Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
[ഹദ്ദാബ് ബിൻ ഖാലിദ് അൽ അസ്ദി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [സുലൈമാൻ ബിൻ അൽ മുഗീറ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [അബ്ദുല്ല ബിൻ ആഷ് ഷാമിത്] ൽ നിന്ന് [ഹുമൈദ് ബിൻ ഹിലാൽ] ഞങ്ങളോട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; [അബു ദാസ്] ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു; 'വളരെക്കാലം മുമ്പ് ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഗോത്രമായ ഗിഫാർ ഗോത്രം വിട്ടുപോയി. ഞാനും എന്റെ സഹോദരൻ ഉനൈസും എന്റെ അമ്മയും ഞങ്ങളുടെ ഗോത്രം വിട്ടുപോകുന്നതുവരെ അവർ പലപ്പോഴും മാസം ഹറാമാക്കി. അതിനുശേഷം, ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരന്റെ - അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരന്മാർ - അമ്മാവന്മാർ - ഞങ്ങളെ വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കുകയും ഞങ്ങളോട് നന്നായി പെരുമാറുകയും ചെയ്തു, പക്ഷേ ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരന്റെ ഗോത്രം ഞങ്ങളോട് അസൂയപ്പെട്ടു. അവർ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരനോട് പറഞ്ഞു; 'നിങ്ങൾ വീട്ടിലില്ലാത്തപ്പോൾ, ഉനൈസ് പലപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കുടുംബവുമായി വഴക്കിടാറുണ്ട്'. ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരൻ വന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ ഗോത്രം എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ വാദിച്ചു; 'വാസ്തവത്തിൽ, അമ്മാവൻ ഇത്രയും കാലം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയ നന്മയെ അമ്മാവൻ മലിനമാക്കി.' അതുകൊണ്ട് ഇനി മുതൽ നമ്മൾ വേർപിരിയുന്നതാണ് നല്ലത്.' പിന്നെ ഞങ്ങൾ പോകാനുള്ള സാധനങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങി, അതേസമയം ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരൻ ദുഃഖിതനായി കാണപ്പെടുകയും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കണ്ണുനീർ പുരണ്ട മുഖം ഷർട്ട് കൊണ്ട് തുടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ, മക്കയ്ക്ക് സമീപം എത്തുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ അമ്മയുടെ സഹോദരന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ഒരു ദിവസം, ഉനൈസിന് ഞങ്ങളുമായി ഒരു അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടായി. പിന്നീട് അദ്ദേഹവും ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും ഒരു ജോത്സ്യന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ജോത്സ്യൻ ഉനൈസിനെ പ്രശംസിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലായി. അധികം താമസിയാതെ, ഉനൈസും ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഒത്തുകൂടാൻ മടങ്ങി. അബുദർ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ അനന്തരവനേ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനെ (സ) കണ്ടുമുട്ടുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ മൂന്ന് വർഷമായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുക.' ഞാൻ - അബ്ദുല്ല ബിൻ അഷ്-ഷമിത് - ചോദിച്ചു: 'അമ്മാവാ, നീ ആരോടാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്?' അബുദർ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.' പിന്നെ ഞാൻ - അബ്ദുല്ല ബിൻ അഷ്-ഷമിത് - വീണ്ടും ചോദിച്ചു: 'പിന്നെ, നീ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ഏത് ദിശയെയാണ് അഭിമുഖീകരിച്ചത്?' അബൂദർർ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ ത'ആലയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരമുള്ള ദിശയിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു. രാത്രിയുടെ അവസാനം വരെ ഞാൻ ഇഷാ നമസ്കാരം പോലും ചെയ്തു. പിന്നീട് സൂര്യൻ എന്റെ മേൽ പ്രകാശിക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ കിടന്നു'. ഉനൈസ് എന്നോട് പറഞ്ഞു; 'എനിക്ക് മക്ക നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം. അതിനാൽ, എന്നെ പോകാൻ അനുവദിക്കൂ'. പിന്നെ ഉനൈസ് മക്ക നഗരത്തിൽ എത്തുന്നതുവരെ പുറപ്പെട്ടു. വളരെക്കാലത്തേക്ക് അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചുവന്നില്ല. മക്ക നഗരത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ശേഷം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു; 'നീ അവിടെ എന്താണ് ചെയ്തത്, ഉനൈസ്?' ഉനൈസ് മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഓ അബുദ്സാർ, നിങ്ങളുടെ മതം പങ്കിടുന്ന