Hadith Representative
Sa’i dilakukan setelah thawaf, antara Shafa dan Marwah
Imam Tirmidzi : 790حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَدِمَ مَكَّةَ طَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا وَأَتَى الْمَقَامَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ ثُمَّ أَتَى الْحَجَرَ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ قَالَ نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا وَقَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ يَبْدَأُ بِالصَّفَا قَبْلَ الْمَرْوَةِ فَإِنْ بَدَأَ بِالْمَرْوَةِ قَبْلَ الصَّفَا لَمْ يُجْزِهِ وَبَدَأَ بِالصَّفَا وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِيمَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ وَلَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ حَتَّى رَجَعَ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ حَتَّى خَرَجَ مِنْ مَكَّةَ فَإِنْ ذَكَرَ وَهُوَ قَرِيبٌ مِنْهَا رَجَعَ فَطَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَإِنْ لَمْ يَذْكُرْ حَتَّى أَتَى بِلَادَهُ أَجْزَأَهُ وَعَلَيْهِ دَمٌ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِنْ تَرَكَ الطَّوَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ حَتَّى رَجَعَ إِلَى بِلَادِهِ فَإِنَّهُ لَا يُجْزِيهِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ قَالَ الطَّوَافُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَاجِبٌ لَا يَجُوزُ الْحَجُّ إِلَّا بِهِ
עס איז געווען דערציילט אונדז [יבן אבו עמר] האט דערציילט אונדז [צופיאַן בין 'ויאַינאַה] פון [דזשאַ'פאַר בין מוכאַמאַד] פון [זיין פאטער] פון [דזשאַביר] אַז דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, ווען ער אריין אין מעקאַ ער האט טאַוואַף פֿאַר זיבן ראָונדס. דערנאָך גיין צו די מאַקאַם און זאָגן; 'און מאַכן דיין מאַקאַם אַבראַהים אַ פּלאַץ פון תפילה' און דאַוונען הינטער דעם מאַקאַם. דעמאָלט גערירט די שווארצע שטיין און געזאגט; 'מיר אָנהייבן פון עפּעס וואָס איז געווען סטאַרטעד דורך אַלאַ, ער אנגעהויבן פון שאַפאַ דורך לייענען: 'טאַקע שאַפאַ און מאַרוואַ' זענען טייל פון די סי'ער פון אַלאַ''. אבו עיסא האט געזאגט; 'דאָס איז אַן עכט חסן האַדית און איז פּראַקטיסט דורך די ולאַמאַ אַז דער סאַי מענטש הייבט פון שאַפאַ איידער מרוואַה. אויב איר אָנהייבן פֿון מאַרוואַה, דיין סאַי איז פאַרקריפּלט. די געלערנטע זענען נישט מסכים וועגן מענטשן וואָס מאַכן טאַוף אין די כעבא אָבער טאָן ניט טאַוף אין שאַפאַ און מרווה. עטלעכע געלערנטע טענהן; 'אויב ער טוט נישט סייַ און איז אַוועק פון מכה, אויב ער געדענקט און איז נאָך נאָענט צו מאַכאַ, דעמאָלט ער מוזן צוריקקומען צו סאַי. אָבער, אויב ער געדענקט נישט אָנקומען אין זיין לאַנד, דעמאָלט ער מוזן באַצאָלן דעם טשעק. דאס איז די מיינונג פון סופיאן אץ צאורי. עטלעכע געלערנטע טענהן; אויב ער וועט נישט צוריקקומען היים צו זיין לאַנד, ער איז נישט פריי פון זיין אַבלאַגיישאַנז. דאס איז געווען שאפי'ס מיינונג, האט ער צוגעגעבן; "סעי צווישן שאפא און מארווא איז מחייב, חאג' איז נישט גילטיק אָן אים."