Hadith Representative
Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud
Imam Muslim : 269و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
Kaj [Suwaid bin Sa'id] rakontis al mi, li diris, [Hafs bin Maisarah] rakontis al mi de [Zaid bin Aslam] de ['Ata' bin Yasar] de [Abu Sa'id Al Khudri] ke grupo da homoj dum la tempo de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) demandis, 'Ho Mesaĝisto de Alaho! Ĉu ni vidos nian Sinjoron en la Tago de Resurekto?' Li respondis, 'Ĉu vi puŝiĝas por vidi la sunon en klara tago sen nuboj?' Ili respondis, 'Ne, ho Mesaĝisto de Alaho.' Li tiam diris, 'Ĉu vi puŝiĝas por vidi la lunon en plenlunnokto sen nuboj?' Ili respondis, 'Ne.' Tiam li diris: 'Vi ne puŝiĝas por vidi vian Sinjoron, sed kiel vi ne puŝiĝas por vidi unu el la du. En la Tago de Resurekto, alvokanto krios: "Ĉiu popolo sekvu tion, kion ili antaŭe adoris", ĝis neniu adoros alian ol Alaho en la formo de idoloj kaj statuoj, sed ili falos en inferon, ĝis restos neniu krom tiuj, kiuj adoras Alaho-n; kaj bonaj kaj malbonaj homoj, kaj la ceteraj Popoloj de la Libro. Tiam oni vokis la judojn kaj demandis al ili: "Kion vi adoris?" Ili respondis: "Ni adoris Uzair-on, la filon de Alaho". Tiam oni diris: "Vi mensogis, Alaho ne kreis edzinojn kaj infanojn. Do kion vi volas?" Ili respondis: "Ni soifas, ho nia Sinjoro, do donu al ni ion por trinki". Tiam oni signalis al ili ion, kio igis ilin sensoifigi sian soifon, kaj ili estis kondukitaj al infero, kvazaŭ per miraĝo, iuj trafis aliajn, kaj poste ili falis en inferon. Tiam oni vokis la kristanojn, kaj demandis al ili: "Kion vi adoris?" ili respondis: "Ni adoris la Mesion, la filon de Alaho". Tiam oni diros al ili: "Vi mensogis". Alaho ne prenas edzinojn kaj infanojn.' Estos dirite al ili: 'Kion vi volas?' Ili diros: 'Ni soifas, ho nia Sinjoro! Donu al ni trinki.' Li diros: 'Tiam estos sugestite al ili: 'Ĉu vi ne trinkos?' Kaj ili estos kolektitaj en Infero kvazaŭ miraĝo, kelkaj el ili frapos aliajn, kaj poste falos en ĝin, ĝis restos neniu krom tiuj, kiuj adoras Alaho-n, el inter la justuloj kaj malriĉuloj. Tiam Alaho venos al ili en la plej malpeza formo, kiun ili povas vidi. Alaho diros: 'Kion vi atendas, kiam ĉiu nacio sekvas tion, kion ili adoras?' Ili diros: 'Ho nia Sinjoro! Ni apartigis nin de la homoj de ĉi tiu mondo, kiam ni bezonis tion, kion ni bezonis de ili, sed ni ne amikiĝis kun ili.' Tiam Alaho diros: 'Mi estas via Sinjoro.' Do ili diros: 'Mi serĉas rifuĝon en Alaho de Vi; ni ne asocios ion ajn kun Alaho.' Ili diris ĝin du aŭ tri fojojn, tiel ke kelkaj el ili preskaŭ turniĝis, tiam Alaho demandis; "Ĉu ekzistas iuj signoj inter vi kaj Li, per kiuj vi povas rekoni ilin?" ili respondis; "Jes." tiam Lia bovido estis revelaciita, tiel ke neniu restis, kiu antaŭe adorkliniĝis al Alaho el si mem -sincere- krom se Alaho permesis al li adorkliniĝi. Kaj neniu restas, kiu antaŭe adorkliniĝis pro ego kaj rija`, krom se Alaho faris lian dorson unu faldon, ĉiufoje kiam li volis adorkliniĝi, li falis sur sian nukon. Tiam ili levis siajn kapojn kaj Alaho ŝanĝiĝis en formon, kiun ili povis vidi por la unua fojo. Alaho diris: v "Mi estas via Sinjoro." Do ili diris: "Vi estas nia Sinjoro." Tiam ponto estis etendita super Jahannam, kaj propeto okazis tiutempe, ili murmuris; "Ho Alaho, savu, savu." Iu demandis; "Ho Mesaĝisto de Alaho, kio estas tiu ponto?" li respondis; "Glitiga loko, kiu povas gliti, estas feraj skrapiloj, feraj hokoj kaj feraj dornoj faritaj el dornaj arboj. Tiam la kredantoj trairos ĝin kiel palpebrumo de okulo, kiel fulmo, kiel vento, kiel birdoj, kiel galopantaj ĉevaloj kaj rajdantaj bestoj. Tiam estos islamanoj, kiuj estos savitaj, iuj, kiuj estos disŝiritaj kaj prokrastitaj, kaj iuj estos ĵetitaj en inferon. Tiel ke kiam la kredantoj estos liberigitaj de infero, Do per Tiu, en Kies Manoj estas mia animo, neniu el vi estos tiel persista en petegado de Alaho postulante al-Haq en la Tago de Juĝo por siaj fratoj, kiuj estas en infero, ili krias; Ho nia Sinjoro, ili ĉiam