Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
G’ha dit [Haddab bin Khalid Al Azdi]; G’ha dit [Suliman bin Al Mughirah]; Dopu avegh segnalà a noi [Humaid bin Hilal] de [Abdullah bin Ash Shamit] g’ha dì; [Abu Dzar] una volta l’ha dit; «L’è tant temp che g’hem lassà la noster tribù, la tribù Ghifar. Despess faseven illegal el mes haram, fin che mi, el me fradel Unais e la me mam g’hem lassà la noster tribù. Dopu, sem restà in cà del fradel de la noster mam, el ziu. I fradel de la noster mam - i zii - g’han rispetà tant e g’han tratà ben, ma a la fin la tribù del fradel de la noster mam l’è diventada gelusa de noi. Disen al fradel de la nostra mam; “Quand te se minga a cà, Unais despess cumbat cun la tò fameja”. Quand el fradel de la noster mam l’è rivà, g’ha cuntà chel che g’haveva dì la sò tribù, inscì g’hem discutì; «Infatt, el zio l’ha inquinad la bontà che el zio l’ha dà a noi in tüt quest temp chi. Oh, l’è per quest che, d’incö innanz, l’è meji se andem per i noster stradi separà”. Poeu g’hem cumincià a preparà i scorti per la noster partenza, mentre el fradel de la noster mam pareva trist e asciugava la facia cun la camisa mentre singhiozava. Finalment g’hem lassà la cà del fradel de la noster mam fin quand sem rivà visin a la Mecca. Un dì Unais l’era minga d’acord cun noi. Poeu lü e la noster mam sunt nà da un sciaman. L’è saltà föra che el sciaman g’haveva ludà Unais. Minga tant temp dopu, Unais e la noster mam sunt turnà a stà cun noialter. Abu Darr l’ha dit; “O me nevodo, per piasé savè che g’ho pregà per tri an prima de incuntrà el Profeta”. Mi -Abdullah bin Ash-Shamit- g’ho dumandà; «El zio prega a chi? ’ Abu Dharr g’ha rispost; “Prego Allah”. Poeu mi - Abdullah bin Ash-Shamit - g’ho dumandà ancamò; “Se l’è inscì, alura in che direziun varda el ziu quand prega? ’ Abu Dharr g’ha rispost; “Me vardo innanz a la direziun desiderada de Allah Subhanahu wa Ta’ala quand prego. Ho anca pregad i orezion Isha fina a la fin de la noit. Poeu me son sdrajà fin che el sul m’ha slanzà sü de mi». Unais m’ha dit; «Vœi entrà in de la cità de la Mecca. Donca, lassam nà». Poeu Unais l’è partì fin quand l’è rivà in de la cità de la Mecca. L’è minga turnà da mi per tant temp. Dopu vèss turnà de la cità de Mecca, g’ho dumandà; «Cosa g’he fatt lì, Unais? ' Unais l'ha rispost; “G’ho incuntrà un òmm in de la cità de Mecca che cundivid la tò religiun, o Abu Dzar. A part qell, luu l’ha anca diit qe l’era stait mandad de Allah Subhanahu wa Ta’ala’. G’ho domandà; “Ehi Unais, cosa pensa la gent de lü? ' Unais l'ha rispost; “La gent la dis che l’era un poeta, un indovin e un stregon”. Intant, Unais stess l’è un poeta. Unais l’ha dit; “G’ho sentì i incantesim di sciaman e di indovin, ma sun minga cuma chel che disen chesti gent. E mi stess g’ho cercà de paragunà i sò parolles cunt i oper di poeti famus. Ma, però, quel che g’ha dit l’era minga un poema, sia segond mi o segond i olter. Per Allah, ancamò quel che disen i gent l’è vera, e sun luur che g’han mentì». Allora Abu Dzar l’ha dit; «Lassèm nà a vedè la persuna che g’he dit! ' Poeu son nà a la Mecca. In de la strada, g’ho incuntrà un di resident de la cità de Mecca e g’ho dumandà; “Induè l’è la persuna che s’è cunvertì a la religiun - Ash-Shabi -? ' La