Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
Huet eis [Haddab bin Khalid Al Azdi] erzielt; Huet eis [Sulaiman bin Al Mughirah] erzielt; Nodeems hien eis [Humaid bin Hilal] vun ['Abdullah bin Ash Shamit] bericht huet, sot hien; [Abu Dzar] sot eemol: 'Viru laanger Zäit hu mir eise Stamm verlooss, de Ghifar Stamm. Si hunn de Mount dacks illegal gemaach, bis ech, mäi Brudder Unais a meng Mamm eise Stamm verlooss hunn. Duerno si mir am Haus vum Brudder vun eiser Mamm - Monni - bliwwen. D'Bridder vun eiser Mamm - Monnien - hunn eis ganz respektéiert a gutt behandelt, awer um Enn ass de Stamm vum Brudder vun eiser Mamm jalous op eis ginn. Si hunn zum Brudder vun eiser Mamm gesot: 'Wann Dir net doheem sidd, streit den Unais dacks mat Ärer Famill.' Wéi de Brudder vun eiser Mamm koum, huet hien eis erzielt, wat säi Stamm gesot hat, also hu mir eis gestridden: 'Tatsächlech huet den Monni d'Gutt verschmotzt, dat den Monni eis déi ganz Zäit geschenkt huet. Dofir wier et vun elo un besser fir eis, eis ze trennen.' Dunn hu mir ugefaange Proviant fir eis Ofrees virzebereeden, während de Brudder vun eiser Mamm traureg ausgesinn huet a säi mat Tréinen duerchnäasst Gesiicht mat sengem Hiem ofgewëscht huet, während hien geschluchzt huet. Schlussendlech hu mir d'Haus vum Brudder vun eiser Mamm verlooss, bis mir bei Mekka ukomm sinn. Eines Daags hat den Unais eng Meenungsverschiddenheet mat eis. Dunn sinn hien an eis Mamm bei e Wahrsager gaangen. Et huet sech erausgestallt, datt de Wahrsager den Unais gelueft huet. Kuerz drop sinn den Unais an eis Mamm zréckkomm, fir sech mat eis ze versammelen. Den Abu Dharr sot: 'O mäi Neve, wësst, datt ech dräi Joer laang gebiet hunn, ier ech de Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam' kennegeléiert hunn. Ech - Abdullah bin Ash-Shamit - huet gefrot: 'Monni, zu wiem hues du gebiet?' Den Abu Dharr huet geäntwert: 'Ech hunn zu Allah gebiet.' Dunn hunn ech - Abdullah bin Ash-Shamit - nach eng Kéier gefrot: 'A wéi eng Richtung hues du dann gekuckt, wéi s du gebiet hues?' Den Abu Dharr huet geäntwert: 'Ech zéien mech an déi Richtung, déi Allah Subhanahu wa Ta'ala gewënscht huet, wann ech gebiet hunn. Ech hunn souguer Isha-Gebieder bis zum Enn vun der Nuecht gebiet.' „Dann sinn ech do bliwwen, bis d'Sonn op mech geschéngt huet.“ Den Unais sot zu mir: „Ech wëll an d'Stad Mekka kommen. Dofir, loosst mech goen.“ Dunn ass den Unais fortgaang, bis hien an der Stad Mekka ukomm ass. Hie koum laang net méi bei mech zréck. Nodeems ech aus der Stad Mekka zréckkoum, hunn ech hie gefrot: „Wat hues du do gemaach, Unais?“ Den Unais huet geäntwert: „Ech hunn e Mann an der Stad Mekka kennegeléiert, deen deng Relioun deelt, O Abu Dzar. Ausserdeem huet hien och gesot, datt hie vum Allah Subhanahu wa Ta'ala geschéckt gouf.“ Ech hunn hie gefrot: „Hey Unais, wat denken d'Leit iwwer hien?“ Den Unais huet geäntwert: „D'Leit soen, datt hie e Dichter, e Waarsager an en Zauberer war.“ Mëttlerweil ass den Unais selwer e Dichter. Den Unais sot: „Ech hunn d'Beschwéierunge vu Waarsager a Wahrsager héieren, awer net wéi dat, wat dee Mann gesot huet. An ech selwer hunn probéiert, seng Wierder mat de Wierker vu bekannte Dichter ze vergläichen.