Hadith Representative
Wukuf dilakukan dengan berdzikir dan menghadap kiblat, bukan menghadap gunung
Imam Abu Dawud : 1628حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس
Бу хакта безгә [Абдуллаһ бин Мөхәммәд Ән Нуфәйли], [Госман бин Әбу Сяйбә], [Хисьям бин Әммар] һәм [Сөләйман бин Әбдеррахман әд-Димасыкый] сөйләделәр, һәм кайберләре бер җөмләне башкаларына өстәгән булырга мөмкин. Алар: "Безгә [Хатим бин Исмәгыйль] сөйләде, безгә [Җәгъфәр бин Мөхәммәд] [әтисеннән] сөйләде", - диделәр. Ул: "Без [Җәбир бин Абдуллаһ] белән очраштык", - диде, аннары без аның янына килгәч, ул бу кешеләр турында сорады, миңа барып җиткәнче. Мин: "Мин Мөхәммәд бин Әли бин Хөсәен", - дидем. Аннары ул кулын башыма сузды һәм күлмәгемнең өске төймәсен ачты, аннары күлмәгемнең аскы төймәсен ачты, аннары учын ике имезлек арасына куйды, һәм мин ул вакытта кечкенә бала идем. Аннары ул: "Рәхим итегез, кардәшем. Нәрсә телисез, сорагыз", - диде. Аннары мин аңардан сукыр чагында сорадым. Шуннан соң намаз вакыты җитте, аннары ул бер өлеше икенчесенә эләккән күлмәк киеп торды, аны җилкәсенә салган саен, киемнәренең кечкенә булуы аркасында ике очы кире кайта иде. Аннары ул безнең белән бергә намаз укыды, ә шәл кием элү урыны өстендә калдырылды. Аннары мин: "Рәсулуллаһ саллаллаһу галәйһи вә сәлләмнең хаҗы турында сөйлә!" - дидем. Аннары ул кулы белән ишарә ясады һәм тугыз санады. Аннары: "Чынлыкта, Рәсулуллаһ саллаллаһу галәйһи вә сәлләм тугыз ел хаҗ кылмыйча яшәде, аннары тугызынчы елда халык арасында Рәсулуллаһ саллаллаһу галәйһи вә сәлләмнең хаҗ кылырга теләве игълан ителде", - диде. Аннары Мәдинәгә күп кеше килде, аларның барысы да Рәсулуллаһ саллаллаһу галәйһи вә сәлләмгә ияреп, аның кебек эшләргә теләделәр. Аннары Рәсүлуллаһ саллаллаһу галәйһи вә сәлләм чыкты, һәм без аның белән Зөл-Хулайфәгә җиткәнче бардык, һәм Әсма бинт Умәйс Мөхәммәд бин Әбу Бәкерне тудырды. Аннары ул Рәсүлуллаһ саллаллаһу галәйһи вә сәлләмгә бер кеше җибәрде: Нәрсә эшләргә? Аннары ул әйтте: "Душ керегез, парҗиегезне - җенес әгъзаларыгызны - тукымага төрегез һәм ихрамга керегез". Аннары Рәсүлүллаһ мәчеттә намаз укыды, аннары Әл-Кашва дөясенә утырды, дөясе Әл-Бәйдәгә җиткәнче..." - диде Җәбир. Мин күзләрем күргән кадәр алдыма карадым, машина йөртүчеләрдән һәм җәяү йөрүчеләрдән, уң яктан тегеләй, сул яктан тегеләй, аның артыннан тегеләй карадым. Аллаһның пәйгамбәре - салләллаһу галәйһи вә сәлләм - безнең арабызда иде, аңа Коръән төшерелде, һәм ул аның тәквилен белә иде. Ул нәрсә эшләсә, без дә шулай эшләдек, аннары ул җөмлә белән тәвсифне укыды: ЛӘББӘЙКӘЛЛӘҺҮММӘ ЛӘББӘЙК, ЛӘББӘЙКӘ ЛӘ ШӘРИИКА ЛӘКӘ ЛӘББӘЙК ИННӘЛ ҺӘМДӘ ВӘН НИМӘТА ВӘЛ МҮЛКӘ ЛӘ ШӘРИИ КАЛӘК. -Аллаһым, мин Синең чакыруыңны үтим, мин Синең чакыруыңны үтим, мин Синең чакыруыңны үтим. Синең өчен партнер юк, мин Синең чакыруыңны үтим, чынлыкта, барлык мактаулар, ләззәтләр һәм бөтен патшалык