Hadith Representative
Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud
Imam Muslim : 269و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
E al mi à contât [Suwaid bin Said], al à dit, al mi à contât [Hafsh bin Maisarah] di [Zaid bin Aslam] di [‘Atha’ bin Yasar] di [Abu Said Al Khudri] che un grup di personis al timp dal Rasulullah al domandà, ‘O Rasulullah! Viodarìn il nestri Rabb il Dì de Resurezion?’ Lui al rispuindè: ‘Stâs sburtant par viodi il soreli intune zornade luminose cence nûi?’ A àn rispuindût: ‘No, o Messazîr di Allah’. Al disè ancje; “Si sburtis a viodi la lune intune gnot di lune plene dulà che no son nûi?” A àn rispuindût: ‘No’. Po dopo al disè: “No stâs sburtant par viodi il to Rabb, ma come che no stâs -no- sburtant par viodi nissun dai doi. Il dì de Resurezion, un clamadôr al gridarà ‘Che che ogni popul al segui ce che al adorave prime’, fin che nissun al adorarà altri che Allah in forme di idoi e statuis ma a colaran tal infier, fin che nol restarà nissun altri che chei che a adorin Allah; sedi lis personis buinis sedi lis personis cjatis, e il rest dal Popul dal Libri, alore i ebreus a forin clamâts e a lôr si domandà: ‘Cje che o adoravin? ' A àn rispuindût: 'O adoravin Uzair, il fi di Allah'. Alore si diseve: ‘Tu âs minsonât, Allah nol à fat feminis e fîs. Alore ce volês? ’ A àn rispuindût: ‘O vin sete, o nestri Signôr, duncje dâne alc di bevi’. Po dopo a forin segnâi a alc che al faseve dismenteâ la sete, a jerin puartâts intal infier, come se par un miraç, cualchidun al colpè altris, daspò a son colâts intal infier’. Dopo a son stâts clamâts i cristians, e a son stâts domandâts: ‘Cje che o adoravin? ' a àn rispuindût, 'O vevin l’abitudin di adorâ il Messie, il fi di Allah'. Alore i fo dit: ‘O vin minsonât. Allah nol cjape vie feminis e fîs’. Duncje i fo dit: ‘Cje volês? ’ A àn rispuindût: ‘O vin sete, o nestri Signôr, dâne alc di bevi’. Al disè: ‘Dopo al è stât sugjerît a lôr. “No bevi voialtris”. E a jerin cjapâts sù tal infier di Jahannam, come se l’infier al fos un miraç dulà che cualchidun di lôr al colpeve altris, daspò al colà tal infier, fin che no jerin rests che chei che a adoravin Allah di jenfri la int buine e i puars. Allah al vignì daspò a lôr inte forme plui lizere che a podevin viodi. Allah al dîs; “Cje stâs sperant, ancje se ogni congregazion e va daûr di ce che a adorin?” A disevin; “O nestri Rabb, o si separìn des personis dal mont cuant che o vin bisugne di ce che o vin bisugne di lôr, ma o no jerin amìs cun lôr.” Duncje Allah al disè; “O soi il to Rabb.” Cussì a disevin; “O ciri rifugji in Allah di Te, no associarìn nuie cun Allah.” A àn dit chest dôs o trê voltis, cussì che cualchidun di lôr al si è cuasi voltât, daspò Allah al à domandât; “E je cualchi segn jenfri di te e di Lui, che tu puedis ricognossilu?” a àn rispuindût; “Sì” alore il So vituel al fo palesât, cussì che nol restà nissun che al veve prostrat prime a Allah di dentri di se stes -in maniere sincere- fûr che se Allah al veve permetût di prostrasi. E nol reste nissun che prime al veve prostrat par vie dal ego e dal riya` fûr che se Allah al faseve la schene intune pieghe, ogni volte che al voleve prostrasi al colave su la part posteriôr dal cuel. Po dopo a àn alçât il cjâf e Allah al jere cambiât intune forme che a podevin viodi pe prime volte, Allah al à dit: v “O soi il to Rabb.” Cussì a disevin; “Tu sês il nestri Rabb.” Po dopo un puint al fo slungjât parsore di Jahannam e e si davuelzè la intercession in chel timp, a brontolavin; “O Allah, salvâ, salvâ.” Cualchidun al domandà; ‘O Rasulu Diu, ce che al è chel puint? " al rispuindè; " un puest scliçant che al pues sdrumâsi, a son rascjadôrs di fier, cjançons di fier e spinis di fier fatis di arbui spinôs. Alore i crodints a passaran come il sflandôr di un voli, come il lamp, come il aiar, come uciei, come cjavâi che a galopin e bestiis a cjaval. Cussì cualchi musulman al sarà salvât, cualchidun al sarà distacât e cualchidun al sarà butât tal infier. Cussì che cuant che i crodints a son liberâts dal infier, alore di Chel che intes sôs Mans e je la mê