“ Mä awer sinn seng Wierder keng Poesie, weder menger Meenung nach vun aneren. Bei Allah, wierklech, wat dee Mann gesot huet, ass wouer, an et sinn déi, déi gelunn hunn.' Dunn sot den Abu Dharr: 'Loosst mech goen, fir datt ech déi Persoun gesinn, déi Dir ernimmt hutt!' Dunn sinn ech op Mekka gaangen. Ënnerwee sinn ech ee vun de Leit vu Mekka begéint a gefrot: 'Wou ass deen, deen seng Relioun geännert huet - Ash-Shabi -?' Déi Persoun, déi ech gefrot hunn, huet op mech gewisen a gesot: 'Wat sees du, O Friemen? Ash-Shabi?' Dunn huet déi Persoun Lehm a Schanken op mech gehäit, bis ech gefall sinn a bal ohnmächteg ginn sinn. Den Abu Dharr sot: 'Eng Zäit méi spéit sinn ech erwächt a koum zu Besënnung wéi eng rout Statu. Dunn sinn ech bei de Zamzam-Brunn gaangen, fir d'Blutt aus de Wonnen ze botzen, déi mat Lehm a Schanken op mech gehäit goufen. Duerno hunn ech Zam-Zam-Waasser gedronk. Weess, O mäi Neve, datt ech do drësseg Deeg, Dag an Nuecht, ouni Iessen ausser Zam-Zam-Waasser gelieft hunn. Oieh, dofir ass et net iwwerraschend, datt mäi Kierper zu där Zäit fett a mäi Bauch e bëssen fett gouf, ouni datt ech Honger hat. Den Abu Dharr sot: "Un enger Vollmoundnuecht huet sech d'Stad Mekka verlooss ugefillt an et huet keen Tawaf ronderëm de Kaaba gemaach, nëmmen zwou Fraen hunn zu den Idolen Isaf an Nailah gebiet. Déi zwou Frae koumen während dem Tawaf op mech zou an ech sot: 'Bestiet einfach ee vun den zwou Idolen fir iech zwee!' Et huet sech erausgestallt, datt si allebéid rosen waren a bei mech koumen. Dann hunn ech nach eng Kéier zu hinnen zwee gesot: 'Ass dës Idol net einfach aus Holz an ech brauch net emol säin Numm ze kennen.' Schlussendlech sinn déi zwou Fraen direkt fortgaang a soten: 'Wann et just e puer Leit vun eiser Aart hei géif ginn, géife mir definitiv ëm Hëllef froen, fir deem Mann eng Lektioun bäizebréngen.' Den Abu Dharr sot: Kuerz drop sinn de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam an den Abu Bakr, deen grad op der Plaz ukomm war, den zwou Frae begéint. De Rasulullah (frid a seng Frae sinn him net zefridden). Déi zwou Fraen hunn geäntwert: "Et steet eng Konvertit - Ash-Shabi' - tëscht der Kaaba an hirem Rideau." Duerno huet de Rasulullah (frid a seng Frae sinn him net zefridden) gefrot: "Wat huet hien zu iech zwee gesot?" Béid hunn geäntwert: "De Mann huet mat eis a ganz traurege Wierder geschwat." Dunn ass de Prophéit komm an huet direkt de Schwaarze Steen gekësst. Duerno huet hien den Tawaf gemaach a mam Abu Bakr gebiet. Nom Gebied ass den Abu Dzar zum Messenger vu Gott komm a sot: "Assalamu 'Alaikum O Rasulullah". De Rasulullah (frid a seng Frae sinn him net zefridden) huet d'Begréissung geäntwert: 'Wa 'Alaika wa Rahmatullah'. Den Abu Dharr sot: "Ech war déi Éischt, déi hien mat islamesche Begréissungen begréisst huet." Dunn huet de Messenger vu Gott gefrot: "Wien bass du, mäi Brudder?" Den Abu Dharr huet geäntwert: "Ech kommen aus dem Ghifar Stamm, O Messenger vu Gott". Dunn huet de Rasulullah mir d'Hand geschëddelt. Duerno huet hien seng Fanger op seng Stir geluecht. Ech hunn zu mir gesot: 'Vläicht gefällt et him net, well ech aus dem Ghifar Stamm kommen.' Dunn wollt ech seng Hand halen, awer den Abu Bakr huet mech gestoppt. Tatsächlech weess hie méi iwwer de Messenger vu Gott wéi ech selwer. Duerno huet de Messenger vu Gott säi Kapp gehuewen a mech gefrot: 'Zënter wéini bass du op dëser Plaz, mäi Brudder?' Ech hunn geäntwert: 'Ech sinn zënter drësseg Deeg hei, O Messenger vu Gott.' De Rasulullah (frid a sehbefridd) huet nach eng Kéier gefrot: 'Wien erniert dech?' Ech hunn geäntwert: 'Et gëtt kee Iessen fir mech ausser Zamzam Waasser. Oieh, dofir gesinn ech fett aus a mäi Bauch ass e bëssen fett an ech hunn keen Honger.' De Prophéit sot: 'Den Zam-zam Waasser ass wierklech voller Segen an enthält méi Protein wéi normal Iessen.' Duerno sot den Abu Bakr: 'O Messenger vu Gott, loosst mech him haut den Owend Iessen ginn.' Dunn sinn de Rasulullah an den Abu Bakr heem gaangen, an ech sinn och mat hinne gaangen. Den Abu Bakr huet säin Haus opgemaach an huet eis direkt thailännesche Wäin bruecht. Dat war dat éischt Iessen, wat ech giess hunn. Dunn hunn ech den Abu Bakar gefrot, heem ze goen, an ech sinn direkt zum Gesandte