Hadith Representative
Tidak boleh meninggalkan sa’i bagi yang berhaji atau berumroh
Imam Tirmidzi : 2891حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَال سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ شَيْئًا وَمَا أُبَالِي أَنْ لَا أَطُوفَ بَيْنَهُمَا فَقَالَتْ بِئْسَ مَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَافَ الْمُسْلِمُونَ وَإِنَّمَا كَانَ مَنْ أَهَلَّ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي بِالْمُشَلَّلِ لَا يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } وَلَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ لَكَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَ الزُّهْرِيُّ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَأَعْجَبَهُ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا الْعِلْمُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِنَّمَا كَانَ مَنْ لَا يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ مِنْ الْعَرَبِ يَقُولُونَ إِنَّ طَوَافَنَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْحَجَرَيْنِ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ وَقَالَ آخَرُونَ مِنْ الْأَنْصَارِ إِنَّمَا أُمِرْنَا بِالطَّوَافِ بِالْبَيْتِ وَلَمْ نُؤْمَرْ بِهِ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأُرَاهَا قَدْ نَزَلَتْ فِي هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
[Ibn Abu Umar] huet eis gesot. [Sufyan] huet eis gesot, datt hie gesot huet; Ech hunn [Az Zuhri] vun ['Urwah] erzielt héieren, datt hie gesot huet; Ech hunn zu ['Aisha] gesot; 'Meiner Meenung no ass deen, deen net tëscht Safa a Marwah Sa'i mécht, fir näischt verantwortlech an et ass mir egal, ob een net tëscht hinnen Sa'i mécht'. 'D'Aisha huet geäntwert: 'Wat Dir sot, ass ganz schlecht, O mäi Neve, de Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam huet Sa'i gemaach an d'Muslime sou och, tatsächlech ass deen, deen d'Gebied fir Manat den Taghut zu Musyallil rezitéiert - eng Plaz tëscht Mekka a Medina, wou et vill Waasser gëtt - ass deen, deen net tëscht Sa'i tëscht Safa a Marwah Sa'i mécht. Dunn huet Allah Tabaraka wa Ta'ala de Vers opgedeckt: 'Also, wien den Hadsch virum Haus mécht oder 'Umrah mécht, et ass keng Sënn op him, well hien Sa'i tëscht hinnen mécht'. QS Al-Baqarah: 158. Wann et sou ass, wéi Dir sot, dann ass de Vers natierlech: 'Dann gëtt et keng Sënn fir hien, net Sa'i tëscht deenen zwee ze maachen'. Den Az Zuhri sot; Ech hunn dat dem Abu Bakr bin Abdurrahman bin Al Harith bin Hisyam erwähnt, anscheinend huet et hien iwwerrascht, sot hien; 'Dëst ass Wëssenschaft, an ech hunn e puer Geléiert héieren soen; 'Déi, déi net tëscht Shafa a Marwah averstane sinn aus arabesche Kreesser, soen, datt eisen Tawaf tëscht Shafa a Marwah eng Fro vun Ignoranz ass'. Wärend anerer, vun Ansar, gesot hunn; 'Mir goufen nëmmen am Baitullah bestallt, den Tawaf ze maachen, a mir goufen net bestallt, den Tawaf tëscht Shafa a Marwah ze maachen, dann huet Allah Ta'ala de Vers opgedeckt: 'Tatsächlech sinn Shafaa a Marwa Deel vum Syi'ar vun Allah'. QS Al-Baqarah: 158. Den Abu Bakr bin Abdurrahman sot; 'Meiner Meenung no gouf dëse Vers iwwer si an si opgedeckt'. Den Abu Isa sot; Dësen Hadith ass hasan sahih.