Синеке, Синең өчен партнер юк. Кешеләр әйткән тәлбия белән тәлбия әйттеләр, һәм Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәлләм моның берсен дә кире какмады, һәм Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәлләм тәлбиясен әйтүен дәвам итте. Җәбир әйтте: Без бары тик хаҗ кылырга гына ниятләдек. Без аның белән Кәгъбәгә килеп җиткәнче, гомрәнең нинди икәнен белмәдек. Ул баганаларны ышкыды, өч тапкыр йөгерде һәм гадәттә дүрт тапкыр йөрде, аннары Мәкам Ибраһим янына барып: "Һәм Мәкам Ибраһимның бер өлешен намаз уку урыны ит", - дигән аятьне укыды. Аннары ул үзе белән Кәгъбә арасына Мәкам Ибраһим ясады. Перуи әйтте: [әтием] әйтте; [Ибн Нуфайл] һәм [Госман] әйтте: ... — Мин моны Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнән башка белмим, — диде Сөләйман. — Мин моны бары тик шуны гына әйтәм: Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам ике рәкәгатьтә «Ихлас» һәм «Кәфируун» сүрәләрен укыды. Аннары ул Кәгъбәгә кайтып, рукун сөртте, аннары ишек аша чыгып, Шәфәгә таба барды. Аннары ул Шәфәгә якынлашкач, укыды: «ИННӘШ ШӘФӘ ВӘЛ МӘРВӘТӘ МИН ШӘЪӘӘРИЛЛӘӘ, НӘБДӘҮ БИМАӘ БӘДӘ-АЛЛАҺУ БИҺИ». — Чыннан да, Шәфә һәм Мәрвә Аллаһның сигыреннән. Без Аллаһ башлаганча башлыйбыз. Аннары ул Сафадан башлады, Кәгъбәне күргәнче аңа менде, аннары тәкбир һәм Аллаһны берләүне әйтте. Ул әйтте: «Ләә иләһә илләллаһу вәхдәһү ләә шәриикә ләһү, ләһүл мулку вә ләәһүл-хәмдү йүһии вә йүмииту вә һува 'әләә кулли шәи ин кадиир. Ләә иләһә илләллаһу вәхдәһ, әндҗәзә вә'дәһ вә нәшәрә 'әбдәһ, вә һазамәл-әхзәбә вәхдәһ». -Аллаһтан башка гыйбадәт кылырга лаеклы илаһ юк, Аның тиңдәше юк, бөтен патшалык Аңарда һәм барлык мактау Аңарда, Ул терекләндерүче һәм үтерүче, һәм Ул һәрнәрсәгә кадерле. Аллаһтан башка гыйбадәт кылырга лаеклы илаһ юк, Ул гына коткара, колларына ярдәм итә һәм дошман төркемнәрен ялгыз җиңә. Аннары ул бу сүзләр арасында дога кылды һәм өч тапкыр шундый сүзләр әйтте, аннары Мәрвәгә төште, аяк табаннары баскач, үзән уртасында йөгерде, менеп, Мәрвәгә җиткәнче йөрде, һәм Мәрвә өстенә менеп, Шәфада эшләгәннәрен эшләде. Мәрвә тавафы тәмамланганчы ул болай диде: "Әгәр элек миңа хәзер күренә торган әйберләр күренсә, мин корбан чалып, аны гомер итмәс идем, шуңа күрә сезнең арагызда корбан чалып китермәгән кеше Тәхаллүл ясап, аны гомер итсен." Шуннан соң барлык кешеләр дә рөкугъка бастылар һәм чәчләрен кистеләр, Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам һәм корбан чалып китерүчеләрдән кала. Аннары Сүрака бин Җүсйәм әйтте: "Әй Аллаһның Илчесе, бу безнең елга гынамы, әллә мәңгелеккәме?" Аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам бармакларын тоташтырып әйтте, аннары әйтте: "Сез хаҗда шулай умрага кердегез". Ул ике тапкыр әйтте: "Юк, ләкин мәңгелеккә". Али радиаллаһу ганһу Йәмәннән Пәйгамбәр саллаһу галейһи вәссәламнең дөясен күтәреп килде һәм Фатиманы расиаллаһу ганһуны тәхәллүлгә