persona che g’ho dumandà prima la m’ha indicà, disend; «Cosa dis, o stranier? Ceneri Shabi? ’ Poeu l’òmm m’ha slanzà argila e oss fin che son cascà e me sun desmentegà. Abu Darr l’ha dit; “Qualche temp dopu g’ho sì svegliatevi e svegliatevi come una statua rossa. Poeu son nà al pozz de Zamzam per netà el sàang di ferit causà del slanzà argila e oss. Dopu, g’ho bevü aqua zam-zam. Sapi, o me nevodo, che g’ho vissuu lì per trenta dì, de dì e de nott senza magnà che l’aqua zam-zam. OIeh, donca, l’è minga una surpresa che en chel temp el me corp l’è diventà grass e el me stomegh l’era un poo grass senza nissuna sensaziun de fam. Abu Darr l’ha dit; 'In una noit de luna piena, la citaa de la Meca la se sentiva deserta e nissun ‘l faseva el tawaf intorn a la Kaaba, nomà do done i pregaven ai idoi de Isaf e de Nailah. I dü dònn se sun avvicinad a mi durant el tawaf e mi g’ho dì; «Basta sposà ün di dü idol per tücc e dü! ’ L’è saltà föra che tüt e dü l’eran rabià e vegnivan vers de mi. Allora g’ho dit ancamò a tücc e dü; “Chestu idol l’è minga fà sultant de legn e g’ho nanca bisogn de savè cuma se ciama”. Finalment i dü dònn se sun partì subit disend; “Se sultant g’heren di gent de noster tip in gir, dumandarem de sicür jütt per insegnà una leziun a chel òmm”. Abu Darr l’ha dit; Minga tant temp dopu, el Rasulullah e Abu Bakr, che l’eran apena rivà in del sit, se sun incuntrà cun i dü dònn. Rasulullah g’ha dumandà ai dü dònn: “Cos’è che g’he cun vuuter dü? ’ I dü dònn g’han rispost; “A g’é un convertid -Ash-Shabi” qe ‘l se trova intra la Kaaba e la sœ cortina”. Dopu, el Rasulullah g’ha dumandà: “Cosa g’ha dì a vuuter dü? ' Tucc e dü g’han rispost; “L’òmm g’ha parlà cun di parolles trist”. Poeu el Profeta l’è vegnuu e subit l’ha basad la Pedra Nera. Dopu, g’ha fatt el tawaf e g’ha pregà cun Abu Bakr. Dopu la oraziùn, Abu Dzar l’è rivà al Messagger de Allah e g’ha dit; “Assalam ‘Alaikum o Rasulullah’. El Rasulullah g’ha rispost al salud: “Wa ‘Alaika wa Rahmatullah’. Abu Darr l’ha dit; “Sò stad la prima persuna a saludal cun i salud islamich”. Allora el Messagger de Allah l’ha domandad: “Chi set, me fradel? ’ Abu Dharr g’ha rispost; “Veni de la tribù Ghifar, o Messagger de Allah”. Poeu Rasulullah m’ha dà la man. Dopu g’ha mettuu i dit sü la front. Me son dit a mi stess; “Forsi g’he pias minga perché vegni de la tribù Ghifar”. Poeu vureeva tegnì la sò man, ma Abu Bakr m’ha fermà. Infatt, lü el sa püsee del Messagger de Allah che de mi. Dopu chel, el Messagger de Allah g’ha alzà el cò e g’ha dumandà: “De quand l’è che l’è stà en chestu sit, me fradèl? ' G’ho rispost; “Sò stà chì per trenta dì, o Messagger de Allah”. El Rasulullah g’ha dumandà ancamò: “Chi te dà de magnà? ' G’ho rispost; “G’he no de magnà per mi se non l’aqua de Zamzam. Oh, per quell, par grass e el me stomegh l’è un po’ grass e g’ho no la fam”. El Profeta g’ha dit: “L’aqua de Zam-zam l’è defatt piena de benediziun e g’ha denter püsee protein del mangià urdinari”. Dopu Abu Bakr g’ha dit; “O Messagger de Allah, permetem de dargh de magnà stasira”. Poeu Rasulullah e Abu Bakr sunt partì per cà luur e anca mi son nà cun luur. Abu Bakr g’ha dervì la sò cà e subit g’ha purtà el vin Thaif per noi. Quel l’era el prim magnà che g’ho magnà. Poeu g’ho