Hadith Representative
Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan
Imam Muslim : 4520حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ
O n'à dito [Haddab bin Khalid Al Azdi]; O l'à dito [o Sulaiman bin Al Mughirah]; Dòppo aveine segnallou [Humaid bin Hilal] da [‘Abdullah bin Ash Shamit] o l’à dito; [Abu Dzar] o l'à dito unna vòtta; — De tempo fa emmo lasciou a nòstra tribù, a tribù Ghifar. De spesso favan illegale o mê haram, fin à quande mi, mæ fræ Unais e mæ moæ emmo lasciou a nòstra tribù. Dòppo quello, semmo stæti a-a casa do fræ de nòstra moæ -tio-. I fræ de nòstra moæ – i tio – ne rispettavan ben ben e ne trattavan ben, ma in sciâ fin a tribù do fræ de nòstra moæ a l’é vegnua invexendäia. Dixan a-o fræ de nòstra moæ; «Quande no ti l'é à cà, o Unais de spesso o se scontra co-a vòstra famiggia». Quande o fræ de nòstra moæ o l'é vegnuo, o n'à dito quello che a seu tribù a l'aiva dito, coscì s'emmo discussi; — De fæto, o tio o l’à inquinanou a bontæ che o tio o n’à dæto tutto sto tempo. Oh, l'é pe quello che, d'ancheu in avanti, l'é megio se vëgnemmo solo che pe-e nòstre stradde separæ». Dapeu emmo comensou à preparâ e scorte pe-a nòstra partensa, tanto che o fræ de nòstra moæ o l’ea tristo e o s’asciugava a faccia pinna de lagreme co-a camisa tanto ch’o sciacquava. Pe finî emmo lasciou a cà do fræ de nòstra moæ fin à quande semmo arrivæ vexin a-a Mecca. Un giorno o Unais o l'à avuo unna discuscion con niatri. Dapeu lê e a nòstra moæ son anæti da un sciaman. S'é descoverto che o sciaman o l'aiva lödou o Unais. No l'é guæi che o Unais e a nòstra moæ son tornæ à stâ con niatri. O Abu Darr o l'à dito; «O mæ nevo, ti prego de savei che l’ea apreuvo à pregâ pe trei anni avanti de conosce o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam’. Mi -Abdullah bin Ash-Shamit- ò domandou; — O tio o prega a chi? ' O l'à respòsto o Abu Dharr; «Prego Allah». Allora mi – o Abdullah bin Ash-Shamit – ò domandou torna; — Se l’é coscì, aloa in che direçion o tio o se dirizze quande o prega? ' O l'à respòsto o Abu Dharr; «Me affronto a direçion dexidiâ da Allah Subhanahu wa Ta'ala quande prego. Ho fiña pregou e preghee Isha fin a-a fin da neutte. Dapeu son desteixo fin che o sô o m'à fæto scciuppâ'. Unais o m'à dito; — Voio intrâ inta çittæ da Mecca. Pe quello, lasciame anâ'. Dapeu o Unais o s'é misso in sciô cammin fin à quande o l'é arrivou inta çittæ da Mecca. O no m'é tornou pe tanto tempo. Dòppo ëse tornou da-a çittæ de Mecca, gh’ò domandou; — Cossa t'æ fæto lì, Unais? — o l’à respòsto l’Unais; — Ò conosciuo un òmmo inta çittæ de Mecca ch’o scompartisce a vòstra religion, o Abu Dzar. À parte quello, o l'à dito ascì ch'o l'ea stæto mandou da Allah Subhanahu wa Ta'ala'. Ghe domando; — Ei Unais, che pensan a gente de lê? — o l’à respòsto l’Unais; «A gente a dixe ch'o l'ea un poeta, un indovinâ e un stregon». Into mentre, o mæximo Unais o l'é un poeta. O Unais o l'à dito; — Ò sentio i incanteximi di sciami e di indovin, ma no son comme quelli che dixan quelle gente. E mi mæximo ò çercou de mette in relaçion e seu poule co-e euvie de poeti avvoxæ. Ma, però, quello ch’o l’à dito o no l’ea un poema, tanto da-o mæ ponto de vista ò da-i atri. Pe Allah, de fæto quello che e gente dixan o l’é veo, e son loiatri ch’an mensou». Allora Abu Dzar o l'à dito; — Lasciame anâ à vedde a persoña ch’a l’æ mensunou! ' Dapeu son anæto a-a Mecca. Pe stradda, ò conosciuo un di rescidenti da çittæ de Mecca e ò domandou; — Dove l’é a persoña ch’a s’é convertia a-a