-

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس

Opowiedzieli nam to [Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Uthman bin Abu Syaibah], [Hisyam bin 'Ammar] i [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi], i możliwe, że niektórzy z nich dodali jedno zdanie do pozostałych. Powiedzieli; powiedział Nam [Hatim bin Isma'il], powiedział Nam [Dżafar bin Muhammad] od [swojego ojca], powiedział; Spotkaliśmy [Dżabira bin Abdullaha], a kiedy do niego dotarliśmy, pytał o tych ludzi, aż doszedł do mnie. Mówię; Jestem Muhammad bin Ali bin Husain. Wtedy sięgnął ręką do mojej głowy i rozpiął górny guzik mojej koszuli, potem rozpiął dolny guzik mojej koszuli, potem włożył dłoń między dwa sutki i byłem wtedy małym dzieckiem. Potem powiedział; witaj, mój bracie. Proś o co chcesz. Potem zapytałem go, kiedy był ślepy. Potem nadszedł czas modlitwy, wtedy wstał mając na sobie koszulę, którą zahaczył jedną częścią o drugą, za każdym razem, gdy zakładał ją na ramiona, dwa końce wracały do niego z powodu małego rozmiaru ubrania. Potem modlił się z Nami, podczas gdy jego szal leżał na miejscu, gdzie wisiały ubrania. Potem powiedziałem; Powiedz nam o pielgrzymce Proroka Allaha, niech Allah będzie z nim! Wtedy wykonał gest ręką i policzył do dziewięciu. Potem powiedział: W rzeczywistości Prorok Allaha, niech Allah będzie z nim, pozostał przez dziewięć lat bez odbycia pielgrzymki, a potem ogłoszono wśród ludzi w dziewiątym roku, że Prorok Allaha, niech Allah będzie z nim, chce odbyć pielgrzymkę. Wtedy wielu ludzi przybyło do Medyny, wszyscy chcieli podążać za Prorokiem Allaha, niech Allah będzie z nim, niech Allah będzie z nim i uczynić to, co on. Potem wyszedł Prorok Allaha (niech Allah obdarzy was pokojem) i poszliśmy z nim, aż dotarliśmy do Dzul Hulaifah, a Asma bint Umais urodziła Muhammada bin Abu Bakra. Następnie wysłał posłańca do Proroka Allaha (niech Allah obdarzy was pokojem) z pytaniem: co mam zrobić? Następnie powiedział: „Weź prysznic i owiń swoje farji (genitalia) w chustę i wejdź w stan ihram”. Następnie Prorok Allaha (niech Allah obdarzy was pokojem) modlił się w meczecie, a następnie dosiadł wielbłąda Al Qashwa, aż jego wielbłąd dotarł do Al Baida…. -Dżabir powiedział: Patrzyłem tak daleko, jak sięgał mój wzrok, przed siebie, od jadących i idących, z prawej strony tak, i z lewej strony tak, i z tyłu tak. A Posłaniec Allaha (Allahu wa'alaihi wa sallam) był wśród Nas i jemu został zesłany Koran, a on znał jego takwil. To, co on uczynił, uczyniliśmy, a następnie wyrecytował monoteizm słowami: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. (O Allahu, spełniam Twoje powołanie, spełniam Twoje powołanie, spełniam Twoje powołanie. Nie masz partnera, spełniam Twoje powołanie, zaprawdę, wszelka chwała, radość i całe królestwo należą do Ciebie, nie masz partnera). A ludzie byli talbiyah z talbiyah, którą powiedzieli, a Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam nie odrzucił niczego z tego, a Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam kontynuował powtarzanie swojej talbiyah. Dżabir powiedział; Zamierzaliśmy tylko wykonać Hadżdż. Nie wiedzieliśmy, jak wygląda Umrah, dopóki nie dotarliśmy z nim do Kaaby. Pocierał kolumny i truchtał trzy razy i chodził normalnie cztery razy, a następnie udał się do Maqam Ibrahim i przeczytał werset: „I uczyń część Maqam Ibrahim miejscem modlitwy”. Następnie uczynił Maqam Ibrahim między sobą a Kaabą. Perowi powiedział; [mój ojciec] powiedział; [Ibn Nufail] i [Uthman] powiedzieli; .... -i nie wiem tego, chyba że pochodzi to od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam- [Sulaiman] powiedział; I nie wiem tego, poza stwierdzeniem: Rasulullah, Allahu wa'alaihi wa sallam, w dwóch rakatach przeczytał Surę Al-Ikhlas i Surę Al-Kaafiruun. Następnie powrócił do Kaaby, potarł rukun, a następnie wyszedł przez drzwi do Szafy. Zbliżając się do Szafy, przeczytał: „INNASH SHAFA WAL MARWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI”. (Zaprawdę, Szafa