Hadith Representative
Tidak boleh meninggalkan sa’i bagi yang berhaji atau berumroh
Imam Tirmidzi : 2891حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَال سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ شَيْئًا وَمَا أُبَالِي أَنْ لَا أَطُوفَ بَيْنَهُمَا فَقَالَتْ بِئْسَ مَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَافَ الْمُسْلِمُونَ وَإِنَّمَا كَانَ مَنْ أَهَلَّ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي بِالْمُشَلَّلِ لَا يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } وَلَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ لَكَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَ الزُّهْرِيُّ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَأَعْجَبَهُ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا الْعِلْمُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِنَّمَا كَانَ مَنْ لَا يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ مِنْ الْعَرَبِ يَقُولُونَ إِنَّ طَوَافَنَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْحَجَرَيْنِ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ وَقَالَ آخَرُونَ مِنْ الْأَنْصَارِ إِنَّمَا أُمِرْنَا بِالطَّوَافِ بِالْبَيْتِ وَلَمْ نُؤْمَرْ بِهِ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأُرَاهَا قَدْ نَزَلَتْ فِي هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
[Ибн Әбү Гомәр] безгә [Суфиян] безгә болай дип сөйләгәнен сөйләде: мин [әз-Зүһри]нең [Урвадан] риваять итүен ишеттем, ул болай диде; мин [Аишәгә] әйттем: "Минемчә, Сафа белән Мәрва арасында саъй кылмаган кеше бернәрсә өчен дә җаваплы түгел, һәм мин алар арасында саъй кылмау турында кайгыртмыйм". Айшә җавап бирде: "Син әйткән сүзләр бик начар, әй минем туганым, Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам саъй кылды, мөселманнар да шулай эшләделәр, чыннан да, Мәккә белән Мәдинә арасындагы күп сулы урында - Мәнәт тагуты өчен намаз укучы Сафа белән Мәрва арасында саъй кылмаган кеше. Аннары Аллаһ Тәгалә түбәндәге аятьне төшерде: "Шуңа күрә кем дә булса Кәгъбәгә хаҗ кылса яки гомрә кылса, аңа алар арасында саъй кылганда гөнаһ юк". Әл-Бәкара: 158. Әгәр дә сез әйткәнчә булса, әлбәттә, аять: "Ул чакта аның икесе арасында сагъи кылмавы гөнаһ түгел", - дип булачак. Әз-Зүһри болай диде: "Мин моны Әбү Бәкер бин Әбдеррахман бин Әл-Харис бин Хишямга әйттем, күрәсең, бу аны гаҗәпләндерде, ул болай диде: "Бу фән, һәм мин кайбер галимнәрнең: "Гарәп даирәләреннән Шәфәгать һәм Мәрвә арасында килешмәүчеләр безнең Шәфәгать һәм Мәрвә арасындагы тавафыбыз наданлык эше", - дип әйткәннәрен ишеттем. Әнсарлардан булган башкалар: "Безгә Бәйтуллада гына таваф кылырга боерылдык, ә безгә Шәфәгать һәм Мәрвә арасында таваф кылырга боерылмадык", - диделәр, аннары Аллаһ Тәгалә: "Чынлыкта, Шәфәгать һәм Мәрвә Аллаһның сигъри өлеше", - дигән аятьне төшерде. Әл-Бәкара: 158. Әбү Бәкер бин Әбдеррахман болай диде: "Минем фикеремчә, бу аять алар һәм алар турында төшерелде". Әбү Гайсә болай диде: Бу хәдис хәсән-сәхих.