dumandà a Abu Bakar de turnà a cà e son nà direttament al Messagger de Allah. El g’ha dit: “Efetivament, un pais m’è stà presentà cun tanti palm de dat, cioè Yathrib - Medina -. Ciao Abu Dzar, l’è dispost a trasmett i me insegnament a la tò gent? Che Allah g’he dà vantagg al tò popul travers i tò sforzi e che te ricumpensa per avegh trasmetü el tò messaj al popul a lor'. Dopu, Abu Dzar l’è rivà a Unais. Allora Unais g’ha domandà; “Cosa g’he fatt lì, o Abu Dharr? ’ Abu Dharr g’ha rispost; “Me sun cunvertì a l’Islam e credi in di insegnament de Mahomed O Unais”. Unais l’ha dit; “In realtà, gnanca mi odio i insegnament de chela religiun. E savè, ancamò me sun cunvertì a l’Islam e credi en Allah”. Poeu sem nà da la noster mam. Poeu l’ha dit; «La tò religiun la me pias tant. Donca, vœi anca mi cunvertir-m a l’Islam e creder in Allah”. Dopu sem turnà in de la noster cità natal, la tribù Ghifar. Lì g’hem trasmetü el messagg del Islam a la gent de la noster tribù fin quand la mità de luur la s’è cunvertì a l’Islam. El sò capo l’è Aima bin Rahadhah Al Ghifari. Intant, la mità de la tribù Ghifar g’ha dit; “Quand el Rasulullah riva a Medina, alura se cunvertem a l’Islam”. Quand el Profeta l’è rivà a Medina, la mità de luur la s’è cunvertì a l’Islam. Minga tant temp dopu, la tribù Aslam la s’è cunvertì a l’Islam, disend; “O Messagger de Allah, i noster fradei de la tribù Ghifar se sun cunvertì a l’Islam. Donca, vœrem anca cunvertiss a l’Islam”. Ascultand chesta dichiaraziun, el Rasulullah g’ha dì: “Che Allah perdona la tribù Ghifar e g’he dà sicureza e pas a la tribù Aslam”. G’ha dit [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali]; Ci ha informad [Un Nadhr bin Syumail]; G’ha dit [Suliman bin Al Mughirah]; G’ha dit [Humaid bin Hilal] travers chesta strada ma g’he una giunta dopu chel che g’ha dit; «Lassèm nà a vedè la persuna che g’he dit! ' Unais l'ha rispost; “Anda inanz, ma sta atent a la gent de la Meca, perchè lür sun ostil a chela persuna e l’odian”. G’ha dit [Mahomed bin Al Mutsanna Al 'Anbari]; M’ha dit [Ibn Abu 'Adi] che g’ha dit; G’ha riferì a noi [Ibn Aun] de [Humaid bin Hilal] de [Abdullah bin Ash Shamit] che g’ha dit; [Abu Darr] l’ha dit; O me nevodo, g’ho pregà per dü an prima che el Profeta l’era stà mandà. Unais l’ha dit; «Dopu indué te vardet quand che preget? Abu Dzar g’ha rispost; in de la direziun che Allah vœur». - pö el narratur cunta el sò Hadith segund l’Hadith de Sulaiman bin Al Mughirah. In del Hadith l’è anca dit; “Dopu i dü g’han incuntrà un sciaman, per dumandà de la persuna che l’era a la Mecca. Però, Unais g’ha semper ludà i punt de forza de la persuna fin quand el sciaman g’ha perdü la sò opiniun. Unais l’ha dit; fin che g’hem ciapà i sò camel e g’hem cumbinà cunt i noster camel. In del Hadith l’è dit; pò el Profeta l’è rivà e g’ha fatt el Tawaf a la Kaaba e dopu g’ha pregà deré del maqam de Ibrahim. Abu Darr l’ha dit; L’ho anca incuntrad e g’ho dit ciao. Mi l’eri la persona che l’ha saludad per la prima volta cun i paroll; Assalaamu 'Alaika O Rasulullah'. Lü l’ha rispost: “Wa Alaikas Salam, chi set? Anca i sò parolles sun stà menziunà; «De quand l’è che vivet chi? ’ Abu Dharr g’ha rispost; “L’è passà quindes dì”. Allora Abu Bakr l’ha dit; “Lassèm divertirlo stasira.