religion – Ash-Shabi –? ' A persoña ch'o l'ò domandou primma a m'à indicou, co-o dî; — Cossa ti dixe, o stranio? Cenere Shabi? ’ Allora l’òmmo o m’à tiou argilla e òsse fin che son cheito e son desmentegou. O Abu Darr o l'à dito; — Quarche tempo dòppo mi . già sveggiâse e sveggiâse comme unna statua rossa. Dapeu son anæto a-o pòsso Zamzam pe nettezzâ o sangue da-e ferie provocæ da-o buttâ de tæra e de òsse. Dòppo quello, ò bevuo l'ægua zam-zam. Saieiva, o mæ nevo, che gh’ò visciuo pe trenta giorni, giorno e neutte sensa nisciun mangiâ feua che l’ægua zam-zam. OIeh, donca, no l'é de mäveggiâse che à quelli tempi o mæ còrpo o se fasse grasso e o mæ ventre o l'ea un pittin grasso sensa nisciuña sensaçion de famme. O Abu Darr o l'à dito; 'Int'unna neutte de luña piña, a çittæ da Mecca a se sentiva desertâ e nisciun o fava o tawaf d'in gio a-a Kaaba, sôo che doe dònne pregavan a-i idoli de Isaf e Nailah. E doe dònne se son avvixinæ à mi into tawaf e ò dito; — Basta sposâ un di doî idoli pe tutti doî! — S’é descoverto che tutti doî ean in raggia e son vegnui verso de mi. Allora ò dito torna à tutti doî; «No l'é che sto idolo o l'é fæto solo de legno e no gh'ò manco beseugno de savei o seu nomme». Pe finî e doe dònne son anæte via subito dixendo; «Se solo gh'ea quarchedun da nòstra meña chì d'in gio, domandemmo de seguo aggiutto pe mostrâ unna leçion à quell'òmmo». O Abu Darr o l'à dito; No guæi tempo apreuvo, o Rasulullah e o Abu Bakr, ch'ean appena arrivæ into pòsto, se son incontræ co-e doe dònne. O Rasulullah o l'à domandou a-e doe dònne: «Cöse gh'é de mâ con voscià doe? ' E doe dònne an respòsto; “Gh'é un convertio –Ash-Shabi” ch'o l'é de fronte tra a Kaaba e a seu cortiña’. Dapeu, o Rasulullah o l’à domandou: «Cöse o l’à dito à voscià doî? ' Tutti doî respondeivan; «L'òmmo o ne l'à parlou con de poule assæ triste». Allora o Profeta o l’é vegnuo e o l’à basou subito a Pria Neira. Dapeu de quello, o l'à fæto o tawaf e o l'à pregou con Abu Bakr. Dòppo a preghea, o Abu Dzar o l'é vegnuo da-o Messaggê de Allah e o l'à dito; 'Assalam 'Alaikum o Rasulullah'. O Rasulullah o l'à respòsto o saluto: 'Wa 'Alaika wa Rahmatullah'. O Abu Darr o l'à dito; «Son stæto a primma persoña à saludâlo con di saluti islamichi». Allora o Messaggê de Allah o l’à domandou: «Chi sei ti, mæ fræ? ' O l'à respòsto o Abu Dharr; «Vegno da-a tribù Ghifar, o Messaggê de Allah». Dapeu o Rasulullah o m'à dæto a man. Dòppo quello o l’à misso e die in sciâ fronte. Me son dito; «Fòscia no ghe piaxe perché son vegnuo da-a tribù Ghifar». Dapeu voeiva tegnîghe a man, ma o Abu Bakr o m'à fermou. De fæto, o conosce ciù tanto do Messaggê de Allah che mi mæximo. Dòppo quello o Messaggê de Allah o l’à tiou sciù a testa e o m’à domandou: «Da quande ti l’æ stæto inte sto pòsto, mæ fræ? — ò respòsto; «Son chì pe trenta giorni, o Messaggê de Allah». O Rasulullah o l'à domandou torna: «Chi t'alimenta? — ò respòsto; — No gh'é da mangiâ pe mi feua che l'ægua de Zamzam. OIeh, pe quello, gh'ò l'aspetto grasso e o mæ ventre o l'é un pittin grasso e no gh'ò famme'. O Profeta o l'à dito: 'L'ægua do Zam-zam a l'é de fæto pinna de benediçioin e a contëgne ciù proteiñe che o mangiâ commun'. Dapeu o Abu Bakr o l'à dito; «O Messaggê de Allah, permetteme de dâghe da mangiâ sta neutte». Dapeu o Rasulullah e o Abu Bakr son anæti pe-a seu cà e son anæto anche mi con loiatri. O Abu Bakr o l'à averto a seu cà e o l'à ottegnuo subito o vin Thaif pe niatri. Quello o l'ea o primmo mangiâ ch'o l'ò mangiou. Dapeu ò