Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
Хәддәб бин Халид Әл-Әзди безгә болай дип сөйләде: Сөләйман бин Әл-Мөгыйрә безгә шулай сөйләдеме? Хөмәйд бин Хилал безгә Абдулла бин Әш-Шәмиттән болай диде: Әбү Зарр болай диде: "Без үз кабиләбездән, Гифар кабиләсеннән китә идек. Алар изге айларны хәләл иттеләр, мин, абыем Унәйс һәм әнием кабиләбездән киткәнче. Шуннан соң без әниебез ягыннан абый йортында яшәдек. Әниебез ягыннан абый безне бик хөрмәт итте һәм безгә яхшы мөгамәлә итте, ләкин ахыр чиктә әниебез ягыннан абый кабиләсе безгә көнләшә башлады. Алар әниебез ягыннан абыйга: "Сез өйдә булмаганда, Унәйс еш кына сезнең гаиләгез белән талаша", - диделәр. Әниебез ягыннан абый килгәч, ул безгә үз кабиләсе әйткән сүзләрне сөйләде, шуңа күрә без: "Чыннан да, сез безгә биргән яхшылыкны боздыгыз. Шуңа күрә киләчәк өчен безгә аерылышырга кирәк", - дип уйладык. Аннары без китү өчен ризык әзерли башладык, әниебезнең абыйсы кайгырып, күз яшьләренә баткан йөзен күлмәге белән сөртте һәм елады. Ниһаять, без әниебезнең абыйсы йортыннан чыгып, Мәккә янына килеп җиттек. Беркөнне Унәйс безнең белән килешмәде. Аннары ул һәм әниебез шаман янына киттеләр. Шаман Унәйсне мактаган булып чыкты. Күп тә үтмәде, Унәйс һәм әниебез безнең белән җыелырга кайттылар. Әбү Зарр әйтте: "Әй, минем туганым, бел, мин Аллаһның Илчесе белән, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, очрашканчы өч ел дога кылдым". Мин - Абдуллаһ бин Әш-Шәмит - сорадым: "Абый кемгә намаз укый?" Әбү Зарр җавап бирде: "Мин Аллаһка дога кылам". Аннары мин - Абдуллаһ бин Әш-Шәмит - тагын сорадым: "Алайса, абый намаз укыганда кайсы якка карый?" Әбү Зарр җавап бирде: "Мин намаз укыганда Аллаһ Сөбханә вә Тәгалә теләгән якка карыйм. Чынлыкта, мин төн ахырына кадәр ишам намазын укыйм. Аннары кояш миңа якты нурлар яуганчы ятам". Өнәис миңа әйтте: "Мин Мәккә шәһәренә керергә телим". Шуңа күрә миңа барырга рөхсәт итегез. Шуннан соң Унәйс Мәккә шәһәренә барып җиткәнче юлга чыкты. Ул берникадәр вакыт миңа кайтмады. Мәккә шәһәреннән кайткач, мин аңардан: "Син анда нәрсә эшләдең, әй Унәйс?" - дип сорадым. Унәйс җавап бирде: "Мин Мәккә шәһәрендә синең белән бер үк диндәге бер кешене очраттым, әй Әбү Зарр. Моннан тыш, ул үзен Аллаһ Сөбханә вә Тәгалә җибәргән дип тә әйтте. Мин аннан: "Әй Унәйс, кешеләр аның турында нәрсә уйлый?" - дип сорадым. Унәйс җавап бирде: "Кешеләр аны шагыйрь, күрәзәче һәм сихерче диләр". Унәйс үзе шагыйрь булса да, Унәйс болай диде: "Мин сихерчеләрнең һәм күрәзәчеләрнең сихерләрен ишеттем, ләкин бу кеше әйткәннәргә охшамады. Мин үзем аның сөйләмен танылган шагыйрьләрнең әсәрләре белән чагыштырырга тырыштым. Ләкин, ничек кенә булмасын, аның сөйләме шигырь түгел, минем карашым буенча да, башка кешеләрнең карашы буенча да. Аллаһ белән ант итәм, бу кешеләрнең сүзләре дөрес, һәм алар ялганчылар. Шуннан соң Әбү Джар: «Мине җибәрегез, сез әйткән кешене күрәсем килә!» – диде. Аннары мин Мәккәгә киттем. Юл уртасында Мәккә халкының берсе белән очраштым һәм сорадым: «Дингә кергән кеше – Әш-Шәби – кайда?» – дип. Мин сораган кеше миңа төртеп күрсәтте дә: «Нәрсә дисең, ят кеше? Әш-Шәби?» – диде. Шуннан соң ул миңа балчык һәм сөяк ташлары ыргытты, мин егылып аңымны югалтканчы. Әбү Джар: «Берникадәр вакыттан соң мин уяндым һәм кызыл