fastas kun ni, preĝas kun ni kaj plenumas Hadĝon kun ni." Do estis dirite al ili; "Elprenu la homojn, kiujn vi konas." Do iliaj formoj estis nigraj, ĉar ili estis rostitaj de la fajro de infero, tiam ili elkondukis tiom da homoj, kiuj estis formanĝitaj de infero ĝis la mezo de iliaj bovidoj kaj ĝis iliaj genuoj. Tiam ili diris; "Ho Sinjoro, ni jam ne plu havas iun, kiun Vi ordonis al ni." Tiam Alaho diris; "Iru reen, tiam kiun ajn vi trovas en lia koro da bonfaroj pezantaj tiom kiom dinaro, tiam elprenu lin." Ili elprenis tiom grandan sumon, tiam ili diris: "Ho nia Sinjoro, ni ne lasis en ĝi iun, kiun Vi ordonis al ni." Tiam Alaho diris: "Iru reen, tiam kiun ajn vi trovas en lia koro valoran duonon de dinaro da boneco, tiam elprenu lin." Do ili elspezis multe da mono. Tiam ili diris denove: "Ho nia Sinjoro, ni lasis en ĝi iun, kiun Vi ordonis al ni." Tiam Alaho diris: "Iru reen, tiam kiun ajn vi trovas en lia koro, estas tiel bona kiel greno da maizo, tiam elprenu ĝin." Do ili denove elprenis tre grandan sumon. Tiam ili diris: "Ho nia Sinjoro, ni ne lasis en ĝi iun ajn bonon." Abu Sa'id al-Ĥudri diris: "Se vi ne kredas ĉi tiun haditon, bonvolu legi la verson: -Vere, Alaho ne maljuste faras al iu eĉ tiom, kiom Zarrah, kaj se ekzistas virto tiel granda kiel Zarrah, certe Alaho multigos ĝin kaj donos de Li grandan rekompencon." - Demandoj An Nisa: 40 -. Alaho tiam diris: "La Anĝeloj, Profetoj kaj kredantoj propetis, nun tiuj, kiuj ne propetis, estas la Plej Kompatemaj." Tiam Alaho prenis manon el la profundoj de infero, el interne Alaho elkondukis popolon, kiu faris nenian bonon, kaj ili jam estis formitaj kiel nigra lignokarbo. Alaho tiam ĵetis ilin en la riveron antaŭ la ĉielo, kiu estas nomata la rivero de vivo. Ili tiam eliras el la rivero kiel semoj, kiuj kreskas en la riverfluo, ĉu vi ne vidas ilin kreski - rampante - sur rokoj aŭ arboj ĉasante la sunlumon? Tiam tiuj - kiuj kreskas kiel semoj - estas flavecaj kaj verdecaj, dum tiuj en la ombro estos blankaj." La kunuloj tiam demandis: "Kvazaŭ vi paŝtis en beduena regiono?" Li daŭrigis: "Ili tiam eliris kiel perloj, dum sur iliaj genuoj estis ringoj, kiujn povus rekoni la homoj de la ĉielo. Kaj ili estas homoj, kiujn Alaho liberigis kaj metis en la ĉielon sen iuj bonfaroj aŭ bonkoreco. Alaho tiam diris: "Eniru en la paradizon. Kion vi vidas, tion vi havos". Ili respondis: "Ho nia Sinjoro, efektive Vi donis al ni ion, kion Vi neniam donis al iu ajn el la loĝantoj de la tero". Alaho tiam diris: "-Fakte- kion Ni pretigis por vi estas pli bona ol ĉio ĉi". Ili diris denove: "Ho Sinjoro, kio estas pli bona ol ĉio ĉi!" Alaho respondis: "Mia plezuro, Mi neniam koleros kontraŭ vi". Muslim diris: "Mi deklamis ĉi tiun haditon en la ĉeesto de [Isa bin Hammad Zughbah al Mishri] pri propeto." Mi diris al li: 'Mi transdonas ĉi tiun haditon de vi, kiun vi aŭdis de [Laits bin Sa'd] de [Ĥalid bin Yazid] de [Sa'id bin Abu Hilal] de [Zaid bin Aslam] de [Atha bin Yasar] de [Abu Sa'id Al Khudri], ke li diris: 'Ho Mesaĝisto de Alaho, ĉu ni vidos nian Rabb?' Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Sallam demandis responde: 'Ĉu vi spertas ian danĝeron rigardante la sunon en klara tago?' ni respondis: 'Ne'. Tiam mi daŭrigis la haditon ĝis ĝi estis finita. Kaj ĉi tiu hadito estas kiel la hadito de Hafsh bin Maisarah. Kaj li aldonis post siaj vortoj: 'sen iuj agoj aŭ boneco'. Tiam oni diris al ili: 'Por vi tio, kion vi vidis, estis simila al tio kun li'. Abu Sa'id diris: 'venis al mi, ke pontoj estas pli malgrandaj ol haroj kaj pli akraj ol glavoj'. Kaj en la Laith-hadito ne estas redaktado: 'Ili diris, 'Ho nia Rabb, vi donis al ni ion, kio ne estas donita al iu ajn en la mondo'. Kaj la frazo post tio. Kaj Isa bin Hammad konsentis'. Estis dirite al ni, ke [Abu Bakar bin Abu Syaibah] diris al ni, ke [Ja'far bin Aun] diris al ni, ke [Hisyam bin Sa'd] diris al ni [Zaid bin Aslam] estas la sama kiel la dua isnad, kiel la hadito de Hafsh bin Maisarah, ĝis la lasta frazo, kaj estas aldonoj kaj subtrahoj'.