ирешкән, иркен һәм тап-таза киемнәр кигән кешеләр арасында тапты. Шуннан соң Али моны инкяр итте һәм әйтте: "Моны эшләргә кем боерды?" Фатима: "Минем әтием", - диде. Гыйрактагы Али бервакыт әйтте: "Мин Рәсүлүллаһ саллаһу галейһи вәссәламгә Фатиманы эшләгән эше өчен ачуландырырга килдем һәм Рәсүлүллаһ саллаһу галейһи вәссәламнән аның әйткәннәре турында фәтва сорадым. Аннары мин аңа аның эшләгән эшен инкяр итүемне әйттем. Шуннан соң Фатима: "Чынлыкта, әтием моны миңа боерды", - диде. Шуннан соң Рәсүлүллаһ саллаһу галейһи вәссәлам: "Ул хаклы, ул хаклы. Хаҗ кылырга теләгәндә нәрсә әйтәсең?" - диде. Али әйтте: "Мин: АЛЛАҺУ ГАЛЕЙҺУ ИННИИ УХИЛЛУ БИМАА ӘХӘЛЛА БИҺИ РӘСҮЛҮЛЛАҺУ ШАҺАЛЛАҺУ ГАЛЕЙҺИ ВӘССӘЛЛӘМ, - дим". — Аллаһым, мин Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнең тәлбиясе белән тәлбия кылам. Ул әйтте: «Чынлыкта, мин корбан чалдым, шуңа күрә тәхәллүл булма». Әли Йәмәннән һәм Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам Мәдинәдән алып килгән корбан чалулары төркеме йөзгә җитте. Шуннан соң барысы да тәүбә иттеләр һәм чәчләрен кистеләр, Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам һәм корбан чалуларын алып килгән кешеләрдән кала. Аннары тәрвия көне булгач һәм алар Минага юл тоткач, хаҗ кылу өчен тәлбия әйттеләр. Аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам машинага утырды һәм өйлә, аср, мәгъриб һәм иша намазларын, шулай ук Минада иртәнге намазларны укыды, аннары кояш чыкканчы бераз торды һәм аның өчен чәчтән кобба ясарга кушты. Аннары Намира районында Кубба урнаштырылды, аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам йөрде, һәм Корәеш халкы Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнең Муздалифадагы Мәшгъәр Харамда тәһарәт алуына шикләнмәде, чөнки Корәеш халкы җәһилият чорында шулай эшләгән. Аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам Арафага барып җиткәнче үтеп китте һәм Намира шәһәрендә аның өчен Кубба куелганын күрде. Аннары ул кояш баеганнан соң шунда туктады, Кашва дип аталган дөясен әзерләргә кушты, аннары җигүгә ... Кайберләре әйттеләр: "Элек ул Бәни Сәгъд халкында имезгән, аннары Хөдзайл халкы тарафыннан үтерелгән - һәм җәһилият рибасы юкка чыгарылган, мин юкка чыгарган беренче риба безнең рибабыз, ягъни Аббас бин Габдел Мөтсалибның рибасы, чынлыкта, бу рибаларның барысы да юкка чыгарылган. Хатын-кызлар белән эш иткәндә Аллаһтан куркыгыз, сез аларны Аллаһның әмере белән кабул итәсез һәм фарызларыгызны Аллаһ сүзләре белән аклагыз, чөнки сезнең алар өстендәге хакыгыз - алар сез яратмаган кешеләрне өегезгә кертмәскә тиеш, әгәр алар моны эшләсәләр, аларны авырттырмый торган сугыгыз. Алар сезнең аларны яхшы итеп ашатырга һәм киендерергә хаклы. Мин сезгә бер нәрсә калдырдым, әгәр сез аңа тотынсагыз, аннан соң адашмаячаксыз, ягъни Аллаһның китабы - Коръән. Сезгә минем турында сораулар бирәләр, сез ничек уйлыйсыз?" Алар