i Marwa są częścią syi'ar Allaha. Zaczynamy tak, jak zaczął Allah). Następnie wyruszył z Safa, wspiął się na nią, aż ujrzał Kaabę, po czym powiedział takbir i monoteizm Allaha. Powiedział: "LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH." (Nie ma boga, który miałby prawo być czczony, oprócz samego Allaha, nie ma partnera dla Niego, do Niego należy całe królestwo i do Niego należy wszelka chwała, On jest Tym, który daje życie i Tym, który powoduje śmierć i On jest w stanie zrobić wszystko. Nie ma boga, który miałby prawo być czczony, oprócz samego Allaha, On sam zbawia, pomaga swoim sługom i sam pokonuje grupy wrogów). Następnie modlił się w międzyczasie i powiedział coś takiego trzy razy, po czym zszedł do Marwy, aż stanął na niej stopami, truchtał środkiem doliny, a po wejściu na górę szedł dalej, aż dotarł do Marwy, a na szczycie Marwy uczynił to samo, co na Shafie. Aż do zakończenia tawafu w Marwę powiedział: „Gdyby w przeszłości rzeczy wydawały mi się takie, jak teraz, nie przyniósłbym zwierzęcia ofiarnego i nie odbyłbym Umrah, więc ktokolwiek z was nie przyniesie zwierzęcia ofiarnego, powinien odbyć Tahallul i odbyć Umrah”. Tylko na ten rok, czy na wieczność? Wtedy Prorok Allaha (sallallahu ła'alaihi wa sallam) splótł palce i powiedział: „Wszedł na Umrah w Hadżdż w ten sposób”. Powtórzył to dwa razy. „Nie, ale na wieczność”. Ali zaprzeczył temu, mówiąc: „Kto ci to kazał?”. Fatima powiedziała: mój ojciec. Ali w Iraku powiedział kiedyś: „Przyszedłem do Proroka Allaha (sallallahu ła'alaihi wa sallam), aby sprowokować Fatimę w związku z tym, co zrobiła, i poprosiłem Proroka Allaha (sallallahu ła'alaihi wa sallam) o fatwę dotyczącą tego, o czym wspomniała. Wtedy powiedziałem mu, że zaprzeczyłem temu, co zrobił. Wtedy Fatima powiedziała: „Właściwie mój ojciec mi to nakazał”. Wtedy Prorok Allaha (Allahu wa'alaihi wa sallam) powiedział: „On ma rację, on ma rację”. Co mówisz, kiedy masz zamiar wykonać Hadżdż?" Ali powiedział; Powiedziałem: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM. (O Allahu, jestem talbiyah z talbiyah Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam). Powiedział: „Zaiste, przyniosłem zwierzę ofiarne, więc nie bądź tahallul”. A grupa zwierząt ofiarnych, które Ali przyniósł z Jemenu i te przyniesione przez Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam z Medyny liczyła sto. Następnie wszyscy wzięli modlitwę i ogolili włosy, z wyjątkiem Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam i ludzi, którzy przynieśli zwierzęta ofiarne. Następnie, gdy nadszedł Dzień Tarwiyah i zmierzali do Mina, wykonali Hadżdż. Isha' i Fajr w Mina, a następnie pozostał tam przez chwilę, aż wzeszło słońce i nakazał mu zbudować qubbah z włosów. Następnie qubbah została założona w okolicy Namirah, po czym Rasulullah, niech Allah będzie z nim, wa'alaihi wa sallam, wyruszył i Kurajszyci nie mieli wątpliwości, że Rasulullah, niech Allah będzie z nim, dokona ablucji w Maszar Haram w Muzdalifah, tak jak Kurajszyci zwykli czynić w erze Dżahilijji. Następnie Rasulullah, niech Allah będzie z nim, wa'alaihi wa sallam, przeszedł, aż dotarł do Arafah i zastał qubbah wzniesioną dla niego w Namirah. Zatrzymał się tam i zatrzymał się, aż po zachodzie słońca kazał przygotować swojego wielbłąda o imieniu Qashwa, osiodłał go, a następnie udał się na środek wzgórza i wygłosił kazanie, mówiąc: „Zaprawdę, twoja krew i majątek są haram, tak jak haram w twoim dniu, w twoim miesiącu i w twoim kraju. Wiedz, że wszystkie sprawy z okresu ignorancji są pozostawione pod moimi stopami, krew z okresu ignorancji została przelana, a pierwszą krwią, która została przelana, była Nasza krew - powiedział Osman; mianowicie krew Ibn Rabi'ah. Tymczasem Sulaiman powiedział; krew Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Muththalib. Niektórzy z nich powiedzieli; Wcześniej był karmiony piersią wśród ludu Bani Sa'd, a następnie został zabity przez lud Hudzail - i lichwa dżahilijja