vu Gott gaangen. Hie sot: 'Tatsächlech gouf mir e Land mat ville Palmen presentéiert, nämlech Yathrib - Medina -. Moien Abu Dzar, bass du bereet, meng Léiere un däi Vollek ze vermëttelen? Mee Allah dengem Vollek duerch deng Efforte gutt doen a dech dofir belounen, datt s du hinnen deng Botschaft vermëttels.' Duerno koum den Abu Dzar bei den Unais. Dunn huet den Unais hie gefrot: 'Wat hues du do gemaach, O Abu Dharr?' Den Abu Dharr huet geäntwert: 'Ech sinn zum Islam konvertéiert a gleewen un d'Léiere vum Muhammad O Unais.' Den Unais sot: 'Eigentlech haassen ech d'Léiere vun där Relioun och net. A wësst Dir, tatsächlech sinn ech zum Islam konvertéiert a gleewen un Allah.' Dunn si mir bei eis Mamm gaangen. Dunn sot hien: 'Ech hunn deng Relioun wierklech gär.' Dofir wëll ech och zum Islam konvertéieren a un Allah gleewen. Duerno si mir zréck an eis Heemechtsstad vum Stamm, de Ghifar Stamm, gaangen. Do hu mir d'Botschaft vum Islam un d'Leit vun eisem Stamm vermëttelt, bis d'Halschent vun hinnen zum Islam konvertéiert ass. Hire Leader ass d'Aima bin Rahadhah Al Ghifari. Mëttlerweil sot d'Halschent vum Ghifar Stamm: 'Wann de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam zu Medina ukommt, da wäerte mir zum Islam konvertéieren.' Wéi de Prophet zu Medina ukomm ass, huet d'Halschent vun hinnen endlech zum Islam konvertéiert. Kuerz drop huet den Aslam Stamm sech zum Islam konvertéiert a gesot: 'O Messenger vu Gott, eis Bridder vum Ghifar Stamm sinn zum Islam konvertéiert. Dofir wëlle mir och zum Islam konvertéieren.' Wéi de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam dës Ausso héieren huet, sot de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam: 'Mee Allah dem Ghifar Stamm verzeien a Sécherheet a Fridden dem Aslam Stamm ginn.' Huet eis [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] gesot; Huet eis [An Nadhr bin Syumail] informéiert; Huet eis [Sulaiman bin Al Mughirah] gesot; Huet eis [Humaid bin Hilal] iwwer dëse Wee gesot, awer et gëtt en Zousaz no deem wat hie gesot huet: 'Loosst mech goen fir déi Persoun ze gesinn, déi Dir ernimmt hutt!' Den Unais huet geäntwert: 'Maacht weider, awer passt op d'Leit vu Mekka op, well si sinn där Persoun feindlech a haassen hien'. Huet eis [Muhammad bin Al Mutsanna Al 'Anbari] gesot; Huet mir [Ibn Abu 'Adi] gesot, hie sot; Huet eis [Ibn 'Aun] vum [Humaid bin Hilal] vum ['Abdullah bin Ash Shamit] bericht, hie sot; [Abu Dharr] sot: O mäi Neve, ech bieden zënter zwee Joer ier de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam geschéckt gouf. Den Unais sot: 'Wou kuckt Dir Iech dann un wann Dir biet?' Den Abu Dzar huet geäntwert; an déi Richtung déi Allah wëll'. - dann erzielt den Erzieler säin Hadith no dem Hadith vum Sulaiman bin Al Mughirah. Am Hadith steet och; „Dunn hunn déi zwee sech op e Schaman getraff, fir no der Persoun ze froen, déi zu Mekka war. Den Unais huet awer ëmmer d'Stäerkte vun der Persoun gelueft, bis de Schaman seng Meenung verluer huet. Den Unais sot; bis mir seng Kamellen geholl an se mat eise Kamellen kombinéiert hunn. Am Hadith steet et; dann ass de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam sallallaahu 'alaihi wasallam komm an huet Tawaf um Kaaba gemaach an dann hannert dem Ibrahim sengem Makaam gebiet. Den Abu Dharr sot: „Ech hunn hien och sallallaahu 'alaihi wasallam begéint a mech begréisst. Ech war déi Persoun, déi hien als éischt mat de Wierder begréisst huet; Assalaamu 'Alaika O Rasulullah'. Hien huet geäntwert: 'Wa Alaikas Salam, wien bass du?' Seng Wierder goufen och ernimmt; 'Zënter wéini wunns du hei?' Den Abu Dharr huet geäntwert: 'Et ass elo fofzéng Deeg.' Dunn huet den Abu Bakr gesot: 'Loosst mech hien haut den Owend ënnerhalen.'“