Hadith Representative
Malaikat Jibril yang memancarkan air Zam-zam untuk Hajar dan Ismail
Imam Bukhari : 3113و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ وَكَثِيرِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الْآخَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَوَّلَ مَا اتَّخَذَ النِّسَاءُ الْمِنْطَقَ مِنْ قِبَلِ أُمِّ إِسْمَاعِيلَ اتَّخَذَتْ مِنْطَقًا لَتُعَفِّيَ أَثَرَهَا عَلَى سَارَةَ ثُمَّ جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِيمُ وَبِابْنِهَا إِسْمَاعِيلَ وَهِيَ تُرْضِعُهُ حَتَّى وَضَعَهُمَا عِنْدَ الْبَيْتِ عِنْدَ دَوْحَةٍ فَوْقَ زَمْزَمَ فِي أَعْلَى الْمَسْجِدِ وَلَيْسَ بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ فَوَضَعَهُمَا هُنَالِكَ وَوَضَعَ عِنْدَهُمَا جِرَابًا فِيهِ تَمْرٌ وَسِقَاءً فِيهِ مَاءٌ ثُمَّ قَفَّى إِبْرَاهِيمُ مُنْطَلِقًا فَتَبِعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَقَالَتْ يَا إِبْرَاهِيمُ أَيْنَ تَذْهَبُ وَتَتْرُكُنَا بِهَذَا الْوَادِي الَّذِي لَيْسَ فِيهِ إِنْسٌ وَلَا شَيْءٌ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ مِرَارًا وَجَعَلَ لَا يَلْتَفِتُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ لَهُ أَاللَّهُ الَّذِي أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ إِذَنْ لَا يُضَيِّعُنَا ثُمَّ رَجَعَتْ فَانْطَلَقَ إِبْرَاهِيمُ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ الثَّنِيَّةِ حَيْثُ لَا يَرَوْنَهُ اسْتَقْبَلَ بِوَجْهِهِ الْبَيْتَ ثُمَّ دَعَا بِهَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ رَبِّ { إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ حَتَّى بَلَغَ يَشْكُرُونَ } وَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تُرْضِعُ إِسْمَاعِيلَ وَتَشْرَبُ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا فِي السِّقَاءِ عَطِشَتْ وَعَطِشَ ابْنُهَا وَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَيْهِ يَتَلَوَّى أَوْ قَالَ يَتَلَبَّطُ فَانْطَلَقَتْ كَرَاهِيَةَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِ فَوَجَدَتْ الصَّفَا أَقْرَبَ جَبَلٍ فِي الْأَرْضِ يَلِيهَا فَقَامَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتْ الْوَادِيَ تَنْظُرُ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا فَهَبَطَتْ مِنْ الصَّفَا حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ الْوَادِيَ رَفَعَتْ طَرَفَ دِرْعِهَا ثُمَّ سَعَتْ سَعْيَ الْإِنْسَانِ الْمَجْهُودِ حَتَّى جَاوَزَتْ الْوَادِيَ ثُمَّ أَتَتْ الْمَرْوَةَ فَقَامَتْ عَلَيْهَا وَنَظَرَتْ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا فَفَعَلَتْ ذَلِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَلِكَ سَعْيُ النَّاسِ بَيْنَهُمَا فَلَمَّا أَشْرَفَتْ عَلَى الْمَرْوَةِ سَمِعَتْ صَوْتًا فَقَالَتْ صَهٍ تُرِيدُ نَفْسَهَا ثُمَّ تَسَمَّعَتْ فَسَمِعَتْ أَيْضًا فَقَالَتْ قَدْ أَسْمَعْتَ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ غِوَاثٌ فَإِذَا هِيَ بِالْمَلَكِ عِنْدَ مَوْضِعِ زَمْزَمَ فَبَحَثَ بِعَقِبِهِ أَوْ قَالَ بِجَنَاحِهِ حَتَّى ظَهَرَ الْمَاءُ فَجَعَلَتْ تُحَوِّضُهُ وَتَقُولُ بِيَدِهَا هَكَذَا وَجَعَلَتْ تَغْرِفُ مِنْ الْمَاءِ فِي سِقَائِهَا وَهُوَ يَفُورُ بَعْدَ مَا تَغْرِفُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْ تَرَكَتْ زَمْزَمَ أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ تَغْرِفْ مِنْ الْمَاءِ لَكَانَتْ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا قَالَ فَشَرِبَتْ وَأَرْضَعَتْ وَلَدَهَا فَقَالَ لَهَا الْمَلَكُ لَا تَخَافُوا الضَّيْعَةَ فَإِنَّ هَا هُنَا بَيْتَ اللَّهِ يَبْنِي هَذَا الْغُلَامُ وَأَبُوهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَهْلَهُ وَكَانَ الْبَيْتُ مُرْتَفِعًا مِنْ الْأَرْضِ كَالرَّابِيَةِ تَأْتِيهِ السُّيُولُ فَتَأْخُذُ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ فَكَانَتْ كَذَلِكَ حَتَّى مَرَّتْ بِهِمْ رُفْقَةٌ مِنْ جُرْهُمَ أَوْ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ جُرْهُمَ مُقْبِلِينَ مِنْ طَرِيقِ كَدَاءٍ فَنَزَلُوا فِي أَسْفَلِ مَكَّةَ فَرَأَوْا طَائِرًا عَائِفًا فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الطَّائِرَ لَيَدُورُ عَلَى مَاءٍ لَعَهْدُنَا بِهَذَا الْوَادِي وَمَا فِيهِ مَاءٌ فَأَرْسَلُوا جَرِيًّا أَوْ جَرِيَّيْنِ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ فَرَجَعُوا فَأَخْبَرُوهُمْ بِالْمَاءِ فَأَقْبَلُوا قَالَ وَأُمُّ إِسْمَاعِيلَ عِنْدَ الْمَاءِ فَقَالُوا أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَنْزِلَ عِنْدَكِ فَقَالَتْ نَعَمْ وَلَكِنْ لَا حَقَّ لَكُمْ فِي الْمَاءِ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَلْفَى ذَلِكَ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ وَهِيَ تُحِبُّ الْإِنْسَ فَنَزَلُوا وَأَرْسَلُوا إِلَى أَهْلِيهِمْ فَنَزَلُوا مَعَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ بِهَا أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْهُمْ وَشَبَّ الْغُلَامُ وَتَعَلَّمَ الْعَرَبِيَّةَ مِنْهُمْ وَأَنْفَسَهُمْ وَأَعْجَبَهُمْ حِينَ شَبَّ فَلَمَّا أَدْرَكَ زَوَّجُوهُ امْرَأَةً مِنْهُمْ وَمَاتَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَاءَ إِبْرَاهِيمُ بَعْدَمَا تَزَوَّجَ إِسْمَاعِيلُ يُطَالِعُ تَرِكَتَهُ فَلَمْ يَجِدْ إِسْمَاعِيلَ فَسَأَلَ امْرَأَتَهُ عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا ثُمَّ سَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِشَرٍّ نَحْنُ فِي ضِيقٍ وَشِدَّةٍ فَشَكَتْ إِلَيْهِ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلَامَ وَقُولِي لَهُ يُغَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِهِ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ كَأَنَّهُ آنَسَ شَيْئًا فَقَالَ هَلْ جَاءَكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ جَاءَنَا شَيْخٌ كَذَا وَكَذَا فَسَأَلَنَا عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ وَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا فِي جَهْدٍ وَشِدَّةٍ قَالَ فَهَلْ أَوْصَاكِ بِشَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَقَدْ أَمَرَنِي أَنْ أُفَارِقَكِ الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَطَلَّقَهَا وَتَزَوَّجَ مِنْهُمْ أُخْرَى فَلَبِثَ عَنْهُمْ إِبْرَاهِيمُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَتَاهُمْ بَعْدُ فَلَمْ يَجِدْهُ فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ فَسَأَلَهَا عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا قَالَ كَيْفَ أَنْتُمْ وَسَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِخَيْرٍ وَسَعَةٍ وَأَثْنَتْ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ مَا طَعَامُكُمْ قَالَتْ اللَّحْمُ قَالَ فَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ الْمَاءُ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي اللَّحْمِ وَالْمَاءِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ يَوْمَئِذٍ حَبٌّ وَلَوْ كَانَ لَهُمْ دَعَا لَهُمْ فِيهِ قَالَ فَهُمَا لَا يَخْلُو عَلَيْهِمَا أَحَدٌ بِغَيْرِ مَكَّةَ إِلَّا لَمْ يُوَافِقَاهُ قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلَامَ وَمُرِيهِ يُثْبِتُ عَتَبَةَ بَابِهِ فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ قَالَ هَلْ أَتَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ أَتَانَا شَيْخٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ وَأَثْنَتْ عَلَيْهِ فَسَأَلَنِي عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا بِخَيْرٍ قَالَ فَأَوْصَاكِ بِشَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ هُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَأْمُرُكَ أَنْ تُثْبِتَ عَتَبَةَ بَابِكَ قَالَ ذَاكِ أَبِي وَأَنْتِ الْعَتَبَةُ أَمَرَنِي أَنْ أُمْسِكَكِ ثُمَّ لَبِثَ عَنْهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِسْمَاعِيلُ يَبْرِي نَبْلًا لَهُ تَحْتَ دَوْحَةٍ قَرِيبًا مِنْ زَمْزَمَ فَلَمَّا رَآهُ قَامَ إِلَيْهِ فَصَنَعَا كَمَا يَصْنَعُ الْوَالِدُ بِالْوَلَدِ وَالْوَلَدُ بِالْوَالِدِ ثُمَّ قَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِأَمْرٍ قَالَ فَاصْنَعْ مَا أَمَرَكَ رَبُّكَ قَالَ وَتُعِينُنِي قَالَ وَأُعِينُكَ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ هَا هُنَا بَيْتًا وَأَشَارَ إِلَى أَكَمَةٍ مُرْتَفِعَةٍ عَلَى مَا حَوْلَهَا قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ رَفَعَا الْقَوَاعِدَ مِنْ الْبَيْتِ فَجَعَلَ إِسْمَاعِيلُ يَأْتِي بِالْحِجَارَةِ وَإِبْرَاهِيمُ يَبْنِي حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ جَاءَ بِهَذَا الْحَجَرِ فَوَضَعَهُ لَهُ فَقَامَ عَلَيْهِ وَهُوَ يَبْنِي وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ وَهُمَا يَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } قَالَ فَجَعَلَا يَبْنِيَانِ حَتَّى يَدُورَا حَوْلَ الْبَيْتِ وَهُمَا يَقُولَانِ { رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }
I a bisa mi [Abdullah bin Muhammad] a bisa nos ['Abdur Razzaq] a bisa nos [Ma'mar] for di [Ayyub as-Sakhtiyaniy] i [Katsir bin Katsir bin Al Muthallib binAbi Wada'ah] otro komplementando otro for di [Said bin Jubair] a bisa [Ibnu Abdullah Razzab] Anhuma; ‘E promé muhé ku a bisti un faha tabata e mama di Profeta Ismail ‘Alaihissalam. El a us’é pa kita rastronan di Sarah, despues Ibrahim ‘Alaihissalam a hib’é i su yu hòmber Ismail, kende su mama tabata dun’é lechi di pechu ainda e tempu ei, te ora ku Ibrahim ‘Alaihissalam a pone nan dos serka di e Baitullah – e Kaaba – den un kas riba e Zamzam na final di e Gran Moske. E tempu ei na Meka niun hende no tabata biba einan