została anulowana, pierwszą lichwą, którą anulowałem, była Nasza lichwa, mianowicie lichwa Abbasa bin Abdul Muththaliba, w rzeczywistości wszystkie te lichwy zostały anulowane. Bój się Allaha w postępowaniu z kobietami, zaprawdę, bierzesz je z zaufaniem Allaha i usprawiedliwiasz swój farjj słowami Allaha, zaprawdę twoje prawo nad nimi jest takie, że nie pozwalają ludziom, których nie lubisz, wejść do twojego domu, jeśli to zrobią, to bij je uderzeniami, które nie ranią. Mają prawo, abyście ich dobrze nakarmili i ubrali. I zostawiłem wam coś, czego nie zbłądzicie, jeśli będziecie się tego mocno trzymać, mianowicie Księgę Allaha (Koran). Zadawano wam pytania o mnie, co o tym myślicie?" Odpowiedzieli: „Zaświadczamy, że przekazałeś i wypełniłeś przesłanie i udzieliłeś rady”. Następnie, unosząc palec wskazujący ku niebu i wskazując na ludzi, powiedział: „O Allahu, bądź świadkiem, o Allahu, bądź świadkiem”. Następnie Bilal wyrecytował wezwanie do modlitwy i iqamę raz. Następnie odprawił modlitwę zuhr, po czym wstał i odprawił modlitwę asr, nie odprawiając żadnej modlitwy między nimi. Następnie wspiął się na Al Qaswa`, aż dotarł do miejsca wuquf i postawił brzuch swojego wielbłąda, Al Qashwa`, twarzą do skały, a przed sobą umieścił Hablul Musyah (miejsce, w którym się zebrali), a następnie zwrócił się twarzą do Qibla i pozostał na miejscu, aż słońce zaszło, a żółty kolor nieco zniknął, aż krąg opadł. Następnie zaniósł Usamę za sobą, po czym szedł i ciągnął lejce swojego wielbłąda, zwanego Qashwa`, aż jego głowa dotknęła podstawy siodła, i powiedział z Prawą ręką: „Uspokój się, człowieku, uspokój się, człowieku”. Za każdym razem, gdy zbliżał głowę, rozluźniał nieco linę, aż się uniosła i dotarł do Muzdalifah. Następnie łączył modlitwy Maghrib i Isha z jednym wezwaniem do modlitwy i dwoma iqamah, powiedział [Uthman]; i nie wykonał żadnej modlitwy sunnah między nimi. Ich wymowa jest taka sama, mianowicie: Następnie położył się, aż do świtu odprawił modlitwę poranną, gdy stało się jasne, że nadszedł świt. [Solomon] powiedział; z jednym wezwaniem do modlitwy i iqamah. Ich wymowa jest taka sama, mianowicie: Następnie dosiadł Qashwa`, aż stanął na Maszar Al Haram i dosiadł go. [Uthman] i [Sulaiman] powiedzieli; i zwrócili się w stronę Qibla. Potem chwalił Allaha i oddawał Mu chwałę. [Uthman] dodał: i oddaj Mu cześć. Stał, aż poranne światło stało się bardzo jasne, a następnie odszedł, zanim wzeszło słońce, i zabrał Al Fadhl bin Al Abbas. Jako człowiek na barana, był mężczyzną o pięknych włosach, białych i lśniących pięknie. Następnie, po tym jak Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam odszedł, minął kilka biegnących kobiet, a następnie Al-Fadhl zaczął się im przyglądać, a Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam położył dłoń na twarzy Al-Fadhla, po czym Al-Fadhl odwrócił twarz w drugą stronę. Następnie Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam przesunął dłoń w drugą stronę, a Al-Fadhl odwrócił twarz w drugą stronę, wciąż patrząc, aż po dotarciu do Muhassiru poruszył się trochę, a następnie podążył środkową drogą, która prowadziła do Jumrah Kubra, aż dotarł do Jumrah, gdzie rosło drzewo, po czym rzucił siedem kamyków i powiedział takbir na każdym rzuconym kamyku, jak kamyk khadzaf (proca). Rzucił go ze środka wzgórza, a następnie udał się na miejsce rzezi i zabił sześćdziesiąt trzy wielbłądy rękami i rozkazał Alemu Zabić pozostałe i dołączył do zabicia swoich wielbłądów, po czym rozkazał, aby każdy wielbłąd został ubity przez więcej niż dwie osoby, a następnie umieszczony w kotle i ugotowany. Obaj zjedli trochę mięsa i wypili trochę zupy. [Salomon] powiedział; następnie wsiadł do pojazdu i wrócił do Kaaby i odprawił modlitwę Dhuhr w Mekce, a następnie przybył do Bani Abdul Muththalib, gdy czerpali wodę do Zamzam, i powiedział: „Pij, Bani Abdul Muththalib, jeśli ludzie nie będą cię prześladować, dając ci wodę, napiję się z tobą”. Następnie dali mu wiadro i napił się trochę.