җавап бирделәр: "Без сезнең рисаләне үтәгәнегезгә һәм үтәгәнегезгә һәм киңәшләр биргәнегезгә шаһитлек бирәбез". Аннары ул, имән бармагын күккә күтәреп, кешеләргә күрсәтеп: "Әй Аллаһ, шаһит, әй Аллаһ, шаһит", - диде. Аннары Билал бер тапкыр азан һәм икъама әйтте. Аннары зөһр намазын укыды, аннары торып, әср намазын укыды һәм арада бернинди намаз да укымады. Аннары ул Әл-Касвага менеп, вукуф урынына җитте һәм дөясенең корсагын, ягъни Әл-Кашваны, ташларга каратып куйды, алдына Хаблул Мусьяһны - ягъни алар җыелган урынны - куйды, аннары ул Кыйблага карады һәм кояш баеганчы һәм сары төс бераз югалганчы, түгәрәк батканчы басып торды. Аннары ул Усаманы артына күтәрде, аннары Кашва дип аталган дөясенең җебен тартты, башы ияр төбенә тигәнче, һәм уң кулы белән: "Тынычлан, кеше, тынычлан, кеше", - диде. Башы бауга якынлашкан саен, ул аны бераз йомшартты, ул күтәрелеп, Мөздәлифага җиткәнче, аннары бер азан һәм ике икъама белән мәгъриб һәм иша намазларына кушылды, диде [Госман]; Ул икесе арасында сөннәт намазларын укымады. Аннары аларның әйтелеше бер үк булды, ягъни: "Аннары ул таң аткач, иртәнге намазын укыганчы ятты, таң атканчы". [Сөләйман] бер азан һәм икъама белән әйтте. Аннары аларның әйтелеше бер үк булды, ягъни: "Аннары ул Кашвага атланып, Мәшһәр әл-Хәрамга басып, аңа менде". [Госман] һәм [Сөләйман] әйтте: "Кыйблага каратып". Аннары ул Аллаһка мактаулар әйтте һәм Аны олылады". [Госман] өстәде: "һәм Аны хөрмәтләде". Ул таң яктысы бик якты булганчы басып торды, аннары кояш чыкканчы китте һәм Әл-Фәзл бин Әл-Аббасны алды, ул матур чәчле, ак һәм матур балкып торган ир иде. Аннары Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам киткәннән соң, йөгереп баручы берничә хатын-кыз яныннан үтте, аннары Әл-Фәзл аларга карый башлады, һәм Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам кулын Әл-Фәзлнең йөзенә куйды, аннары Әл-Фәзл йөзен икенче якка борды. Аннары Пәйгамбәр галәйһиссәлам кулын икенче якка күчерде, ә Әл-Фәзл йөзен икенче якка борып карады, аннары Мөхәссиргә барып җиткәннән соң бераз алга китте, аннары Җәмрә Кубрага алып баручы урта юлдан барды, агач урнашкан Җәмрәгә барып җитте, аннары җиде вак таш ыргытты һәм һәр вак таш белән тәкбир әйтте, таш кебек ыргытты. Ул калкулык уртасыннан ыргытты, аннары сую урынына барып, куллары белән алтмыш өч дөяне суйды, һәм Алига боерды, ул калганнарын суйды, һәм ул да дөяләрен суюда катнашты, аннары һәр дөядән икедән артык кешегә боерды, аннары аларны казанга салып пешерде. Икесе дә итнең бер өлешен ашады һәм шулпа эчте. [Сөләйман] әйтте: аннары ул машинага утырып Кәгъбәгә кайтып, Мәккәдә зөһер намазын укыды, аннары Зәмзәм суы эчкәндә Бәни Габдел Мутсалиб янына барды, аннары ул: "Эч, әй Бәни Габдел Мутсалиб, әгәр кешеләр сине су бирүдә җиңмәсәләр, мин чыннан да синең белән эчәрмен", - диде. Аннары аңа бер чиләк бирделәр, һәм ул аннан бераз эчте.