i no tabatin awa. Ibrahim a pone nan dos einan i a laga un tipo di saku konteniendo dadel i un saku/geriba yená ku awa. Despues Ibrahim a bai laga nan dos. Asina Sra. Ismail a siguié i a bisa; ‘O Ibrahim, unda bo ke bai? . Boso -tin e kurason- pa laga nos den e vaye aki kaminda no tin ser humano i nada at all'. Sra. Ismail a keda ripití su pregunta bes tras bes te ora ku finalmente Ibrahim no a wak bèk riba dje. Finalmente mama di Ismail a puntra; ‘Allah a ordená bo riba tur esaki?’. Ibrahim a kontestá: ‘Si’. Sra. Ismail a bisa; ‘E ora ei Allah lo no bandoná nos’. Despues Ismail su mama a regresá i Ibrahim a sigui su biahe te ora ku el a yega na un seru i hende no a mir’é mas, Ibrahim a enfrentá e Kaaba i a resa pa nan ku vários frase di orashon dor di hisa tur dos man, bisando: ‘Rabi, -’enbèrdat, mi a pone algun di mi desendientenan den un vaye ku no tin kas serka di planta te ora ku e por yega -’. nan ta bira sirbidónan agradesido - -QS Ibrahim versíkulo 37. Despues mama Ismail a kuminsá duna su yu pechu i bebe for di e suministro di awa te ora ku e awa den e geriba a kaba el a haña set i su yu tambe. Despues el a wak Ismail e beibi ku tabata lucha, òf el a bisa editorialmente: ‘Ta lora riba tera’. Despues Hajar a bai laga Ismail i no por a soportá di mira su kondishon. Pues el a bai Seru di Shafaa komo e seru mas serka di dje. El a para einan i a wak e vaye ku e speransa di mira hende einan pero e no a mira niun hende. Asina el a baha for di e seru di Shafaa i ora el a yega na e vaye el a lora e rand di su paña i a traha duru manera un ser humano ku ta lucha duru te ora el a logra pasa dor di e vaye i a yega na e seru di Marwah despues a para einan wak si tabatin un hende einan pero e no a mira niun hende. El a hasi esaki shete biaha - entre e serunan di Safa i Marwah -. Ibn Abbas Radliallahu Anhu a bisa; E Profeta Sallallahu Alaihi Wasallam a bisa: ‘Esei ta e sa’iy ku mester wòrdu hasí pa hende – ku ta hasi e Hajj – entre e dos serunan’. Ora e tabata na punta di Marwah, el a tende un bos, despues el a bisa su mes, ‘Keda ketu’, loke Hajar tabata ke men su mes. Despues el a purba skucha i e por a tende e stèm atrobe anto el a bisa; ‘Bo a hisa bo bos si bo tabatin intenshon di pidi yudansa’. A resultá ku e bos tabata e bos di un angel - Jibril ‘Alaihissalam- ku tabata serka di Zamzam, despues Jibril a dal e awa ku su hilchi’ òf el a bisa; ku su halanan te ora e awa sali ta basha. Sra. Ismail a kuminsá traha un reservorio di awa ku su mannan asina aki, esta skop awa i hink’é den e geriba, miéntras e awa a sigui basha afó rápidamente despues di a wòrdu skop.’ Ibn Abbas Radliallahu Anhuma a bisa; E Profeta Sallallahu Alaihi Wasallam a bisa: ‘Ku Allah tin miserikòrdia di Umm Ismail -Siti Hajar- pasobra si e laga n zamzam’ òf Su palabranan: ‘si e no rekohé e awa mesora, e awa di zamzam sigur lo bira awa ku ta kore’. Finalmente e por a bebe awa y duna su yiu lechi di pecho atrobe. E ora ei e angel a bis’é: ‘No tene miedu di wòrdu bandoná pasobra aki ta e kas di Allah, ku lo wòrdu konstruí pa e yu aki i su tata i enbèrdat Allah lo no malgastá Su sirbidó’. E tempu ei, e Baitullah Kaaba tabata posishoná basta haltu for di tera manera un seru chikitu, ku si inundashonnan bini lo a wòrdu eroshoná for di e banda drechi i robes. Ismail su mama, Hajar, a sigui biba asina te ora ku un grupo di hende di e tribu Jurhum òf famia Jurhum a bini for di e ruta di seru Kadaa’ i a para pariba di Meka ora nan a mira un parha ta bula rònt. Nan a sklama; ‘E parha aki mester ta sirkulá pasobra e ta sirkulá e awa ounke nos sa ku siguridat ku no tin awa den e vaye aki. Finalmente nan a manda un of dos persona cu a core lihe y aparentemente nan a haya awa. Nan a bolbe y a raporta presencia di awa y despues nan a bin na awa. El a bisa: ‘E tempu ei Sra. Ismail tabata banda di awa’. Nan a bis'é; ‘Bo ta permití nos pa pasa pa djòin bo aki?’. Sra. Ismail a bisa; ‘Si bo por pero bo no tin derecho di tin awa’. Nan a bisa; 'Ok'. Ibn Abbas Radliallahu Anhuma a bisa; E Profeta Sallallahu Alaihi Wasallam a bisa: ‘Ismail su mama a bira kontentu tokante e suseso aki pasobra tabatin hende ta biba kuné’. Finalmente nan a biba einan i a manda mensaheronan pa nan famianan pa invitá nan pa biba einan huntu.’ Ora nan famianan tabata biba ku Hajar i Ismail tabata yòn, el a siña papia árabe serka nan, i asta a bira e persona mas balioso i mas mágiko entre nan. Despues Ismail a krese bira un hóben ku nan tabata gusta. Ora nan a bira grandi, nan a kasa Ismail ku un di nan muhénan i no muchu despues Ismail su mama a muri. Despues, Ibrahim a bin despues ku Ismail tabata kasá pa haña sa kiko el a laga atras, pero e no a haña Ismail. Ibrahim a puntra Ismail su kasá tokante Ismail. Su esposa a kontestá; ‘E tabata bai gana su pan pa nos. Despues Ibrahim a puntra tokante nan bida i sirkunstansianan. Ismail su kasá a kontestá; ‘Nos a eksperensiá hopi maldat i nos bida tabata smal i yen di gran sufrimentu’. Ismail su kasá a keha tokante e bida ku e i su kasá tabata biba na Ibrahim. Ibrahim a bisa; ‘Mas despues, ora bo kasá bini, transmití mi saludo i bis’é pa kambia e porta di su kas.’ Ora Ismail a bini el a sinti algu anto el a puntra su kasá; 'Un hende a bin serka bo?'. Su esposa a kontestá; 'Si. Mas trempan tabatin un hòmber bieu asina den e situashon aki ku a bini serka nos i el a puntra tokante di bo anto mi a splik’é i el a puntra mi tokante e situashon di nos bida anto mi a splik’é ku mi tabata biba den kansansio i sufrimentu’. Ismail a puntra; ‘E persona ei a duna bo un mensahe tokante algu?’. Su esposa a kontestá; 'Si. El a ordená mi pa transmití su saludonan na bo i a bisa bo pa kambia e porta di bo kas.’ Ismail a bisa; ‘E ta mi tata i enbèrdat el a ordená mi pa divorsiá bo pa bo por regresá serka bo famia’. Asina Ismail a divorsiá di su kasá. Despues Ismail a bolbe kasa ku un otro muhé for di e pueblo, despues Ibrahim a laga nan atrobe pa un periodo di tempu ku Allah tabata ke i despues di esei el a bin bèk pa topa ku nan pero e no a haña Ismail te ora ku finalmente el a bai serka e kasá di Ismail i a puntr’é tokante Ismail. Su esposa a kontestá; ‘E tabata bai gana su pan pa nos. Despues Ibrahim a bolbe puntra; ‘Baga Kon ta bai ku bo'. El a puntra Ismail su kasá tokante nan bida i kondishonnan di bida. Su esposa a kontestá; ‘Nos ta semper bon i sufisiente’. Ismail su kasá a alabá Allah. Ibrahim a puntra; ‘Kiko bo ta kome? '. Ismail su kasá a kontestá; 'Karni'. Ibrahim a puntra atrobe; ‘Kiko bo ta bebe? '. Ismail su kasá a kontestá; 'Awa'. Pues Abraham a resa: ‘O Allah, bendishoná nan den nan karni i awa’. E Profeta sallallaahu alaihi wasallam a bisa: ‘E tempu ei no tabatin grano na Meka i si tabatin, Ibrahim lo a resa p’e’. E ta bisa; ‘I for di e orashon di Abraham tokante karni i awa, niun hende fuera di e hendenan di Meka a keha si tur loke nan a haña tabata karni i awa’. Ibrahim despues a bisa; ‘Ora bo kasá bini, transmití mi saludonan na dje i orden’é pa fortalesé e porta di su kas.’ Ora Ismail a bin, el a bisa: ‘Un hende a bin serka bo?’. Su esposa a kontestá; 'Si. Apenas awor un homber bieuw cu un apariencia masha bon a bin serca nos'. Su kasá tabata atmirá Ibrahim. El a puntra mi tokante bo anto mi a splika despues el a puntra mi tokante e estado di nos bida anto mi a kontestá ku mi ta bon'.'. Ismail a puntra; ‘E persona ei a duna bo un mensahe tokante algu?’. Su esposa a kontestá; 'Si. El a ordená mi pa transmití su saludonan na bo i a bisa bo pa defendé e portanan di bo kas.’ Ismail a bisa; ‘E ta mi tata i e porta en kuestion ta abo. El a ordená mi pa defendé bo’. Despues Ibrahim a laga nan atrobe pa un sierto tempu manera Allah tabata ke, despues a bin bèk despues di esei ora Ismail a pone su flecha bou di un palu serka di Zamzam. Ora el a mir’é, el a aserk’é mesora i a aktua manera un tata lo hasi pa ku su yu i un yu hòmber pa ku su tata anto el a bisa; ‘O Ismail, Allah a ordená mi ku un òrdu’. Ismail a bisa; ‘Hasi loke bo Rabb ta manda’. Ibrahim a bolbe bisa; Bo ta yuda mi?'. Ismail a bisa; ‘Si mi ta yuda bo’. Ibrahim a bisa; ‘Allah a ordená mi pa traha un kas na e lugá aki’. Ibrahim a mustra riba un lugá ku tabata basta haltu kompará ku e alrededor.’ E naradó a bisa; 'For di e lugá ei nan dos a lanta e fundeshinan di e Baitullah, Ismail a traha karga e piedranan miéntras ku Ibrahim tabata esun ku a pone nan huntu - a konstruí nan - te ora ku e edifisio tabata haltu, Ismail a bin ku e piedra aki i despues a pone esaki pa Ibrahim pa e por a subi riba dje miéntras Ismail a dun'é e piedranan' Tur dos a traha miéntras nan tabata hasi orashon; -'Nos Rabb, aseptá -karidat- di nos, enbèrdat Abo ta Esun ku ta tende i sa tur kos'. Nan dos a sigui konstruí te ora nan a rondoná e Baitullah i tur dos a sigui deklamá orashonnan; -'Nos Rabb, aseptá -karidat- di nos enbèrdat Bo ta Todo-Tende i Todo-Sa'-. -QS. Albaqarah 127-.