domandou a-o Abu Bakar de anâ à cà e son anæto drito a-o Messaggê de Allah. O l’à dito: ‘De fæto, un paise o m’é stæto regallou con tante palme de datteri, saieiva à dî Yathrib – Medina –. Ciao Abu Dzar, ti l'æ dispòsto à trasmette i mæ insegnamenti a-o to pòpolo? Che Allah o l'avvantaggie o vòstro pòpolo pe mezo di vòstri sfòrsci e o ve premie pe avei trasmisso o vòstro messaggio a-o pòpolo a loiatri'. Dòppo quello, o Abu Dzar o l'é vegnuo à Unais. Allora Unais o gh'à domandou; — Cossa t'æ fæto lì, o Abu Dharr? ' O l'à respòsto o Abu Dharr; «Me son convertio à l'Islam e creddo inti insegnamenti do Muhammad O Unais». O Unais o l'à dito; — In veitæ, no òdio manco i insegnamenti de quella religion. E sai, de fæto me son convertio à l'Islam e creddo inte Allah». Dapeu semmo anæti da-a nòstra moæ. Allora o l'à dito; — A to religion a me piaxe ben ben. Pe quello, veuggio ascì convertîme à l'Islam e credde inte Allah'. Dapeu semmo tornæ inta nòstra çittæ nativa tribale, a tribù Ghifar. Lì emmo trasmisso o messaggio de l'Islam a-o pòpolo da nòstra tribù fin à quande a meitæ a s'é convertia à l'Islam. O seu cappo o l'é Aima bin Rahadhah Al Ghifari. Into mentre, a meitæ da tribù Ghifar a l'à dito; «Quande o Rasulullah o l'arriva à Mediña, aloa se convertiemmo à l'Islam». Quande o Profeta o l'é arrivou à Medina, a meitæ de quelli in sciâ fin a s'é convertia à l'Islam. No guæi tempo dòppo, a tribù Aslam a s'é convertia à l'Islam, co-o dî; — O Messaggê de Allah, i nòstri fræ da tribù Ghifar se son convertii à l’Islam. Pe quello, voemmo ascì convertîse à l'Islam». Sentî sta affermaçion, o Rasulullah o l'à dito: 'Che Allah o perdone a tribù Ghifar e o l'agge seguessa e paxe a-a tribù Aslam'. O n'à dito [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali]; O n’à informou [Un Nadhr bin Syumail]; O l'à dito [o Sulaiman bin Al Mughirah]; O n'à dito [Humaid bin Hilal] pe sta stradda ma gh'é unn'azzonta dòppo quello ch'o l'à dito; — Lasciame anâ à vedde a persoña ch’a l’æ mensunou! — o l’à respòsto l’Unais; «Va avanti, ma stæ attenti a-o pòpolo da Mecca, perché son ostili à quella persoña e ô detestan». O l'à dito [o Muhammad bin Al Mutsanna Al 'Anbari]; O m'à dito [Ibn Abu 'Adi] ch'o l'à dito; O n’à segnallou [Ibn Aun] da [Humaid bin Hilal] da [Abdullah bin Ash Shamit] o l’à dito; [O Abu Darr] o l'à dito; O mæ nevo, son apreuvo à pregâ pe doî anni avanti che o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam o fïse mandou. O Unais o l'à dito; — Allora donde ti te affronti quande ti preghi? O Abu Dzar o l'à respòsto; inta direçion che Allah o veu’. -dapeu o narratô o narra o seu Hadith segondo l'Hadith do Sulaiman bin Al Mughirah. Into Hadith o l'é dito ascì; — Allora i doî an incontrou un sciaman, pe domandâ a persoña ch’a l’ea a-a Mecca. Però, o Unais o l'à de longo lödou e fòrse da persoña fin à quande o sciaman o l'à perso a seu opinion. O Unais o l'à dito; fin à quande emmo piggiou i seu cammelli e î emmo combinæ co-i nòstri cammelli. Into Hadith o l'é dito; alloa o Profeta o l'é vegnuo e o l'à fæto o Tawaf a-a Kaaba dapeu o l'à pregou derê a-o maqam do Ibrahim. O Abu Darr o l'à dito; O l'ò conosciuo anche mi e o l'ò dito ciao. Son stæto a persoña ch'a l'à saluou pe-a primma vòtta co-e poule; Assalaamu 'Alaika o Rasulullah'. O l’à respòsto: «Wa Alaikas Salam, chi sei? Mensunæ ascì e seu paròlle; — Da quande ti l'æ visciuo chì? ' O l'à respòsto o Abu Dharr; «L'é passou chinze giorni». Allora o Abu Bakr o l'à dito; — Lasciame intrattegnîlo sta neutte.