anime, nissun di voi al sarà cussì persistent a domandâ a Allah di domandâ al-dirit il Dì dal Judizi pai siei fradis e sûrs che a son tal infier, a clamaran; O nestri Rabb, a digiunin simpri cun nô, a prein cun nô e a fasin il Hajj cun nô. " Alore i fo dit: "Tirâ fûr chei che o cognossin. "Dopo lis lôr formis a jerin neris parcè che a jerin rostidis dal fûc dal infier, daspò a àn puartât fûr cussì tantis personis che a jerin stadis mangjadis dal infier fin al mieç dai lôr polmons e fin ai lôr gjenui. Alore a àn dit: "O nestri Signôr, nol è restât nissun che tu nus âs comandât. “Alore Allah al disè: “Torne, alore cui che tu cjatis tal so cûr di bontât che al pês tant che un dinar, alore puartal fûr.” “A àn tirât fûr une grande cuantitât, daspò a àn dit: “O nestri Rabb, no vin lassât dentri nissun che Tu nus âs comandât. “Alore Allah al disè: “Torne, alore cui che tu cjatis tal so cûr di mieç dinar di bontât, alore puartal fûr.” "Duncje a àn tirât fûr une grande cuantitât. Dopo a àn dit di gnûf: "O nestri Rabb, no vin lassât dentri nissun che Tu nus âs comandât. Alore Allah al disè: "Torne, alore cui che tu cjatis tal so cûr al è bon come un grant di mais, tirâlu fûr. "Duncje a àn tornât a tirâ fûr une cuantitât enorme. Dopo a àn dit: “O nestri Rabb, no vin lassât nuie di bon in chel.” 'Se no crodis in chest hadith, par plasê lei il verset: -Invezit, Allah nol fâs mâl a nissun nancje tant che zarrah, e se e je une virtût grande come zarrah, di sigûr Allah la moltiplicarà e al darà di Lui une grande ricompense. - -D. Un Nisa: 40-. Allah al dîs duncje: ‘I Anjâi, i Profets e i crodints a àn intercedût, cumò chei che a no àn intercedût a son la Essence Plui Misericordiose’. Po dopo Allah al cjapà une man des profonditâts dal infier, di dentri di jê Allah al puartà fûr un popul che nol faseve nuie di ben, e a jerin za in forme di cjarbon neri. Po dopo Allah ju butà tal flum denant dal cîl che al è clamât il flum de vite. A vignivin fûr dal flum come semencis che a cressin tal flum, no lis viodis cressi - strisciant - sui crets o sui arbui che a cjacin - la lûs dal soreli verde, invezit chês inte ombrene a saran blancjis'. I compagns a domandarin: “Come se tu ves di pastôr intune zone beduine?” Al continuà: ‘A vignivin fûr come perlis, intant che in zenoi a jerin anei che a podevin jessi ricognossûts de int dal cîl. E a son personis che Allah al à liberât e metût in paradîs cence nissun bon fâ o bontât par nuie. Allah al disè alore: ‘Entrâti tal paradîs. Ce che tu viodis, che tu varâs’. A àn rispuindût: ‘O nestri Rabb, pardabon tu nus âs dât alc che nol è mai stât prime . ben Tu no lu âs dât a nissun dai abitants de tiere’. Allah al disè duncje: '-Di fat- ce che o vin preparât par te al è miôr di dut chest'. A àn dit di gnûf; “O Rabb, ce che al è miôr di dut chest!” Allah al rispuindè: ‘Al è il me plasê, no mi inrabiarès mai cun te’. I musulmans a disin; “O ai let chest hadith in presince di [Isa. O ai dit: ‘O trasmet chest hadith di te, che tu âs sintût di [Laits bin Sa’d] di [Khalid bin Yazid] di [Zaid bin Abu Hilal] di [Zaid bin Aslam] di [Atha bin Yasar] di [Abu Said Al Khudri] che al à dit; “O Messazîr di Allah, o viodarìn il nestri Rabb?” Il Rasulullah Sallam al domandà in cambi: “Si sintis cualchi pericul cjalant il soreli intune dì clare?” o rispuindin; 'No'. Dopo o ai continuât il hadith fin che al è finît. E chest hadith al è come chel di Hafsh bin Maisarah. E al zontave dopo lis sôs peraulis, ‘cence nissun fât o bontât par nuie’. Alore al fo dit a lôr: ‘Par voialtris ce che o viodevin e al fo cussì cun lui’. Abu Said al disè; ‘mi è vignût in cjâf che i puints a son plui piçui dai cjavei e plui sgrisûts des spadis’. E tal hadith di Laits no je redazion: ‘A disin; ‘O nestri Rabb, tu nus âs dât alc che nol è dât a nissun tal mont’. E la frase dopo di chê. E Isa ben Hamad al fo dacuardi. A nus è stât dit [Abu Bakar bin Abu Syaibah] al à dit che [Ja’far bin Aun] al à dit [Hsyam bin Sa’d] al à dit che [Zaid bin Aslam] al è il stes dal secont isnad come il hadith di Hafsh bin Maisarah, fin ae ultime frase sottrazion, e a son.