һәйкәл кебек уяндым. Аннары мин балчык һәм сөяк яраларыннан канны чистарту өчен зәмзәм коесына бардым. Шуннан соң мин зәмзәм суын эчтем. Белегез, җинем, мин анда утыз көн, көне-төне, зәмзәм суыннан башка бернәрсә дә ашамыйча утырдым. Шуңа күрә, ул вакытта минем тәнем симерде, ашказаным ачлыксыз бераз симерде. Әбү Джар: « «Тулынган айның бер төнендә Мәккә шәһәре тыныч иде, һәм Кәгъбә тирәли беркем дә таваф кылмады, бары тик ике хатын-кыз гына Исаф һәм Наилә потларына дога кыла иде. Ике хатын-кыз таваф кылганда миңа якынлаштылар, һәм мин: «Икегез өчен дә ике потның берсенә өйләнегез!» – дидем. Икесе дә ачуланып, минем яныма килделәр. Аннары мин аларга тагын: «Бу пот агачтан гына ясалган түгелме, һәм миңа аның исемен белергә кирәк түгел», – дидем. Ниһаять, ике хатын-кыз шунда ук китеп бардылар, «Әгәр безнең кешеләрдән монда берәр кеше булса, без бу кешегә сабак бирер өчен ярдәм сорар идек», – диделәр. Әбү Зарр болай диде: «Күп тә үтмәде, Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) һәм Әбү Бәкер, ул урынга килеп җиткән иде, ике хатын-кыз яныннан үтеп киттеләр. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) ике хатын-кыздан сорады: «Сезгә ни булды?» Ике хатын-кыз җавап бирде; «Кәгъбә белән аның пәрдәсе арасында бер дингә күчкән кеше - әш-Шәби - басып тора». Шуннан соң Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) сорады: «Ул сезгә нәрсә диде?» Алар җавап бирделәр: «Бу кеше безгә бик кайгылы сүзләр белән әйтте». Шуннан соң Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) килеп, шунда ук Кара ташны үпте. Шуннан соң ул таваф кылды һәм Әбү Бәкер белән бергә намаз укыды. Намаз укыганнан соң, Әбү Зәрр Аллаһ Илчесе янына килде һәм: «Әссәләмү галәйкүм йә, Рәсүлүллаһ», - диде. Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): «Ва 'әлайкә вә рәхмәтуллаһ», - дип җавап бирде. Әбү Зәрр: «Мин аны Ислам сәламе белән беренче булып сәламләдем», - диде. Шуннан соң Аллаһ Илчесе: «Син кем, кардәшем?» - дип сорады. Әбү Зәрр: «Мин Гыйфар кабиләсеннән, әй Аллаһ Илчесе», - дип җавап бирде. Шуннан соң Аллаһ Илчесе минем кулымны кысты. Аннары ул бармакларын маңгаена куйды. Мин үземә: "Бәлки, ул моны яратмыйдыр, чөнки мин Гифар кабиләсеннән", - дидем. Аннары мин аның кулын тотарга теләдем, ләкин Әбү Бәкер мине тыйды. Чыннан да, ул Аллаһның Илчесе турында миннән күбрәк белә иде. Шуннан соң Аллаһның Илчесе башын күтәрде һәм миннән сорады: "Син монда күпме вакыт торасың, кардәшем?" Мин җавап бирдем: "Мин монда утыз көн торам, әй Аллаһның Илчесе". Аллаһның Илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, тагын сорады: "Сиңа кем ашата?" Мин җавап бирдем: "Зәмзәм суыннан башка минем өчен ризык юк. Шуңа күрә мин симез күренәм, ашказаным бераз симез, һәм мин ачлык сизмим". Аллаһның Илчесе әйтте: "Зәмзәм суы чыннан да бәрәкәткә бай һәм гадәти ризыкка караганда күбрәк аксымга ия". Аннары Әбү Бәкер әйтте: "Әй Аллаһның Илчесе, миңа бүген кич аны ашатырга рөхсәт итегез". Аннары Аллаһның Илчесе һәм Әбү Бәкер аның өенә киттеләр, һәм мин дә алар белән киттем. Әбү Бәкер өен ачты һәм безгә шунда ук Таиф шәрабы алып килде. Бу мин ашаган беренче аш иде. Аннары мин Әбү Бәкердән китәргә сорадым һәм турыдан-туры Аллаһның пәйгамбәре янына бардым. Ул әйтте: "Чыннан да, миңа күп хөрмә агачлары