ഒരാളെ ഞാൻ മക്ക നഗരത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടി. അതിനുപുറമെ, അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ ത'ആലയാണ് തന്നെ അയച്ചതെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു; 'ഹേ ഉനൈസ്, ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്?' ഉനൈസ് മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അദ്ദേഹം ഒരു കവിയും ജ്യോത്സ്യനും മാന്ത്രികനുമാണെന്ന് ആളുകൾ പറയുന്നു'. അതേസമയം, ഉനൈസ് തന്നെ ഒരു കവിയാണ്. ഉനൈസ് പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ജ്യോത്സ്യന്മാരുടെയും ജ്യോത്സ്യന്മാരുടെയും മന്ത്രങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞതുപോലെയല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളെ പ്രശസ്ത കവികളുടെ കൃതികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ ഞാൻ തന്നെ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കവിതയല്ല, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിലോ മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായത്തിലോ അല്ല. അല്ലാഹുവാണ സത്യം, തീർച്ചയായും ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, അവരാണ് കള്ളം പറഞ്ഞത്.' അപ്പോൾ അബുദർ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ കാണാൻ എന്നെ അനുവദിക്കൂ!' പിന്നെ ഞാൻ മക്കയിലേക്ക് പോയി. വഴിയിൽ, മക്കയിലെ ഒരാളെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടി ചോദിച്ചു: 'മതം മാറിയ ആൾ എവിടെയാണ് - ആഷ്-ഷാബി -?' ഞാൻ ചോദിച്ച ആൾ എന്റെ നേരെ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു: 'അപരിചിതനേ, നീ എന്താണ് പറയുന്നത്? ആഷ്-ഷാബി?' അപ്പോൾ ആ ആൾ എന്റെ നേരെ കളിമണ്ണും അസ്ഥിയും എറിഞ്ഞു, ഞാൻ താഴെ വീണു ബോധംകെട്ടു വീണു. അബുദർ പറഞ്ഞു: 'കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഉണർന്നു, ഒരു ചുവന്ന പ്രതിമ പോലെ എനിക്ക് ബോധം വന്നു. പിന്നെ കളിമണ്ണും അസ്ഥിയും ഉപയോഗിച്ച് എന്റെ മേൽ എറിയപ്പെട്ട മുറിവുകളിൽ നിന്നുള്ള രക്തം വൃത്തിയാക്കാൻ ഞാൻ സംസം കിണറ്റിൽ പോയി.' അതിനുശേഷം, ഞാൻ സം-സം വെള്ളം കുടിച്ചു. അറിയുക, എന്റെ അനന്തരവനേ; വാസ്തവത്തിൽ, മുപ്പത് ദിവസം ഞാൻ അവിടെ താമസിച്ചു, സം-സം വെള്ളം ഒഴികെ ഭക്ഷണമൊന്നുമില്ല. ഓ, അതിനാൽ, ആ സമയത്ത് എന്റെ ശരീരം തടിച്ചു, എന്റെ വയറ് അൽപ്പം തടിച്ചു, വിശപ്പ് തോന്നുന്നില്ല. അബൂദർ പറഞ്ഞു; 'ഒരു പൂർണ്ണചന്ദ്ര രാത്രിയിൽ, മക്ക നഗരം വിജനമായി തോന്നി, കഅബയ്ക്ക് ചുറ്റും ആരും തവാഫ് ചെയ്യുന്നില്ല, രണ്ട് സ്ത്രീകൾ മാത്രമേ ഇസാഫിന്റെയും നൈലയുടെയും വിഗ്രഹങ്ങളോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. തവാഫ് സമയത്ത് രണ്ട് സ്ത്രീകൾ എന്നെ സമീപിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'നിങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും രണ്ട് വിഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒന്ന് വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുക്കൂ!' അവർ രണ്ടുപേരും കോപാകുലരായി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പിന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും അവരോട് പറഞ്ഞു; 'ഈ വിഗ്രഹം മരം കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്, അതിന്റെ പേര് പോലും എനിക്ക് അറിയേണ്ടതില്ല'. ഒടുവിൽ രണ്ട് സ്ത്രീകൾ ഉടൻ തന്നെ പറഞ്ഞു പോയി; 'നമ്മുടെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ള ചിലർ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ആ മനുഷ്യനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തീർച്ചയായും സഹായം ചോദിക്കുമായിരുന്നു'. അബൂദർ പറഞ്ഞു; "അതിനുശേഷം, ആ സ്ഥലത്തെത്തിയ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമും അബൂബക്കറും രണ്ട് സ്ത്രീകളെയും കണ്ടുമുട്ടി. റസൂലുല്ലാഹി രണ്ട് സ്ത്രീകളോടും ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്?' രണ്ട് സ്ത്രീകൾ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'കഅബയ്ക്കും അതിന്റെ തിരശ്ശീലയ്ക്കും ഇടയിൽ ഒരു മതപരിവർത്തനം ചെയ്ത ആൾ - അശ്-ഷാബി' നിൽക്കുന്നു'. തുടർന്ന്, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ചോദിച്ചു; 'അയാൾ നിങ്ങളോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?' ഇരുവരും മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ആ മനുഷ്യൻ ഞങ്ങളോട് വളരെ ദുഃഖകരമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിച്ചു'. അപ്പോൾ പ്രവാചകൻ വന്ന് ഉടൻ തന്നെ കരിങ്കല്ലിൽ ചുംബിച്ചു. അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹം ത്വവാഫ് ചെയ്യുകയും അബൂബക്കറിനൊപ്പം നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം, അബൂദ്സർ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: 'അസ്സലാമു അലൈകുമേ റസൂലുല്ലാഹ്'. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശംസയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകി; 'വാ 'അലൈക വ റഹ്മാതുല്ലാഹ്'. അബൂദർ പറഞ്ഞു; 'അദ്ദേഹത്തെ ഇസ്ലാമിക ആശംസകളോടെ ആദ്യമായി അഭിവാദ്യം ചെയ്തത് ഞാനാണ്'. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി ചോദിച്ചു; 'എന്റെ സഹോദരാ, നീ ആരാണ്?' അബൂദർർ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ഗിഫാർ ഗോത്രത്തിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ'. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് എന്റെ കൈ കുലുക്കി. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ നെറ്റിയിൽ വച്ചു. ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ഗിഫാർ ഗോത്രത്തിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്, ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടേക്കില്ല'. അപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ അബൂബക്കർ എന്നെ തടഞ്ഞു. വാസ്തവത്തിൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനെക്കുറിച്ച് എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാം. അതിനുശേഷം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ തലയുയർത്തി എന്നോട് ചോദിച്ചു; 'എന്റെ സഹോദരാ, നീ എപ്പോഴാണ് ഇവിടെ വന്നത്?' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'എനിക്ക് മുപ്പത് ദിവസമായി ഇവിടെയുണ്ട്, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ'. റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം വീണ്ടും ചോദിച്ചു; 'ആരാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നത്?' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'സംസം വെള്ളം ഒഴികെ എനിക്ക് ഭക്ഷണമില്ല. ഓ, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ തടിച്ചതായി കാണപ്പെടുന്നത്, എന്റെ വയറ് അൽപ്പം തടിച്ചതാണ്, എനിക്ക് വിശക്കുന്നില്ല'. റസൂലുല്ലാഹ് പറഞ്ഞു; 'സംസം വെള്ളം തീർച്ചയായും അനുഗ്രഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്, സാധാരണ ഭക്ഷണത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രോട്ടീൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്'. അടുത്തതായി അബൂബക്കർ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് ഭക്ഷണം നൽകാൻ എന്നെ അനുവദിക്കൂ'. പിന്നീട് റസൂലുല്ലാഹ് (റ)വും അബൂബക്കറും അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, ഞാനും അവരോടൊപ്പം പോയി. അബൂബക്കർ തന്റെ വീട് തുറന്ന് ഉടൻ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തൈഫ് വീഞ്ഞ് കൊണ്ടുവന്നു. അതായിരുന്നു ഞാൻ ആദ്യം കഴിച്ച ഭക്ഷണം. പിന്നെ ഞാൻ അബൂബക്കറിനോട് വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു, ഞാൻ നേരെ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'തീർച്ചയായും, ധാരാളം ഈത്തപ്പഴങ്ങളുള്ള ഒരു രാജ്യം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചു, അതായത് യസ്രിബ് - മദീന -. ഹായ് അബൂദ്സാർ, എന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ നിങ്ങളുടെ ആളുകൾക്ക് അറിയിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? നിങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങളിലൂടെ അല്ലാഹു നിങ്ങളുടെ ആളുകൾക്ക് പ്രയോജനം ചെയ്യട്ടെ, നിങ്ങളുടെ സന്ദേശം അവർക്ക് എത്തിച്ചതിന് നിങ്ങൾക്ക് പ്രതിഫലം നൽകട്ടെ'. അതിനുശേഷം, അബൂദ്സാർ ഉനൈസിലേക്ക് വന്നു. തുടർന്ന് ഉനൈസ് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു; 'അവിടെ നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്തത്, ഓ അബൂദർ?' അബൂദർ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ഇസ്ലാമിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്തു, മുഹമ്മദിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു ഓ ഉനൈസ്'. ഉനൈസ് പറഞ്ഞു; 'യഥാർത്ഥത്തിൽ, ആ മതത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളെയും ഞാൻ വെറുക്കുന്നില്ല. അറിയുക, തീർച്ചയായും ഞാൻ ഇസ്ലാമിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്തു, അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു'. പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'നിങ്ങളുടെ മതം എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. അതിനാൽ, ഞാനും ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറാനും അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു'. അടുത്തതായി ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഗോത്ര ജന്മനാടായ ഗിഫാർ ഗോത്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ ഞങ്ങളുടെ ഗോത്രത്തിലെ ജനങ്ങളിൽ പകുതി പേർ ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചു. അവരുടെ നേതാവ് ഐമ ബിൻ റഹദ അൽ ഗിഫാരി ആണ്. അതേസമയം, ഗിഫാർ ഗോത്രത്തിലെ പകുതി പേർ പറഞ്ഞു; 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം മദീനയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറും'. പ്രവാചകൻ മദീനയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവരിൽ പകുതി പേർ ഒടുവിൽ ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറി. അധികം താമസിയാതെ, അസ്ലം ഗോത്രം ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറി, 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഗിഫാർ ഗോത്രത്തിലെ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറി. അതിനാൽ, ഞങ്ങളും ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു. ഈ പ്രസ്താവന കേട്ട റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹു ഗിഫാർ ഗോത്രത്തിന് ക്ഷമ നൽകുകയും അസ്ലം ഗോത്രത്തിന് സുരക്ഷയും സമാധാനവും നൽകുകയും ചെയ്യട്ടെ'. [ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം അൽ ഹൻസലി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [അൻ നദ്ർ ബിൻ സിയുമൈൽ] ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു; [സുലൈമാൻ ബിൻ അൽ മുഗീറ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [ഹുമൈദ് ബിൻ ഹിലാലിനെ] ഈ വഴിയിലൂടെ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ കൂടിയുണ്ട്; 'നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ വ്യക്തിയെ കാണാൻ ഞാൻ പോകട്ടെ!' ഉനൈസ് മറുപടി പറഞ്ഞു; 'മുന്നോട്ട് പോകൂ, പക്ഷേ മക്കയിലെ ആളുകളെ സൂക്ഷിക്കുക, കാരണം അവർ ആ വ്യക്തിയോട് ശത്രുത പുലർത്തുകയും അവനെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു'. [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന അൽ അൻബാരി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [ഇബ്നു അബു അദി] എന്നോട് പറഞ്ഞു; [അബ്ദുള്ള ബിൻ അഷ് ഷാമിത്] [ഹുമൈദ് ബിൻ ഹിലാലിൽ] നിന്ന് [ഇബ്നു ഔൻ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [അബുദർ] പറഞ്ഞു; ഓ എന്റെ അനന്തരവൻ, പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെ അയക്കുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ട് വർഷമായി ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഉനൈസ് പറഞ്ഞു; 'എങ്കിൽ നിങ്ങൾ എവിടേക്ക് അഭിമുഖമായി നമസ്കരിക്കുന്നു? അബു ദ്സാർ മറുപടി പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ദിശയിലേക്ക്'. - പിന്നീട് സുലൈമാൻ ബിൻ അൽ മുഗീറയുടെ ഹദീസിൽ നിന്ന് നിവേദകൻ തന്റെ ഹദീസ് വിവരിക്കുന്നു. ഹദീസിൽ ഇങ്ങനെയും പറയുന്നു: 'പിന്നെ അവർ രണ്ടുപേരും മക്കയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ ഒരു ഷാമനെ കണ്ടുമുട്ടി. എന്നിരുന്നാലും, ഷാമന്റെ അഭിപ്രായം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുവരെ ഉനൈസ് എല്ലായ്പ്പോഴും ആ വ്യക്തിയുടെ ശക്തികളെ പ്രശംസിച്ചു. ഉനൈസ് പറഞ്ഞു; ഞങ്ങൾ അവന്റെ ഒട്ടകങ്ങളെ എടുത്ത് ഞങ്ങളുടെ ഒട്ടകങ്ങളുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്നതുവരെ. ഹദീസിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: തുടർന്ന് പ്രവാചകൻ ശല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ശല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം വന്ന് കഅബയിൽ ത്വവാഫ് ചെയ്തു, തുടർന്ന് ഇബ്രാഹിമിന്റെ മഖാമിന്റെ പിന്നിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അബൂദർ പറഞ്ഞു; ഞാനും അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു ഹലോ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യമായി അഭിവാദ്യം ചെയ്തത് അസ്സലാമു അലൈക ഓ റസൂലുല്ലാഹ് എന്ന വാക്കുകളിലൂടെയാണ്. അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; 'വാ അലൈകസ് സലാം, നീ ആരാണ്?' എന്ന വാക്കുകളും പരാമർശിക്കപ്പെട്ടു; 'നീ എപ്പോൾ മുതൽ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നു?' അബൂദർ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'പതിനഞ്ച് ദിവസമായി'. അപ്പോൾ അബൂബക്കർ പറഞ്ഞു; 'ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ അവനെ രസിപ്പിക്കട്ടെ.'