieft Dir iergendeng Gefor wann Dir d'Sonn un engem kloren Dag kuckt?', mir äntweren; 'Nee'. Dann hunn ech den Hadith weidergefouert bis en fäerdeg war. An dësen Hadith ass wéi den Hadith vum Hafsh bin Maisarah'. An hien huet no senge Wierder bäigefüügt: 'Ouni Doten oder Gutt iwwerhaapt'. Dann gouf zu hinne gesot: 'Fir iech, wat Dir gesinn hutt, an esou war et mat him'. Den Abu Sa'id sot: 'Et ass mir opgefall, datt Brécke méi kleng si wéi Hoer a méi schaarf wéi Schwäerter'. An am Laith Hadith gëtt et keng Redaktioun: 'Si soten: 'O eise Rabb, du hues eis eppes ginn, wat keenem op der Welt ginn ass'. An de Saz duerno. An den Isa bin Hammad huet zougestëmmt'. Et gouf eis gesot [Abu Bakar bin Abu Syaibah] huet eis gesot [Ja'far bin Aun] huet eis gesot [Hisyam bin Sa'd] huet eis gesot [Zaid bin Aslam] ass datselwecht wéi den zweeten Isnad wéi den Hadith vum Hafsh bin Maisarah, bis zum leschte Saz, an et gëtt Ergänzungen an Ënnerdréckungen'.