булган җир, ягъни Ясриб - Мәдинә тәкъдим ителде. Әй, Әбү Зәрр, син минем тәгълиматларымны үз халкыңа җиткерергә телисеңме? Аллаһ синең тырышлыгың белән халкыңа файда китерсен һәм аларга дәгъватыңны җиткергәнең өчен сине бүләкләсен". Шуннан соң Әбү Зәрр Унәйс янына китте. Шуннан соң Унәйс аңардан сорады: "Әй, Әбү Зәрр, син анда нәрсә эшләдең?" Әбү Зәрр җавап бирде: "Мин Ислам динен кабул иттем һәм Мөхәммәд тәгълиматларына ышандым, әй, Унәйс". Унәйс әйтте: "Чынлыкта, мин дин тәгълиматларын да нәфрәт итмим. Һәм белегез, мин чыннан да Ислам динен кабул иттем һәм Аллаһка ышандым". Аннары без әниебез янына бардык. Ул әйтте: "Миңа сезнең динегез бик ошый. Шуңа күрә мин дә Ислам динен кабул итәргә һәм Аллаһка ышанырга телим". Аннары без үз кабиләбезнең туган шәһәре Гифар кабиләсенә кайттык. Анда без кабиләбез халкына Ислам дәгъватын җиткердек, аларның яртысы ислам динен кабул иткәнче. Аларның җитәкчесе Әймә бин Рәхәдһә Әл-Гифари иде. Шул ук вакытта Гифар кабиләсенең яртысы: "Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Мәдинәгә килгәч, без бары тик ислам динен генә кабул итәчәкбез", - диделәр. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Мәдинәгә килгәч, аларның яртысы ниһаять ислам динен кабул итте. Күп тә үтмәде, Әсләм кабиләсе ислам динен кабул итте һәм: "Әй Аллаһның Илчесе, Гифар кабиләсеннән кардәшләребез ислам динен кабул иттеләр. Шуңа күрә без дә ислам динен кабул итәргә телибез", - диделәр. Бу сүзләрне ишеткәч, Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Аллаһ Гифар кабиләсен гафу итсен һәм Әсләм кабиләсенә тынычлык һәм иминлек бирсен", - диде. [Исхак бин Ибраһим Әл-Хәнҗәли] безгә әйтте; [Ән Нәдр бин Шумәил] безгә әйтте; [Сөләйман бин Әл-Мөгыйрә] безгә сөйләде; [Хөмәйд бин Һилал] безгә бу юлны сөйләде, ләкин аның сүзләреннән соң өстәмә бар: "Миңа сез искә алган кешегә барырга рөхсәт итегез!" - дип җавап бирде Өнәис; "Зинһар, шулай эшләгез, ләкин Мәккә халкыннан сакланыгыз, чөнки алар бу кешегә дошманлык күрсәтәләр һәм аны нәфрәт итәләр". [Мөхәммәд бин Әл-Мүгыйрә Әл-Әнбари] безгә сөйләде; [Ибн Әбу 'Ади] миңа әйтте; [Ибн Әун] безгә [Хөмәйд бин Һилал]дан сөйләде, ['Абдулла бин Әш Шамит] ул әйтте; [Әбу Зәрр] әйтте: "Әй, минем җиянем, мин Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам җибәрелгәнче ике ел намаз укыдым. Өнәис әйтте: "Димәк, намаз укыганда аңа кая карыйсың?" - дип җавап бирде Әбу Зәрр; "Аллаһ теләгән юнәлештә", - аннары риваятьче үз хәдисен Сөләйман бин Әл-Мөгыйрә хәдисендәге кебек сөйләде. Хәдистә дә шулай ук искә алына; "Аннары икесе дә сихерче янына Мәккәдә булган кеше турында сорарга бардылар. Ләкин Унәйс сихерче фикерен югалтканчы, аның фазыйләтләрен мактый бирде. Унәйс әйтте: "Без аның дөяләрен алып, дөяләребез белән бергә куйганчы". Хәдистә бу турыда әйтелә; аннары Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам килеп, Кәгъбәтулла тирәли таваф кылды, аннары Мәкам Ибраһим артында намаз укыды. Әбү Зарр әйтте: "Мин аның белән очраштым һәм сәламләдем. Мин аны беренче булып "Әссәламү галәйкә йә Рәсуллүллаһ" дип сәламләдем. Ул җавап бирде: "Ва гәләйкәс сәлам, син кем?" Шулай ук аның: "Монда күпме яшисең?" - дип әйтүе дә әйтелә. Әбү Зарр җавап бирде: "Унбиш көн үтте". Аннары Әбү Бәкер әйтте: "Миңа бүген кич аны кунак итәргә рөхсәт итегез".